หนึ่งสัปดาห์ผ่านไปหลังจากเหตุการณ์ผลไม้ระทึกขวัญในห้องนอนสีชมพู บรรยากาศรอบตัวของดาวฟ้าและหมอเรศน์ ดูเหมือนจะถูกปกคลุมด้วยเมฆหมอกสีเทาแห่งความหงุดหงิดงุ่นง่านณ ห้องประชุมบอร์ดบริหารชั้น 35 ของตึกวิริยะไพศาล บรรยากาศตึงเครียดยิ่งกว่าสงครามเย็น“ตัวเลขแค่นี้ทำไมถึงคำนวณผิด นี่จบเกียรตินิยมมาจริงๆ หรือเปล่าคะ หรือว่าเอาเวลาไปแต่งหน้าทาปากจนลืมวิชาเลข!”เสียงตวาดแหลมสูงของดาวฟ้าดังลั่นห้องประชุม ทำเอาบรรดาผู้จัดการแผนกต่างๆ นั่งตัวลีบก้มหน้ามองพื้นกันเป็นแถว ไม่มีใครกล้าสบตานางพญาที่วันนี้ดูเหมือนจะองค์ลงหนักกว่าปกติดาวฟ้าโยนแฟ้มเอกสารลงบนโต๊ะเสียงดัง ก่อนจะยกมือกุมขมับ นวดคลึง เพื่อระงับอาการปวดหัวตุบๆ ที่แล่นริ้วขึ้นมาหงุดหงิด หงุดหงิดไปหมดเธอไม่ได้โกรธลูกน้องเรื่องตัวเลขจริงๆ หรอก แต่เธอโกรธร่างกายตัวเองต่างหากตลอดทั้งสัปดาห์ที่ผ่านมา เธอนอนไม่หลับเลยสักคืน ทุกครั้งที่หลับตา ภาพเหตุการณ์บนเตียงนอนวันนั้นก็ผุดขึ้นมาหลอกหลอน สัมผัสหยาบกร้านของเรศน์ที่ลูบไล้ต้นขา นิ้วมือที่เกี่ยวขอบแพนตี้ลูกไม้ และความรู้สึกเกือบจะที่ค้างคาอยู่ในความทรงจำ มันทำให้ร่างกายของเธอร้อนรุ่มวูบวาบอย่างประหล
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-04-07 อ่านเพิ่มเติม