All Chapters of เรียกพี่ว่าDADDYสิคะ: Chapter 1 - Chapter 10

“อื้อ พอแล้วค่ะเตยจะสายแล้ว”เสียงหวานร้องประท้วงเมื่อถูกบดจูบมาเป็นเวลานานจนแทบขาดอากาศหายใจ ในรถที่แอร์เย็นฉ่ำแต่กายแกร่งที่ใกล้ชิดกลับเร่าร้อนจนเตยหอมแทบละลาย“ก็หนูหอม จับกลืนลงท้องได้มั้ยครับ”“แค่เมื่อคืนเตยก็จะเดินไม่ไหวแล้ว แด๊ดจะหื่นเกินไปแล้วนะคะ ไปทำงานได้แล้วค่ะเดี๋ยวสาย”ร่างบางดันคนที่คลอเคลียไม่เลิกออกก่อนจะจัดผมและเสื้อผ้าให้เข้าที่เข้าทางอีกครั้ง“โอเคค่ะ ตอนเย็นแด๊ดมารับ”“รับทราบค่ะ”ร่างบางยิ้มหวานก่อนกดจูบที่แก้มอย่างเอาใจแล้วรีบลงจากรถไปขึ้นเรียนทันที “กว่าจะเสด็จมาได้นะคะนังเตยเน่า”“ปากเสียนังลูกเหม็น”เตยหอมย้อนลูกหยีเพื่อนสนิทปากร้ายที่นั่งรออยู่ด้วยใบหน้าบึ้งตึงจนได้ค้อนวงโตกลับมา“มาช้ามาก อีกนิดอาจารย์จะเข้าอยู่ละมึง ว่าแต่ปากมึงเป็นอะไรทำไมเจ่อแบบนั้นวะเตย”“แด๊ดดุ ดุตั้งแต่เมื่อคืนยันลงรถเมื่อกี้เลยมึง”“อีคนใจบาป! กูไม่อิจฉาหรอกนะที่มึงมีแด๊ดดุทุกวันอ่ะ หึ่ย!”ท่าทางกอดอกสะบัดหน้าหนีพร้อมเบ้ปากใส่ทำเอาเตยหอมขำออกมาเบาๆกับจริตของเพื่อน ถ้าไม่ใช่ผู้หญิงก็คิดว่าเป็นสาวสองแล้วจริงๆ“มึงก็หาแด๊ดไว้ดุมึงสิหยี”“บ้านกูไม่มีหรอกแด๊ดอ่ะ มีแต่พ่อที่ตบหัวกูทุกวัน

เรือนร่างบอบบางที่ขยับโยกอยู่บนตัวดูงดงามแต่ก็เต็มไปด้วยความร้อนแรงอย่างละสายตาไม่ได้ ส่วนเว้าโค้งและอกอวบเต่งตึงที่โดดเด่นอยู่ตรงหน้า ยามร่างกายขยับมันก็เด้งขึ้นลงไปตามจังหวะจนต้องเอื้อมมือไปบีบขยำแรงๆอย่างหมั่นเขี้ยว ใบหน้าสวยเชิดขึ้นส่งเสียงครางหวานหูดังไม่ขาดระยะ ยิ่งฟังก็ยิ่งเร้าใจจนอารมณ์ดิบโหมกระพือมากขึ้นเรื่อยๆ เม็ดเหงื่อที่ไหลย้อยตามกรอบหน้าสวยส่งให้เตยหอมยิ่งเซ็กซี่และเย้ายวนจนอดไม่ได้ที่ต้องสวนกระแทกขึ้นไปแรงๆจนคนสวยเบ้หน้า“อ๊า แด๊ด…อย่าสวน อ๊ะ หนูจุก”“ซี๊ด หนูแม่ง ยั่วฉิบหายเลยเตยหอม อ่าส์”เสียงเนื้อกระทบเนื้อยังดังต่อเนื่อง แต่ไม่มีทีท่าว่าจะหยุดลงง่ายๆเมื่อเกมนี้เตยหอมเป็นคนควบคุม ห้ามขึ้นมาจนกว่าเตยหอมจะขย่มแด๊ดจนเสร็จตามที่ตกลงกันไว้ก่อนเริ่มเกมรักบนเตียง“แล้วแด๊ดชอบมั้ยคะ อ๊ะๆ อื้อ”เตยหอมถามก่อนจะต้องกัดปากเมื่อถูกคนขี้โกงสวนเอวเข้าใส่เต็มแรงอีกครั้งจนจุก“ชอบค่ะ ชอบมาก ซี้ด ชอบจนอยากจับหนูกระแทกแรงๆแล้วคนสวย อ่าส์”“ยังไม่ถึงตาแด๊ดค่ะ อ๊า ตอนนี้ อ๊ะ แด๊ดต้องยอมหนู อ๊ะ อือ”ร่างบางพูดไปเอวบางก็ยังทำหน้าที่ไม่ขาดตกบกพร่องสักนิด แม้จะเสียวจนแทบขาดใจแต่ไม่มีทางที่เ

