《Status Unknown | รักนี้ (ไม่) มีสถานะ》全部章節：第 21 章 - 第 30 章

ร่างเล็กถูกวางลงในอ่างอาบน้ำ ไคล์เอื้อมไปเปิดน้ำ โดยที่ยังไม่ได้ถอดเสื้อ ควีนน์ที่พยายามจะลุกขึ้น เพราะไม่ได้ตั้งใจจะแช่น้ำวันนี้“นั่งลงไป” เสียงเข้มออกคำสั่งอีกครั้ง และกดไปที่ไหล่เล็กให้นั่งลงที่เดิม“ชุดมันเปียก พี่ทำบ้าอะไร!”“ก็ถอดออก”ไคล์โน้มตัวลงไป จากนั้นก็จับที่กระดุมเสื้อของคนตัวเล็กและปลดมันออกทีละเม็ด โดยสายตาของเขายังตรึงไว้กับดวงตากลม ไม่นานร่างเล็กก็เปลือยเปล่า น้ำในอ่างเริ่มขึ้นสูงขึ้นเรื่อย ๆ ควีนน์เอื้อมไปหยิบบาธบอมบ์ลงมาใส่ในน้ำ ไม่นานฟองก็เต็มทั่วทั้งอ่างอาบน้ำราคาแพง“ขยับ”เสียงของไคล์พูดขึ้น ร่างเล็กเงยหน้าขึ้นไปมอง และเห็นว่าตอนนี้เขาไม่มีเสื้อผ้าปกปิดสักชิ้น แถมตรงนั้นยังตั้งชูชันชี้มาที่หน้าเธออยู่ ควีนน์เบือนหน้าหนี และขยับตัวให้เขาแทรกมาด้านหลัง ไคล์รวบเอวบางและดึงเธอเข้าหาตัว จนควีนน์สัมผัสได้ถึงแท่งเนื้อร้อนของเขาที่เสียดสีที่หลัง“อื้อ~ อย่าบีบแรง” เสียงหวานพูดห้ามคนที่เอาแต่บีบหน้าอกตัวเองอยู่ไคล์ยอมเบาแรงลง จากนั้นก็พรมจูบที่แผ่นหลังเนียน และดูดจนมันเป็นรอยแดง แต่ร่างเล็กรีบผละตัวเองออก จากนั้นก็หันมาพูดกับเขา“ห้ามทำรอยค่ะ อีกสามวันควีนน์มีถ่า

ตอนนี้ควีนน์และมีนา รวมถึงต้นน้ำและเพื่อนของเขาอีกสามคน กำลังดูมุมที่จะถ่ายรูปกัน ชุดที่ควีนน์ใส่ถ่ายรูปกับต้นน้ำ มันไม่ใช่ชุดว่ายน้ำที่เซ็กซี่อะไร ออกแนวสปอร์ตด้วยซ้ำ แถมชุดยังปิดมิดชิด แค่ชุดมันแนบไปกับรูปร่าง และเห็นส่วนเว้าส่วนโค้งชัดเจน“เดี๋ยวเราถ่ายกันมุมนั้นก่อนดีกว่า พี่กลัวแสงหมด” ต้นน้ำชี้ไปจุดหนึ่งของหาด ทั้งสองสาวพยักหน้ารับ จากนั้นก็เดินไปควีนน์และมีนาโพสต์ท่าถ่ายรูปราวกับมืออาชีพ เพราะสองคนเคยรับงานมาบ้าง และทั้งคู่ต่างรู้มุมตัวเองดีว่า ถ่ายมุมไหนถึงจะสวย“สวยครับ ดีครับ”เสียงของต้นน้ำพูดขึ้น เพื่อน ๆ ของเขาคอยจัดแสงและช่วยดูแลเรื่องผมให้กับทั้งสองคน ควีนน์และมีนามีหน้าที่แค่เปลี่ยนท่าไปเรื่อย ๆผ่านไปสักพักตอนนี้ควีนน์และมีนาถ่ายชุดไปทั้งหมดสามชุดแล้ว และกำลังจะไปเปลี่ยนชุดสุดท้าย เพราะชุดนี้ มันจะไม่ใช่ชุดว่ายน้ำ แต่เป็นชุดเดรสสายเดี่ยว สบาย ๆ มีความชนเผ่าเล็ก ๆ“ห้องน้ำเต็มมีนา แกเข้าไปก่อนเลย เดี๋ยวฉันเข้าไปเปลี่ยนที่ห้องดีกว่า ว่าจะไปเอาโทรศัพท์ด้วย”ควีนน์ที่ลืมเอาโทรศัพท์ติดมาด้วยตั้งแต่ออกมาถ่ายรูป เธอไม่รู้ว่าตอนนี้มีใครติดต่อมาบ้าง เลยอยากเข้าไปโทรศัพท์ตัวเ

