“แสดงว่าท่านพ่อรู้อยู่แล้วว่ามีคนจงใจวางยา!” นางโกรธ โกรธมากจริงๆ“เจ้าใจเย็นลงก่อน”“ให้ข้าใจเย็นได้อย่างไร มีคนพยายามวางยาพิษท่านพ่อนะเจ้าคะ” นางโกรธจนตัวสั่นจริงๆหลิงหนานหัวเราะเบาๆ มองใบหน้าแดงก่ำด้วยความโมโหของบุตรสาว “หากไม่ทำเช่นนี้เกรงว่าคนวางแผนคงไหวตัวทัน”นางขมวดคิ้วมองบิดา “ตกลงนี่มันเรื่องอะไรกันแน่”“ดูเหมือนเรื่องที่องค์รัชทายาททรงเคยส่งกงกงมายังเรือนหลังสำนักโอสถจะมีคนล่วงรู้ เรื่องที่ทรงเสด็จมาในวันนี้มีการประกาศอย่างเป็นทางการ กำยานถูกสับเปลี่ยนกะทันหันทั้งยังไม่มีคนรู้เห็น เจ้าคิดจริงๆ หรือว่าจุดประสงค์ที่แท้จริงของคนลงมือคือพ่อ”หลิงอวิ๋นเงียบไปทันที“ยิ่งเห็นเจ้าโมโหเพียงนี้ก็ยิ่งชัดเจนไม่ใช่หรือ”นางเลิกคิ้ว “ไม่จริงกระมัง ข้าเพิ่งเข้าวังหลวงครั้งเดียวเอง”“แต่บัดนี้องค์รัชทายาททรงยี่สิบสามชันษาทว่าทรงมีชายาเอกพระองค์เดียวแถมยังไร้ทายาท”“แต่ฮ่องเต้ยังทรง...” นางเบิกตาอ้าปากมองบิดาอย่างคาดไม่ถึง “ทรงประชวรหรือ”บิดาไม่ตอบนั่นเท่ากับเป็นเรื่องจริง การแก่งแย่งกำลังเปิดฉากแล้ว ดังนั้นที่เหลือนางจึงไม่ต้องคาดเดาแล้วว่าเพราะอะไรเรื่องในวันนี้จึงเกิดขึ้น...มีคนเกรงว่
Baca selengkapnya
