Todos los capítulos de ชะตาพรางรัก: Capítulo 1 - Capítulo 10

บรรยากาศมงคลทำให้ทุกคนในเมืองหานเหอล้วนตื่นเต้น ขบวนเกี้ยวเจ้าสาวตบแต่งงดงามหรูหรา ทำให้ไม่ว่าผู้ใดที่เห็นก็ล้วนต้องอิจฉา ตระกูลถานและตระกูลเจ้าเป็นตระกูลใหญ่ที่ร่ำรวยและมั่งคั่ง การเชื่อมสัมพันธ์ด้วยการแต่งงานครั้งนี้ นับว่าเป็นการเอื้อประโยชน์ต่อทั้งสองฝ่ายที่สำคัญไปกว่านั้น เจ้าเหิง ผู้ซึ่งเป็นเจ้าบ่าวก็เป็นถึงผู้สืบทอดตระกูลจ้าวผู้ที่นั่งอยู่ในเกี้ยวเจ้าสาวก็คือคุณหนูใหญ่ตระกูลถาน ถานชิงหรู นางชื่อว่าเป็นสตรีที่เพียบพร้อมทั้งรูปโฉมและความอ่อนโยน การแต่งงานครั้งนี้จึงนับได้ว่าเป็นคู่สามีภรรยาที่เหมาะสมราวกับกิ่งทองใบหยกโดยแท้ภายในเกี้ยวเจ้าสาวถานชิงหรูกุมมือทั้งสองข้างแน่นด้วยความตื่นเต้น แม้ว่าแม่สื่อและสาวใช้จะคอยกระซิบบอกว่าทั้งสองเดินอยู่ข้างๆ เกี้ยวเจ้าสาว แต่เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่นางแต่งออกไปไกลถึงเมืองลั่วเถา แม้บางคนอาจคิดว่าไม่ได้ไกลกันมาก แต่นางที่ถูกเลี้ยงดูในห้องหอ ทั้งยังไม่เคยออกจากบ้านไกลเกินห้าสิบลี้ จึงอดที่จะรู้สึกอาลัยอาวรณ์จวนตระกูลถานไม่ได้เสียงแสดงความยินดีดังแว่วเข้ามาจากทุกทิศทาง หญิงสาวอมยิ้มด้วยความยินดี เพราะนางเองก็เคยได้พบเจ้าเหิงมาแล้ว ดังนั้นจึงค

“เจ้าคิดจะทำอะไร ปล่อยข้านะ!”หญิงสาวพยายามสะบัดมือใหญ่ออกแต่เขากลับยิ่งกุมแน่น ไม่เท่านั้นเขาคุกเข่าลงข้างหนึ่งกักนางเอาไว้และก้มลงมาหาถานชิงหรูเอนใบหน้าหลบไปด้านหลังหลับตาแน่น น้ำตาของหญิงสาวหลั่งรินออกมาเงียบๆ ด้วยความหวาดหวั่น ร่างทั้งร่างสั่นเทาจนแทบสิ้นสติ ขณะที่คิดว่าเขาอาจลงมือสังหารนาง นางกลับรับรู้เพียงลมหายใจที่เป่ารดใบหน้าและลำคอลืมตาขึ้นช้าๆ นางจึงพบว่าเขาเพียงสูดจมูกฟุดฟิดไปทั่วใบหน้าและลำคอของตน มือใหญ่จับเส้นผมของนางยกขึ้นสูดดมสายตาเหม่อลอยจ้องมองไปยังชุดเจ้าสาวสีแดง ไล่เรื่อยสายตาลงไปยังสาบเสื้อที่เปิดอ้ารอยแผลเป็นทางยาวถึงสามแผลคล้ายรอยเล็บแต่มีสมุนไพรบางอย่างประคบ ทำให้นางดวงตาเบิกกว้าง ความเจ็บปวดแสบร้อนวูบวาบนั้นแท้ที่จริงสาเหตุมาจากแผลเหล่านี้ถานชิงหรูขยับตัวด้วยความอึดอัด เพียงแค่คิดที่จะดิ้นรนร่างกายของนางก็จะถูกพันธนาการแน่นขึ้น ดังนั้นนางจึงเลือกที่จะนั่งนิ่งให้นานที่สุดนางเดาไม่ผิด...เขารามือไปจริงๆ กระทั่งลุกขึ้นและหมุนตัวเดินกลับไปยังกองไฟที่ลุกโชนหัวใจของหญิงสาวเต้นรัวเพราะความตื่นตระหนก ร่างทั้งร่างสั่นระริกเมื่อนึกขึ้นได้ว่าก่อนหน้านี้เกิดอะไรขึ้น

