All Chapters of ขีดรัก มาเฟียร้าย NC25+ (SM): Chapter 31 - Chapter 40

“ใครมู่หลาน”“โอ๊ยไม่ต้องไปสนใจหรอกค่ะ สนใจเอลก่อนดีกว่าไหมคะ จะให้เอลนอนท่านี้อีกนานไหมคะ อากาศมันเย็นนะ มันหนาวมาก จนตรงนั้นมันแห้งไปหมดแล้ว!”“หึๆ ปากเธอนี่นะ” เสียงทุ้มหัวเราะในลำคอ ดวงตาคมกริบเลื่อนสายตาก้มลงไปจ้องมองดอกไม้งามสีแดงฉ่ำ สลับกับใบหน้าสวยหวานที่กำลังหงิกงอ“มู่หยางและดีแลนคือคนเดียวกันแต่ทำไมนิสัยต่างกัน ราวกับมือกลายเป็นเท้าแบบนี้ค่ะ” หญิงสาวหวนคิดถึงเหตุการณ์ต่างก่อนหน้านี้ มู่หยางที่เธอรู้จักนั้นดูสุภาพเหลือเกิน“ระวังปากเธอไว้ด้วย ปากไม่ดีระวังกระสุนปืนจะเจาะปาก!” ดีแลนรู้สึกรำคาญเสียงแหลมๆ นี่เกินทน ความรู้สึกโกรธเคืองเลือดขึ้นหน้าเหมือนจะกลับมาอีกครั้ง“ขะ..ขอโทษค่ะ..คะ..คือ..เอลหมายถึงมือ..เปลี่ยนเป็นมังกรยักษ์ดีกว่าค่ะ” เอลลี่หลบสายตามาเฟียหนุ่มที่จ้องมองเธออยู่ มือบางบีบเข้าหากันแน่นอย่างคิดไม่ตกกลัวเขานั้นจะโกรธเธออีก“เหอะ..ที่ฉันทำกับเธอก่อนหน้านี้มันก็แค่การแสดงละคร” มือหนาที่ว่างเริ่มเค้นคลึงเต้านมใหญ่อย่างรุนแรง“อะ..เอล..เจ็บ..”“แต่ต่อจากนี้ไป..เธอจะได้รู้จักตัวตนฉันที่แท้จริง” ดวงตาสีนิลนั้นดำมืดสนิท ไม่มีความรู้สึกใดๆ ปรากฏออกมา มือหนายังคงฟอนเฟ้นท

หลายวันต่อมา...เอลลี่มองตัวเองในกระจกบานใหญ่เนื้อตัวเนียนขาว บัดนี้มีแต่รอยนิ้วมือสีแดงช้ำเป็นจ้ำๆ สลับกับรอยกุหลาบช้ำ ที่ปากหยักนั้นก้มลงดูด แต่ที่เห็นจะแดงช้ำมากที่สุดก็คงเป็นรอยของเคี้ยวฟันคมตามซอกคอ“เฮ้อ...เมื่อไหร่ฉันจะหลุดพ้นนะ” นี่มันก็หลายวันเข้าไปแล้วที่ดีแลนจองจำกักขังให้เธอเป็นทาสกาม ร่วมรักกับเธอไม่เว้นวัน จนร่างกายของเธอมันบอบช้ำเกินกว่าจะรับได้แล้วจริงๆ เพราะเขามันโรคจิตสาดิส และมีพฤติกรรมทางเพศที่รุนแรงก๊อกๆ ก๊อกๆ“คุณเอลลี่ครับ นายให้มาเรียกลงไปทานข้าวครับ”หญิงสาวเอี้ยวตัวหันกลับไปมองทางประตูแล้วอยากจะร้องกรี๊ดมันออกมาดังๆ ด้วยความอึดอัด ตั้งแต่ที่เธอมาอยู่ที่นี่ ดีแลนก็ขังเธอไว้ที่บ้านหลังนี้ไม่ให้ออกไปไหนได้เลยแอ๊ด....ประตูถูกเปิดออกพร้อมกับหญิงสาวสวยที่กำลังทำสีหน้าบูดบึ้ง ยืนกอดอกด้วยความอารมณ์เสีย ซึ่งสีหน้าและท่าทางแบบนี้เฉินนั้นเห็นจนชินตาแล้ว“เจ้านาย คุณนี่จอมบงการ ชอบสั่งคนจนเป็นนิสัยเลยนะ!”“.......”“ถ้าเอลไม่หิว เขาก็จะบังคับให้เอลกินใช่ไหม”“ครับ คำสั่งนายคือที่สุด คำไหนคำนั้น”“ชิๆ” เอลลี่เบะปากรัวๆ รู้สึกหมั่นไส้ความรักเจ้านายของคนตรงหน้า “แล้วถ้า

