ชายหนุ่มมองเจิ้งหลิงที่นั่งอยู่บนพื้น จากนั้นก็ปลดล็อกรถให้หญิงสาวขึ้นมา พอออกรถก็ได้ยินเสียงกรีดร้องของหญิงสาวอีกคนที่วิ่งตามรถของเขามา “อวี่จิ้งอย่าหนีนะ!!”ซือถูเว่ยหัวเราะ “นึกไม่ถึงจริงๆ”“เขามาตามหาผอ.เฉิง?”“ค่ะ”“ไม่น่าแปลกใจหรอกครับ ผมว่าเขาไม่มีทางเข้าทำงานที่บริษัทของตระกูลเจิ้ง”“ทำไมถึงคิดแบบนั้นคะ” เธอเลิกคิ้ว“ผมมองเห็นความรู้สึกผิดน่ะครับ เขาลาออกถูกต้องทำงานต่อเพื่อรอให้มีคนมาแทนตำแหน่งของเขา ทั้งที่เขาจะไปเลยก็ได้ ไปรับตำแหน่งในบริษัทตระกูลเจิ้งทันที แบบนั้นเป็นผลดีต่อตัวเขามากกว่า ฉวยโอกาสที่เรื่องยังซาลงเขาก็มีหน้ามีตาได้มากกว่าด้วย”หญิงสาวขมวดคิ้ว “แล้วตอนนี้เขาไปไหนละ”“เป็นห่วงเขาหรือรู้สึกผิดครับ”“ก็...ทั้งสองอย่างค่ะ” หญิงสาวถอนหายใจออกมาเสียงเบา “จริงสิยังไม่ได้ขอบคุณคุณเลยที่ช่วยเรื่องแบลคเมล์”“อยาบขอบคุณผม? เอาเป็นพรุ่งนี้เลี้ยงข้าวสักมื้อดีมั้ยครับ ผมเองก็จะเลี้ยงขอบคุณเพื่อนเหมือนกัน คนที่เป็นตำรวจน่ะครับ สัญญาเอาไว้แล้ว คุณซื้อของผมทำกับข้าว เขาเองก็คงอยากเจอคุณ คุณก็จะได้ขอบคุณเขาต่อหน้าด้วย”“ได้เหรอคะ แล้วฉันต้องซื้ออะไรบ้างคะ”“ไว้ผมส่งรายการให้ ม
Read more
LOGIN
