All Chapters of น้ำตาลใกล้ไฟ Sugar Near the Fire: Chapter 161 - Chapter 170

ในงานเลี้ยงของโรงแรมอัศวธาราแกรนด์บรรยากาศรอบงานยังเต็มไปด้วยความอบอุ่นและชื่นมื่น บรรดาญาติผู้ใหญ่และเครือข่ายธุรกิจของตระกูลอัศวธารากุลต่างพากันเดินเข้ามาโอบกอดและเอ่ยคำยินดีต้อนรับการกลับมาของภรภัทรและน้ำตาลกันอย่างคับคั่ง โดยเฉพาะ ภาคิน ทายาทอีกคนของตระกูลใหญ่ที่บัดนี้เดินฉีกยิ้มกว้างเข้ามาหาสองพี่น้องด้วยความตื่นเต้นดีใจ“โถ่... น้องชาย น้องสาวของพี่ พี่ดีใจจริง ๆ ที่ได้แกกลับคืนสู่ตระกูลนะ ต้น น้ำตาล” ภาคินเอ่ยยิ้ม ๆ ก่อนจะตวัดสายตาคมกริบหันไปมองหน้าเพื่อนรักหน้านิ่งอย่างเพลิงที่ยืนเอาแขนโอบเอวประคองเมียรักไม่ยอมห่าง “แต่กูละเหลือเชื่อจริง ๆ เลยว่ะไอ้เพลิง... โลกมันกลมจนน่าหมั่นไส้มาก! ใครจะไปคิดว่าน้องสาว ของกู ดันไปตกเป็นเมียของเพื่อนรักสายโหดอย่างมึงซะได้ฮะ! ร้ายกาจนักนะมึง!”“หึ... คนมันคู่กันแล้ว ไม่แคล้วกันหรอกครับไอ้พี่ชาย” เพลิงขยับรอยยิ้มกวนประสาทขานรับคำแซวของเพื่อนรักหน้านิ่ง ๆ ทำเอาน้ำตาลที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ถึงกับหน้าแดงแปร๊ดตีแขนสามีเบา ๆ แก้เขินในขณะเดียวกัน... อีกฟากหนึ่งของมุมเครื่องดื่มการกุศล อั้ม ที่แต่งกายด้วยชุดราตรีสั้นเรียบหรูมาร่วมแสดงความยินดีกับต้นและน้ำ

บรรยากาศภายในห้องโดยสารบนรถคันหรูบัดนี้เงียบกริบ มีเพียงแสงไฟสลัวสีอบอุ่นที่ส่องกระทบใบหน้าคมเข้มของเพลิงที่นั่งกอดอก หน้านิ่งสนิท แผ่รังสีความหวงเมียรักออกมาจนอุณหภูมิในรถแทบจะติดลบ ส่วนน้ำตาลได้แต่นั่งตัวลีบส่งยิ้มแห้ง ๆ เอาใจสามีจอมหึง“เฮียคะ... ยังไม่หายโกรธตาลอีกเหรอคะ ตาลไม่ได้ตั้งใจเดินชนคุณภาคเขาจริง ๆ นะ” หญิงสาวขยับกายเข้าไปใกล้ ยื่นมือเรียวไปเขย่าแขนเสื้อสูทของชายหนุ่มออดอ้อนเพลิงตวัดสายตาคู่คมหันมามองเมียรักช้า ๆ ทว่าแววตากลับวาวโรจน์ไปด้วยความหมั่นไส้ระคนเอ็นดู ชายหนุ่มโน้มกายเข้าไปหาจนน้ำตาลต้องเผลอเอนหลังพิงติดเบาะหนังแท้ ข้อมือหนาเท้าลงกับเบาะกักขังร่างบางเอาไว้ในอ้อมแขนทันที“ในงานคนเยอะไม่มีโอกาสได้ลงโทษ... คราวนี้ไม่มีใครแล้ว มาคิดบัญชีกันหน่อยน้ำตาล” เพลิงกดเสียงต่ำกระซิบชิดใบหูบางจนคนฟังขนลุกซู่ “รู้ไหมว่าเฮียหวงจนอยากจะไประเบิดบริษัทส่งออกกาแฟของมันให้รู้แล้วรู้รอด! ข้อหามาทำตาเชื่อมใส่เมียเฮีย แถมยังกล้ามาขอคอนแทกต์ส่วนตัวอีก!”“โถ่... ตาลยังไม่ได้ให้เขาเลยนะ เฮียก็เดินมาก่อนแล้วนี่นา” น้ำตาลทำปากยื่นเถียงประท้วงเสียงอุบอิบ“งั้นแปลว่าถ้าเฮียไม่มาก็จะให้มันงั้

