All Chapters of ขีดรัก มาเฟียร้าย NC25+ (SM): Chapter 51 - Chapter 60

@คลับ“เจ๊! นั้นบอส บอสมาแล้ว!” จุ๊บแจง พูดขึ้นด้วยความตื่นเต้น เพราะตลอดหลายวันที่ผ่านมานี้เอลลี่ไม่ได้เข้ามาดูแลที่ร้านเลย มีเพียงแต่ผู้ชายหน้าหล่อที่ชื่อว่าเฉินเข้ามาดูแลและจัดการที่นี่แทนเจ้านายสาวของเธอทุกอย่าง“ไหนๆ” ลูน่า มองตามนิ้วเล็กที่ชี้ไปยังประตูทางเข้า “ว๊ายยจริงๆ ด้วย บอสของเรากลับมาแล้ว” ลูน่า อุทานออกมาด้วยความดีอกดีใจรู้สึกเป็นห่วงเจ้านายสาวไม่ต่างไปจากความรู้สึกของจุ๊บแจง“แต่เอ๊ะ เจ๊...ทำไมบอสเราถึงเดินขาถ่างแบบนั้นล่ะคะ”“แล้วฉันจะไปรู้ไหมล่ะ ฉันก็อยู่กับแกเนี่ย” ลูน่าหลุบตามองที่เรียวขาสวย ที่ตอนนี้กำลังเดินท่าทางแปลกๆ อย่างที่จุ๊บแจง บอกไว้จริงๆ“อ๊ะ นั่นคุณมู่หยางนี่ค่ะ”นิ้วเล็กยกชี้ไปข้างหน้าอย่างตื่นเต้น เมื่อการปรากฏตัวของผู้มาใหม่พร้อมบอดี้การ์ดที่เดินเข้ามาที่หลังเรียกสายตาของพวกเธอและทุกคนที่อยู่ในร้านได้เป็นอย่างดี ก่อนที่ทั้งสองสาวจะเบิกตาโตกว้างพร้อมกับใครอีกหลายคนและเรียกเสียงฮือฮาได้มากมาย“กรี๊ดดดดดด บอสถูกคุณมู่หยางกอดด้วยค่ะเจ๊!”“ว๊ายตายแล้ว ยังไงกันเนี่ย กอดกันกลมเลย”“เจ๊!คุณเขาเหมือนคู่รักกันเลยนะคะ”“เรื่องใหญ่มากนะ บอสเรามีความรัก”ทั้งลูน่

@คอนโดเอลลี่“อื้ออ เมาจังเลยค่ะ” นางเอกหัวเราะคิกคัก มือยังจับรองเท้าส้นสูงยกขึ้นมาแกว่งเล่น “ฮี่ๆๆ …วันนี้สนุกจังเลย..เหมือนไม่ได้เมามานาน..”ดีแลนที่เดินตามหลังมา คิ้วเข้มขมวดแน่น พึ่งเคยเห็นอาการเมาหนักของเอลลี่เป็นครั้งแรก ตอนนี้เธอกำลังเอารองเท้ามาแกว่งแรงๆ อยู่ข้างสะโพกส่วนมืออีกข้างก็ยื่นไปจับอะไรอยู่ข้างหน้า ส่วนขาก็ขยับซอยเท้าเร็วๆ เหมือนควบม้า“เลิกแกว่ง และวางรองเท้าได้แล้ว!” มาเฟียหนุ่มขอสั่งห้ามไม่อาจจะทนมองภาพตรงหน้าได้อีก“ค่าาาาาาา” เสียงแหลมตอบยืดยาวยอมหยุดทำท่าทางประหลาดๆ พร้อมกับใบหน้าสวยที่หันหลังกลับมายิ้มแฉ่ง แต่นันย์ตายังคงเยิ้มแดง“อือ..กลัวเอลจะเหวี่ยงรองเท้าไปโดนหัวคุณใช่ม๊าาาา..คิก..คิก..” ไม่พูดเปล่ามือบางยังทำทีเหวี่ยงรองเท้าแรงๆ แกล้งเหมือนจะเขวี้ยงใส่“หยุด!” ดีแลนสาวเท้าเดินเข้าไปรวบข้อมือบางไว้แน่น และจับยึดรองเท้าคู่แพงพร้อมกับโยนลงพื้นอย่างรำคาญ“อื้อออ..มันแพงนะ..โอ๊ยยอย่าเขวี้ยงแรง” เอลลี่โอดครวญ ครั้นจะเดินไปจับรองเท้าด้วยความเสียดาย แต่ก็ติดมือหนารั้งร่างเธอไว้เข้าไปในอ้อมกอด “คุณเขวี้ยงมันทำไมกัน!”“เดี๋ยวฉันซื้อให้ใหม่”“รวยจังเลยน๊า...พ่อคนรว

