Todos los capítulos de แวมไพร์พ่ายเหยื่อ: Capítulo 31 - Capítulo 40

" อ๊ะ!! คุณขาอย่า.... " ร่างเล็กบอกออกมาอย่างตกใจเมื่ออยู่ๆ เขาก็เลื่อนตัวลงไปจนถึงใจกลางกายความเป็นสาวของเธอ ใช่ว่าจะไม่เคยแต่ตอนนี้เธอบอบช้ำเกินไปแล้ว " ทำไมล่ะครับเด็กดี " แวมไพร์เงยหน้าขึ้นมาถามคนตัวเล็กที่ขัดจังหวะความฟินของเขากลิ่นเฉพาะตัวของเธอคือกลิ่นที่เขาหลงไหล " เมื่อคืนก็ทำไปแล้วนะคะแถมหนักมากด้วยวันนี้มะนาวกลัวว่าจะไม่ไหว " ร่างเล็กบอกออกไปเพราะตอนนี้ใจกลางความเป็นสาวของเธอมันคงแดงแจ๋มากแน่ๆ แวมไพร์เมื่อได้ยินแบบนั้นเขาจึงจ้องมองกุหลาบคู่งามที่มีแต่เขาเท่านั้นที่ได้เชยชม อืม มันบอบช้ำมากจริงๆ นั่นแหละก็ใครใช้ให้เมื่อคืนเธอหื่นล่ะเขาก็เลยจัดเต็มมากไปหน่อย " เธอขา... " แวมไพร์พูดออกมาอย่างออดอ้อนพร้อมกันนั้นยังทำหน้าราวกับลูกแมวตัวน้อยอีกด้วยแล้วแบบนี้มะนาวคนใจดีจะไม่ใจอ่อนได้หรือ " อ้อนเก่งอีกแล้วนะคะไอ้เราก็ใจมากซะด้วย "มะนาวอมยิ้มออกมาน้อยๆ" หึ ได้ไหมครับ " ร่างเล็กไม่ได้ตอบออกไปแต่เธอพยักหน้าแทนนั่นจึงทำให้คนที่รอคอยคำตอบถึงกับยิ้มจนตาหยี ก็ของดีอยู่ตรงหน้าเธอดันมาห้ามเขาแล้วเขาจะทนได้อย่างไร ปลายลิ้นร้ายค่อยๆ บรรจงละเลงบดขยี้ติ่งเสียวไปมา

ในเช้าของวันถัดมามะนาวตื่นแต่เช้าเพื่อหวังให้เขาแวะร้านขายยาให้เธอสักหน่อยแต่จนแล้วจนรอดคนเอาแต่ใจก็บอกว่าเมื่อคืนไม่ไหวจึงทำให้วันนี้ตื่นสายพอออกมาจากคอนโดเลยต้องรีบบึ่งรถมาที่ออฟฟิศเลยโดยที่เขาให้เหตุผลว่าเขาไม่เคยสายเลยสักครั้งแม้จะเป็นถึงเจ้าของบริษัทก็ตาม ร่างเล็กจึงได้แต่คิดว่ายังไงเธอก็จะแอบออกมาทีหลังอยู่ดี " คุณกิ๊กเข้ามาหาผมหน่อยครับ " แวมไพร์จูงมือมะนาวผ่านหน้ากรกนกไปพร้อมกับเดินเข้าไปในห้องสองคนกรกนกมองภาพนั้นอย่างไม่ชอบใจพร้อมกับกำหมัดแน่น เธอเล็งของเธอมาเป็นปีๆ และด้วยสัญชาตญาณรู้ได้ทันทีว่าผู้หญิงคนนี้จะต้องคาบคุณแวมไพร์ของเธอไปกินแน่ๆ เธอพยายามตั้งสติให้ตัวเองใจเย็นให้ได้มากที่สุดจากนั้นจึงเดินตามสองคนนั้นเข้าไปในห้องอย่างเงียบๆ เมื่อเข้ามาถึงแล้วจึงเห็นว่าเขานั่งที่เก้าอี้พร้อมกับเธอคนนั้นที่เข้ามาในตำแหน่งเด็กฝึกงานและเจ้านายของเธอเป็นคนสอนเองกับมือ " วันนี้ผมจะรบกวนคุณกิ๊กให้สอนงานมะนาวหน่อย สอนได้เต็มที่เลยนะครับผมต้องการให้เธอเรียนรู้งานให้ได้มากที่สุด " แวมไพร์บอกออกไปยังไงเสียเธอก็มาฝึกงานควรที่จะได้อะไรกลับไปมากที่สุดแล้วเขาก็ไว้ใจว่าคุณกิ๊กจะสามา

