Mag-log inดาวคณะสาวฟลุ๊คจัดได้ลองวันไนท์กับแอคเค่อที่หล่อลากดินและพึ่งมารู้ทีหลังว่าเขาคือพี่ชายของเพื่อนสนิท ความสัมพันธ์ลับที่เธอจ้องจะปิดเขาจ้องจะเปิดจะลงเอยอย่างไร
view moreติ๊ง! ติ๊ง! ติ๊ง!
เสียงข้อความแจ้งเตือนการโดเนทจากแอคลับที่เขาสร้างขึ้น แวมไพร์ วงศ์วริศ วรเชษณ์กิจสุวรรณ์ อายุ 27 ปี หนุ่มลูกเสี้ยวหล่อหน้าคมสไตล์ฝรั่งตามผู้เป็นพ่อและมีเสี้ยวของเอเชียตามผู้เป็นแม่ที่เป็นลูกครึ่งไทยญี่ปุ่นออกมาเป็นเขาที่สูงถึง 190 เซนติเมตรและหล่อลากไส้เหมือนที่เพื่อนชอบขนานนามให้มาตลอด " หึ น่าสนใจดีหนิ " ทันทีที่หยิบมือถือขึ้นมาเขารีบเข้าไปดูโปรไฟล์ของคนที่เปย์ได้หนักหน่วงขนาดนี้พบว่าคือสาวอกโตตามชื่อแอคเค้าท์ของเธอ Bigmilk เขาเลื่อนดูภาพของเธอทีละภาพจนหมดพร้อมกับกระดกดื่มวิสกี้สีอำพันลงคออย่างพอใจเมื่อเขาคาดเดาจากการจินตนาการคร่าวๆ ว่าเธอต้องสวยมากแน่อีกอย่างอกตู๊มๆ ของเธอนั่นแหละที่มันดึงดูดเขาเป็นพิเศษ " ไอ้แวมไพร์นี่มึงมาดื่มกับเพื่อนหรือมึงมาเล่นมือถือกันแน่วะ นั่งจ้องขนาดนั้นมึงไม่มุดเข้าไปเลยล่ะ " ชานนท์ลูกชายของขุนเขาเพื่อนของคุณพ่อแวมไพร์เอียงคอเบาๆ ไปดูว่ามันติดใจอะไรอยู่กันแน่ทำไมถึงไม่ยอมละสายตาออกมาจากหน้าจอมือถือสักทีทั้งที่ตอนนี้เสียงเพลงดังๆ บวกกับสาวสวยหลายคนน่ามองทั้งนั้นแล้วดูมันสิ แต่คนขี้หวงอย่างแวมไพร์ก็รีบปิดมือถือลงทันทีทั้งที่เขาส่งข้อความไปหาเธอแล้วและเหมือนเธอจะตอบกลับแล้วด้วยแต่เขาไม่อาจพิมพ์ตอบกลับไปได้อีกในตอนนี้เขาไม่อยากให้ใครรู้ว่าเขาเป็นแอคเค่อที่มีผู้ติดตามหลักล้าน " เสือกดีจังนะมึง " แวมไพร์ด่าคนขี้เสือกออกไปพร้อมกับทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นแต่ก็ไม่อาจหลุดพ้นสายตาของคอร์ปที่สังเกตอาการอยู่ตั้งนานแล้ว " ว่าไม่ได้ก็มึงหมกมุ่น " คอร์ปบอกออกไปนานๆ ทีเขาจะเห็นด้วยกับไอ้ชานนท์ปกติก็ตีกันตลอด " เออจริง " ชานนท์รีบเสริมทัพทันทีจนแวมไพร์ต้องวางมือถือของตัวเองเอาไว้แบบนั้นไม่หยิบมันขึ้นมาอีก " เข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ยเชียวนะพวกมึง กูก็ดูข่าวสารทั่วไปนี่แหละ " แวมไพร์แก้ตัวออกไปน้ำขุ่นๆ และมีหรือที่เพื่อนสนิทอย่างชานนท์และคอร์ปจะเชื่อ " เชื่อตายล่ะมึง สารภาพบาปมาซะดีๆ ว่านัดสาวคนไหนเอาไว้ จะกลับเมืองไทยแล้วมึงยังไม่หยุดม่อสาวอีกหรอ " ชานนท์เอ่ยถามทันที พวกเขาทั้งสามคนมีแพลนจะกลับบ้านถาวรในสัปดาห์หน้าหลังจากที่เรียนจบ ป.