All Chapters of จ้าวโม่เถ้าแก่น้อยสกุลจ้าว: Chapter 51 - Chapter 60

 ราคาที่จ้าวโม่เอ่ยขึ้นมานั้น สูงกว่าราคาที่อีกฝ่ายแนะนำอยู่ไม่น้อย นั่นจึงทำให้ถงเซาอดรู้สึกตกใจเล็กน้อย แต่เขาก็เอ่ยตอบตกลงในที่สุด“ได้ ตกลงตามนี้ ทางร้านของเราจะรับซื้อสูตรอาหารนี้ในราคา 400 ตำลึงทองตามที่เจ้าเสนอมา”เขาได้คิดไตร่ตรองดูดี ๆ แล้ว ก็พบว่ากำไรที่จะได้จากสูตรอาหารจานนี้ย่อมมากกว่าราคาที่เขาซื้อมาอย่างแน่นอน ดังนั้นเขาจึงได้เอ่ยตอบรับราคาที่เด็กสาวเสนอมาอย่างไม่ลังเล“เช่นนั้นก็ตกลงตามนั้นเจ้าค่ะ ท่านอาเขียนหนังสือสัญญาซื้อขายมาได้เลยข้าพร้อมจะลงนามให้ท่านแล้ว”เมื่ออีกฝ่ายยอมตอบตกลง จ้าวโม่จึงได้เอ่ยบอกกับอีกฝ่ายออกไปอย่างติดตลกเล็กน้อยแต่การกระทำนั้นของนาง กลับทำให้บรรยากาศที่ดูตึงเครียดในตอนแรกสลายหายไปอย่างรวดเร็วและเข้ามาแทนที่ด้วยบรรยากาศที่ดูผ่อนคลายลงเป็นอย่างมาก ถงเซาเอง เมื่อได้ยินคำพูดหยอกล้อจากเด็กสาว ก็ทำให้ใบหน้าที่เงียบขรึมกลับมายิ้มบางเบาได้อีกครั้ง“ได้ ได้ เช่นนั้นเจ้าก็รอสักครู่นะ ข้าขอไปเขียนหนังสือสัญญามาให้เจ้าลงนามก่อน”เอ่ยจบ ถงเซาก็เดินก

 ทางด้านจ้าวโม่และบิดาเอง ก็เดินกลับมาถึงหน้าทางเข้าโรงค้าทาส ก่อนจะแจ้งความต้องการที่จะซื้อตัวทาสทั้งหมดจากสองกรงขังที่ตนเองหมายตาเอาไว้กับคนดูแลเมื่อคนดูแลได้ยินว่าเด็กสาวต้องการจะซื้อทาสจากทั้งสองกรงขังก็เผลอแสดงสีหน้าตื่นตกใจออกมาเล็กน้อย แต่ก็เพียงแค่แวบเดียวเท่านั้น จากนั้นผู้ดูแลโรงค้าทาสจึงได้เอ่ยบอกราคาของทาสแต่ละกรงขังให้กับเด็กสาวได้รับรู้เอาไว้“เรียนคุณหนู ทาสชายที่อยู่กรงขังแรกนั้นราคาขายจะอยู่ที่คนละ 4 ตำลึง ส่วนทาสสตรีและเด็กที่อยู่กรงขังที่สองนั้นจะอยู่ที่คนละ 3 และ 2 ตำลึงขอรับ”“ถ้าหากว่าคุณหนูต้องการทาสทั้งหมดจากทั้งสองกรงขังก็ต้องจ่ายให้ข้าอยู่ที่ 81 ตำลึงหรือ 8 ตำลึงทองกับ 1 ตำลึงขอรับ”“ลดได้หรือไม่ ข้าซื้อทาสจากท่านตั้งหลายสิบคนเชียวนะ วัน ๆ หนึ่งท่านคงไม่อาจจะขายทาสได้จำนวนมากเท่านี้หรอกกระมัง?”จ้าวโม่ที่ได้ยินราคาซื้อตัวทาสทั้งหมดแล้ว จึงได้เอ่ยต่อรองดูเผื่อว่าอีกฝ่ายจะยอมลดราคาให้แต่ถ้าไม่ได้ นางก็สามารถจ่ายให้ตามราคาที่อีกฝ่ายกล่าวมาในตอนแรกได้“เอ่อ