“จะหายดีไหมน้า...”หญิงสาวไม่รอให้คนตัวโตได้เอ่ยปากตอบ ร่างระหงขยับกายปีนขึ้นไปนั่งคร่อมตักแกร่งของสามีไว้อย่างยั่วยวน ฝ่ามือนุ่มนิ่มกุมแก่นกายใหญ่ที่ยังคงร้อนฉ่าของชายหนุ่มเอาไว้ ก่อนจะสาวรูดขึ้นลงเป็นจังหวะเพื่อกระตุ้นอารมณ์ เมื่อเห็นว่าพร้อมแล้ว เธอก็จ่อส่วนหัวเข้าที่ปากทางรักอันคับแน่นของตนเอง แล้วกดสะโพกมนกลืนกินความยิ่งใหญ่ลงมาจนมิดด้ามในรวดเดียว!“อึก...! อ่าส์... น้ำตาลจ๋า... คับ... แน่นไปหมดเลยครับเมียจ๋า... ซี๊ด...”เพลิงครางเสียงต่ำพร่า ลำคอแกร่งแห้งผาก เขาขยำสะโพกกลมกลึงของเมียรักแน่นเพื่อระบายความเสียวซ่าน ยามที่ช่องทางรักตอดรัดแก่นกายของเขาถี่รัว น้ำตาลเริ่มขยับบดเบียดและร่อนสะโพกเป็นจังหวะโค้งมนอย่างเซ็กซี่ ทำเอามาเฟียหนุ่มถึงกับต้องหงายหลังซบลงกับเตียง พลางร้องครางลั่นห้องด้วยความเสียวซ่านที่รุนแรงเกินต้านทานไหล่กว้างสั่นสะท้านสู้ไปกับจังหวะรุกรานอันเร่าร้อน โดยมีหญิงสาวเป็นคนคุมเกมโยกขยับขับเคลื่อนบทรักอย่างถึงพริกถึงขิง ร่างหนาสุดจะทนจึงโน้มใบหน้าลงไปซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่น มือหนาบีบขยำทรวงอกอวบอิ่มที่ล้นทะลักฝ่ามืออย่างเมามัน ริมฝีปากหนาเปลี่ยนมาดูดเลียยอดจุกสีชมพูหวาน

เมื่อสองสาวหลบฉากไปแล้ว เพลิงก็หัวเราะในลำคอ “เออ... ผมอนุมัติ วันนี้พาอั้มไปเที่ยวตามสบายเลยปลัด““ขอบคุณมากครับเฮีย” ธาวินยิ้มกริ่มอย่างผู้ชนะ“เดี๋ยวครับนาย!” แตมทำหน้ามุ่ยทันควัน “อนุมัติง่ายๆ แบบนี้เลยเหรอครับ แล้วงานแฉบัญชีดำนายกศักดาที่ผมแฮกมา ใครจะทำล่ะครับ”เพลิงปรายตามองลูกน้องคนสนิท “ก็มึงไง ในเมื่อปากว่างแซวคนอื่นนัก งานส่งคลิปสารพัดความชั่วของมันไปให้ทุกสถานีโทรทัศน์น่ะ... แผนนี้มึงเป็นคนคิด มึงก็ต้องเป็นคนปิดจ๊อบ”“โธ่... แซวแค่นี้เอง งานเข้าเลย” แตมครวญคราง แต่ในใจนั้นยอมรับงานนี้เต็มที่ “ยอมเคลียร์ให้เนี้ยบเลยครับนาย แต่ผมมีข้อแม้เดียว... จบงานเลือกตั้งนี้ ผมขอลางานหนึ่งสัปดาห์นะ พอดีมีธุระด่วนที่กรุงเทพฯ”เพลิงเลิกคิ้วมองลูกน้องจอมแสบอย่างสงสัยก่อนจะแค่นหัวเราะ “มีธุระอะไรที่กรุงเทพฯ วะ” มาเฟียหนุ่มขู่เสียงทุ้ม “แต่ก็ดี... ในเมื่อมึงจะไปพอดี งั้นช่วยแวะตรวจความเรียบร้อยที่บ้านใหญ่ แล้วเข้าบริษัทไปดูหน้างานแทนกูด้วย ถือว่าทำงานพ่วงไปด้วยเลย”“อ้าว! เจ้านายครับ! แบบนี้มันขูดรีดแรงงานชัดๆ!”แตมถึงกับอ้าปากค้าง ส่วนธาวินและเขตต์ที่ยืนฟังอยู่ถึงกับหลุดขำลั่นเพนต์เฮาส์ที่เห

ท่ามกลางสายใยความผูกพันที่กำลังอบอวลไปด้วยความซาบซึ้ง ประตูห้องพักก็ถูกเปิดออกเบาๆ พร้อมกับพยาบาลพิเศษที่ถือถาดอาหารและยาเข้ามาด้านใน“ได้เวลาทานยาและอาหารเย็นของคุณแก้วแล้วค่ะ” พยาบาลสาวบอกด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล“มาครับ... เดี๋ยวผมกับน้ำตาลจะช่วยกันป้อนน้าแก้วเอง” ต้นหันไปบอกพลางขยับเข้าไปประคองน้าสาวด้วยท่าทีทะนุถนอม น้ำตาลยิ้มหวานพลางตักอาหารอุ่นๆ ส่งให้ “น้าแก้วต้องทานเยอะๆ นะคะ จะได้แข็งแรงไวๆ”หญิงสูงวัยพยักหน้าอย่างว่าง่าย เธอตั้งใจทานอาหารตรงหน้าด้วยรอยยิ้ม จนกระทั่งมื้อค่ำและยาตามหมอสั่งผ่านไปเรียบร้อย เป็นจังหวะเดียวกับที่เพลิงก้าวเท้าเข้ามาในบ้านพักเพื่อตามภรรยาสาวไปร่วมมื้อค่ำที่บ้านใหญ่น้ำตาลหันไปลาน้าสาวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “น้าแก้วพักผ่อนก่อนนะคะ แล้วเดี๋ยวตาลกับพี่ต้นจะมาหาใหม่ค่ะ”“จริงนะ... มาหาน้าอีกนะ น้าจะรอ...” แก้วใจเอ่ยเสียงแผ่วพลางกุมมือน้ำตาลเอาไว้แน่น ราวกับกลัวว่าหากปล่อยมือไปแล้วภาพความอบอุ่นตรงหน้าจะเลือนหายไป ก่อนจะยอมเดินขึ้นไปพักผ่อนบนชั้นบนพร้อมกับพยาบาลพิเศษเมื่อส่งน้าสาวเรียบร้อยแล้ว เพลิงที่ยืนกอดอกพิงกรอบประตูอยู่ก็หันไปกระตุกยิ้มกวนประสาทใส่เพื่อนส