“หน้าตาอิ่มเอิบนะมึง หลับมาเต็มอิ่มเลยดิ”เสียงทักทายจาก พีค เพื่อนในวงการนายแบบและเพื่อนตั้งแต่สมัยเรียนที่สนิทกันมานานเอ่ยทัก ทันทีที่คเชนทร์เดินเข้ามาจนถึงสถานที่สำหรับถ่ายแบบกันวันนี้ คเชนทร์เพียงหันไปยิ้มมุมปากก่อนตอบกลับด้วยคำพูดกำกวมอย่างอารมณ์ดี“ไม่ได้หลับ แต่อิ่มมาก”“มึงหมายความเหมือนกูมั้ยวะ ฟังดูแปลกๆ”“มึงหมายความว่าไงล่ะ ก็ตามนั้น”คเชนทร์ยักคิ้วให้เพื่อนก่อนจะวางกระเป๋าลงใกล้ๆกันแล้วนั่งลง สายตามองไปยังบรรดาทีมงานที่ยังวุ่นวายอยู่กับการเตรียมฉากและทุกอย่างให้พร้อมในการถ่ายแบบที่จะเริ่มอีกไม่นานนี้ ก่อนจะมองหาผู้จัดการที่ยังไม่โผล่มาให้เห็นสักทีอย่างแปลกใจ“ไม่น่าใช่เรื่องดีแล้วกูว่า เปลี่ยนเรื่องๆมึงรู้ยังว่าวันนี้มึงถ่ายคู่ใคร”พีคเปลี่ยนเรื่องถามเมื่อเห็นว่าเพื่อนชักจะกวนไม่จบสิ้น แถมเรื่องที่จะถามก็ยังทำเอาตื่นเต้นจนอดลุ้นท่าทางของเพื่อนไม่ได้เลย“ก็พี่เหมี่ยวไง พี่เอ้บอกกูมาเป็นอาทิตย์แล้ว”“ก็เหี้ยละ คนที่มาถ่ายกับมึงอ่ะน้องเฟยครับเพื่อน”พีคเฉลยพลางสังเกตท่าทางเพื่อนที่เหมือนจะยังไม่รับรู้อะไรสักนิดด้วยความแปลกใจ “บอกกูทีว่าคนละเฟยกับที่กูคิด”คเชนทร์ที่ได้ยินพล

