Lahat ng Kabanata ng secret love ความรักที่ต้องซ่อนไว้: Kabanata 181 - Kabanata 190

“ยังตกใจอยู่เหรอ” ออโต้ถามนามิตอนที่อยู่ในรถ “ค่ะนิดหน่อย แต่โกรธมากกว่า เพราะหนูไม่เคยแสดงออกหรือมีคำพูดที่ให้ความหวังเขาเลย ปฏิเสธเขาชัดเจนทุกครั้งเลยนะคะ ยังไม่วายต้องมาเจอแบบนี้”ออโต้ยิ้ม ลูบหัวนามิ โอบกอดไหล่เล็กไว้ เธอไม่ใช่ผู้หญิงที่หว่านเสน่ห์ไปทั่วสินะ ไอ้เวรนั้นก็สมควรแล้วที่ต้องโดนซะบ้าง “ถึงบ้านแล้วจะปลอบใจด้วยการให้อม ดีไหม” “ทำไมพี่ยังชวนทะลึ่งได้เนี่ย”“แล้วทำไมต้องไม่ได้ รึเราไม่ชอบอม” “ชอบค่ะ”คนตัวเล็กยิ้มทะเล้นใส่เขา“ชอบอะไร”นามิหันไปมองทางคนขับ เขาปิดที่กั้นระหว่างคนขับเรียบร้อยเห็นแบบนั้นก็เลยหันมาพูดทำหน้าทะเล้นใส่คนตัวโตต่อ“ชอบอมจู๋ค่ะ”ออโต้หัวเราะลั่น “จิ๋วจิ๋วได้ยินรึเปล่านะ แม่เราพูดทะลึ่งตลอดเลย”“ใครชวนพูดกันละคะ” ออโต้ยิ้ม “ยังเจ็บแขนรึเปล่า”“นิดหน่อยค่ะ แต่พรุ่งนี้คงจะเขียวเป็นจ้ำ ไม่ชอบเลย โมโหชะมัด”“พี่จัดการให้แล้ว คงหลาบจำไปนาน ไม่กล้ามายุ่งกับเราอีก”“พี่ทำอะไรเขาค่ะ”“หักนิ้วมัน”“อะไรนะคะ”“ตามนั้น”“โหดอะไรเบอร์นั้นค่ะ”“เราอยากให้ปล่อยมันไปเฉยๆ รึไง”“ก็ไม่ค่ะ พี่ทำดีแล้วค่ะ อยากให้รางวัลจัง เดี๋ยวอาบน้ำให้ดีไหมคะ”“จิ๋วจิ๋วได้ยินนะ ถ

@วอชิงตันดีซีนามิมาถึงบ้านของคุณพ่อเธอโดยที่ไม่ได้บอกล่วงหน้า เธอรู้รหัสเข้าบ้านอยู่แล้ว แกร๊ก!ตอนนี้เป็นตอนเช้าคุณพ่อของฉันมักจะออกไปเดินออกกำลังกาย ท่านกลับมาเจอฉันคงจะตื่นเต้นและคงมีคำพูดน่ารักๆ ให้ได้หัวเราะอีกเป็นแน่นามิยกกระเป๋าลากเข้ามาในบ้าน “กลับมาแล้วเหรอคะ” คุณมินตราเดินออกมาจากห้องครัว เธอมีสีหน้าตกใจสุดขีดเพราะคนที่เข้ามาในบ้านไม่ใช่คุณพ่อของนามิแต่เป็นนามิ “ทำไมคุณถึงมาอยู่ที่นี่” นามิถามเสียงดังสีหน้าบ่งบอกว่าไม่พอใจ “เออ คือฉัน”“ก็คุณเออิกิอนุญาตให้พวกเรามาอยู่นะสิ” คนที่ตอบคำถามของนามิคือเรนนี่ เธอเดินลงมาจากชั้นบน มองสบตานามิอย่างเอาเรื่องเช่นกัน“แล้วพวกเธอมาอยู่ในฐานะอะไรไม่ทราบ”“คือฉัน มา….” คุณมินตราอึกอัก“ฐานะอะไรงั้นเหรอ ฉันว่ารอถามคุณพ่อเธอดีกว่าไหม ท่านคงตอบคำถามเธอได้ดีกว่าฉันกับคุณแม่” เรนนี่ตอบนามิด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน“ถ้าไม่มีสถานะก็ออกไปฉันไม่อนุญาตให้ใครมายุ่มย่ามในที่ส่วนตัวของครอบครัวฉัน”“ก็เพิ่งบอกไปว่าคุณพ่อเธออนุญาตไม่เข้าใจที่พูดเหรอ” เรนนี่ตอบนามิพร้อมกับยิ้มเยาะ “ฉันว่าเธอกับแม่เธอนั่นแหละที่ไม่เข้าใจ ว่าที่ตรงไหนควรอยู่รึไม่ควร ก็ได

