All Chapters of จ้าวโม่เถ้าแก่น้อยสกุลจ้าว: Chapter 31 - Chapter 40

“นี่เจ้าคือคนที่ซื้อที่ดินแปลงที่ดีที่สุดของหมู่บ้านเราเองรึ? ข้าก็คิดว่าเป็นคนจากในตัวเมืองเสียอีก”เจียงทงเอ่ยขึ้นด้วยความตกใจปนประหลาดใจที่น้องชายที่สนิทของเขาดันกลายเป็นคนที่ซื้อที่ดินแปลงนั้นแทนข่าวลือที่ว่าเป็นคนจากในเมือง“ใช่ขอรับ เป็นโม่เอ๋อร์ที่ต้องการที่ดินแปลงนั้น พวกเราจึงได้ซื้อเอาไว้ทั้งหมด พี่หลิวสามารถเข้าไปดูที่ดินเพื่อพูดคุยรายละเอียดกับข้าอีกครั้งได้เลยนะขอรับ”จ้าวเหยียนเอ่ยตอบพี่ชายที่สนิทจบก็หันไปเอ่ยบอกกับชายรุ่นพี่อีกครั้งเพื่อจะได้ปรึกษาและให้ข้อมูลได้“อื้ม ได้สิเอาไว้อีกสองวันข้าจะไปรอเจ้าที่แปลงที่ดินตรงนั้นก็แล้วกันนะ แล้วก็วันนั้นจะเป็นวันที่ต้องจ่ายค่าสร้างบ้านครึ่งหนึ่งเพื่อที่ข้าจะได้เริ่มเข้าเมืองไปหาซื้ออุปกรณ์ในการสร้างบ้านด้วย”หลิวตี๋เอ่ยตอบรับคำของชายรุ่นน้องที่เพิ่งจะนับถือกันอย่างสบาย ๆ พร้อมกับเอ่ยบอกอีกฝ่ายให้เตรียมเงินสำหรับสร้างบ้านครึ่งหนึ่งไปจ่ายให้กับตนเองด้วย“ได้ขอรับพี่หลิว”จ้าวเหยียนเอ่ยรับคำอย่างว่าง่ายและเข้าใจดีว่าอีกฝ่ายเองก็ต้องใช้เงินในการดำเนินการก่อสร้างเช่นเดียวกัน“เช่นนั้นก็ลงนามในหนังสือสัญญาเถิด ส่วนเจ้าอาเจียงลงนามเป็

ต้นยามเซิน (15.00-16.59) จ้าวโม่ก็ได้เอ่ยชวนพี่ชายทั้งสองของตนไปเล่นน้ำดับร้อนที่ลำธารหลังหมู่บ้านขึ้นมา“พี่ใหญ่พี่รองเจ้าคะ พวกเราไปเล่นน้ำคลายร้อนที่ลำธารกันดีหรือไม่?”“เจ้าอยากเล่นน้ำอย่างนั้นหรือโม่เอ๋อร์?”จ้าวหยางเอ่ยถามน้องสาวขึ้นหลังได้ยินเด็กสาวเอ่ยชวนให้ไปเล่นน้ำเป็นครั้งแรก“เจ้าค่ะอากาศวันนี้ช่างร้อนยิ่งนักข้าอยากเล่นน้ำคลายร้อนบ้าง”จ้าวโม่เอ่ยขึ้นพร้อมทำสีหน้าราวกับว่ากำลังร้อนจนใกล้จะเป็นลมแล้วขึ้นมาให้พี่ชายทั้งสองได้ดู“เช่นนั้นก็ไปกันเถิด แต่ว่าพวกเราอาจจะต้องไปอีกที่หนึ่งแทนนะ เพราะพี่คิดว่าในตอนนี้เองพวกชาวบ้านก็คงไปเล่นน้ำคลายร้อนเหมือนกับที่เจ้าอยากเล่นอยู่เช่นกันอย่างแน่นอน”จ้าวจินฮ่าวเอ่ยขึ้นหลังจากที่คิดว่าที่ลำธารในตอนนี้เองก็คงเต็มไปด้วยชาวบ้านเช่นเดียวกัน“ข้าแล้วแต่พวกท่านเลยเจ้าค่ะ”จ้าวโม่เอ่ยตอบพี่ชายไปอย่างว่าง่าย เพราะถึงอย่างไรเสียนางก็ได้เล่นน้ำ จะเป็นที่ไหนก็เหมือนกันนั่นแหละ“ได้ เช่นนั้นก็ไปกันเถิด”จบคำของจ้าวจินฮ่าวสามพี่น้องก็พากันเดินไปยังหลังบ้านที่เป็นทางเชื่อมไปยังเส้นทางที่จะไปยังลำธารหลังหมู่บ้านในทันทีและดูเหมือนว่าพี่ชายทั้งสองของจ

