《Status Unknown | รักนี้ (ไม่) มีสถานะ》全部章節：第 51 章 - 第 60 章

ไทเกอร์เหมือนตกอยู่ในภวังค์ เขามองคนด้านข้างที่ตอนนี้หันกลับไปมองข้างล่างอีกครั้ง ไทเกอร์ตามจีบควีนน์มาตั้งแต่เรียนปีหนึ่ง เขาเป็นเพื่อนกับพี่ชายของเธออย่างเรย์ ทำให้ได้เจอหน้ากันบ่อย แต่ช่วงหลัง ๆ มานี้ เขาแทบไม่เจอเธอเลย“จะให้พี่จัดการยังไงต่อ?” ไทเกอร์หันมองลงไปในห้อง VIP ที่มีขิมนั่งอยู่ในนั้น“ทำตามแผนต่อไปค่ะ ที่เหลือควีนน์จัดการเอง”“น้องควีนน์จะเล่นเกมส์กับเธอทำไม พี่ว่าจัดการให้มันจบ ๆ ไปเลยดีกว่าไหม”ควีนน์หันกลับมามองทางพี่ชายคนสนิทและพูดตอบกลับไป “เฮียเรย์สอนมาค่ะ ว่าเวลาใครทำเราเจ็บ เราควรเอาคืนมันทีละนิด เห็นมันค่อย ๆ เจ็บปวดออกมา มันถึงจะสะใจกว่า”“พี่เหลือจะเชื่อเลยนะ ตั้งแต่รู้จักกันมา ไม่เคยมีใครทำให้น้องควีนน์แค้นได้มากขนาดนี้ เธอคงทำเรื่องใหญ่ไว้มากสินะ”ควีนน์ยิ้มและส่ายหัวช้า ๆ “ควีนน์ไม่ได้แค้นค่ะ แค่อยากสะกิดให้เธอรู้ ว่าควีนน์ไม่ใช่เพื่อนเล่น และใครทำอะไรไว้ก็ควรได้รับผลของการกระทำของตัวเอง ก็แค่นั้นค่ะ”แกรก~ เสียงประตูห้องดังขึ้นอีกครั้ง รันลูกน้องคนสนิทของควีนน์เดินเข้ามา เธอก้มหัวให้ทั้งสองคน จากนั้นก็ยื่นซองเอกสารมาบนโต๊ะ“ข้อมูลทั้งหมดที่คุณควีนน์ให้รัน

...สามวันต่อมาครืด ครืด ครืด~ เสียงโทรศัพท์ของไคล์ดังขึ้น ร่างสูงที่กำลังยืนดูอาการของลูกพี่ลูกน้องบนเตียง เดินออกมารับสายด้านนอกตัวบ้านไคล์ขมวดคิ้วเล็กน้อย เพราะปกติเพื่อนสนิทของเขาอย่างเซนมักจะไม่โทรมาถ้ารู้ว่าเขากลับมาบ้านที่ญี่ปุ่น( สวัสดีไอ้ลูกหมา ) เมื่อกดรับสายประโยคแรกที่เพื่อนเขาทักทาย มันทำให้ไคล์เกือบกดวางสายทิ้ง“มึงว่างนักหรือไง โทรมาทำห่าอะไร?”( มึงกับน้องควีนน์เป็นยังไงกันบ้างวะ )ไคล์ขมวดคิ้วทันที เพราะจู่ ๆ เพื่อนก็เข้าประเด็นถามตรง ๆ เลย“ก็ปกติ ควีนน์ทำตัวกับกูปกติทุกอย่าง”( แล้วที่มึงบอกว่าน้องเข้าใจ และมีเหตุผล อันนั้นจริงไหมวะ? )“มึงจะพูดอะไร ถ้ามึงหมายถึงเรื่องขิม ควีนน์มีเหตุผลและเข้าใจกู ควีนน์บอกว่ารอได้”( แล้วมึงจะจัดการให้จบเมื่อไร แล้วจะให้น้องรอไปถึงเมื่อไร? )ร่างสูงของไคล์นิ่ง เขาไม่รู้ว่าจะตอบเพื่อนไปว่ายังไง ตอนนี้ความหนักอึ้งมันอยู่กลางอกเขา นั้นก็น้องสาว นั้นก็คนที่เขารักและอยากจริงจังด้วย( กูถามมึงจริง ๆ อย่าหาว่ากูเสือกเลยนะ แต่กูรู้เรื่องนี้มาจากไอ้กล้าสักพักแล้ว )“อืม”( มึงรู้ตั้งแต่แรกแล้วใช่ไหม ว่าขิมคือคนที่สั่งให้คนไปวางยาน้องควีนน