โท พร้อมกัน เขากับไอ้แวมไพร์คือเพื่อนที่เล่นกันมาตั้งแต่เด็กเพราะพ่อสนิทกันมากส่วนไอ้คอร์ปคือเพื่อนสนิทตอนมัธยม สุดท้ายด้วยภาระครอบครัวที่เหมือนกันจึงเลือกมาเรียนบริหารที่นี่พร้อมกัน " หึ มึงก็มองกูในแง่ร้ายไปได้ หน้าอย่างกูจะเป็นเด็กดีบ้างไม่ได้หรือไง " แวมไพร์บอกออกไปแล้วก็ได้รับเสียงหัวเราะตอบกลับมาแทน " หน้ามึงหล่อนะแต่มึงทรงโจรมากกว่า " คอร์ปที่ใช้สายตามองเพื่อนสนิทตั้งแต่หัวจรดเท้า แน่ล่ะก็มาอยู่ที่นี่ทุกอย่างเปิดกว้างหมดเขาจึงทำทรงผมเดทร็อคทั้งที่เรียน ป.โทบริหาร แตกต่างจากไอ้สองคนนี่ที่มันหล่อเนี๊ยบตั้งแต่หัวจรดเท้า " เหอะ ทรงโจรเหี้ยไรกูแต่งตัวออกจะเท่ห์ทรงผมก็บาดใจสาวๆ " แวมไพร์บอกออกไป " หน้ามึงแบกทรงผมครับเพื่อน นี่มึงไม่กลับบ้านมากี่ปีแล้วกูว่าถ้ามึงกลับไปพ่อกับแม่มึงต้องตกใจในสภาพมึงแน่ " ชานนท์พูดขึ้นมาซึ่งก็จริงอย่างที่มันว่านั่นแหละพ่อกับแม่เขาคงคิดว่าเขามาเรียนบริหารแต่งตัวสุดเนี๊ยบตั้งแต่หัวจรดเท้าอยู่แน่ แต่ความจริงแล้วไม่ใช่เลยเขาใช้ชีวิตที่นี่สุดเหวี่ยงมากทำทุกอย่างที่อยากทำไปทุกที่ที่อยากไปรวมไปถึงการเป็นแอคเค่อให้สาวๆ ได้ดูซิกแพคแน่นๆ ผ่านการโดเนทด้วย " เออ กลับไปค่อยว่ากัน ว่าแต่คืนนี้กูต้องขอตัวก่อนพวกมึงก็ม่อสาวต่อไปนะ " แวมไพร์ปลีกตัวออกมาไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากอยู่ต่อแต่แบตมือถือกำลังจะหมดลงซึ่งเขาจะปล่อยให้มันเป็นแบบนั้นไม่ได้เพราะกำลังอยากคุยกับแฟนคลับตัวยงที่ชื่อ Bigmilk ใจจะขาด " นึกว่าหายไปแล้วไม่ตอบกลับมาเลย " Bigmilk ตอบกลับทันทีที่เขาส่งรูปซิกแพคแน่นๆ ที่ถ่ายลึกลงไปจนถึงจอวีไลน์ที่เห็นเส้นเลือดปูดโปนมาให้ " ชื่อไร " คนที่ชาร์จแบตไปด้วยตอบกลับข้อความไปด้วยเอ่ยถามทันที " เรียก Bigmilk ก็ได้ค่ะ " " อืม แล้ว milkbig ป๊ะ? " สาวน้อยหน้าหวานดีกรีดาวคณะถึงกับอดขำไม่ได้กับคำถามนั้นของเขา " ก็บิ๊กนะอยากดูป๊ะ " คนที่ไม่เคยยอมแพ้ใครก็รีบตอบกลับไปทันทีเหมือนกัน " ได้หรอ " " มีอะไรมาแลกกัน " แวมไพร์ถึงกับอมยิ้มมุมปากขึ้นมาเมื่อได้ยินประโยคนี้ รีบสิครับรอไร เขารีบถอดเสื้อยืดสีขาวที่ใส่ไปแฮงเอาค์กับเพื่อนออกทันทีเผยให้เห็นกล้ามท้องแน่นๆ เขาถ่ายเสยลงไปจนถึงท่อนเนื้อที่มันดุนดันขยายใหญ่คับแน่นกางเกงยีนส์ตัวแพงทั้งที่เธอแค่พิมพ์ข้อความส่งมาเท่านั้น จากนั้นจึงส่งรูปเข้าไปในอินบ๊อกส่วนตัวของเธอ " ไวแฮะ ว่าแต่อะไรนูนๆ อ่ะ " คนขี้แกล้งสายตาจับจ้องแค่ส่วนนั้นของเขาก็มันดันเด่นชัดถ่ายให้เห็นเองไม่แซวไงไหว สมกับชื่อแอคเคาน์ Big V. Secret จริงๆ " หึ ไร้เดียงสาหรอ ไหน ส่งมาแลกบ้างดิ๊ " คนใจกว้างส่งรูปไปให้ก่อนเพื่อรอให้คนใจกว้างกว่าส่งตอบกลับมาแล้วก็ได้ผลเมื่อเขารอเพียงแค่ไม่กี่นาทีเธอก็ส่งรัวๆ มาถึงสามรูป รูปแรกถ่ายให้เห็นสัดส่วนแต่ปิดบังใบหน้าเอาไว้ รูปที่สองเธอถอดเสื้อตัวนอกออกเหลือแค่สายเดี่ยวที่ปกปิดอกอวบที่ล้นทะลักแต่ออกมาไม่ได้ แวมไพร์ได้แต่คิดในใจว่ารูปที่สามขอให้เป็นอย่างที่คิดเพราะตอนนี้เขาก็น้ำลายไหลเหมือนหมาแล้วหากเป็นอย่างที่คิดเขาคง.... " อ่าาา รูปสุดท้ายเด็ดสุด " เขาพิมพ์กลับไปแบบนั้นเพราะรูปสุดท้ายเป็นรูปที่เธอถ่ายแล้วใส่แค่บราเซียสีแดงสด ส่งมาขนาดนี้ถ้าเขาไม่เห็นหน้าอย่ามาเรียกแวมไพร์ " เด็ดจริงไหมหรือให้ดูหลายคนแล้ว " Bigmilk สาวใจกล้าถามออกไปแต่แวมไพร์กลับเลี่ยงที่จะตอบ " นัดเจอได้ไหม อยากเห็น Bigmilk ของจริงว่าจะบิ๊กแค่ไหน " เขาเองกะจากระยะสายตาบอกได้เลยว่างานนี้ล้นมือ จะดีแค่ไหนหากเขาได้ลองชิมเธอสักครั้ง Bigmilk หรือมะนาว ณิชาภา งดงามบริสุทธิ์ ดาวคณะสาวสวยสุดฮอตที่โสดมาโดยตลอดชั่งใจอยู่นานไม่รู้ว่าจะตอบรับเขาไปดีหรือเปล่า ที่เธอเปิดแอคลับมาก็เพื่อสิ่งนี้เพราะตั้งแต่เรียนมหาลัยจนจะจบปี 4 อยู่แล้วเธอยังไม่เคยลองเรื่องอย่างว่าเลยสักครั้ง เธออยากรู้อยากลองไม่อยากเก็บซิงเอาไว้ชิงโชคแล้ว ไวเท่าความคิดนิ้วมือก็กดพิมพ์ตอบกลับไปทันที " งั้นก็มาดู! "ในตอนนี้มะนาวได้แต่คิดในใจว่าถ้าผ่านคืนนี้ไปได้เธอก็กลายเป็นยอดคนแล้ว เอาจริงๆ เขาดิบเถื่อนมากรสรักที่แสนรุนแรงบวกกับบุคลิกของเขาที่ดูแรงไม่แพ้กันทำเอาเธอเจ็บจนจุก ขนาดท่อนเนื้อที่เสือกไสเข้ามาก็ตามชาติพันธุ์ของเขา มันใหญ่จนเธอคิดว่าเธอคงต้องตายแน่ๆ ที่ยังหายใจอยู่ตอนนี้ได้ก็คือฟลุ๊คจัดสุดๆ แล้ว " อื้อ....