เอ่ยจบจ้าวโม่ก็หันไปตั้งหน้าตั้งตาแกะไข่มุกที่อยู่ในหอยมุกออกมาจนครบยี่ห้าตัวตามจำนวนหอยมุกจนแล้วเสร็จโดยไข่มุกที่นางได้มาในครั้งนี้มีด้วยกันทั้งหมดสี่สีมี สีขาว 40 เม็ด สีชมพู 35 เม็ด สีม่วง 47 เม็ดและสีสุดท้ายก็คือไข่มุกสีดำที่มี 30 เม็ดดังนั้นจำนวนไข่มุกทีจ้าวโม่ได้มาในครั้งนี้ก็คือ 142 เม็ดนั่นเอง หลังจากที่เด็กสาวทำการแยกไข่มุกออกเป็นแต่ละสีเสร็จเรียบร้อยนางถึงได้เอ่ยถามผู้ใหญ่ในบ้านเกี่ยวกับราคาการซื้อขายไข่มุกขึ้นมา“ท่านตาเจ้าคะ? ที่นี่เมืองของเราเขาซื้อขายเจ้าไข่มุกพวกนี้หรือไม่เจ้าคะ”“เอ่อ...ตาเองก็ไม่แน่ใจ เพราะตาไม่เคยนำพวกมันไปขายเลยสักครั้ง อีกทั้งเจ้าไข่มุกพวกนี้ยังไม่ใช่ว่าจะพบเจอกันได้โดยงานในหมู่ชาวบ้านอย่างพวกเราด้วย”คำตอบของชายชราทำเอาจ้าวโม่ต้องขมวดคิ้วชมกันด้วยความงุนงงและแปลกใจ เพราะนางกลับพบเจอพวกมันได้อย่างง่ายดายเสียอย่างนั้น“แต่พ่อรู้ ไข่มุกพวกนี้ราคารับซื้อจะขึ้นอยู่กับสีและความแวววาวของไข่มุก”“อย่างไข่มุกสีชมพูกับสีม่วงนั้นค่อนข้างหาง่ายจึงมีราคาถูกกว่าไข่มุกสีขาว ส่วนไข่มุกสีดำนั้นเป็นสีที่ราคารับซื้อแพงที่สุด”“แต่พ่อก็ไม่รู้ว่าในตอนนี้พวกพ่อค้าเขา

