LOGINเรือนร่างบอบบางที่ขยับโยกอยู่บนตัวดูงดงามแต่ก็เต็มไปด้วยความร้อนแรงอย่างละสายตาไม่ได้ ส่วนเว้าโค้งและอกอวบเต่งตึงที่โดดเด่นอยู่ตรงหน้า ยามร่างกายขยับมันก็เด้งขึ้นลงไปตามจังหวะจนต้องเอื้อมมือไปบีบขยำแรงๆอย่างหมั่นเขี้ยว ใบหน้าสวยเชิดขึ้นส่งเสียงครางหวานหูดังไม่ขาดระยะ ยิ่งฟังก็ยิ่งเร้าใจจนอารมณ์ดิบโหมกระพือมากขึ้นเรื่อยๆ เม็ดเหงื่อที่ไหลย้อยตามกรอบหน้าสวยส่งให้เตยหอมยิ่งเซ็กซี่และเย้ายวนจนอดไม่ได้ที่ต้องสวนกระแทกขึ้นไปแรงๆจนคนสวยเบ้หน้า
“อ๊า แด๊ด…อย่าสวน อ๊ะ หนูจุก”
“ซี๊ด หนูแม่ง ยั่วฉิบหายเลยเตยหอม อ่าส์”
เสียงเนื้อกระทบเนื้อยังดังต่อเนื่อง แต่ไม่มีทีท่าว่าจะหยุดลงง่ายๆเมื่อเกมนี้เตยหอมเป็นคนควบคุม ห้ามขึ้นมาจนกว่าเตยหอมจะขย่มแด๊ดจนเสร็จตามที่ตกลงกันไว้ก่อนเริ่มเกมรักบนเตียง
“แล้วแด๊ดชอบมั้ยคะ อ๊ะๆ อื้อ”
เตยหอมถามก่อนจะต้องกัดปากเมื่อถูกคนขี้โกงสวนเอวเข้าใส่เต็มแรงอีกครั้งจนจุก
“ชอบค่ะ ชอบมาก ซี้ด ชอบจนอยากจับหนูกระแทกแรงๆแล้วคนสวย อ่าส์”
“ยังไม่ถึงตาแด๊ดค่ะ อ๊า ตอนนี้ อ๊ะ แด๊ดต้องยอมหนู อ๊ะ อือ”
ร่างบางพูดไปเอวบางก็ยังทำหน้าที่ไม่ขาดตกบกพร่องสักนิด แม้จะเสียวจนแทบขาดใจแต่ไม่มีทางที่เตยหอมจะยอมแพ้ในเรื่องนี้
“หนูก็รู้ ถ้าปล่อยแด๊ดรอนานๆ อ่าส์ หนูจะโดนอะไรเตยหอม”
“แด๊ดก็รู้ ว่าหนู อ๊า ไม่เคยกลัวแด๊ด”
ทั้งคำพูดทั้งสายตาช่างอวดเก่งจนคเชนทร์อยากลงโทษคนสวยบนตัวเหลือเกิน ปากดีแบบนี้แต่ก็เห็นอ้อนวอนทุกครั้งยามที่ทนความเร่าร้อนของคเชนทร์ไม่ไหว เตยหอมก็เก่งแต่ปากทุกทีนั่นแหละ
“หนูไม่ต้องกลัวแด๊ดหรอกคนสวย หนูกลัวลูกแด๊ดที่มันจะทำหนูครางทั้งคืนดีกว่าค่ะ และตอนนี้มันก็หมดเวลาที่หนูจะเล่นแล้ว หนูก็รู้ว่าแด๊ดไม่ชอบเสียเวลานาน ซี๊ด”
คเชนทร์บอกพลางสูดปากกัดฟันแน่นเมื่อเตยหอมพยศจนเร่งจังหวะพาให้เสียดเสียวกันทั้งคู่ ความอดทนที่มีมาสักพักขาดสะบั้นเมื่อคเชนทร์ปวดหนึบจนทนให้ร่างบางควบอยู่บนตัวไม่ไหวอีกแล้ว อยากทำแรงๆให้ถึงใจ อยากขย้ำให้คนขี้ยั่วจมเตียงเหมือนทุกทีใจจะขาด
