Todos os capítulos de Parausan Ni Ninong (SPG): Capítulo 91 - Capítulo 100

Natahimik siya. For a moment, nakita ko ang pagbabago sa kaniyang mukha, pero mabilis din iyong nawala."Violet?" tanong niya.Tumango ako. "Yes.""And now you're marrying Dax?" tila nanghahamon niyang tanong. "Para ano? Gumanti?"Napalingon ako kay Dax. His expression remained calm, but I could see the tension in his jaw."That's none of your business," malamig na sagot ni Dax sa kaniya.Agad na napatingin sa kaniya ang babae. "Dax."Hindi iyon simpleng pagtawag, pero parang isang insulto ang pagkakasabi niya sa pangalan nito."Mother," sagot ni Dax.My eyes widened. Mother? Hindi ko alam kung bakit, pero mas lalong bumigat ang pakiramdam ko nang marinig iyon mula sa kaniya."Is this your revenge against your brother?" tanong ni Mrs. Montefalco.Dax didn't answer immediately. Then he stepped forward. "No.""Then why are you here?""Because she needs someone who won't abandon her."Natahimik ako. Hindi ko inaasahan ang sagot niya, lalo na dahil alam kong nagsimula lang ang lahat sa pl

Tatlong araw ko nang hindi nakikita si Alaric. Kahapon, nirequest niya si Nancy na doon muna sa kanila. Ayoko sanang pumayag kaso si Mrs. Montefalco na ang dumayo para pakiusapan ako. Hindi naman ako nakatanggi. Anak din naman siya ni Alaric at apo ni Mrs. Montefalco.Ngayong pangatlong araw na, nangungulila na ako na makita ang anak ko. Ang tahimik ng bahay. Si Brea busy sa pag-asikaso sa store, si Brian abala sa sariling business, ako naman ang nakatuka sa kumpanya, inaayos ang damage dahil sa issue namin ni Dax at Alaric.Problemadong-problemado ako. Bumaba na ang stocks, may nagpupull-out na ng mga shares at kahit anong pakiusap ko sa kanila, ayaw nilang makinig. Kinailangan kong magbawas empleyado kahit napakasakit sa akin kasi napamahal na sa akin ang mga staff ko.Hindi ko na alam ang gagawin ko. Masyadong malaking damage sa kumpanya ko ang nangyari sa aming tatlo, pero si Kuya Nikolai wala man lang pakialam, si Dax, na-freeze lahat ng account niya dahil sa kagagawan ni Alaric.

Tinuro niya pa talaga ang sarili niya, parang hindi makapaniwala. Sa inaasta niya ngayon, nagmumukha na siyang nagseselos.Pinaningkitan ko siya ng mata. "Hindi ba, Alaric?" Humigpit ang hawak ko kay Dax, na nakikinig lang sa amin. "Bakit hindi mo kami padaanin? Malamang kasama ko si Dax kasi siya ang mapapangas—""Shut up," putol niya sa akin bago kami tinalikuran.Nakasunod lang ako ng tingin sa kanya hanggang sa makapasok na ito sa loob ng bahay.Nakahinga ako ng maluwag bago nag-angat ng tingin kay Dax na kanina pa tahimik."A-Ayos ka lang?" Nagkanda-utal kong tanong, hindi ko alam kung tama bang itanong 'yon o dapat hindi na lang ako nagtanong pa. Nasaktan ba siya sa sinabi ni Alaric na hindi na siya Montefalco?Alam kong nan-t-trip lang ang lalaking 'yon, pero hindi ko inaasahan na masasaktan si Dax. Kita ko ang lungkot sa mga mata niya."Ayos lang," sa wakas ay sagot niya. "Sanay na ako kay Alaric. Kapag galit siya sa akin, 'yon lagi ang naririnig ko mula sa kanya."Napayuko a

Pinili kong hindi sumagot dahil pakiramdam ko magkakainitan kami. Natutulog si Nancy at ayokong magising siya na nag-aaway kami ni Alaric.Pinilit kong tumayo sa kabilang bahagi ng kama kahit nanghihina pa ang katawan ko. Gusto kong umuwi kay Brea, pero naiisip ko si Nancy at baka hanapin ako paggising niya.Tahimik akong lumabas ng kwarto at iniwna doon si Alaric. Dumiretso ako sa kusina, uminom ng tubig para mahimasmasan, para maibsan ang pananakit ng lalamunan ko."Hey," bungad ni Lora na nagkukusot ng mata. Kung hindi ako nagkakamali, siya 'yong asawa ni River. "Kamusta na pakiramdam mo? Si Alaric?""Nasa kwarto," tipid kong sagot. "Okay na ako. Medyo nanghihina pa.""Naku, ba't lumabas ka? Si Alaric nasaan? Dapat nagpasama ka sa kanya," aniya.Umiling ako. "Hindi na kailangan, I can manage."Umiling-iling siya at sinapo ang noo ko. "Mainit ka pa. Pagkatapos mo dito uminom ka ng gamot at matulog ulit. Tulog ba si Alaric?""Gising," sagot ko. "Ayos lang talaga, Lora, kaya ko naman.

“Engagement party?”Pakiramdam ko umalingawngaw sa loob ng kotse ang tanong na iyon. Napatulala ako ng ilang segundo, nagbakakasakali na baka mali lang ang narinig ko.Hindi ko alam kung alin ang mas nakakagulat, ang makita si Violet na kasama ni Alaric, o ang marinig ang tungkol sa engagement party nila mula sa taong nasa backseat.Unti-unting bumigat ang dibdib ko. Nakatingin lang ako kay Violet na ngayon ay nakatitig sa akin, na para bang may gusto siyang sabihin, pero hindi niya magawa.Para akong sinasakál. Hindi ako makahinga. Nanlalamig ako. Kung pwede lang bumaba para komprontahin sila, gagawin ko. Pero alam ko, may dahilan bakit dito kami nagkita-kita.Napatingin siya kay Alaric. Si Alaric naman ay tahimik lang, walang emosyon sa mukha habang nakatingin sa daan, tila ba hindi niya narinig ang tanong mula sa likuran, at walang pakialam sa katabi niya.Nagtagpo ang mga mata namin nang ilang segundo, at sa pagkakataong iyon, hindi ko alam kung bakit parang nawala ang hangin sa p