หลายวันต่อมา...@ร้านอาหารเอลลี่นั่งแกว่งแก้วหรูที่บรรจุน้ำสีอำพันอยู่ในนั้นด้วยความชำนาญ ก่อนจะยกขึ้นมาดื่มด่ำรสชาติที่แสนอร่อย ดวงตาคู่สวยจ้องมองบรรยากาศรอบๆ ร้านอย่างเพลินใจ พานทำให้คิดเรื่องราวในอดีต..เพราะวันนี้เธอมีนัดจากคนที่ไม่อยากรู้จัก แต่ด้วยความรำคาญนี่จึงจะเป็นครั้งสุดท้ายที่เธอจะมาพบ....ให้จบเรื่องราว“ดื่มแต่หัววันเลยเหรอ?” คฑา หนุ่มหล่อหน้าตาดีเอ่ยถาม อดีตแฟนสาวที่ได้เลิกรากันมาแล้วหลายปี ด้วยใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มที่แตกต่างจากคนที่ถูกทักเหลือเกิน"...." เอลลี่เหลือบสายตามองผู้ชายที่กล่าวทักทายเธอเพียงนิด ก่อนจะรีบกระดกน้ำสีอำพันจนหมดแก้ว เมื่อความสงบสุขนี้ได้จบสิ้นสุดลงแล้ว“ยิ่งนานวัน เอล...ก็ยิ่งสวยมากขึ้นเลยนะ”“เข้าเรื่องดีกว่าค่ะ” เอลลี่ตอบกลับพร้อมวางแก้วหรู จ้องมองคฑาที่กำลังนั่งฝั่งตรงข้ามเธอ“ยังโกรธพี่อยู่เหรอ…”“ค่ะ” เอลลี่ตอบอย่างตรงไปตรงมา เบื่อคำถามซ้ำซากนี้จริงๆ"แล้วทำไมครั้งนี้..ถึงยอมมาพบพี่ได้ พี่ก็นึกว่าเอลจะให้อภัยพี่แล้ว” “เฮ้อ..พอดีฉันว่างค่ะ เบื่อๆ ไม่มีอะไรทำอยู่พอดี แล้วก็อยากจะมาดื่มด้วย และวันนี้ที่มาพบคุณก็อยากให้มันจบๆ ถือว่าฆ่าเวลาไปในตัว