“อ๊ะ อื้อ แด๊ดจะทำอะไร อ๊ะ หนูบอกว่าห้ามลุกก่อนหนูเสร็จไงคะ”
เตยหอมประท้วงเมื่อร่างสูงเป็นฝ่ายจับเธอนอนลงแล้วคร่อมทับทันที ส่วนแข็งขืนหลุดออกจากช่องทางคับแคบจนวูบโหวง คเชนทร์ก้มลงสบตาสวยใต้ร่างก่อนแลบลิ้นออกมาเลียริมฝีปากอิ่มที่เผยอรับแล้วจูบดูดดื่มลงไปอีกครั้ง
“หนูก็รู้ ว่าหนูจะเสร็จจนนับครั้งไม่ถ้วนถ้าแด๊ดเป็นคนขย่มหนู ตอนหนูอยู่บนตัวแด๊ดก็ชอบ แต่แด๊ดชอบตอนที่หนูร้องไห้ใต้ร่างแด๊ดมากกว่าค่ะ”
สวบ!!
“อ๊าาา แด๊ด”
ปึก ปึก ปึก
“ร้องอีกสิคะ เรียกแด๊ดดังๆเตยหอม อ่าส์”
สะโพกสอบสวนเข้าออกเน้นหนัก มือหนาจับขาเรียวอ้ากว้างมองสบตาสวยที่น้ำตาคลออย่างร้อนแรงและหื่นกระหาย เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังต่อเนื่องผสานเสียงเตียงที่โยกคลอนกระทบผนังจนเกิดเสียงดังตามจังหวะที่เอวหนากระแทกกระทั้นจนร่างบางหัวสั่นคลอนไปตามแรง
เตยหอมกัดริมฝีปากจนเจ็บ จิกเล็บลงกับผ้าปูที่นอนจนยับ ตาสวยมองใบหน้าหล่อเหลาที่สบตาเธออย่างเร่าร้อนราวจะกลืนกินก็ยิ่งเสียดเสียวในช่องท้อง คเชนทร์ที่ใช่ร่างกายไว้ถ่ายแบบย่อมมีรูปร่างที่แสนเพอร์เฟคไม่ต่างจากใบหน้า และยามที่เจ้าตัวมีความต้องการมากล้นก็ยิ่งมีเสน่ห์จนแทบละสายตาไม่ได้ เซ็กส์ที่แสนดุเดือดไม่ได้ทำให้เตยหอมเจ็บปวดแต่มันกลับยิ่งมีความต้องการมากขึ้นไม่ต่างกัน เตยหอมเองก็เสพติด ทั้งเซ็กส์ที่ดุดันทั้งคเชนทร์ที่ร้อนแรงแบบนี้
“แด๊ด ฮึก แด๊ดขา อ๊า”
ปึก ปึก ปึก
“ขา เรียกแด๊ดทำไมคะ ซี้ด หนูรัดแน่นมาก อ่าส์ เบาหน่อยเด็กดี”
“หนูจะเสร็จ อื้อ แด๊ด อ๊ะ อ๊ะ”
“หนูอยากเสร็จท่าไหนคะ อ่าส์ บอกแด๊ดสิ”
“อุ้มหนู อ๊า หนูอยากกอดแด๊ด อ๊ะ”
“แด๊ดจัดให้ค่ะ”
ท่อนลำร้อนหลุดออกจากร่องรักจนเตยหอมนิ่วหน้า ร่างบางถูกช้อนขึ้นมาอุ้มเข้าเอวก่อนที่คเชนทร์จะเดินไปจนชิดผนังห้องนอน ปากร้อนดูดดึงอกอวบที่ล่อตาแรงๆอีกครั้งก่อนจะจ่อตัวตนที่แข็งตั้งเข้าช่องทางทีเดียวจนมิด
สวบ!!