และคนที่บอกว่าตัวเองไม่เป็นไรก็กำลังนั่งถอนหายใจจนนับครั้งไม่ถ้วนตั้งแต่วันแรกที่ต้องอยู่คนเดียวในห้องนี้ สายตาจดจ่ออยู่กับมือถือที่ไร้การติดต่อจากคนที่สั่งนักหนาก่อนไปว่าต้องรายงานตัวตลอดเวลา ห้ามหาย แต่คนที่หายกลับกลายเป็นคนที่สั่งเองซะอย่างงั้น ลมหายใจหนักๆถูกพ่นออกมาอีกครั้งอย่างคิดไม่ตก ตั้งแต่เช้าจนมืดคเชนทร์ไม่เคยติดต่อหรือแม้แต่จะกดเข้ามาอ่านข้อความที่เธอส่งไปสักครั้ง มันผิดปกติจนเตยหอมเริ่มกังวลใจจริงจัง ทุกอย่างที่คเชนทร์ไม่เคยทำมาตลอดกลับเริ่มเป็นในแบบที่เธอกลัว ได้แต่หวังว่าสัญชาตญาณของเธอจะเป็นแค่เรื่องบังเอิญเท่านั้น คนที่เธอให้ใจคงไม่คิดจะทำอะไรให้เธอต้องเสียความรู้สึก คงไม่ทำอะไรที่จะทำให้เรื่องระหว่างเรามันเปลี่ยนไปเพราะเป็นคนที่ไม่ชอบเซ้าซี้ใคร การไปตามจู้จี้จุกจิกจึงไม่ใช่สิ่งที่เตยหอมคิดจะทำอยู่แล้ว ในเมื่อตอนนี้มันไม่มีอะไรอย่างที่กังวลหรือต่อให้มีมันก็ยังไม่เกิดขึ้น การมานั่งคิดมากก็มีแต่จะเสียเวลาไปเปล่าๆเตยหอมเลยสะบัดหัวไล่ทุกความว้าวุ่นออกไปจากหัว ก่อนจะหันมาสนใจสิ่งสำคัญที่ตัวเองต้องทำต่อทันที —-------------------------------------------“มึงดื่มเยอะไปรึเป

“เปล่ากูแค่อ่านข่าวเค้าเฉยๆ”เตยหอมสะดุ้งก่อนจะรีบกดปิดมือถือและแก้ตัวทันทีที่เพื่อนเดินกลับมาหาและเอ่ยแซวเมื่อเห็นว่าเธอดูอะไรอยู่ “ข่าวแรงอยู่นะ พ่อไปยืนจูบนางแบบคนดังที่ริมทะเลตอนดึกอ่ะ กูเห็นแล้วปวดใจมาก”“มึงติ่งเค้าเหรอ”เตยหอมแกล้งแซวเพื่อนกลับแม้ในใจจะรู้สึกปวดใจยิ่งกว่าที่ได้ยินเพื่อนพูดราวกับตอกย้ำสิ่งที่อยู่ในใจตอนนี้“อือ ผัวมโนหนึ่งในร้อยคนของกู”ลูกหยีตอบด้วยท่าทางเชิดๆจนเตยหอมขำออกมาเบาๆ ถ้าเธอเป็นแค่แฟนคลับแบบเพื่อนหรือคนอื่นๆก็คงโอดครวญเหมือนกับกลุ่มคนเมื่อสักครู่ หรือทำท่าเสียใจปนขำแบบเพื่อนเธอได้อย่างไม่รู้สึกเจ็บลึกไปถึงกลางใจแบบนี้ เพราะการเป็นแฟนจริงๆมันเจ็บปวดยิ่งกว่านั้นมากมายจนอธิบายออกมาไม่ได้เลย ยิ่งคนที่ควรอธิบายหายเงียบไปแบบนี้จะให้เธอสบายใจอยู่ได้ยังไง“เยอะเกินไปแล้วมึงอ่ะ ไปเรียนเถอะไปทำตัวให้มีประโยชน์บ้าง”“อย่ามาพูดเหมือนแม่กูนะ หลอนหูมากค่ะ”ลูกหยีทำท่าปิดหูราวรำคาญนักหนาจนเตยหอมยิ้มออกมาอย่างอดไม่ได้ ก่อนทั้งคู่จะลุกขึ้นเตรียมตัวเรียนช่วงบ่ายด้วยท่าทางที่อิดออดเพราะความง่วงงุนหลังมื้อกลางวันมาเยือน เตยหอมเอ่ยเร่งอีกครั้งเมื่อเพื่อนอืดอาดไม่ยอมเดิน