All Chapters of น้ำตาลใกล้ไฟ Sugar Near the Fire: Chapter 171 - Chapter 180

ตลอดหลายวันที่ผ่านมา ทั้งไร่พราวตะวัน ไร่พราวฟ้า และบ้านอัศวธารากุล ต่างตกอยู่ในความเงียบงันคล้ายคลื่นลมสงบก่อนพายุใหญ่ กระทั่งการเลือกตั้งผ่านพ้นไปโดยไม่มีเหตุการณ์ผิดปกติ ทุกคนจึงเริ่มลดการป้องกันลงตามแผนลวงของโจรลอบกัดวันหยุดประจำสัปดาห์... ปลัดธาวินพาอั้มไปเดินเล่นที่ห้างสรรพสินค้า เช่นเดียวกับเพลิงที่พาน้ำตาลและพล็อตเตอร์ลูกชายตัวน้อยออกมาเที่ยวเปิดหูเปิดตาเติมความหวานให้ครอบครัว“คุณพ่อฮับ... พล็อตเตอร์อยากกินไอติมฮับ” เด็กน้อยแก้มกลมส่งเสียงเจื้อยแจ้วพลางดึงชายเสื้อคนเป็นพ่อเขย่าเบาๆ อย่างออดอ้อน“โอเคครับ งั้นเดี๋ยวเรากินไอติมกันก่อน แล้วค่อยไปลุยสวนสนุกกันต่อดีไหมครับ” เพลิงหันไปตอบรับลูกชายด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน แววตาคมกริบเปี่ยมล้นไปด้วยความรัก“ฮับ!” เด็กน้อยยิ้มแฉ่งดีใจจนตาปิด ภาพครอบครัวสามคนพ่อแม่ลูกที่เดินเคียงคู่หยอกล้อกันอย่างมีความสุขช่างดูอบอุ่นละมุนตาจนผู้คนที่เดินผ่านไปมาพากันส่งสายตาเอ็นดูและอิจฉาในความน่ารักของครอบครัวมาเฟียนี้ภายในร้านไอศกรีมชื่อดัง... ทั้งสามคนนั่งคุยเล่นหยอกล้อกันอย่างสนุกสนานจนไอศกรีมหมดถ้วย น้ำตาลจึงขยับตัวลุกขึ้น “เฮียคะ... ตาลขอตัวไปเข้าห

ภายในห้องประชุมลับของไร่พราวตะวัน บรรยากาศกลับมาตึงเครียดและเป็นงานเป็นการทันทีหลังจากที่แก๊งหนุ่ม ๆ รวมตัวกันพร้อมหน้าน้ำตาลจูงมือลูกชายตัวน้อยพลางเอ่ยบอกเสียงนุ่ม “พล็อตเตอร์... ไปอาบน้ำกับคุณแม่ก่อนนะลูก เดี๋ยวแดดี้คุยธุระกับลุงต้น ลุงวินก่อนนะครับ”คำว่า ลุง ที่น้ำตาลใช้สอนลูกชาย ทำเอาปลัดหนุ่มบที่กำลังนั่งหน้าเซ็งอยู่ถึงกับสะดุดกึ๊ก หันไปประท้วงขำ ๆ ทันที “น้ำตาล... สอนพล็อตเตอร์ใหม่เถอะ เรียกอาวินก็ได้ เรียกลุงแล้วมันดูแก่แปลก ๆ ว่ะ”“อะไรของมึงวะไอ้ปลัด เรื่องมากจริง” ต้น (ภรภัทร์) หลุดขำพลางส่ายหน้า “พล็อตเตอร์ก็เรียกผมลุงเหมือนกันนั่นแหละ นั่งหน้าบอกบุญไม่รับไปกินรังแตนที่ไหนมาอีกเนี่ยมึง”“มึงหุบปากไปเลยครับคุณต้น... แล้วนี่ไอ้แตม เรียกพวกกูมารวมตัวกันด่วนมีเรื่องอะไร ถ้าไม่สำคัญจริงกูจะให้นายมึงหักเงินเดือนแน่” ธาวินหันไปคาดโทษบอดี้การ์ดตัวแสบ“สำคัญแน่นอนครับท่านปลัด” แตมปรับสีหน้าเป็นจริงจังพลางหันไปรายงานเจ้านายใหญ่ “เฮียเพลิงครับ... เรื่องที่คุณน้ำตาลโกรธเฮียที่ห้างวันนี้ ความจริงมันเป็นแผนจัดฉากของพวกไอ้เสี่ยทรงพลครับ ผมเช็กกล้องวงจรปิดของห้างทั้งหมดเรียบร้อยแล้ว”“พ