แวมไพร์บอกออกไปด้วยความรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อยแม้ว่าจะไม่รู้ว่าผู้ชายคนนี้เป็นใครมาจากไหนแต่ก็พอจะเดาได้ว่าต้องสนิทกันพอสมควรไม่อย่างนั้นคงไม่นั่งใกล้กับเมียตัวน้อยของเขาขนาดนี้หรอก เห็นแล้วหงุดหงิดชะมัด น้ำมนต์ที่รู้จักวงศ์วริศเป็นอย่างดีเขาจะไม่รู้จักได้อย่างไรในเมื่อผู้ชายคนนี้เป็นถึงประธานบริษัทที่เขากำลังทำงานอยู่เชียวนะ อีกทั้งตระกูลนี้ทั้งเมืองก็ต่างรู้ดีว่าร่ำรวยและมีอิทธิพลมากแค่ไหนแล้วเขาก็รู้สึกถึงแรงหึงที่ส่งมาให้ หึ เขาคงไม่มีโอกาสได้ใจของณิชาภาจริงๆ แล้วสินะ จากที่โอกาสอยู่ห่างไกลเหลือเกินในตอนนี้แทบมองไม่เห็นโอกาสเลยด้วยซ้ำ เขาได้แต่ลุกขึ้นยืนแล้วเลื่อนตัวไปนั่งใกล้กับวิวาห์และเวนิสแทนแวมไพร์จึงเลื่อนเก้าอี้ให้กับณิดาได้นั่งใกล้กับน้องสาวส่วนตัวเขาก็นั่งบนหัวโต๊ะที่มีณิชาภานั่งอยู่ข้างกัน ในตอนนี้มะนาวรู้สึกถึงความอึดอัดอย่างเห็นได้ชัด เขามาออกเดทกับพี่สาวของเธอแต่ไม่ยอมบอกเธอเลยสักคำแล้วดูเขาทำหน้าตอนนี้สิเขามีสิทธิ์ไม่พอใจเธอด้วยหรือ " เอ่อ พี่ชายพี่ส้มโอจะสั่งอะไรกันเพิ่มหรือเปล่าคะที่พวกเราสั่งมาเต็มโต๊ะแล้วกินใกล้อิ่มแล้วด้วย น้องคะขอเมนูด้วยค่ะ "

ร่างสูงมองภาพชวนพิศวาสในตอนนี้ด้วยความชอบใจ พูดไปใครจะเชื่อว่าปากเล็กๆ ของเธอนั่นสามารถตักตวงท่อนเนื้อของเขาเข้าไปได้เกือบทั้งหมด อีกทั้งเธอยังวาดลวดลายเสียจนเขาหายใจแทบติดขัด ปากเล็กๆ ที่เอาแต่ออดอ้อนเขาตอนนี้มันทำเอาเขาแทบคลั่ง " อื้ม...เธอขา " แวมไพร์ที่ไม่สามารถทนทานต่อความต้องการของตัวเองได้อีกต่อไปเขาจับเธอให้ลุกขึ้นมานั่งบนตักแกร่งของเขาพร้อมกับเบี่ยงแพนตี้สีครีมของเธอออกไปทางด้านข้างจากนั้นจึงยัดท่อนเนื้อขนาดใหญ่มหึมาเข้าไปในร่องรักที่แสนคับแน่นของเธอครั้งเดียวจนมิดลำโดยปราศจากการเล้าโลมอีกและเป็นมะนาวเองที่กรีดร้องออกมาอย่างเสียวซ่าน " อร๊ายย....จุกนะ " ร่างเล็กร้องบอกเมื่อเขาเข้ามาโดยไม่ได้มีการเล้าโลมใดๆ ให้เธอพร้อมอีก แวมไพร์ใช้ปลายลิ้นไล้เลียเม็ดสีชมพูทั้งสองข้างสลับกันไปมาเพื่อให้เธอผ่อนคลายโดยที่เขายังไม่ได้ถอดเสื้อผ้าของเธอออกเพียงแค่เบี่ยงมันออกเพื่อให้ตัวเองได้ปรนเปรอรักให้เธออย่างถนัดเท่านั้น อกอวบอัดที่เขาชิมทุกครั้งก็ไม่เคยพอบัดนี้มันกระเพื่อมขึ้นลงไปตามแรงการหายใจหอบถี่ของคนตัวเล็กตรงหน้า ยิ่งเห็นเธอหลับตาพริ้มอารมณ์คล้อยตามเขายิ่งทำเอาเขาชอบใจอยากใ

กรกนกหลังจากที่ขอร้องแวมไพร์อยู่นานจนท้ายที่สุดเขาก็ไม่เปลี่ยนใจเธอจึงเดินคอตกออกมาเก็บของพร้อมกับเขียนจดหมายลาออกหลังจากที่แวมไพร์หาทางลงให้เธออย่างดีด้วยเงินเดือนล่วงหน้าถึงหนึ่งปีพร้อมกับโบนัสที่เธอควรจะได้ ถ้าเขาใจร้ายกว่านี้สักหน่อยแล้วล่ะก็คงติดแบล็คลิสชื่อเธอไปแล้ว แต่ที่เขาไม่ทำเพราะเห็นแก่ที่กรกนกทำงานเก่งและคงไปเป็นคนเก่งของบริษัทอื่นอีกเช่นกัน " ฉันเล็งของฉันมาตั้งนานแกมีสิทธิ์อะไรมาแย่งคุณแวมไพร์ไปจากฉันกัน " กรกนกเก็บของไปบ่นไปเธอสืบประวัติเขามาหมดแล้วและคิดว่าด้วยความใกล้ชิดจะทำให้เกิดความรักเข้าสักวันแต่ไม่เลยตั้งแต่เขาเอานังมะนาวเข้ามาเธอก็แทบไม่มีบทบาทต่อหน้าเขาอีกเลย แต่ตอนนี้เธอจะทำอะไรได้ในเมื่อเธอเป็นแค่เลขากระจอกๆ คนหนึ่งไม่ได้มีอำนาจตัดสินใจในมือเหมือนคนรวยล้นฟ้าอย่างเขา อีกอย่างนังมะนาวมันก็รวยมากการที่เธอจะไปกลั่นแกล้งมันอีกคงเป็นเรื่องยากแล้ว แวมไพร์ก่อนออกไปพบคุณศรัณย์ก็ได้ฝากฝังให้อัคคีหรือซันลูกชายคนที่สามของคุณอาวินซ์ที่มาช่วยงานชั่วคราวให้หาเลขามาให้ ในขณะที่มะนาวย้ายเข้ามาในแผนกใหม่โดยที่น้ำมนต์เดินออกมารับเธอถึงหน้าประตูและเมื่อเข้ามาเจอก