พอได้หรือยังไม่ไหวแล้วนะ " เพราะเขาทำรักกับเธอกินเวลาไปร่วมชั่วโมงแล้วยังไม่มีทีท่าว่าพละกำลังของเขามันจะลดลงเลยสักนิด นี่ขนาดเขาเพิ่งเกิดอุบัติเหตุมานะ " อีกนิดเดียว อื้ม.... " แวมไพร์ตอนนี้ไม่สนใจแม้กระทั่งบาดแผลที่หัวเข่าของตัวเองเขากดทับมันลงไปกับเตียงพร้อมกับกระแทกกระทั้นสะโพกสอบเข้าไปกับร่องที่ตอดเก่งของเธอไม่หยุด ไอ้เจ็บมันก็เจ็บอยู่หรอกแต่จะเจ็บจนอดกินเธอขาที่อยู่ตรงหน้าเขาคงทำไม่ได้ ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! " แวมไพร์.....อร๊าางงง..... " มะนาวส่งเสียงกรีดร้องออกมาในช่วงสุดท้ายที่เธอไม่อาจทนทานต่อแรงกระสันได้พร้อมกับปล่อยน้ำหวานออกมาเคลือบท่อนเนื้อของเขามากมาย เธอเพิ่งได้พบกับความรู้สึกที่เรียกว่าเสร็จสมเป็นครั้งแรก ความรู้สึกเหมือนตัวเบามา
คนตัวโตต้องชะงักค้างอีกครั้งเมื่อรู้สึกได้ว่าตัวเองได้ผ่านเยื่อบางๆ ที่เรียกว่าพรหมจรรย์เข้ามาแล้ว เขาหยุดการกระทำของตัวเองเอาไว้เพียงเท่านั้นไม่ยอมขยับเขยื้อนไปไหนพร้อมกับก้มมองจุดเชื่อมต่อที่ตอนนี้มีหยดเลือดจางๆ ไหลเคลือบท่อนเอ็นผ่านเครื่องป้องกันของเขาเอาไว้ ในขณะที่มะนาวหลังจากที่เธอกรีดร้องออกมาแล้วน้ำตาก็เริ่มไหลออกมาจากหางตาแบบกลั้นไม่อยู่ " เธอ! ยังไม่เคยหรอ " มะนาวส่ายหน้าปฏิเสธไปมา ถึงตอนนี้แล้วคงไม่มีอะไรต้องปิดบังอีก ความรู้สึกของเธอตอนนี้เหมือนกับว่าร่างกายกำลังจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ เธอทั้งเจ็บทั้งร้าวระบมไปทั่วสะโพกงอนงาม พลางคิดในใจว่านี่คือการฆ่าตัวตายชัดๆ ไหนใครที่รีวิวนักรีวิวหนาว่ามันจะมีความสุขจนเธอเองตัดสินใจอยากลิ้มลองครั้งแรกเพราะอยากรู้ว่าความรู้สึกของการเป็นผู้ใหญ่มันรู้สึกยังไง ตอนนี้เธอเข้าใจถ่องแท้แล้วว่ามันมีแต่เจ็บ เจ็บ และเจ็บ เจ็บเป็นบ้าเลย" ทำไมไม่บอก " แวมไพร์ที่ไม่ใช่ว่าจะไม่เคยเจอหญิงสาวพรหมจรรย์แต่ครั้งนี้ความรู้สึกมันแตกต่างออกไปเขารู้สึกอบอุ่นหัวใจเหลือเกินที่ได้เป็นคนแรกของเธอที่ดันตรงสเปคเขาอย่างมาก เขาก้มลงจูบซับที่พวงแก้มสีแดงระเร
