All Chapters of ชะตาพรางรัก: Chapter 41 - Chapter 50

พ่อบ้านเริ่มแตกตื่นลนลานจนพูดผิดพูดถูก นั่นไม่ใช่หนึ่งในแปดตระกูลใหญ่จากเมืองหลวงซึ่งมีโรงแลกเงินอยู่ทุกมุมเมืองของแคว้นหรอกหรือ!!!“นะ...นายท่าน! ให้คนไปเรียนนายท่านเร็วเข้า!” เขาบอกบ่าวด้านหลังก่อนผายมือให้หย่งเหิง “เชิญคุณชายเจิ้งด้านใน”หย่งเหิงลอบยิ้ม แค่เขาแจ้งว่าตนแซ่อะไรยังแตกตื่นขนาดนี้ หากรู้ว่าเขามาด้วยธุระใดและมีอีกฐานะหนึ่ง คนที่นี่ไม่เป็นลมล้มพับไปเลยหรือ!ทุกคนให้การต้อนรับขับสู้หย่งเหิงดีมาก กระทั่งถานซงเองยังมีท่าทีเกรงอกเกรงใจอย่างหาได้ยาก ทั้งที่ในยามปกติเขาเป็นคนหยิ่งยโสเพียงใดก็ตาม“เอาละข้าจะไม่อ้อมค้อม ในเมื่อนายท่านถานและถานฮูหยินเองก็อยู่กันพร้อมหน้า ก็...ดูเหมือนไม่จำเป็นต้องรอคุณชายถานเพราะข้ามาด้วยเรื่องเจรจาสู่ขอ”“เอ๋” ถานซงมองหน้าฮูหยินของตน บัดนี้บุตรสาวของเขาที่อายุครบปักปิ่นแต่งงานได้ หนึ่งคนแต่งออกไปแล้ว ส่วนอีกคนเป็นลูกอนุที่ไม่ได้รับการยกย่องนัก นางอยู่ในจวนมีฐานะเหนือกว่าบ่าวไพร่เพียงขั้นหนึ่งเท่านั้น ส่วนบุตรสาวอนุคนที่สามนั้น เพิ่งอายุได้สิบสี่ปี ปีหน้าจึงจะปักปิ่น“ไม่ทราบว่าท่านหมายถึงบุตรสาวคนใดหรือ”หย่งเหิงยิ้มให้ถานซง “ก็ต้องหมายถึงคุณหนูใ

ถานชิงหรูเดินเข้าไปยังหลังฉากกั้นซึ่งสานขึ้นด้วยริ้วไม้ไผ่ เบื้องหลังฉากกั้นหลี่เหวินฉีเปลือยท่อนบนกำลังนั่งอยู่ เขาเอี้ยวตัวมามองก่อนจะรีบสวมเสื้อกลับเข้าไปเห็นหญิงสาวนำน้ำร้อนเข้ามา เขามองไปยังอีกฟากของฉากกั้น “เสี่ยวอวี่เล่า”“ข้าออกไปที่โรงเรือนด้านนอก พวกเขาล้วนไม่ว่างเพราะกำลังช่วยกันล้อมกำแพงรอบนอกกระท่อม ขะ...ข้าเป็นคนเดียวที่พวกเขาไม่ให้หยิบจับอะไร”หลี่เหวินฉีมองสองแก้มแดงปลั่งของหญิงสาว “เจ้าไม่ออกไปช่วยก็ดีแล้ว งานหนักเหล่านั้นล้วนเป็นหน้าที่ของบุรุษ”“ตะ...แต่ว่าได้เวลาทำแผลเปลี่ยนผ้าพันแผลแล้ว พวกเขาบอกให้ข้า...เข้ามา”ชายหนุ่มเลิกคิ้วมองนางหลังตระหนักถึงสาเหตุที่สองแก้มของนางแดงเรื่อขึ้น เขายิ้มก่อนเดินเข้าไปรับน้ำร้อนในมือ “ข้าทำเองก็ได้ ไม่รบกวนเจ้า”“ท่านทำแผลได้แต่พันแผลเองไม่ได้ แผลที่ไหล่ท่าน...อาจปริ” นางตอบเสียงเบาหลี่เหวินฉีก้มลงมองหน้าอกของตัวเองด้วยความลังเล “ชิงชิง”“เจ้าคะ”“แผลเป็นบนตัวข้าอาจทำให้เจ้าหวาดกลัว”นางเงยหน้าขึ้นขมวดคิ้วมองเขาแผลเป็น?...เขาหมายถึงรอยกรงเล็บเหล่านั้น? ก็นางเคยเห็นมาแล้วทั้งนั้นเงยหน้าสบตากับชายหนุ่มใบหน้าของนางร้อนวูบ เขาเอง