ช่วงเย็น... อั้มก้าวเท้าลงจากรถสองแถวกลับมาถึงบ้านด้วยสภาพอิดโรยหญิงสาวเดินหน้าซีดเซียว อ่อนเพลียจากการเวียนศรีษะและเหนื่อยล้าจากงานประดังเข้ามา แต่ในจังหวะที่กำลังจะก้าวขาเข้าเขตรั้วบ้าน ก็เดินมาสวนทางเจอกับ น้าแหวว เมียของจ่าแดงลุงข้างบ้านเข้าพอดี น้าแหววเข้ามาทักทายฉีกยิ้มกว้างพร้อมเปิดประเด็นข่าวทันที“อ้าว... น้องอั้ม! ปิ๊กมาแล้วกาหล้าลูก นี่ๆ น้าถามกำเถอะ... น้องอั้มเกยหัน แฟนเปิ้น ของคุณปลัดธาวินแล้วกา”อั้มชะงักกึก หัวใจหล่นวูบ เธอพยายามรวบรวมสติฝืนสีหน้าเรียบเฉย “เอ่อ... น้าหมายถึงคุณรดาแม่นก่อเจ้า““แม่นแล้ว! น้องอั้มเกยหันแล้วกา แหม... เมื่อตอนบ่ายเนี่ย น้าหันเปิ้นหอบข้าวของมาหาคุณปลัดถึงหน้าเฮือนพู้นแน่ะ แต่คุณปลัดยังบ่ปิ๊ก เปิ้นเลยขับรถออกไป... โอยยย งามแต้งามว่า งามอย่างกับนางงามเดินดินแน่ะน้องอั้ม! ทั้งสวย ทั้งดูดี ทั้งดูรวย สมกับคุณปลัดเปิ้นแต้ๆ เลยเน้อ!”“เจ้า...” อั้มเค้นเสียงตอบรับที่แทบจะฟังไม่ได้ศัพท์ นัยน์ตาคู่สวยสั่นระริกเต็มไปด้วยความน้อยใจ “สวย... สมกันดีแต้ๆ เจ้า น้าแหวว... พอดีอั้มบ่ค่อยสบายเจ้า อั้มขอตัวเข้าเฮือนไปพักผ่อนก่อนเน้อเจ้า”หญิงสาวรีบตัดบทพลางหม

“ผมเองครับ... ผมคือพ่อของเด็กในท้องอั้มครับ”น้ำเสียงทุ้มต่ำหนักแน่นและทรงพลังของธาวินที่แทรกขึ้นมาท่ามกลางความเงียบ ทำเอาคนในห้องชะงักและหันมามองเป็นตาเดียว ปลัดหนุ่มก้าวตรงดิ่งเข้ามายืนข้างเตียง สายตาจับจ้องใบหน้าซีดเซียวของอั้มด้วยความรักและห่วงใยสุดหัวใจ ก่อนจะเบนสายตากลับมาเผชิญหน้ากับนายอำเภออารักษ์ ยืดอกยอมรับอย่างสุภาพและเด็ดเดี่ยวในฐานะลูกผู้ชาย“ปลัดวิน!!...” นายอำเภออารักษ์นิ่งอึ้งไป แววตาคู่คมฉายแววตกตะลึงสลับกับความเคร่งขรึมขึ้นมาทันที นายอำเภอคาดไม่ถึงว่าคนใกล้ตัวที่เป็นถึงผู้ใต้บังคับบัญชาและเพื่อนบ้านจะเป็นคนทำเรื่องนี้ในจังหวะนั้นเอง ประตูห้องพักฟื้นถูกเปิดออกอีกครั้ง เพลิง น้ำตาล และแตมเดินตามเข้ามาสมทบหลังจากที่ขับรถตามมาติด ๆแตมที่มุมปากแอบมีรอยช้ำจาง ๆ จากหมัดเมื่อเย็น ขยับมายืนข้างปลัดวินพลางหันไปเอ่ยกับนายอำเภอด้วยน้ำเสียงเรียบแต่นิ่งสนิทเพื่อยืนยันความบริสุทธิ์ “ท่านนายอำเภอครับ ผมบอกท่านแล้วว่าผมไม่เกี่ยว... คนที่ต้องรับผิดชอบอั้มยืนอยู่ตรงนี้แล้วครับ”เพลิงเดินเข้ามาตบไหล่เพื่อนสนิทเบา ๆ เป็นเชิงให้กำลังใจและพร้อมอยู่เคียงข้าง ส่วนน้ำตาลขยับเข้าไปยืนข้างเตี

ที่บ้านอดีตนายกเทศมนตรีศัดดาการ์ดเชิญงานแต่งงานสีหวานหรูหราถูกโยนลงบนโต๊ะกระจกกลางห้องโถง นัยน์ตาของชายรุ่นใหญ่ฉายแววเหี้ยมเกรียมสะใจ ท่ามกลางเสียงหัวใจที่เต้นรัวด้วยความแค้นที่สะสมมานาน“การ์ดเชิญงานแต่งงานลูกสาวนายอำเภอ...”“ยัยอั้มนั่นเหรอคะพ่อ” นิสาขยับตัวเข้ามาหยิบการ์ดขึ้นมาดูพลางเค่นยิ้มหยัน แววตาเต็มไปด้วยความริษยา“ใช่... พวกมันหักหน้าพวกเราไว้มาก และเราจะไปถล่มงานแต่งของมันในวันพรุ่งนี้!” อดีตนายกศักดาเอ่ยเสียงเฉียบขาด“งั้น... พรุ่งนี้คุณเพลิงก็จะเป็นของนิสาต่อหน้านังน้ำตาลและแขกเหรื่อในงานทั้งหมดแล้วสิคะ หึ ๆ... 555” นิสาหัวเราะร่าด้วยความสะใจ แววตาฉายประกายแห่งความมั่นใจปนอิจฉา จินตนาการถึงภาพความพินาศของศัตรูหัวใจ“แน่นอนหลานรัก...” เสี่ยทรงพลที่นั่งสูบบุหรี่อยู่มุมห้องเอ่ยสมทบทันที “พรุ่งนี้พวกเราจะได้ล้างแค้นพวกไอ้อัศวธารากุลให้สิ้นซากทุกคน! แถมเราจะได้บีบเป็นพันธมิตรกับมาเฟียอย่างไอ้เพลิงด้วย... แต่หลานอย่าทำแผนการพังและอย่าพลาดเชียวนะนิสา”“แน่นอนอยู่แล้วค่ะคุณลุงนิสาไม่พลาดแน่นอน” หญิงสาวเชิดหน้าตอบรับอย่างเย่อหยิ่ง“ไอ้นิค! ของที่ฉันสั่งให้ไปจัดการอยู่ไหนฮะ! เอามา