Masukดาวฟ้าทายาทตระกูลมหาเศรษฐีหมื่นล้าน เพียบพร้อมไปซะทุกอย่าง สวย รวย การศึกษาดี ยกเว้นเรื่องเดียวคืออายุ 39 ปีแล้วแต่ยังโสดสนิท ฟางเส้นสุดท้ายขาดผึงเมื่อเพื่อนสาวคนสุดท้ายในกลุ่มแจกการ์ดแต่งงานตัดหน้า ความแพนิกกลัวการนั่งหนาวอยู่บนคานทองทำเอาคุณหนูไฮโซเริ่มนั่งไม่ติด จะให้กลืนน้ำลายตัวเองกลับไปง้อบรรดาหนุ่มๆ ที่เคยเททิ้งไปก็เสียศักดิ์ศรี จะให้โหลดแอปหาคู่ก็กลัวโดนพวกมิจฉาชีพหลอกปอกลอกจนหมดตัว เมื่อทางโลกมันตีบตัน ก็ต้องหันไปพึ่งทางไสยศาสตร์ ดาวฟ้าตัดสินใจสลัดคราบลูกคุณหนู เดินเข้าสำนักพ่อหมอเรศน์ จอมขมังเวทย์หนุ่มใหญ่วัยฉกรรจ์ มาดดุเข้ม เพื่อหวังพึ่งเครื่องรางของขลังให้มีผู้ชายดีๆ มาตกหลุมรัก แต่หารู้ไม่ว่าคนที่ตกหลุมรักเธอตั้งแต่แรกเห็น ก็คือพ่อหมอเจ้าของสำนักนั่นเอง งานนี้พ่อหมอสายมูที่โสดมานานจึงต้องงัดสารพัด อุบาย และเล่ห์กลมาหลอกล่อ อ้างเรื่องดวงชะตาและวิธีแก้เคล็ดสารพัด เพื่อต้อนให้คุณหนูสายวีนหลวมตัวมาคบหาดูใจแบบงงๆ กะจะค่อยๆ ตะล่อมจีบให้รักให้หลงด้วยมนต์คาถา แต่ไปๆ มาๆ ไม่รู้ว่าพ่อหมอลงคาถาบทไหน หรือเผลอไปลงเสาเข็มผิดท่า รู้อีกทีคุณหนูดาวฟ้าก็เริ่มหน้ามืด เหม็นกลิ่นธูป พร้อมกับที่ตรวจครรภ์ขึ้นสองขีด
Lihat lebih banyakแสงแดดสีทองยามสายสาดส่องลงมากระทบผิวน้ำเจ้าพระยา เกิดเป็นประกายระยิบระยับราวกับเพชรนับล้านเม็ดที่โปรยปรายลงมาอวยพรให้กับวันมงคล สายลมพัดโชยเอากลิ่นหอมของดอกไม้ไทยนานาพันธุ์ ทั้งดอกแก้ว ดอกปีบและดอกจำปี ให้ลอยฟุ้งตลบอบอวลไปทั่วบริเวณเรือนไทยราชพฤกษ์วันนี้เป็นวันคล้ายวันเกิดครบ 1 ขวบ ของเด็กชายกล้าตะวัน รัตนบดินทร์ ทายาทหมื่นล้านผู้เป็นแก้วตาดวงใจของสองตระกูลใหญ่เรือนไทยที่เคยเงียบสงบ วันนี้คลาคล่ำไปด้วยแขกเหรื่อมากมายที่มาร่วมแสดงความยินดี บรรยากาศภายในงานช่างเป็นภาพที่แปลกตาแต่ลงตัวอย่างน่าอัศจรรย์ที่ศาลาท่าน้ำ มีการจัดเลี้ยงแบบบุฟเฟต์อาหารไทยรสเลิศ ขนมจีนน้ำยาปูสูตรเด็ดจากปักษ์ใต้ หม้อแกงถาดใหญ่ และสารพัดของคาวหวานที่จัดวางอย่างสวยงามในภาชนะเครื่องลายครามและใบตองภาพที่น่าประทับใจคือ การที่เหล่าบรรดาคุณหญิงคุณนาย เพื่อนไฮโซของดาวฟ้าในชุดเดรสหรูหรา แบรนด์เนมหัวจรดเท้า ยอมถอดรองเท้าส้นสูงราคาแพงวางเรียงราย แล้วขึ้นมานั่งพับเพียบหรือนั่งขัดสมาธิบนตั่งไม้ จกขนมจีนกินอย่างเอร็ดอร่อย เคียงคู่ไปกับบรรดาลูกศิษย์ลูกหาของพ่อหมอเรศน์ที่สวมเสื้อม่อฮ่อมและกางเกงเล“อุ๊ยตาย น้ำยาปูร้านนี้เด็ดมา