ความเงียบยามเช้าตรู่พร้อมกับอากาศหนาวเหน็บ ทำให้ถานชิงหรูลืมตื่นขึ้น มองไปรอบๆ ไม่ใช่ถ้ำน้ำพุหนาวเหน็บ นางถูกพาตัวมานอนยังโถงถ้ำช่องแรก บนกายยังมีหนังสัตว์ขนาดใหญ่ห่อหุ้ม ห่างออกไปหลายก้าวเป็นกองไฟที่กำลังมอดดับก้มลงมองข้อเท้าโซ่เส้นยาวหนาหนักยังคงอยู่ และมันยาวพอที่จะล่ามนางเอาไว้ไม่ให้เดินออกไปยังประตูทางเข้าซึ่งเป็นผาสูงบุรุษประหลาดผู้นั้นไม่อยู่ นางเงี่ยหูฟังอยู่นานจนมั่นใจ ดังนั้นจึงลุกขึ้นหมายใจจะหาอะไรมาทุบโซ่เหล็ก เพียงแต่...นางเพิ่งตระหนักว่าแท้ที่จริงที่นี่ไม่มีทางออกแม้นางจะสามารถถอดโซ่เหล็ก แต่ประตูทางเข้าซึ่งเป็นช่องเขาเป็นหน้าผาสูงชัน เบื้องหลังของนางเป็นโถงถ้ำซึ่งเป็นทางตัน ไม่มีทางออก...เพราะทางออกเดียวก็คือหน้าผานั้น นางต้องปีนหรือไม่ก็กระโดดลงไป!!!“เพราะอย่างนี้ข้าจึงถูกล่าม?”นางพึมพำอย่างสิ้นหวัง หากนางหมายหลบหนีมีเพียงกระโดดลงไป หรือไม่ก็รอคอยจนสิ้นใจเหมือนซากศพพวกนั้นขณะหมุนตัวเดินกลับเข้าด้านในด้วยความสิ้นหวัง เสียงกุกกักก็ดังขึ้นทำให้ถานชิงหรูหันกลับมา อยู่ๆ บุรุษประหลาดผู้นั้นก็กระโดดขึ้นมาจากเบื้องล่าง เขาชะงักเมื่อมองเห็นนางยืนอยู่ปากปล่องถ้ำ ดวงตาสาดปร