 พวกของจ้าวโม่เองก็ได้เดินทางมาถึงหลังจากนั้นไม่นาน เมื่อเด็กสาวกลับมาถึงบ้านแล้วจึงได้เริ่มเรียกรวมตัวคนงานทั้งหมด เพื่อพูดคุยกฎระเบียบและข้อตกลงในการอยู่ร่วมกัน“เอาละที่ข้าเรียกทุกคนมารวมตัวกันในเวลานี้ เพราะมีเรื่องที่จะต้องแจ้งกับทุกคนเกี่ยวกับงานของแต่ละคนที่จะทำหน้าที่รับผิดชอบ”“เรื่องแรกที่ข้าจะพูดคุยกับทุกคนนั่นก็คือ การที่ข้าซื้อตัวพวกเจ้าทั้งหมดมาในวันนี้ก็เพื่อหาคนงานให้มาช่วยงานที่บ้านของข้า”“เนื่องจากข้ากำลังมีแผนการจะทำกิจการเกี่ยวกับการปลูกผักส่งขาย รวมไปถึงการเพาะปลูกข้าวและธัญพืชอีกหลายอย่าง”“ดังนั้นข้าจึงจำเป็นต้องหาคนงานที่จะมาเป็นแรงงานในครั้งนี้ และพวกเจ้าเองก็มีความถนัดทางด้านนี้พอดี”“ซึ่งตรงกับความต้องการของข้า ข้าจึงได้ไถ่ตัวทุกคนออกมา และหวังว่าพวกเจ้าจะไม่ทำให้ข้าต้องผิดหวังที่เลือกพวกเจ้าแทนทาสคนอื่น ๆ”“ส่วนเรื่องที่สองที่ข้าจะพูดก็คือ ต่อไปนี้พวกเจ้าทุกคนจะเป็นคนงานของบ้านสกุลจ้าว หาใช่ทาสเหมือนก่อนหน้านี้”“สำห

 จ้าวโม่และพี่ชายใช้เวลาในการเดินทางจากเมืองหานไปยังเมืองท่าเรือ ประมาณ 3 ชั่วยามก็ถึงที่หมายการเดินทางไปเมืองท่าเรือในครั้งนี้ สองพี่น้องสกุลจ้าวได้ตกลงกันเอาไว้แล้วว่าจะนอนพักที่นั่นหนึ่งคืน ก่อนจะพากันเดินทางกลับในช่วงสายของอีกวันในตอนนี้รถม้าของสองพี่น้องก็ได้เดินทางผ่านประตูเมืองเข้าไปด้านในเป็นที่เรียบร้อยจางติงจึงทำหน้าที่ขับรถม้าไปยังโรงเตี๊ยมแห่งหนึ่งของเมืองท่าเรือแห่งนี้ในทันที เพื่อให้สองพี่น้องได้จัดหาที่พักหลับนอนสำหรับคืนนี้ทันทีที่รถม้าจอดสนิทตรงหน้าโรงเตี๊ยมขนาดใหญ่ ที่จ้าวโม่คิดว่าน่าจะเป็นโรงเตี๊ยมที่ดีมากของเมืองท่าแห่งนี้ เด็กสาวจึงได้เดินเข้าไปติดต่อกับคนงานที่ทำหน้าที่ต้อนรับลูกค้าที่กำลังพากันเข้าพัก“สวัสดี ไม่ทราบว่าที่นี่ยังพอมีห้องพักเหลือสักสองห้องหรือไม่?”“สวัสดีขอรับคุณหนู ที่โรงเตี๊ยมของเรายังคงมีห้องว่างเหลืออยู่อีกสองห้องพอดีเลยขอรับ”“เป็นห้องพักที่ดีรองมาจากห้องพักที่ดีที่สุดของเรา ราคาเข้าพักอยู่ที่คืนละห้าตำลึงไม่ทราบว่าคุณหนูสนใจจะเข้าพักหรือไม่ขอรั

เวลาผ่านไปสักพัก จ้าวจินฮ่าวและจางติงก็ได้เดินกลับมายังรถม้าที่เป็นจุดนัดหมายของพวกเขากับเด็กสาว และพบว่าอีกฝ่ายเองก็ได้กลับมาถึงแล้ว ดังนั้นทั้งสี่คนจึงได้ขึ้นรถม้าเพื่อเดินทางกลับไปยังโรงเตี๊ยมเพื่อพักผ่อนและทานอาหารกัน จนรุ่งเช้าของวันใหม่มาเยือนพวกของจ้าวโม่ก็ได้เดินทางออกจากโรงเตี๊ยมกันตั้งแต่เช้าเพราะต้องเดินทางไปรับเอาต้นไม้ที่ได้ซื้อเอาไว้เมื่อวาน จากนั้นก็ได้พากันเดินทางกลับเมืองหานในทันทีพวกของจ้าวโม่ได้เดินทางกลับถึงบ้านของพวกเขาในช่วงบ่ายคล้อยของวัน หลังจากที่จ้าวโม่กลับไปถึงบ้านของนางแล้วนั้นเด็กสาวก็ขอตัวขึ้นไปนอนพักผ่อนบนห้องในทันที เพราะนางรู้สึกเหนื่อยหล้าจากการเดินทางไกล ๆ เป็นเวลาหลายชั่วโมงส่วนคนอื่น ๆ ก็ได้เป็นคนจัดการกับต้นไม้และข้าวของที่ซื้อมาจากเมืองท่าเรือกันต่อไปผ่านไป 3 วันก็ได้เวลาที่จ้าวโม่จะนำต้นกล้าผลไม้ทั้งหมดที่ซื้อมาลงดินเพื่อปลูกเสียทีเพราะนางและคนงานได้ช่วยกันเตรียมที่ดินและวัดระยะห่างระหว่างต้นของต้นไม้ที่จะทำการปลูกเสร็จเรียบร้อยแล้วโดยการแบ่งส่วนของผลไม้เองก็แบ่งออกตามชนิดของผลไม้ที่ซื้อมาซึ่งก็คือ ส้ม ลำไย เงาะ และแอปเปิลเป็นอย่างสุดท้า