“ถ้าไม่ตอบงั้นฉันตัดสินใจเองแล้วกันนะ”“มะ..ไม่! กรี๊ดดดด อื้อออ!!!”เอลลี่Talk...“อ๊าาาาาา”ฉันกรีดร้องเสียงหลงแบบไม่ทันได้ตั้งตัว และ..เรียบร้อยนิ้วแข็งๆ ของเขานั้นเข้ามาที่น้องน้อยของฉันแล้ว ไม่รู้ว่าเป็นเด็กหรือไงทำไมชอบเอานิ้วไปแหย่เล่นตามรูจริงๆ ‘โอ้ว...แถมยังชักเข้าชักออกอีกนะ...ซี๊ดดด’“อ๊ะๆ อ๊ะๆ คะ..คุณดีแลนอย่านะคะ”ปากก็ห้ามๆ ไปอย่างนั้นล่ะ และที่น่าโมโหที่สุดคืออะไรรู้ไหม ฉันดันมีอารมณ์ร่วมที่ติดได้อย่างง่ายดายซะเหลือเกินแบบเครื่องฟิตสตาร์ทติดง่ายมาก แต่คือฉันเป็นหญิงไทยใจงามไง มันจะคิดหรือแสดงอาการแบบนี้ไม่ได้ เอลลี่ไม่ทางยอมเสียหน้า!“อ๊ะๆ คุณเข้าไปลึกๆ เลยค่ะ” กรี๊ดดดดดดด ฉันปิดปากพูดแทบไม่ทัน นี่ฉันเผลอพูดแบบนั้นออกมาได้ยังไงกัน ดูสิผู้ชายด้านบนมันกำลังยกยิ้มกริ่มให้ฉัน บ้าจริง!รู้ถึงไหนอายถึงนั้น โอ๊ยย..ตอนนี้ฉันน่ะไม่รู้ว่าจะไปมุดหน้าไว้ที่ไหนเลยแจ๊ะๆๆ..แจ๊ะๆๆ..“หึ...เธอชอบใช่ไหม”“มะ..ไม่คะ..ยะ..อย่าทำเอลลี่เลยนะคะ อ๊ะๆๆ” ก็ต้องชอบสิจ๊ะ ถามมาได้แต่เราเป็นนางเอกไงจะตอบแบบนั้นออกไปไม่ได้จิมๆดีแลนไม่ได้สนใจคำพูดของหญิงสาวเลยแม้แต่น้อย นิ้วแกร่งทั้งสองนิ้วยังคงผุดเ