ถานชิงหรูหลับตาแน่น ร่างทั้งร่างสั่นเทาด้วยความกลัว ร่างใหญ่ที่กระทั้นเอวสอบตามจังหวะที่เขาบีบให้นางเลื่อนรูดปลายนิ้ว ทำให้นางหวาดหวั่นว่าเขาอาจโจนจ้วงเข้าหานางเมื่อใดก็ได้เพียงแต่...เขาไม่ได้ทำ เพียงปลดปล่อยอย่างท่วมท้นกลางฝ่ามือน้อยที่บัดนี้เปรอะเปื้อนเปียกชุ่มจุมพิตแผ่วเบาที่ข้างแก้มทำให้ถานชิงหรูสะดุ้ง นางลืมตาขึ้นเมื่อร่างใหญ่ผละไป เขาก้มลงอุ้มนางขึ้นเดินเข้าไปด้านในถ้ำน้ำพุ จุ่มล้างมือเปียกชุ่มให้นาง ก่อนพากลับมาวางลงยังผืนหญ้าลืมตาขึ้นมองแผ่นหลังที่กำลังถอดเสื้อ หญิงสาวถอดกรูดยกสองขาขึ้นกอด กลัวเหลือเกินว่าสิ่งที่เพิ่งจบลงนั้นจะเป็นเพียงการเริ่มต้น หากแต่เขาเพียงโยนเสื้อเก่าๆ สีซีดที่เขาสวมติดตัวมาให้ก่อนเดินหายออกไปถานชิงหรูมองเสื้อตัวนั้นของเขาก่อนก้มลงมองตัวเอง กระทั่งเศษชิ้นส่วนของชุดเจ้าสาวขาดวิ่น ทำให้นางเข้าใจการกระทำของเขาถึงอย่างนั้นนางก็รังเกียจเกินกว่าจะสวมมัน เพียงเลือกหยิบเสื้อผ้าขาดวิ่นนั้นมาสวมปกปิดร่างกายที่เต็มไปด้วยร่องรอยแดงช้ำร่างกายบอบช้ำอ่อนล้าจนไม่อยากขยับ หญิงสาวลืมตาขึ้นอีกครั้งก็เป็นช่วงสายของวันต่อมา รอบกายเงียบงันนอกจากเสียงน้ำพุซึ่งลู่ลงชั้นแล

สองกายเปลือยเปล่าในน้ำพุร้อนอันอบอุ่น ม่านควันจางๆ ลอยอวลขึ้นจากน้ำพุร้อน ระรอกน้ำซึ่งกะเพื่อมจากสายน้ำตกลู่ลงจากผนังหิน ผสมผสานกับน้ำพุร้อนซึ่งผุดขึ้นจากพื้นถ้ำหิน ก่อเกิดเป็นบ่ตามชั้นหินจากบนสู่ล่างถานชิงหรูถูกดวงตาแดงก่ำและความสับสนทำให้เหม่อลอยอีกครั้ง นางมึนงงขณะถูกจุมพิตแผ่วเบาอ่อนโยนประทับลงมา สะโพกนิ่มถูกกอบกุมเคล้นคลึง นำพากายสาวบดเบียดลงบนตักแกร่งซึ่งเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อตึงแน่น กลิ่นสมุนไพรจางๆ จากบาดแผล ผสานกับน้ำอุ่นซึ่งมีละอองไอจางๆ ลอยกรุ่นเขา...เป็นใครกันแน่ดูไม่เหมือนปิศาจ แต่ขีดสีแดงกลางหน้าผากและดวงตาแดงก่ำ ก็ไม่คล้ายเป็นชาวบ้านธรรมดาสามัญ บวกกับใบหน้า ผิวกาย รวมไปถึงร่างกายที่คล้ายผ่านการฝึกฝนริมฝีปากร้อนไต่แผ่วพลิ้วลงไปตามลำคอหอมกรุ่น ถานชิงหรูได้สติจึงเริ่มใช้สองมือดันไหล่แกร่ง เขาชะงักและผละออกสบตากับนางชั่วขณะที่เขาชิดใบหน้าลงมาหาอีกครั้ง พร้อมกับจุมพิตเบาๆ ขบเม้มอย่างเรียกร้อง หญิงสาวกลับสติเตลิดเพศรสที่เขาปรนเปรอทุกค่ำคืนยิ่งมาก็ยิ่งอ่อนโยน นางถูกความปรารถนาที่เขาปลุกเร้าครอบงำท่ามกลางความสับสน ในใจเกิดความขัดแย้งยิ่งเขาลูบไล้ฝ่ามือเบาๆ ลงไปยังอกอิ่ม เล