ด้านนามิ เธอหลับไปด้วยความเพลีย ไม่มีอารมณ์จะโทรหาออโต้ เลยได้แต่ส่งข้อความบอกคิดถึงเขา ออโต้เปิดข้อความในIGนามิ : คิดถึงพี่กับจิ๋วจิ๋วจังเลยค่ะ ออโต้ : คิดถึงก็รีบกลับ ออโต้ยิ้มออกมาได้กับข้อความของคนตัวเล็ก ที่บอกคิดถึงเขา น่ารักจังเลยนะนามิ เขาเปิดรูปที่ถ่ายเล่นกับนามิเลื่อนดูแต่ละรูปแล้วอดยิ้มไม่ได้กับคนขี้อ้อน ที่กอดเขาบ้าง หอมแก้มเขาบ้างแต่ละรูปนามิน่ารักทุกรูป ออโต้เลือกรูปแล้วโพสต์รูปลงIG แคปชั่นคิดถึงแฟน อาร์เดลที่นอนเล่นมือถืออยู่อีกห้องเห็นเข้าถึงกับหลุดขำ “อารมณ์ไหนวะพี่กู เมื่อกี้ยิงคนเลือดกระจาย ตอนนี้หวานแหววโพสต์รูปกับแฟน” @อเมริกา นามิมาที่ร้านของคุณพ่อเธอ เพื่อจะเจอท่านแล้วก็บอกว่าฉันจะกลับพรุ่งนี้ พูดคุยกันจบก็ออกมาจากร้าน “นามิพ่อจะกลับด้วย พ่อจะกลับไปกับลูก พ่อจะขายที่นี่ พ่อไม่อยากเสียลูกกับแม่ไป พ่อจะทำทุกอย่างให้แม่ยกโทษให้พ่อ” “พ่อคะ หนูว่าพ่อเคลียร์ทางนี้ให้จบก่อนเถอะนะคะ ถ้าพ่อจะทำแบบที่คุณพ่อพูดจริงๆ หนูจะช่วยคุยกับคุณแม่ หนูรักคุณพ่อมากนะคะ หนูไม่ต้องการอะไรเลยค่ะ หนูแค่อยากให้คุณพ่อกับคุณแม่อยู่ด้วยกัน”“พ่อจะทำทุกอย่างให้เรากลับไปเป็นเหมือนเดิม