“พวกเจ้าได้มาทั้งหมดนี่เลยรึ?”หานหลินเอ่ยถามสองพ่อลูกขึ้นหลังจากที่เขาเห็นจำนวนของไข่มุกทั้งหมดที่มีมากจนน่าตกใจ“ขอรับ ไข่มุกทั้งหมดจะมีอยู่ด้วยกัน 142 เม็ด โดยแบ่งออกเป็นสีชมพู 35 เม็ด สีม่วง 47 เม็ด สีขาว 40 เม็ด และสีดำ 30 เม็ด”จ้าวเหยียนเป็นฝ่ายเอ่ยตอบคำถามของเจ้าของโรงประมูลออกไป พร้อมกับเอ่ยบอกจำนวนของไข่มุกแต่ละสีว่ามีเท่าไหร่อีกด้วย“โอ้ว...ช่างเป็นครอบครัวที่โชคดีเสียจริง ๆ พวกเจ้าทั้งสองรู้หรือไม่ว่าแคว้นหานแห่งนี้นั้นราคาของไข่มุกมีราคาที่แพงพอ ๆ กับสมุนไพรหายากเชียวนะ”“ยิ่งเป็นไข่มุกที่สมบูรณ์เช่นนี้ยิ่งไม่ต้องเอ่ยถึงราคาของมันเลยละ และที่สำคัญที่สุดก็คือเจ้าไข่มุกสีดำพวกนี้”“ราคาของมันนั้นแพงมากเพราะมันเป็นไข่มุกสีหายากสามารถนำเข้าประมูลได้ ดังนั้นข้าแนะนำให้เจ้าทั้งสองนำไข่มุกสีดำทั้งสามสิบเม็ดนี้เข้าร่วมประมูลในอีกสองวันข้างหน้าถึงจะได้ราคาที่ดีที่สุด”“ส่วนสีที่เหลือเองข้าก็จะรับซื้อในราคาตามที่เขารับซื้อกันแต่รับรองว่าข้าจะให้ราคาที่สูงกว่าท้องตลาดอย่างแน่นอน ว่าอย่างไรพวกเจ้าตกลงหรือไม่ หรือว่าต้องการจะนำไข่มุกทั้งหมดเข้าร่วมประมูลแทนดี”หานหลินเอ่ยอธิบายและให้ข

อีกด้านทางฝั่งของจ้าวเหว่ยเองที่ได้รับหน้าที่ให้มาช่วยดูเรื่องการสร้างบ้านใหม่ตามคำขอของหลานสาวเองก็กำลังยืนพูดคุยรายละเอียดอยู่กับนายช่างหลิวตี๋อยู่ทั้งเรื่องระยะเวลาในการก่อสร้างรวมไปจนถึงเรื่องการสร้างกำแพงบ้านก่อนเป็นสิ่งแรก จนในที่สุดคนทั้งสองก็ได้พูดคุยเกี่ยวกับรายละเอียดต่าง ๆ จนเสร็จเรียบร้อยจ้าวเหว่ยจึงได้จ่ายเงินค่าสร้างบ้านรอบแรกให้กับนางช่างไปตามจำนวนที่หลานสาวของเขาได้เตรียมเอาไว้ให้ จากนั้นชายชราก็ได้เดินทางกลับไปยังบ้านของตนเองเพื่อทำสิ่งอื่นต่อในที่สุดทางฝั่งของจ้าวโม่ที่หลังจากกลับมาถึงบ้านของตนเองแล้วก็ได้เดินไปหาพี่ชายทั้งสองที่ในตอนนี้กำลังช่วยกันเตรียมแปลงดินสำหรับปลูกต้นกล้าอ่อนของต้นอ้อยตามที่นางได้สั่งความเอาไว้ก่อนที่ตนเองจะไปที่บ้านของหัวหน้าหมู่บ้าน เพื่อดูว่าในตอนนี้พี่ชายทั้งสองได้จัดเตรียมดินไปถึงไหนแล้วและเมื่อเด็กสาวเห็นว่าในตอนนี้พี่ชายทั้งสองของตนนั้นได้จัดเตรียมดินจนเสร็จเรียบร้อยพอดีจึงได้เอ่ยบอกให้ทั้งสองนำมูลของวัวที่ท่านตาหาซื้อมาไปโปรยจนทั่วทั้งแปลงดินแล้วพักดินไว้สองวันก่อนที่จะนำต้นอ่อนของต้นอ้อยลงไปปลูก ซึ่งชายหนุ่มทั้งสองต่างก็ทำตามคำบ