ตระกูลถานกำลังพลิกแผ่นดินตามหาถานชิงหรู เรื่องนี้ทำให้ผู้คนในเมืองหานเหอพูดถึงกันไปทั่ว คราแรกบอกหายตัว ต่อมาบอกพบศพและจัดงานศพอย่างเร่งร้อน กระทั่งต่อมารีบแต่งบุตรสาวอนุออกไป บัดนี้กลับบอกว่าคนยังไม่ตายและพลิกเมืองตามหาอีกครั้งถานซงอับอายและหวาดระแวงว่าจะถูกพูดถึงในด้านที่ไม่ดี ดังนั้นจึงไม่กล้าแม้แต่จะออกจากจวน ถึงอย่างนั้นเรื่องที่คู่ค้าตระกูลต่างๆ รวมไปถึงคนจากตระกูลเจ้าที่มาขอเข้าพบ เขาก็ได้แต่อ้างว่าล้มป่วย ไม่ยอมให้ผู้ใดเข้าพบทั้งสิ้นถานเฟิงเป็นทายาทที่จะสืบทอดกิจการตระกูลถาน เขาไม่หวั่นแม้ถูกคู่ค้าบอกยกเลิกสัญญาการค้า กระทั่งเป็นคนรับมือกับการกระทำของบิดามารดาทั้งสิ้นเรื่องนี้กระทบต่อการค้าเป็นวงกว้าง เพราะข่าวลือยิ่งมาก็ยิ่งหนาหู กระทั่งพูดถึงกันปากต่อปากว่าแท้ที่จริงแล้ว เกิดความขัดแย้งกันภายในตระกูลแท้จริงแล้วถานชิงหรูถูกน้องสาวที่ต้องการแต่งงานแทนทำร้าย ถานซงตอนนั้นไม่มีทางเลือกจึงจำใจส่งบุตรสาวอนุออกเรือนไปแทนตระกูลเจ้าเป็นหนึ่งในตระกูลที่ได้รับผลกระทบต่อข่าวลือ ถานซีซีที่แต่งให้เจ้าเหิง ถูกคนในตระกูลเจ้าส่งกลับตระกูลถานพร้อมหนังสือหย่าอนุหลิ่ว มารดาของถานซีซีไม่พอใ

ทว่า...คล้ายวิบากกรรมของถานชิงหรูกับหลี่เหวินฉียังคงไม่จบสิ้นก่อนงานมงคลเพียงสองวัน กลับมีข่าวลือใหม่เกิดขึ้น หลี่เหวินฉีรองเจ้าสำนักเมฆหวนถูกปลดจากตำแหน่งรองเจ้าสำนักเมฆหวน นับจากนี้เขาจะไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับสำนักเมฆหวนอีก!!!ถานชิงหรูนั่งเหม่อมองกลางสวน สายตาของนางจ้องเขม็งไปยังทางเข้าสวนเรือนหลัง ในใจห่วงกังวลไม่รู้ว่าหลี่เหวินฉีเป็นเช่นไรบ้างสาวใช้วิ่งเข้ามาในสวนทำให้หญิงสาวลุกขึ้นยืน “คุณหนูใหญ่ ด้านนอกเจ้าค่ะด้านนอก!”“เกิดอะไรขึ้น!”“อดีตเจ้าสำนักเมฆหวนเจ้าค่ะ มะ...มาด้วยตัวเองเลย เขาบอกว่าจะเป็นญาติฝ่ายเจ้าบ่าวจัดงานแต่งงานของท่านกับคุณชายหลี่จนลุล่วง ทั้งยังบอกว่าจะเป็นคนออกค่าสินสอดทั้งหมดด้วย”“อดีตเจ้าสำนักเมฆหวน”“ใช่เจ้าค่ะ ท่านเซียนชราผู้นั้น ท่านเซียนหลิ่วจื้อ!” สาวใช้ผู้นั้นตกตะลึงจนมือไม้สั่นเพียงแต่แม้หญิงสาวประหลาดใจแต่คนที่นางต้องการรู้ข่าวที่สุดก็คือหลี่เหวินฉี “เขาเล่า”“คุณชายหลี่ไม่ได้มาเจ้าค่ะ ท่านเซียนหลิ่วจื้อบอกนายท่านกับฮูหยินว่าเขาเดินทางไปที่หมู่บ้านสักแห่งกับคุณชายเจิ้งเจ้าค่ะ”“เขาไปที่หมู่บ้าน?”นางคิดถึงที่นั่น...หมู่บ้านหลานอวี่ค่ำคืนนั้นถานชิ

เขาแค่นยิ้มไม่ได้หันหลังกลับไปต่อปากต่อคำ เพราะในใจตระหนักดีว่าคุณค่าของความเป็นคน ไม่ได้วัดกันที่ชาติตระกูล ชื่อเสียง หรือเกียรติยศ แต่กลับวัดกันที่คุณงามความดีในใจเมื่อก่อนเขาเองก็เป็นคนหนึ่งที่ชื่นชมศิษย์น้อง ทั้งยังมีใจเข้าข้างนางกระทั่งยอมช่วยปิดบังหลายๆ เรื่อง ถึงอย่างนั้นตนนี้เขากลับตระหนักเมื่อได้เห็นความดีของถานชิงหรูแม้เป็นฝ่ายถูกกระทำ แต่อีกฝ่ายกลับยังคงสามารถรักษาความดีในใจแม้ถูกทำร้าย แต่นางกลับเข้าใจและมองอย่างใจกว้าง ไม่ถือโทษโกรธแค้น กระทั่งไม่มีจิตขุ่นเคืองตรงกันข้ามนางให้อภัยได้ทั้งนั้น ทั้งยังพร้อมจะให้โอกาสคนอื่นเสมอ ผิดกับหลายๆ คนที่แม้ปากจะบอกว่าตนเองเป็นคนดี เป็นคนสูงส่งมีคุณธรรม แต่การกระทำกลับตรงกันข้ามทั้งสิ้น...“สักวันเขาต้องสำนึกได้ มีเพียงข้าที่เหมาะสมกับเขา เขาไม่มีทางเลือกคนชั้นต่ำเป็นฮูหยิน ข้าเป็นถึงบุตรสาวเจ้าสำนัก เป็นผู้ฝึกยุทธ์ซึ่งยึดมั่นในคุณธรรม!”“หุบปาก!!!”เสียงของผู้เป็นอาจารย์ดังขึ้นหลังจากเสียงฝ่ามือซึ่งกระทบแก้มนวลหย่งเหิงถอนใจพร้อมเร่งฝีเท้าเดินออกไปให้ห่าง ไม่อยากทำให้อาจารย์ขายหน้าที่เขาได้เห็นและได้ยินบางครั้งการถูกตามใจมากไปก็เ