“อ๊าา”
“ซี๊ดด เสร็จแบบนี้หนูแพ้นะคะ”
เสียงทุ้มสั่นพร่าเมื่อเตยหอมเสร็จสมทันทีที่สอดใส่ท่อนเอ็นเข้าไป อาจเป็นเพราะกำลังอ่อนไหวพอถูกกระตุ้นถึงจุดกระสันอีกหนร่างบางจึงเตะฝั่งฝันกระตุกตัวเกร็งตอดรัดแท่งร้อนจนคเชนทร์สูดปากด้วยความเสียดเสียว
“อื้อ แด๊ดเข้ามาแรงเกินไปนี่”
ร่างบางเถียงทั้งที่ยังตัวสั่นซบหน้าที่ซอกคอคนตัวสูงด้วยอารมณ์หวามไหว
“หึ แด๊ดเข้าแรงรึว่าของแด๊ดมันยาวจนหนูทนไม่ไหวกันแน่เตยหอม อ่าส์ หนูตอดแรงไปแล้วนะ”
“คนอะไรขี้ขิงกระทั่งขนาดตัวเอง อื้อ”
เตยหอมสะดุ้งเมื่อถูกเอ็นร้อนกระทุ้งใส่จนครางแผ่ว
“งั้นหนูก็เถียงสิคะว่าไม่จริง เถียงสิว่าหนูไม่ชอบของแด๊ด หืม”
“หนูไม่เถียงเพราะหนูชอบของแด๊ด ชอบที่แด๊ดทำหนูเสร็จจนตาลอยค่ะ อ๊า”
ใบหน้าหล่อเหลายิ้มร้ายก่อนจะกดจูบที่ปากอิ่มเป็นรางวัลที่พูดถูกใจแถมด้วยกระทุ้งเอวใส่แรงๆไปอีกหน เตยหอมตอบรับจูบร้อนอย่างดูดดื่มไม่แพ้กันก่อนจะละออกมาสบตากันอย่างร้อนแรงด้วยความรู้ใจ
“งั้นคืนนี้ แด๊ดจะทำหนูครางจนตาลอยทั้งคืนเลยค่ะคนสวย”
“ไปเจอเพื่อนเก่าแล้วทำไมเมาจนเดินไม่ไหวแบบนี้ครับ หืม”คเชนทร์บ่นเมื่อมารับคนน้องแล้วเจอกับสภาพเมามายเดินเซจนแทบพูดไม่รู้เรื่อง “ไม่เอา ห้ามดุ แด๊ดต้องใจดีรู้มั้ยคะ”คนเมาเถียงก่อนจะยกนิ้วขึ้นชี้หน้าคนพี่อย่างข่มขู่จนคนมองถอนหายใจใส่ ถ้ารู้ว่าจะเมาขนาดนี้คงไม่ปล่อยมาง่ายๆ หรือไม่ก็คงรีบเคลียร์งานแล้วตามมาเฝ้าเองจะสบายใจกว่า เตยหอมเหมือนจะเชื่อฟังแต่บางครั้งก็ดื้ออย่างคาดเดาไม่ได้เลย ถ้าไม่ใช่ว่าไม่เจอกับเพื่อนมานานคงไม่อนุญาตแน่ๆ“ถ้าไม่ใจดีหนูจะได้ออกมาเหรอครับ แด๊ดบอกว่าดื่มได้แต่อย่าเกินลิมิตตัวเองมันอันตรายทำไมไม่ฟังกันบ้างครับ”“อือ ก็แด๊ดมารับงาย ไม่เป็นไรหรอกค่ะ”ร่างบางที่โอนเอนอยู่ในอ้อมกอดคนพี่เถียงออกมาด้วยเสียงยืดยานและท่าทางดื้อรั้นไม่ต่างจากเดิมจนคเชนทร์อ่อนใจ เมาขนาดนี้บ่นไปเจ้าตัวก็ไม่รู้เรื่องอยู่ดี พอเข้ามาในรถได้ก็อธิบายอีกครั้งแต่ไม่คิดว่าจะสร้างปัญหาให้ตัวเองเพิ่มซะงั้น“รู้ครับ แต่ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับหนูก่อนแด๊ดจะทำยังไงครับ ฟังกันหน่อยได้มั้ย”“ฮึก ห้ามดุ แด๊ดใจร้าย”อยู่ๆคนเมาก็ร้องไห้ออกมาจนคเชนทร์ตกใจรีบปลอบแทบไม่ทัน ส่ายหัวไปมาอย่างอ่อนใจที่คงทำอะไรไม่ได้นอกจ