@เพนท์เฮ้าส์ร่างเล็กถูกอุ้มด้วยท่าเจ้าสาว ตรงมายังห้องห้องหนึ่ง เอลลี่กวาดสายตามองไปยังรอบๆ ห้องใหม่ที่เธอไม่เคยมา ห้องนี้ถูกตบแต่งด้วยสีโทนดำทึบ และมีอุปกรณ์จำพวกเข็ม โต๊ะ เก้าอี้ และรูปภาพลวดลายต่างๆ ที่ติดตามผนังห้องราวกับจำลองร้านสักมาไว้ที่นี่“นี่คุณจะทำอะไรคะ” เมื่อร่างของเธอถูกวางลงที่เก้าอี้สัก เธอก็รีบเอ่ยถามคนตัวโตที่นั่งลงเก้าอี้ตัวข้างๆ จ้องมองมือหนาที่กำลังหยิบจับอุปกรณ์ที่แปลกตา“ตาบอดหรือไง” ดีแลนตอบกลับไปแบบห้วนๆ โดยที่สายตาของเขายังคงยุ่งอยู่กับอุปกรณ์ในมือ“ไม่ได้ตาบอดค่ะ แต่เอลไม่เข้าใจว่า ทำไมเอลจะต้องมานั่งที่เก้าอี้ตัวนี้ด้วย เอลก็นึกว่าคุณ...จะพาเอลไปทำโทษ..ที่ห้องนอน..”มาเฟียหนุ่มไม่ได้ตอบอะไร แต่เขากับนั่งจ้องมองใบหน้าของหญิงสาวอย่างจริงจัง ก่อนจะเลื่อนสายตาลงมาที่เนินหน้าอกใหญ่“คุณมองอะไรคะ?” เอลลี่ไล่สายตาก้มลงมองตามดวงตาคม เป็นอันเข้าใจว่าเขามองมาที่หน้าอกของเธอ “เธอบอกว่าเราเป็นแฟนกันใช่ไหม” ตาคมเลื่อนกลับขึ้นไปมองใบหน้าสวยที่กำลังแสดงสีหน้ามึนงงอีกครั้ง“..ก็ใช่ค่ะ..แล้ว...ยังไงต่อคะ ““ก็นั้นไงเหตุผล”“เหตุผล? เหตุผลอะไรคะ ยิ่งฟังเอลก็ยิ่งไม่เข้าใจ”

“โอ้วววววว เส่ววมากกก” เอลลี่เอามือป้องปากตัวเองแทบไม่ทัน เมื่อได้ยินคำอธิบายแบบชัดๆ แจ่มแจ้งเต็มสองรูหู“หึๆ เธอได้เสียวแน่”“อ๊ายยยย ทำอะไรคะ!”“นอนคว่ำลง” ดีแลนออกปากสั่ง ปรับพนักพิงหลังเก้าอี้สักให้เอนลงจนราบเป็นเหมือนเตียงนอนถึงเอลลี่จะยังงงๆ แต่เธอก็ยอมเปลี่ยนท่าทางตามคำสั่งอย่างว่าง่าย แต่ก็ไม่วายเอ่ยถามด้วยความสงสัย “คุณจะทำอะไรอีกเหรอคะ” ใบหน้าสวยเอี่ยวหันกลับไปมองคนด้านหลัง ที่ยืนประชันชิดข้างกายของเธอ“จะลงเข็มใหญ่ให้”“เข็มใหญ่อะไรอีกคะ เอลไม่เอาแล้วด้วยแล้วนะ เจ็บจะแย่” ปากเล็กขยับบ่นอุบอิบพร้อมกับใบหน้ามุ้ย“หึ..ฉันคิดว่าเธอน่าจะชอบนะ” ดีแลนกระตุกยิ้มที่มุมปาก มือหนาจับไปที่ต้นขาขาวทั้งสองข้างก่อนจะลูบไล้ไล่มือขึ้นไปถึงสะโพกสวย จนร่างบางสะดุ้ง พลันทำให้กระโปรงตัวสวยร่นขึ้นมาอยู่เหนือเอวคอดกิ่วและเผยให้เห็นจีสริงสีแดงตัวเล็กที่ปิดเนื้ออวบอูมไว้แทบไม่มิด“คะ..คุณจะทำอะไรคะ” เสียงใสเริ่มสั่นๆ สายตาเธอยังคงจับจ้องมองดวงตาเข้ม เมื่อมือหนานั้นยังคงบดคลึงที่แก้มก้นนุ่มของเธอ “อ๊า..คงจะไม่ได้สักชื่อคุณที่ก้นเอลใช่ไหมคะ..”“ก็บอกแล้วไง ว่าจะลงเข็มใหญ่ให้” ไม่พูดเปล่าดีแลนยังยกฝ่