...ทางด้านของไคล์ร่างสูงนั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่คนเดียว จนคนที่นั่งตรงข้ามกันอย่างเซนที่นั่งจ้องเพื่อนตัวเองมานานพูดขึ้น“มึงเป็นบ้าจริง ๆ แล้วมั้งไอ้ไคล์ นั่งยิ้มคนเดียวมาเกือบชั่วโมง”“เสือก”“ไอ้ห่านี่!” เซนหยิบเหล้ากระดกดื่ม และพูดต่อ “มึงบอกจะมาหากูตั้งแต่เมื่อวาน และทำไมถึงโผล่หัวมาตอนนี้ ดูทรงมึงไม่ใช่เพิ่งมาถึงนะ กูเห็นสตอรี่อยู่”“ไปธุระ”“ธุระ หรือติดหญิงที่ไหน? กูได้ข่าวมานะ ว่าช่วงนี้มึงไม่เอาเด็กเลย”“กูเบื่อ”“อย่างมึงเนี่ยนะเบื่อ ขนาดมึงไม่ได้มีอารมณ์กับทุกคน แต่เด็กมึงเยอะกว่ากูอีกครับ”ไคล์หยักไหล่ไม่ได้เถียงอะไรตอบกลับไป เพราะตอนนี้เขาไม่ได้สนใจคนอื่น และมีสิ่งที่ถูกอกถูกใจอยู่แล้ว เลยไม่ได้คิดจะหาคนอื่นเข้ามาเพิ่ม“น้องขิมหรอวะ ที่ทำให้มึงเปลี่ยนไป”“กูเนี่ยนะเปลี่ยนไป ยังไง?”“มึงรู้ตัวไหม ว่าหน้าตามึงสดใสขึ้น กูไม่ได้เห็นมึงยิ้มแบบเมื่อกี้มานานละ ใครทำให้มึงเป็นแบบนี้”เซนพูดออกไปตามที่เห็น เพราะไคล์ไม่ได้มีหน้าตาที่มีความสุขแบบนี้มาพักหนึ่งแล้ว เพื่อนของเขาอาการแย่ลงช่วงที่ทะเลาะกับพ่อบ่อย ๆ แต่เพราะตอนนั้นผู้หญิงที่ชื่อขิมเข้ามาพอดี ทำให้ไคล์พอจะย

รอยยิ้มเย็นปรากฏขึ้นที่ใบหน้าหล่อของไคล์ทันที คนตัวสูงเอียงคอเล็กน้อยและพูดถามกลับไปอีกครั้ง“กูให้มึงพูดอีกที”ต้นน้ำมองคนตรงหน้า แม้จะรู้สึกว่าเขาน่ากลัว และคงไม่ใช่คนที่ควรเข้าไปยุ่ง แต่ต้นน้ำก็ไม่อยากให้เขาเข้ามาทำให้รุ่นน้องตัวเองเสียใจไปมากกว่านี้อีก“อย่ามายุ่งกับควีนน์ดีกว่าครับ ปล่อยน้องไปเถอะ”“มึงมาเสือกอะไร หน้าที่มึงหรือไง?”ไคล์ตวัดสายตาไปมองคนตัวเล็กที่ยังเอาหน้าแนบลำคอของผู้ชายคนอื่นอยู่ ไคล์พ่นลมหายใจร้อนออกมา จากนั้นก็เอื้อมไปคว้าจับแขนเรียวและผลักให้ต้นน้ำออกห่างจากผู้หญิงของตัวเอง ควีนน์ที่หลับไปแล้วเมื่อกี้ ตื่นขึ้นมาและงุนงงว่าเกิดอะไรขึ้น“อารายยย เกิดอะไรขึ้น”เสียงหวานยานพูดขึ้นมา ร่างเล็กพยายามเปิดเปลือกตาตัวเองกว้าง ๆ แต่เธอฝืนมันไม่ไหว ไคล์ดึงกระชากแขนเรียวให้ร่างเล็กเข้ามาหาตัวเอง หมับ! แขนอีกข้างของควีนน์โดนต้นน้ำคว้าดึงเอาไว้ ร่างเล็กรู้สึกเจ็บไปทั้งแขน ราวกับตอนนี้เลือดไม่ไหลเวียนไปแล้ว“ปล่อย”“กูไม่ให้ควีนน์ไปกับมึง”“มึงอยากตายมากใช่ไหม”ไคล์ปัดมือของต้นน้ำที่จับมือร่างเล็กอยู่ จากนั้นเขาปล่อยมือเธอ และพุ่งตัวเข้าไปสาวหมัดใส่ต้นน้ำ เพราะรู้สึกหม

ร่างเล็กของควีนน์ยืนอยู่ในบ้านหลังหนึ่ง เธอไม่รู้ว่าไคล์พามาที่นี้ทำไม ดวงตากลมมองออกไปดูวิวสระว่ายน้ำ เพราะไคล์เดินหายไปไหนแล้วไม่รู้“เธอคิดว่าไง?” เสียงทุ้มพูดขึ้นจากทางด้านหลัง ควีนน์หันไปมองตามและเห็นว่าไคล์เดินกลับมาพร้อมขวดไวน์“พี่จะซื้อหรอคะ?” ควีนน์ถามออกไป เพราะบ้านนี้มันยังไม่ได้มีเฟอร์นิเจอร์อะไรมาก และกลิ่นของมันเหมือนเพิ่งตกแต่งเสร็จ“ฉันซื้อบ้านนี้ไว้สักพักแล้ว เพิ่งให้คนมาตกแต่ง”“ค่ะ” เพราะไม่รู้จะตอบอะไร ร่างเล็กเลยตอบไปแบบนั้น“อยากได้หรือเปล่า?”“ไม่อยากค่ะ”“ทำไม?”“มีตังค่ะ”“อ่า” ไคล์พูดจบก็รินไวน์ลงแก้วสองใบ และยกจิบเบา ๆ “ฉันลืมไปว่าเธอมันรวย ผู้ชายแบบไหนถึงจะจีบผู้หญิงอย่างเธอได้ มีวิธีแนะนำไหม?”ร่างเล็กเดินมานั่งโซฟา ฝั่งตรงข้ามร่างสูง จากนั้นก็หยิบไวน์อีกแก้วขึ้นมาดื่มบ้าง“ของบางอย่างพี่ใช้เงินซื้อมันมาไม่ได้หรอกค่ะ”“แล้วต้องทำยังไงละ?”“ไม่รู้สิ อันนั้นมันหน้าที่คนที่จะเข้ามาจีบควีนน์หรือเปล่า ทำไมควีนน์ต้องคิดให้”“ถามจริง? เธอไม่เคยหวั่นไหวกับใครเลยหรือไง ถึงดูไม่ได้รู้สึกอาย เวลาพูดเรื่องพวกนี้เหมือนผู้หญิงคนอื่น”ควีนน์มองหน้าคนตรงข้ามนิ่ง ทำไมเธอจ