“แด๊ดคะ วันนี้กลับเร็วหน่อยได้มั้ย”เตยหอมถามทันทีที่คนพี่รับสาย เพราะวันนี้เป็นวันที่พิเศษมากๆวันเกิดของคนพี่ที่เจ้าตัวมักจะลืมอยู่เสมอ และเตยหอมเองที่เป็นคนจำและเตรียมอะไรเล็กๆน้อยๆให้ในทุกๆปี“ได้ครับ หนูมีอะไรรึเปล่าให้แด๊ดกลับตอนนี้เลยมั้ย”คเชนทร์ถามด้วยความร้อนใจเพราะคิดว่าเตยหอมอาจมีธุระหรือเรื่องที่ต้องการให้กลับไปหา ตั้งแต่ที่กลับมาเข้าใจกันคเชนทร์ก็ใส่ใจและแคร์กันมากขึ้นกว่าเดิมจนบางทีเตยหอมก็ต้องคอยห้ามในความชอบคิดมากของคนพี่แบบนี้“ไม่เป็นไรค่ะ เสร็จงานแล้วค่อยกลับหนูรอได้ค่ะ”“โอเคค่ะ”—------------------------------คเชนทร์ที่กลับมาหาคนรักทันทีที่งานเสร็จ เดินเข้าห้องด้วยความแปลกใจกับความเงียบและมืดทั้งที่น่าจะเป็นเวลาที่เตยหอมนั่งดูทีวีรอกันเหมือนเคยแท้ๆ แต่ความเย็นจากเครื่องปรับอากาศก็ช่วยบ่งบอกว่าคนที่หาน่าจะอยู่ในห้องไหนสักที่“หนูครับ เตย หายไปไหนทำไมมืดแบบนี้ครับ”ร่างสูงวางของลงบนโต๊ะหน้าทีวีก่อนจะสาวเท้าไปเปิดไฟเพื่อตามหาคนรัก ยังไม่ทันที่มือจะได้สัมผัสก็ต้องชะงักกับเสียงหวานที่ดังขึ้นด้านหลัง คเชนทร์ยิ้มก่อนจะหันกับมาหาถึงได้เห็นว่าเตยหอมนั้นเดินมาพร้อมเค้กก้อน
“รอนานมั้ยคะ”เตยหอมขึ้นมาบนรถที่คเชนทร์จอดรอไว้ด้วยข้าวของพะรุงพะรังแม้จะแบ่งบางส่วนให้ครอบครัวเอากลับไปบ้างแล้วก็ตาม แต่ระหว่างทางที่เดินมาก็ยังคงมีรุ่นน้อง เพื่อน และรุ่นพี่ทั้งที่รู้จักและไม่รู้จักตามมาให้ของขวัญวันเรียนจบตลอดทางจนเต็มมืออีกรอบแบบนี้ “ไม่นานครับ แล้วพ่อแม่กับพี่ชายหนูล่ะ”คเชนทร์ตอบก่อนจะถามหาครอบครัวของเตยหอมที่กลับมารวมตัวกันในวันสำคัญของเจ้าตัววันนี้ “กลับบ้านไปแล้วค่ะ ฝากชวนพี่ไปกินข้าวที่บ้านพรุ่งนี้ด้วยค่ะ”“โอเคครับ ว่าแต่เรียนจบแล้วยังไม่คิดจะเปิดตัวพี่สักทีเหรอครับ”คเชนทร์แกล้งถามไม่จริงจังนัก