All Chapters of Trapped with My Baby’s Billionaire Daddy: Chapter 61 - Chapter 70

Tahimik ang loob ng sasakyan. Kasalukuyan na silang nasa byahe pauwi sa bahay nila Isla.Mahina lamang ang ugong ng makina at ang tunog ng gulong na dumudulas sa kalsada ang maririnig, na tila nagiging duyan para sa dalawang batang pagod na pagod sa nangyaring araw. Nasa kandungan ni Isla sina Thomas at Nathalia. Parehong mahimbing ang tulog, ang maliliit nilang katawan ay magkadikit, parang instinctively naghahanap ng init at seguridad.Paminsan-minsan, inaayos ni Isla ang ulo ni Nathalia, hinahaplos ang buhok nito upang hindi magising. Sa kabilang kamay naman, marahan niyang hinahawakan si Thomas upang hindi ito mahulog habang umiikot ang sasakyan sa mga kanto.Tahimik din si Lucas sa harap. Hindi siya nagsasalita. Ngunit paminsan-minsan ay sumisilip siya sa rearview mirror patungo sa likuran, patungo kay Isla at sa dalawang batang nasa kanyang kandungan.Hindi niya iyon pinapansin. O pilit niyang hindi pinapansin.Nang marating nila ang entrada ng tirahan ni Isla ay bahagyang b

Mula sa loob ng banyo, narinig ang mahinang boses ni Thomas. “Tito… tapos na po ako!”Agad na napalingon si Lucas. Hindi na siya nag-atubili. Mabilis siyang naglakad papunta roon, ilang hakbang lang ang pagitan sa maliit na espasyo ng bahay.Pagpasok niya, agad niyang napansin ang kaayusan ng banyo. Simple at maliit lang iyon ngunit malinis. Walang kalat, walang amoy, at halatang maingat ang gumagamit.Napatingin siya sa lababo.Tatlong sipilyo lamang ang naroon.Dalawang lagayan.Magkatabi ang isang kulay rosas na sipilyo at isang maliit na sipilyong pambata na may disenyo ng The Frog Prince. Sa kabilang gilid, isa pang sipilyo, mas plain, malamang para kay Ina Isla.Walang ikaapat.Sandaling natigilan si Lucas.Alam niya ang isang bagay. Hindi gumagamit ng lagayan si Isla. Noong magkasama pa sila, mas gusto nitong magsalok ng tubig gamit ang kamay habang nagsisipilyo, sabay naghuhugas ng mukha at kamay upang makatipid ng oras tuwing nagmamadali papasok sa paaralan.Iyon ang

Sa wakas ay binitawan siya ni Lucas.Bahagya pa siyang napaatras, tila hinahanap ang hangin na biglang nawala sa kanyang dibdib. Ngunit hindi pa man siya tuluyang makabawi, nakita niya ang isang manipis na guhit ng dugo sa labi ni Lucas. Marahil mula sa kagat niya, o sa biglang pagdiin ng halik.Walang pakialam na itinaas ni Lucas ang kanyang kamay at pinunasan iyon gamit ang hinlalaki.Parang walang nangyari.Parang wala siyang ginawang lampas sa hangganan.Ngunit ang kanyang mga mata ay nakapako pa rin kay Isla.Hindi kumukurap. Hindi umaalis.Para bang gusto talaga niyang lamunin ang bawat ekspresyon nito, bawat paghinga, bawat bahid ng emosyon na pilit nitong itinatago.Bahagya siyang natawa na may halong pangungutya. “Isla,” tawag niya, tila tinatamasa ang bawat segundo ng tensyon sa pagitan nila, “may nagsabi na ba sa ‘yo na bagay kang mag-debut?”Napakurap si Isla, hindi agad nakaunawa.“…Ano?” mahina niyang tanong.Ngunit hindi nagmadali si Lucas sa paliwanag.“Maga

Masayang-masaya si Thomas.Pagkababa pa lang nila, agad siyang kumawala sa hawak ni Isla at tumakbo papunta sa pamilyar na sasakyan. Halos hindi na niya mapigilan ang sarili. Ang maliit niyang katawan ay puno ng enerhiya, parang wala nang bakas ng pagod o sakit mula kahapon.“Tito!” malakas niyang tawag, may halong saya at excitement.Mula sa kanyang bulsa, inilabas niya ang isang siopao. Medyo naipit na ang balat, ngunit maingat pa rin niyang hinawakan, parang isang mahalagang bagay.May pag-aatubili sa kanyang mukha habang iniabot iyon kay Lucas.“Tito, ito po ‘yong siopao na ginawa ni Tita Isla.”Bahagya siyang ngumiti na may halong pagmamalaki.“Ang sarap po nito! Hindi ka pa po nag-aalmusal, ’di ba? Kain ka na po.”Sa umaga, maagang nagising si Megan at nag-steam ng isang buong batch ng siopao para sa dalawang bata. Ngunit sa totoo lang, lahat ng iyon ay gawa ni Isla.Ang laman nito ay hindi karaniwan. Pinaghalong isda at hipon, may kasamang pinong ginayat na zucchini at

Mabilis na kumain si Isla Madrigal ng ilang siopao, pilit pinapawi ang bahagyang hilo na kanina pa niya nararamdaman. Kahit hindi na ganoon kasarap ang lasa dahil lumamig na, ipinagpatuloy pa rin niya. Hindi para sa sarili niyang kapakanan, kundi dahil sa sinabi ni Lucas.Kailangan niyang kumain.Kailangan niyang manatiling maayos.Sa pagitan ng katahimikan sa loob ng sasakyan, naramdaman niya ang isang tingin.Dahan-dahan siyang napatingin, at nakita niyang ibinaba ni Lucas ang kanyang cellphoneNakatitig ito sa kanya nang diretso. Walang pagtatago. Parang sinusuri ang bawat galaw niya.Biglang uminit ang kanyang pisngi. Mahina siyang nagsalita, halos alanganin. “Gusto mo ba?”Hindi niya alam kung bakit niya iyon sinabi.Marahil dahil, nakisabay lang naman siya. At kahit papaano, gusto niyang makabawi.Ngunit hindi niya inaasahan ang sagot.Ang lalaking kanina lang ay tumanggi sa kanya, ngayon ay tumango.Napatingin siya rito na bahagyang nanlaki ang mga mata. At saka nito