ผ่านไปพักใหญ่ๆ เห็นจะได้ที่ฉันมัวแต่วุ่นอยู่กับการเก็บซักเสื้อผ้าและทำความสะอาดห้องจนลืมไปเลยว่ายังไม่ได้กินข้าวมื้อเย็น เลยเดินไปเปิดตู้เย็นดูเผื่อจะมีอะไรให้รองท้องได้บ้าง แต่แล้วก็ต้องพบกับความว่างเปล่าเพราะในตู้เย็นมีเพียงน้ำดื่มและก็น้ำดื่มที่อัดแน่นอยู่เต็มตู้ “ฉันแช่น้ำเปล่าไว้เต็มตู้ขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย” ฉันเอ่ยออกมาแล้วปิดตู้เย็นไปตามเดิม ก่อนจะรีบเก็บทำอะไรให้เสร็จเรียบร้อย เมื่อทำทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยหมดแล้วฉันก็เดินออกมาจากห้องพร้อมกระเป๋าสตางค์และโทรศัพท์มือถือ จัดการล็อกห้องจากภายนอกเพื่อความปลอดภัยต่อข้าวของภายในห้อง จากนั้นฉันก็เดินออกมาแล้วตรงไปที่ร้านขายอาหารตามสั่งซึ่งอยู่ห่างจากอะพาร์ตเมนต์ไม่ไกลเท่าไหร่ ร้านอาหารตามสั่งลุงหมู “ลุงคะ เอาข้าวกะเพราะกุ้งเพิ่มไข่ดาวสุกๆ หนึ่งกล่องค่ะ” มาถึงฉันก็สั่งข้าวที่อยากจะกินไปกับคุณลุงเจ้าของร้าน “ได้จ้าหนู นั่งรอสักแป๊บนะ อีกสองคิวจ้ะ” คุณลุงบอกกับฉัน “ได้ค่ะ” ฉันนั่งรอตรงเก้าอี้ที่ว่าง รอได้ประมาณสิบนาทีข้าวที่ฉันสั่งไปก็ได้แล้ว “ข้าวกระเพรากุ้งเพิ่มไข่ดาวสุกๆ ได้แล้วจ้าหนู” ฉันลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วเดินมารับข้
続きを読む