บรรยากาศภายในห้องตรวจแผนกสูตินารีเวชของโรงพยาบาลเอกชนชั้นนำ เต็มไปด้วยความตื่นเต้นระคนลุ้นระทึก ยิ่งกว่าตอนฟังผลสอบเอ็นทรานซ์เสียอีกหมอเรศน์นั่งตัวตรงแหน็วอยู่บนเก้าอี้ข้างเตียงตรวจ มือหนากุมกันแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน เหงื่อซึมฝ่ามือเล็กน้อย สายตาจับจ้องไปที่ดาวฟ้า ภรรยาคนสวยที่กำลังนอนขึ้นขาหยั่งเพื่อให้คุณหมอตรวจภายในเช็คความพร้อมหลังคลอดครบ 6 สัปดาห์“เป็นไงบ้างครับหมอ แผลแห้งดีไหมครับ มดลูกเข้าอู่หรือยัง” เรศน์ถามรัวเร็วทันทีที่คุณหมอขยับตัวออกมาคุณหมอวัยกลางคนถอดถุงมือออก แล้วหันมายิ้มกว้างให้คุณพ่อลูกอ่อนที่ดูจะใจร้อนเป็นพิเศษ“ยินดีด้วยครับคุณพ่อร่างกายของคุณแม่ฟื้นตัวได้ดีเยี่ยมมากครับ แผลฝีเย็บหายสนิทร้อยเปอร์เซ็นต์ มดลูกหดรัดตัวกลับเข้าสู่ภาวะปกติเรียบร้อย เรียกว่ามิดชิดเหมือนไม่เคยผ่านการใช้งานมาก่อนเลยครับ”คำว่ามิดชิดทำเอาหูของเรศน์ผึ่งกาง ดวงตาเป็นประกายวาววับราวกับเห็นขุมทรัพย์“งั้นแปลว่าปฏิบัติภารกิจได้แล้วใช่ไหมครับ?”เรศน์กลืนน้ำลายเอือก“ได้ครับ ไฟเขียวครับ แต่ช่วงแรกๆ อาจจะต้องนุ่มนวลหน่อยนะครับ เพราะช่องคลอดอาจจะแห้งกว่าปกติเนื่องจากฮอร์โมนให้นมลูก ใช้เจลหล่อลื่น
หนึ่งสัปดาห์ผ่านไปหลังจากที่เด็กชายกล้าตะวันลืมตาดูโลก ชีวิตในเรือนไทยราชพฤกษ์ก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ความเงียบสงบที่เคยมี ถูกแทนที่ด้วยเสียงร้องอุแว้ของทารกน้อย และกลิ่นหอมฉุนของสมุนไพรนานาชนิดที่ลอยฟุ้งตลบอบอวลไปทั่วคุ้งน้ำภายในห้องชั้นในสุดของเรือนไทย ถูกดัดแปลงให้เป็นห้องสำหรับการอยู่ไฟตามตำรับโบราณที่คุณย่าของเรศน์เคยถ่ายทอดไว้ หน้าต่างทุกบานถูกปิดแง้มไว้เพียงเล็กน้อยเพื่อกันลมหัวกุด แต่ยังพอให้อากาศถ่ายเท ผนังห้องบุด้วยผ้าฝ้ายหนาเพื่อเก็บกักความร้อนตรงกลางห้อง มีแคร่ไม้ไผ่ขนาดใหญ่ปูด้วยฟูกบางๆ ด้านล่างแคร่มีเตาอั้งโล่เล็กๆ ที่ใส่ถ่านไม้ไร้ควัน ให้ความร้อนระอุแผ่ซ่านขึ้นมาสู่ด้านบนอย่างสม่ำเสมอดาวฟ้าคุณแม่ป้ายแดง นอนเหยียดยาวอยู่บนแคร่นั้น ร่างกายท่อนบนสวมเพียงผ้าถุงกระโจมอกสีเนื้อผืนบาง เผยให้เห็นลาดไหล่ขาวผ่องและเนินอกอวบอิ่มที่คัดตึงไปด้วยน้ำนม ผิวพรรณของเธอชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อเม็ดเล็กๆ ที่ผุดพรายออกมาตามรูขุมขน ราวกับไข่มุกเม็ดงามที่ประดับอยู่บนผิวเนื้อ“ร้อนไหมครับดาว พี่เขี่ยถ่านออกให้นิดนึงนะ”หมอเรศน์ในชุดกางเกงเลตัวเดียว เปลือยท่อนบนโชว์มัดกล้ามที่ชุ่มเหงื่อเช่นกัน นั