ทันทีที่ได้ยินเสียงจากทางด้านหลัง ควีนน์ไม่คิดจะหันกลับไปมอง เพราะรู้ดีว่าคนนั้นคือใคร ร่างเล็กวิ่งไปข้างหน้าด้วยความเร็ว ควีนน์สาวขาเร็วที่สุดในชีวิต ร่างเล็กวิ่งมาจนถึงลานจอดรถ ควีนน์รีบยกกุญแจรถออกมาและกดเปิด จากนั้นก็แทรกตัวเข้ามานั่งและล็อกประตูทันทีควีนน์นั่งหอบหายใจแรง เธอเหนื่อยทั้งจากการลงบันไดและวิ่งเมื่อกี้ รถหรูถูกสตาร์ทด้วยความเร็ว รอยยิ้มผุดขึ้นมาที่ใบหน้าสวยอีกครั้ง รถเคลื่อนตัวออกจากที่จอดช้า ๆ จนมันจะขับออกข้างนอกอยู่แล้วเอี๊ยด~ ควีนน์เหยียบเบรกจนหน้าผากไปกระแทกเข้ากับพวงมาลัยอย่างแรง ร่างเล็กเงยหน้าขึ้นมาเห็นว่ามีชายชุดดำสองคนยืนขวางอยู่ด้านหน้า จากนั้นไม่นานก็มีมาเพิ่มอีกสามคน และยืนล้อมรถเธอเอาไว้อยู่ร่างเล็กในรถเริ่มลนลาน เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาจะกดหาลูกน้องตัวเองบ้างก๊อก ก็อก~ เสียงเคาะกระจกรถฝั่งที่ร่างเล็กนั่งอยู่ดังขึ้น ควีนน์หันหน้าไปมองช้า ๆ สิ่งแรกที่เธอเห็นคือรอยยิ้มที่ปรากฏบนใบหน้าหล่อของคนที่เธอไม่อยากเจอหน้าตอนนี้“เปิด” ไคล์ขยับปากพูดออกมาสั้น ๆ ควีนน์สะบัดหน้าก้มลงกดโทรศัพท์ตัวเองอีกครั้ง“ทุบเลย”. เสียงจากข้างนอกดังลอดเข้ามาให้เธอได้ยิน ร

ผ่านไปสักพักใหญ่ร่างสูงนั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามของคนตัวเล็ก ตอนนี้หน้าผากของไคล์แดงเถือกจากการเล่นเกมส์ ที่เป็นความคิดของคนตรงหน้า ดวงตาคมมองใบหน้าหวานขึ้นสีแดงระเรื่อ เสียงยานพูดไม่หยุด“พี่แพ้อีกแย้ววว อ่าวหน้ามานี่!”เปียะ! เสียงนิ้วเรียวดีดไปที่หน้าผากของไคล์ครั้งที่เท่าไรแล้วไม่รู้ จู่ ๆ เธอก็ชวนเขาเล่นเป่ายิ้งฉุบ และเสนอว่าถ้าเขาแพ้ต้องยอมให้เธอดีดหน้าผากทุกครั้ง ส่วนไคล์ที่ทำอะไรเธอไม่ลงอยู่แล้ว เลยเลือกให้เธอดื่มแทนการโดนลงโทษ“พอได้แล้วมั้ง เจ็บไปหมดละ”“อารายยย เป็นผู้ชายนะ แข็งแรงหน่อยสิ”“เอาเรื่องเพศมาพูดอีกแล้ว” แขนแกร่งคว้าร่างเล็กที่เตรียมตัวกลับไปนั่งที่เดิมดึงเข้ามาหาตัว ร่างเล็กเริ่มเมาเต็มที่เซมาตามแรงดึง แขนเรียวคล้องที่ลำคอหนาอัตโนมัติ เสียงแหบพร่าพูดขึ้นใกล้ ๆ“อยากรู้ไหมว่าผู้ชายทำอะไรได้อีก”“อารายยย~ ละ” เสียงหวานติดยานพูดขึ้น“แต่มันต้องให้เธอช่วยด้วยเนี่ยสิ อยากลองไหมละ?”ร่างเล็กตาฉ่ำเยิ้มด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ ลมหายใจของทั้งคู่เป่ารดกันแผ่วเบา เสียงหวานพูดขึ้นอีกครั้ง “ต้องเจ็บตัวหรือเปล่า ไม่ชอบให้มีแผล”ไคล์ยกยิ้มและโน้มหน้ามาใกล้ซอกคอขาว “เจ็บนิดเดียว หลังจากน

ความเงียบเข้ามาโรยตัวไปทั่วทั้งห้อง ควีนน์ที่ยังนอนหอบหายใจแรง นิ่งค้างไป เธอไม่รู้ว่าตัวเองหูฟาดไปหรือเปล่า ที่ได้ยินคำนั้นออกมา ร่างสูงที่ยังคร่อมอยู่บนตัว หัวใจเต้นแรงรอดูอาการของอีกคนที่ยังไม่ได้แสดงอาการอะไรออกมาเลย“ได้ยินที่พี่พูดเมื่อกี้ไหม?”“…”“ควีนน์ครับ”“อย่า”“อย่าอะไร?”“อย่ามาเปลี่ยนสรรพนามอะไรตอนนี้” ร่างเล็กผงกหัวขึ้นมามองคนที่ยังคร่อมร่างตัวเองอยู่ “ไปจัดการเรื่องของตัวเองมาหรือยัง?”“เรื่องของขิมมันจบไปแล้ว ไม่ได้ยุ่งเกี่ยวกันแล้ว”“แน่ใจ?”ไคล์ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ สุดท้ายเขาก็เลือกที่จะพูดความจริงออก “ขิมเป็นน้องฉัน”“อารมณ์แบบพี่น้อง ท้องชนกันใช่ไหมคะ?”“ไม่ใช่แบบนั้น” ไคล์เอาแก่นกายที่มันยังตั้งชูชัน กดลงไปทับที่หน้าท้องแบนราบ และพูดต่อ “ตอนนี้ท้องฉันติดแค่กับเธอ”“ไม่รู้ค่ะ ถ้ายังไม่ชัดเจน ก็อย่ามาพูดแบบเมื่อกี้”ร่างเล็กจะลุกหนี แต่ถูกไคล์รั้งเอาไว้ “ฉันกับขิม เราเป็นพี่น้องกัน พ่อเดียวกันแต่คนละแม่”ควีนน์ขมวดคิ้วเป็นปม เรื่องนี้เธอไม่เคยรู้มาก่อน เพราะข้อมูลที่ได้มามันไม่มีอะไรเกี่ยวกับพวกนี้เลย และขิมจะกลายเป็นน้องไคล์ได้ยังไง มันดูละครไทยเกินไปหรือเปล่า