เช้าวันต่อ....“เฮ้อ....นี่ก็เป็นอีกหนึ่งวันสินะ ที่ฉันยังคงจะต้องตื่นมาจากห้องๆ นี้” เอลลี่ตัดพ้อกับตัวเองเบาๆ พลางบิดร่างกายด้วยความเมื่อยขบ“มันไปตายอดตายอยากที่ไหนมานะ มันกะจะเอาให้คุ้มจนช่วงล่างฉันพังเลยหรือไง” ยิ่งคิดถึงเรื่องราวเมื่อคืน หญิงสาวก็ยิ่งอยากจะร้องกรี๊ดออกมาดังๆ เพราะดีแลนจัดการเธอหลายขบวนท่า ไม่ว่าจะธรรมดาหรือพิสดารก็มาหมด และเธอก็มีหน้าที่แค่ยอม เพราะคำว่า ...แฟน..“บ่นอะไร!”“แหกกก” เอลลี่ตกใจเสียงเข้ม หันไปจ้องมองร่างหนาที่เดินเข้าพร้อมกับผ้าขนหนูที่พันรอบเอวสอบไว้อย่างหมิ่นเหม่ เนื้อตัวก็มีคราบหยดน้ำเกาะอยู่ร่ำไร “โอ้วว ซิกแพก~”“ยังไม่อิ่มอีกเหรอหืมมม” ดีแลนเอ่ยเย้าแหย่ เมื่อเห็นดวงตาคู่สวยจ้องมองร่างกายที่สมบูรณ์แบบของเขาอย่างไม่วางตา“อะ..อิ่มแล้วค่ะ” เอลลี่ได้สติรีบหลุบสายตาลงต่ำแบบคิดไม่ตก อยากจะตีตาตัวเองมากๆ ที่เผลอจ้องมองร่างกายกำยำแบบโจ่งแจ้งโดยเฉพาะรอยสักรูปมังกรตัวใหญ่พาดไว้ที่อกแกร่ง“เมื่อกี้ได้ยินว่าใครตายนะ?” เสียมเข็มถามขึ้นอีกครั้ง“ปะ..เปล่าคะ” เอลลี่เอ่ยตอบตะกุกตะกัก พลันรีบคิดหาทางออกอย่างร้อนรน“หรือว่าด่าฉัน?” เสียมเข็มถามย้ำ พร้อมเช็ดผมต

@คอนโดเอลลี่เอลลี่ก้าวเท้าเดินมาหยุดที่หน้าห้องคอนโดด้วยหัวใจที่ห่อเหี่ยว ไม่คิดว่าคำตอบที่ได้จากผู้เป็นแม่จะดูรู้เห็นเป็นใจที่เธอและดีแลนนั้นได้คบหากัน ครั้นจะแย้งกับผู้เป็นแม่ก็ดูจะไม่เข้าท่า ครั้นจะแจ้งตำรวจก็กลัวจะตายยกครัวเสียก่อน สมองน้อยๆ ประมวลผลคิดไม่ตกไม่รู้ว่าความสัมพันธ์ในครั้งนี้จะออกมาในรูปแบบไหนและจะใช้ระยะนานเท่าไหร่"เฮ้อ..แล้วฉันจะทำยังไงต่อดีล่ะ" ปากพร่ำเพ้อพูดละเมอกับตัวเอง ส่วนมือก็ค่อยๆเตะคีย์การ์ดพลางผลักประตูเข้าไปในห้องอย่างเหม่อลอย“แหกกก!!” เอลลี่อุทานด้วยความตกใจ ทันทีที่เปิดประตูห้องก็มีร่างใหญ่สูงยืนเด่นสง่าต้อนรับเธออยู่จั่งๆ“ของฉันมันใหญ่ เธอก็ต้องแหกอยู่แล้ว” คิ้วเข้มขมวดเข้าหากัน ไม่เข้าใจว่าทำไมผู้หญิงตรงหน้าต้องทำหน้าตาตื่นเหมือนตกใจที่เห็นผีขนาดนั้น“มะ..ไม่ใช่แบบนั้นสักหน่อย” ดวงตาสวยกะพริบถี่ๆ ผลักหน้าอกแกร่งที่ขว้างทางเข้าห้องให้หลีกทาง และเดินผ่านเข้าไปข้างในห้อง "ห๊าา" ดวงตาสวยเบิกโตกว้างอีกครั้ง ส่ายสายตามองไปรอบๆ ห้องของตัวเองที่มันดูไม่คุ้นเคยเหมือนแต่ก่อน“คุณทำอะไรกับห้องเอลค่ะ” “ตบแต่งห้องนิดหน่อย”“มะ..ไม่นิดมั้งคะ ทั้งผ้าม่าน โซฟา