เข็มนาฬิกาบนผนังไม้บอกเวลา 02:45 น.ความเงียบสงัดปกคลุมเรือนหอเรือนไทยริมน้ำเจ้าพระยาอีกครั้ง หลังจากผ่านพ้นกิจกรรมกระชับมิตร ตามคำแนะนำของคุณหมอไปเมื่อหัวค่ำ พ่อหมอเรศน์นอนหลับสนิท กรนเบาๆ ด้วยความอ่อนเพลียจากการออกแรงเยอะ โดยมีแขนข้างหนึ่งพาดกอดเอวหนาของภรรยาเอาไว้อย่างหวงแหนส่วนดาวฟ้าเธอนอนลืมตาโพลงอยู่ท่ามกลางความมืด ความรู้สึกหน่วงๆ ที่ท้องน้อยเริ่มกลับมาเล่นงานเธออีกครั้ง แต่มันต่างจากตอนเย็น ตรงที่ความเจ็บปวดเริ่มร้าวไปถึงบั้นเอวและร้าวลงขาแรงบีบตัวของมดลูกเริ่มเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ดาวฟ้าพยายามข่มตาหลับ คิดว่าคงเป็นแค่เจ็บเตือนเหมือนเดิม แต่แล้วโพละ!เสียงเหมือนลูกโป่งใส่น้ำแตกดังขึ้นภายในร่างกาย ตามมาด้วยความรู้สึกอุ่นวาบที่หว่างขา ของเหลวปริมาณมหาศาลไหลทะลักออกมาอย่างควบคุมไม่ได้ เปียกชุ่มกางเกงนอนและลามไปถึงผ้าปูที่นอนสีขาวสะอาดดาวฟ้าตัวแข็งทื่อ วินาทีนั้นสัญชาตญาณความเป็นแม่บอกชัดเจนว่างานเข้าแล้ว“พี่เรศน์” เธอเรียกสามีเสียงสั่น มือเขย่าแขนเขา“อือครับดาว หิวน้ำเหรอครับ” เรศน์งัวเงียตอบ ยังไม่ลืมตา“ไม่ใช่! พี่เรศน์ ตื่น น้ำเดิน น้ำเดินแล้ว” ดาวฟ้าเริ่มเสียงดังขึ้น ความเ
เสียงประตูไม้บานใหญ่ปิดลง ตัดขาดโลกภายนอกอันวุ่นวาย ทิ้งให้เหลือเพียงความเงียบสงัดภายในห้องทำนายดวงชะตาอันศักดิ์สิทธิ์และลึกลับแสงสว่างจากภายนอกที่เคยสาดส่องเข้ามาจางหายไป เหลือเพียงแสงนวลตาจากเทียนไขเล่มโตที่ถูกจุดบูชาอยู่หน้าโต๊ะหมู่พระพุทธรูป และแสงรำไรที่ลอดผ่านช่องลมไม้แกะสลักเข้ามาเป็นลำเล็ก
ดาวฟ้ามองภาพนั้นด้วยหัวใจที่เต้นระรัว จินตนาการเริ่มทำงานอย่างบ้าคลั่งเขาทำอะไรกันในนั้น? ดูดวงแบบไหนทำไมหน้าแดงขนาดนั้น? หรือว่า...ความคิดอกุศลแล่นปราดเข้ามาในหัวสมองของสาวโสดวัย 39 ปี ภาพจินตนาการถึงพิธีกรรมลับๆ ที่มีการสัมผัสเนื้อตัว การลงนะหน้าทองที่แก้มก้น หรือการเป่ามนต์คาถาที่ต้องใช้ลมปากเ
ล้อแม็กซ์อัลลอยด์ขอบยี่สิบเอ็ดนิ้วของรถสปอร์ตหรูสัญชาติยุโรปสีดำขลับ บดเบียดไปตามถนนลาดยางมะตอยเส้นเล็กที่คดเคี้ยวลัดเลาะเข้าไปในพื้นที่สีเขียวชอุ่มของเขตชานเมืองกรุงเทพฯ ฝั่งนนทบุรี เสียงเครื่องยนต์คำรามกระหึ่มทุ้มต่ำราวกับสัตว์ร้ายที่กำลังจำศีล สะท้อนก้องไปมาระหว่างทิวไม้ใหญ่ที่เริ่มหนาทึบขึ้นเรื
เธอนั่งบนพรมขนสัตว์หนานุ่มหน้ากระจก แยกเรียวขาขาวผ่องออกกว้าง นิ้วมือที่สั่นเทาค่อยๆ สอดแทรกเข้าไปสัมผัสกับกลีบดอกไม้งามที่บวมเป่งด้วยแรงอารมณ์“อึกอือ”เธอหลับตาพริ้ม จินตนาการถึงสัมผัสที่หนักหน่วงกว่านี้ ร้อนแรงกว่านี้ไม่ใช่แค่ปลายนิ้วที่เย็นชืดของตัวเอง