เพราะจนป่านนี้เตยหอมก็ยังไม่ยอมเปิดเผยสักทีจนคเชนทร์เลิกเซ้าซี้มานานแล้ว วันนี้ก็เลยเป็นคนเดียวที่ไม่ได้ไปร่วมถ่ายรูปกับน้องด้วย แต่ก็ใช่ว่าจะน้อยใจเพราะเรื่องนี้มันกลายเป็นเรื่องเล็กน้อยที่ไม่เก็บมาใส่ใจกันอีกแล้ว ระหว่างเราแค่ได้ใช้เวลาด้วยกัน ได้มีความสุขที่มีกันอยู่นั่นก็เพียงพอแล้วจริงๆ“งอนอะไรคะ ตอนนี้พี่ดังกว่าปีก่อนอีกเตยไม่อยากวุ่นวายค่ะ”เตยหอมขยับมาบีบแก้มคนพี่ด้วยความเอ็นดู รู้ว่าคเชนทร์ไม่ได้จริงจังอะไรนอกจากล้อกันเล่นเท่านั้น คเชนทร์ยิ้มให้คนรักก่อ
“พี่เชนอยู่ไหนคะ”เตยหอมถลาเข้ามาหาพีคที่ยืนกระวนกระวายอยู่หน้าห้องฉุกเฉินของโรงพยาบาลด้วยความร้อนใจ ดีที่ลุงคนขับรถของเธอตื่นแล้วเตยหอมเลยไม่ต้องโบกแท็กซี่มาเองตอนนี้ ตลอดทางนอกจากภาวนาให้คนพี่ปลอดภัยแล้วเตยหอมก็ได้แต่ร้องไห้อย่างทำอะไรไม่ถูกอีกเลย“ยังอยู่ข้างในครับ หมดกำลังช่วยมันอยู่”“ทำไมถึงเป็นแบบนี้ได้คะ แล้วพี่เชนจะไม่เป็นอะไรใช่มั้ย เค้าไม่ได้เป็นอะไรมากใช่มั้ยคะ ฮึก”เตยหอมถามทั้งน้ำตา มองไปทางประตูห้องฉุกเฉินอย่างร้อนรนจนพีคต้องรีบเข้ามาจับไหล่บางให้นั่งลงที่เก้าอี้ข้างๆ เห็นเตยหอมร้องไห้หนักขนาดนี้ก็รู้สึกสงสารแม้ตัวเองจะกังวลและเป็นห่วงเพื่อนไม่แพ้กันก็ตาม คเชนทร์มีแค่พ่อและเป็นลูกคนเดียว ตอนนี้ที่พ่อของอีกคนอยู่ต่างประเทศถึงได้ฝากฝังให้พีคคอยดูแลให้ก่อนระหว่างที่ตัวเองก็กำลังรีบกลับมา “ใจเย็นๆนะครับ มันต้องไม่เป็นอะไรแน่นอน เรานั่งรอตรงนี้ดีกว่านะเดี๋ยวหมอก็คงออกมาแหละ”“พี่เชนห้ามเป็นอะไรนะคะ ฮึก”เตยหอมทั้งพูดทั้งสะอื้นอย่างควบคุมตัวเองไม่ได้ ความเป็นห่วงและกังวลตีรวนอยู่ในอกจนห้ามน้ำตาไม่ได้สักนิด กลัวไปหมด กลัวแบบที่ไม่เคยกลัวอะไรมาก่อนในชีวิต ให้แลกกับอะไรตอนนี้เ
“ช่วงนี้มึงยิ้มบ่อยนะ น้องกลับมาแล้วเหรอวะ”พีคนั่งลงใกล้ๆเพื่อนก่อนจะเอ่ยแซวเมื่อเห็นรอยยิ้มประดับอยู่บนหน้าหล่อ ผ่านมาเป็นเดือนหลังที่เจ้าตัวแถลงข่าวไปวันนั้นสิ่งที่เปลี่ยนไปจนเห็นได้ชัดเวลาเจอกันคือคเชนทร์ยิ้มมากขึ้น สายตาไม่ได้เจือแววเศร้าหมองเหมือนก่อนหน้าอีกแล้ว“เปล่า แค่เค้าคุยกับกูเหมือนเดิมก็ดีใจจะแย่แล้ว”“หึ ไม่น่าเชื่อว่าคนอย่างมึงจะคลั่งรักได้ขนาดนี้ ว่าแต่น้องเฟยกลับไปปารีสแล้วจริงๆเหรอวะ”พีคขำเบาๆกับคำตอบก่อนจะถามหาคนเก่าที่เป็นต้นเหตุของปัญหาความรักครั้งนี้ของเพื่อน คเชนทร์ละสายตาจากหน้าแชทที่คุยอยู่กับเตยหอมก่อนจะตอบคำถามเพื่อนด้วยความสบายใจเมื่อนึกถึงการบอกลากันครั้งสุดท้ายที่ต่างฝ่ายต่างเข้าใจกันและไม่มีอะไรติดค้างต่อกันอีก “อือ วันที่กูแถลงข่าวเค้ามาขอโทษแล้วก็บอกว่าจะกลับไปอยู่ที่นั่นเหมือนเดิม กูเองก็ขอโทษเค้าไปแล้วเหมือนกัน โคตรสบายใจเลยมึง”“เสียดาย ได้ร่วมงานกันแค่นิดเดียวเอง”“นิดเดียวของมึงทำเอาชีวิตกูบรรลัยมากเลยนะไอ้ห่า”คเชนทร์ยกเท้ายันขาเพื่อนด้วยความโมโหทันทีที่เห็นท่าทางอาลัยอาวรณ์ไม่ถูกที่ถูกเวลานั่น พีคยันกลับคืนอย่างไม่ยอมก่อนจะด่ากลับด้วยความหมั
“เตยครับ หนูหายไปไหน เมื่อคืนเราเข้าใจกันแล้วไม่ใช่เหรอครับ”คเชนทร์รีบพูดออกไปทันทีที่อีกคนรับสาย เพราะเมื่อคืนที่ตักตวงความสุขจากกันทั้งคืน คเชนทร์ก็หลับไปด้วยความอ่อนเพลีย ความที่ไม่ได้พักผ่อนเต็มที่มาหลายวันเลยทำให้หลับสนิทจนตื่นมาอีกทีก็ตอนบ่ายแล้ว ความสบายใจที่มีหายวับไปทันทีเมื่อรู้ว่าคนที่ควรนอนอยู่ข้างๆนั้นหายไป แถมยังหายไปจากห้องด้วยอีกต่างหาก ‘เตยเมาค่ะ ไหนจะข่าวที่เตยเห็นเมื่อวานอีกล่ะคะ”“แต่พี่อธิบายทุกอย่างกับหนูไปหมดแล้วนะครับเมื่อคืนนี้”คเชนทร์แย้งแม้พอจะรู้ว่าเตยหอมน่าจะจำไม่ได้ แต่นาทีนี้อะไรที่เอามาช่วยให้ตัวเองไม่ให้ถูกโกรธได้ก็ขนเอามาจนหมดนั่นแหละ‘เตยเมาขนาดนั้น พี่คิดว่าเตยจะรู้เรื่องเหรอคะ’“ไม่เป็นไรครับ งั้นเย็นนี้หนูรอดูพี่แถลงข่าวทีเดียวก็ได้แล้วหลังจากนั้นเราต้องคุยกันอีกครั้งนะครับ”คเชนทร์ถอนหายใจเมื่อคำตอบเป็นแบบที่คิด ก่อนจะบอกความตั้งใจที่คิดจะทำวันนี้ออกมา หลังจากนี้ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไรหากทำให้เตยหอมเข้าใจมากขึ้นและยอมกลับมาอยู่ด้วยกันได้ก็จะทำ“ค่ะ”—--------------------------------------และสิ่งที่คเชนทร์ให้รอดูก็ทำเอาเตยหอมใจเต้นรัวด้วยความลุ







