Lahat ng Kabanata ng Sold By My Husband, Pampered By The Billionaire: Kabanata 151 - Kabanata 160

Mabilis na lumipad ang mga araw. Parang kailan lang nang iwan namin ang magulong takbo ng buhay sa Pilipinas, ngunit ngayon ay pumasok na kami sa aming ikalawang buwan dito sa Switzerland. Sa loob ng maikling panahon na iyon, unt-unti na kaming nasasanay sa payapang pamumuhay. Walang araw na hindi ko naramdaman ang tunay na kaligayahan.Bilang bahagi ng pangako ko sa sarili at kay Tyler na tuluyan nang magbagong-buhay, dinelete ko na rin ang aking mga personal na social media accounts. Noong una ay akala ko mamimiss ko ang mag-scroll sa feed ko, pero narekonsidera ko na hindi ko naman na talaga iyon kailangan pa. Ang mundong mayroon kami ni Tyler ngayon sa loob ng aming chalet ay sapat na sapat na para sa akin.Nang araw na iyon, maaga kaming nag-asikaso dahil ito ang unang pagkakataon na bibisitahin namin ang bagong OB-GYN ko rito sa bansa para sa aking regular na check-up. Gusto naming makasiguro na nasa mabuting kalusugan ang aming munting anghel. Pero may mas malalim pang dahilan

MARIELMula sa loob ng aking sasakyan, walang kurap ang aking mga mata habang nakatitig sa facade ng The Santibañez Group building. Naka-park ako sa isang madilim na sulok, medyo malayo sa main gate para hindi makatawag ng pansin sa mga nagbabantay na gwardya.Alas-nuebe na ng gabi. Kanina pang alas-singko ng hapon ako nakatambay rito, walang patumangga ang pag-aabang. Kumakalam na ang aking sikmura at nararamdaman ko na ang matinding hilo dahil hindi pa ako naglalunch buong araw. Paano ba naman, bago ako umalis ng bahay kanina ay inabot na naman ng matinding topak si Rowan. Kalilinis ko lang ng sala, katatanggal ko lang ng mga mantsa ng suka at dumi, pero nagwala at naglasing na naman siya. Nagkalat na naman ang mga bote at kung ano-anong kagamitan doon na sinira niya bago tuluyang mawalan ng malay sa sofa. Wala na akong nagawa kundi iwan siya roon para lang magampanan ang pangako ko sa kaniya. Kailangan kong makahanap ng impormasyon.Biglang napaayos ako ng upo nang makita ko ang pa

5 Months Later.Nagising ako mula sa isang malalim na pagtulog nang makaramdam ako ng isang kakaibang sensasyon sa aking puson. Sa simula, akala ko ay isa lang itong ordinaryong Braxton Hicks o ang tinatawag nilang false contractions na madalas kong maramdaman nitong mga nakaraang linggo. Subalit habang lumilipas ang mga minuto, naging isang matindi, tila pumipintig, at nagbabalik-balik na hapdi na nagsisimula sa aking ibabang likod bago hihigpit paikot sa aking buong tiyan.Napangiwi ako sa sakit at napahawak sa aking sinapupunan na sa loob ng siyam na buwan ay lumaki nang husto. Sobrang bigat na ng aking katawan. Sinubukan kong dahan-dahang bumangon. Pakiramdam ko ay may kung anong mabigat na pwersa sa loob ko ang bumababa at pumipilit na bumuka ang aking balakang. Kasabay niyon ang pakiramdam na parang nadudumi na hindi mo maintindihan.Hindi ko na napigilan ang aking sarili. Humawak ako sa balikat ni Tyler na natutulog sa aking tabi at marahan siyang tinapik."T-Tyler... gising...

Nakasubsob ang ulo ni Tyler sa gilid ng aking kutson habang ang kaniyang isang kamay ay mahigpit pa ring nakakapit sa akin. Nakaupo siya sa silya, ngunit ang posisyon ng kaniyang katawan ay halatang hindi komportable. Gulo-gulo ang kaniyang buhok at bakas sa kaniyang mukha ang labis na puyat mula sa pagbabantay sa akin buong magdamag.Isang ngiti ang sumilay sa aking mga labi. Marahan kong ipinalad ang aking mga daliri sa kaniyang buhok, sinusubukang hindi siya magising. Pero dahan-dahan na nag-angat ng tingin si Tyler. Nang makita niyang gising na ako, mabilis na napawi ang antok sa kaniyang mga mata at napaayos siya ng upo."Sophia," tawag niya. Hinawakan niya ang aking mukha. "Gising ka na. May masakit ba sa'yo? Anong nararamdaman mo? Nauuhaw ka ba? Nagugutom?"Umiling ako nang bahagya, pilit na binabalewala ang kaunting hapdi sa aking ibabang bahagi. "Ayos lang ako, Tyler. Mas mabuti na ang pakiramdam ko ngayon kaysa kagabi."Huminga siya nang malalim at hinalikan ang aking noo. "

“Sophia!”Bumukas ang pinto ng aking kwarto at agad na pumasok si Manang Loring. Hindi pa man ako tuluyang nakakahuma sa kaniyang biglaang pagdating ay mabilis na siyang lumapit sa gilid ng aking kama. Agad niya akong niyakap nang mahigpit habang humihikbi sa labis na pagkasabik.Natatawa naman kong tinapik-tapik ang likod ng matanda. “Manang, dahan-dahan lang po sa yakap. Baka mapunit ang mga tahi ko,” pabiro kong saway sa kaniya.Mabilis siyang kumalas sa pagkakaakap at pinunasan ang kaniyang mga luha gamit ang kaniyang panyo. “Ay, pasensya ka na, iha. Labis lang talaga ang kagalakan ko nang ibalita ni Tyler na nakapanganak ka na. Hindi ko na napigilan ang sarili ko.”Pumasok na rin sa loob ng kwarto ang ina ni Tyler, kasunod si Axel na bitbit ang ilang bagahe na agad nitong inilapag sa sulok. Napailing ang ina ni Tyler habang nakangiting nakatingin sa aming dalawa ni Manang Loring.“Alam mo ba, Sophia, itong si Manang Loring ay nakailang suka habang nasa eroplano kami,” pagbubunyag