ออโต้ยิ้มเขาชอบเด็ดดื้อคนนี้จังเลย เรื่องบนเตียงนามิเด็ดกว่าใครจริงๆ เขารีบทำตามที่เธอร้องขอจับเอ็นอวบ กดเข้าใส่ร่องรักสีหวานทันทีสวบ! ปึก! ปึก! ปึก! “อื้อ แน่นดีจัง” เอวสอบสาดกระหน่ำตอกอัดลำกายเข้าใส่ร่องรักคับแน่นของเธออย่างดุเดือดปึก!! ปึก!! ปึก!! เน้นๆ ซ้ำๆ อย่างรู้สึกหิวกระหายต่อ ร่องสวยมาหลายวัน นิ้วหนาบดบี้ขยี้ติ่งเสียวให้เธอไปด้วย นามิดีดดิ้น เสียวกระสันไปทั่วทั้งร่าง จิกเล็บลงบนแขนเขาอย่างลืมตัว ภายในของเธอตอดลำกายของเขาถี่รัว “อ๊าก ตอดแรงดี พี่ชอบจังนามิ” คนตัวโตเกร็งกล้ามท้องโยกเอวสอบแรงขึ้นอย่างเมามันในอารมณ์หนุ่มที่เดือดพล่าน คนตัวเล็กกระเพื่อมโยกคลอนไปทั้งตัว หน้าอกอวบอิ่มดีดเด้งไปมาตามแรงกระหน่ำตอกลำกาย ออโต้ส่งมือหนาไปบีบเคล้นสองเต้าอย่างอดใจต่อภาพเซ็กซี่ตรงหน้าไม่ไหว ปึก! ปึก! ปึก! “อ๊ะ! อ๊ะ! พี่ออโต้หนูเสียว”“เสียวก็ร้องออกมาดังๆ”แขนเรียวตวัดโอบรอบคอเขาออกแรงโน้มคอหนาลงมาประกบปากจูบแลกลิ้นกับเธออย่างดูดดื่มออโต้จูบไซซ์ไปตามลำคอสวย สูดดมกลิ่นสาวเข้าปอดให้หายคิดถึง ชอบมากจริงๆ กลิ่นแบบนี้แหละที่เขาตามหาและได้เจอแล้ว “หอมจัง กลิ่นเราหอมมาก พี่ชอบอยากอยู่ใก

“อืม! งั้นหนูอยากได้รถใหม่ค่ะ” “ส่งรุ่นแล้วก็สี ที่อยากได้มา พี่จะหาให้”“ป๋าจังเลยนะคะ”“ให้ได้ ไม่มีปัญหาหรอก”“จะส่งให้นะคะ ตอนนี้ไปหาคุณแม่ก่อน” นามิกอดแล้วก็หอมแก้มออโต้ไปหลายฟอดกว่าเขาจะยอมให้เธอออกจากบ้าน @บ้านคุณนานานามิเดินเข้ามาในบ้าน คุณแม่นั่งอยู่สีหน้าท่านดูเศร้าหมองมาก ดวงตาคู่นั้นมองมาที่เธอเราสองคนสบตากัน ฉันโผเข้ากอดคุณแม่รับรู้ได้ทันทีว่าท่านทราบเรื่องทุกอย่างแล้ว “คุณแม่คะ” นามิเช็ดน้ำตาให้คุณแม่ “แม่ไม่เป็นไร นามิไม่ต้องกังวลมากไปนะลูก” “คุณพ่อบอกว่าจะขายร้านแล้วกลับมาอยู่กับหนูกับคุณแม่นะคะ ผู้หญิงคนนั้นไม่ได้สำคัญอะไร” “นามิฟังแม่นะลูก ไม่ว่าคุณพ่อจะทำอะไร แต่ว่าแม่คงกลับไปเป็นเหมือนเดิมไม่ได้แล้ว มันคือการนอกใจนะลูก น่ามิพยายามเข้าใจแม่หน่อยนะ แม่ตัดสินใจแล้วแม่จะหย่า หนูยังเป็นลูกสาวคนเดียวของพ่อกับแม่เหมือนเดิมไม่มีอะไรเปลี่ยน เรายังรักลูกเหมือนเดิม นามิเข้าใจใช่ไหมลูก”“หนูเข้าใจค่ะ แต่คุณแม่คะ เราลองให้อภัยคุณพ่อสักครั้งไม่ได้เหรอคะ”“คุณพ่อกับแม่แต่งงานกันมาใช้ชีวิตกันมาจนถึงป่านนี้คำว่าให้อภัยถ้าจะให้กันมันได้อยู่แล้วลูก แม่ไม่ได้โกรธอะไรพ่อเรานะ แต