มะนาวเธอดิ้นเร่าๆ ปานจะขาดใจเมื่อเขาตะโบมจูบเธอจนปากแทบเจ่อและเริ่มดิ้นเมื่อเขาไม่ปล่อยให้เธอได้หายใจเลย แวมไพร์เห็นว่าเธอกำลังจะขาดอากาศหายใจจึงละริมฝีปากออกมาแล้วหันมาใช้ลิ้นอุ่นๆ ของตัวเองละเลงอยู่บนปลายสุดของทรวงอกดูดด่ำกับยอดปทุมถันสีชมพูระเรื่ออย่างเอาแต่ใจ " อื้ม..... " เขาชิมความหวานจากเม็ดตุ่มไตทำเอาเจ้าของร่างสวยถึงกับครางกระเส่าจนแทบร้องขอชีวิต แวมไพร์ฟ่อนเฟ้นอกอวบอิ่มของเธอด้วยปากหยักไปมารสหวานของบัวตูมทำเอาเขาไม่อยากละไปไหนจนตอนนี้อกอวบของเธอมันแดงช้ำไปหมดทั้งสองข้าง มือหนาเร่งถอดกระโปรงยีนส์ตัวสั้นที่เธอใส่มาเมื่อรูดซิปที่อยู่ตรงข้างสะโพกของเธอออกได้แล้วจึงรีบถอดออกไปให้พ้นทางเผยให้เห็นแพนตี้สีแดงสดที่ขัดกับสีชุดที่เธอใส่มาเสียเหลือเกิน เขาเองแทบหายใจติดขัดเมื่อเห็นสีแพนตี้ที่ร้อนแรงขัดกับใบหน้าหวานๆ ของเธอแบบนี้" ตั้งใจจะใส่มายั่วกันโดยเฉพาะเลยสินะ " แวมไพร์ถามออกมาเมื่อตอนนี้ใบหน้าของเขาอยู่ตรงกลีบดอกไม้ที่ปิดสนิทแน่น เขาจับขาเล็กของเธอให้กางออกกว้างแล้วมองแพนตี้สีแดงสดที่เธอตั้งใจใส่มา มะนาวถึงตอนนี้เธอกลับไปเปลี่ยนทันไหม ช่างน่าอับอายเสียเหลือ
แวมไพร์ได้สติขึ้นมาเมื่อเธอพูดออกมาแบบนั้น เขาเองก็ไม่นึกว่าจะจับเธอมาบดจูบโดยที่ไม่รู้เนื้อรู้ตัวแบบนี้เหมือนกันจึงกระแอมแก้เก้อเบาๆ " ฮึ่ม.... " กฎหนอกฎ กฎที่แปลว่ามีไว้แหกสินะ ก่อนหน้านี้ตัวเขาเองเคร่งเรื่องนี้มากเพราะไม่ชอบให้ผู้หญิงคนไหนมายุ่งย่ามกับปากของเขา เขาเองไม่หอมและไม่จูบใครทั้งนั้นเต็มที่ก็แค่ใช้มือสัมผัสลูบไล้ให้เท่านั้นแต่ดูเขาทำกับเธอสิเธอยังนั่งไม่ถึง 5 นาทีด้วยซ้ำเขาก็แอบแหกกฎข้อแรกซึ่งเป็นกฎเหล็กของตัวเองเสียแล้ว " มันเผลอน่ะ " แวมไพร์พูดออกมานี่คือจูบแรกของเขาเลยนะทำไมเธอถึงได้นิ่งแบบนี้หรือว่าเขาทำเพียงแค่ริมฝีปากแตะกันแล้วมันดูห่วยเกินไป มะนาวเมื่อเขาบอกออกมาแบบนั้นกลับไม่ได้รู้สึกโกรธอย่างที่คิดเลยสักนิด จูบแรกของเธอเขาได้มันไปง่ายดายจริงๆ อีกอย่างเธอกลับชอบสัมผัสที่เขามอบให้เสียอย่างนั้นมันน่านักน่าเอาหัวตัวเองไปทุบกำแพงเสียให้เข็ดโทษฐานที่ไม่ยอมรักดี " คุณพกเครื่องป้องกันมาหรือเปล่า " เพราะมาถึงขนาดนี้แล้วเธอต้องได้ลิ้มลองรสชาติของการกินผู้ชายจึงเอ่ยถามเขาออกไปแม้ว่าจะเตรียมมาเองด้วยแต่ก็ยังอุตส่าห์ถามเขาก่อน รีบทำ รีบเสร็จ รีบรู้สึกแล้วเธ