Todos os capítulos de Parausan Ni Ninong (SPG): Capítulo 101 - Capítulo 110

He walked closer. “You've been shaking since you saw Violet.”Napangiti ako nang mapait. “So you noticed? Now, gusto mo 'kong asarin?”“I notice everything about you.”Natigilan ako. For a second, hindi ako nakapagsalita, then I looked away. “Don't say things like that.”“Why?”“Because they're confusing.”Natahimik siya. “Confusing for you?”Napatingin ako sa kaniya. “Yes.”Lumapit siya hanggang halos isang hakbang na lang ang pagitan namin. “Then stop running away from what you're feeling. Alam kong galit ka na naman sa akin,” aniya, akmang hahawakan niya ako nang tabigin ko ang kamay niya.Tumawa ako nang mahina. “Feeling?” I shook my head. “Wala akong nararamdaman. Huwag mo akong hawakan.”“Really?” puno ng pang-aasar ang tono niya.“Yes,” matigas kong sagot.“Then why were your hands shaking?” Bigla ay sumeryoso ang mukha niya. “We have to pretend, Nica.”Hindi ako nakasagot dahil alam ko. Alam niyang alam ko, at ayokong sabihin ang dahilan.“Dahil nakita ko kayong magkasama ni

“First, the collection must reach a certain sales target within six months. Kahit maraming issue'ng kinakaharap ngayon ang NC Collection, kailangan pa rin natin mareach ang sales within the deadline.”“That won't be a problem,” confident kong sagot.Dax nodded beside me. “We can do that.”“Second, all major business decisions involving expansion must be approved by all three parties,” he continued.Napaangat ang tingin ko kay Alaric. Nakatitig na pala siya sa akin. Mabilis kong iniiwas ang paningin ko sa kaniya.“And third,” patuloy ng investor, “I want Alaric to oversee the financial side of the expansion.”Kumunot ang noo ko. “Meaning?”“He will be working closely with you. Very closely.”Napalunok ako. Hindi ko alam kung sinasadya ba 'to ng tadhana para pahirapan ako o i-test hanggang saan ang kaya ko na makasama sila.“I don't see a problem with that,” komento ni Dax.“Neither do I,” malamig na sang-ayon ni Alaric.Siyempre, madali lang sa kaniya! Samantalang ako, kailangan kong h

Nanginginig ang buong katawan ko habang nakasandal ako sa likod ng pint0 ng banyo. Napahawak ako sa dibdib ko sa sobrang paninikip niyon.Nandito na naman si Kuya Nikolai. Alam kong ip-pressure na naman niya sa akin ang kasal namin ni Dax. Wala akong takas.“Okay, Dax, susunod ako,” pilit kong sabi mula sa loob.Nang maramdaman kong lumayo na ang mga hakbang niya, agad akong humarap sa sink at naghilamos ng mukha. Hinayaan kong dumampi ang malamig na tubig sa pisngi ko para pawiin ang panginginig.“I want to end this,” I whispered to myself. “But I don't know how.”Tumingin ako sa salamin at pilit na ngumiti para lang ibalik ang sarili ko sa wisyo. Huminga ako nang malalim bago ko napagpasyahang lumabas na.I grabbed the doorknob. Pero pagkabukas na pagkabukas ko ng pinto, laking gulat ko nang bumungad sa akin si Alaric.Bago pa ako makapagsalita, mabilis niyang hinawakan ang pint0, itinulak ako pabalik sa loob, at isinara ang pint0 kasabay ng mahigpit na pagyakap sa akin.Sa sobrang

Nagkatinginan kami ni Dax bago siya sumagot. “Not yet.”“Why not?” tanong ni Kuya. May halong pagtataka sa boses niya. “Busy ba kayo para hindi ipriority?”“Marami pa kaming inaasikaso sa expansion ng NC Collection,” paliwanag ni Dax.Tumango si Kuya Nikolai. “I understand. But you can't keep delaying it forever,” seryosong sabi nito.Pilit akong ngumiti para hindi halatang naiilang. “We're working on it, Kuya.” I mustered the courage to answer.“Good.” Bumaling si Nikolai kay Alaric na tahimik lang na nagpapasada ng daliri sa gilid ng baso niya. “And you, Alaric?”“What about me?” malamig na balik ni Alaric.“Your plans.”Tumahimik si Alaric nang ilang segundo. “I don't have any.”Biglang napaayos ng upo si Violet at ngumiti. “Not yet.”Napatingin ako sa kaniya. She put on the sweetest, most innocent smile in front of Nikolai. “Maybe soon.”Hindi ako umimik. Napayuko na lang ako at pinaglaruan ang kuko ko sa ilalim ng mesa. Naalala ko ang sinabi ni Alaric sa banyo: Be patient. Don't

Napailing ako habang nakangiti. Ramdam ko ang pag-init ng mukha ko. Ang lambing niya ngayon, na may kasamang panghaharot.“Bast0s,” I said, still smiling.“Your boyfriend and soon-to-be husband is just being honest,” mabilis niyang sagot, na may ngisi sa labi.Bahagya kong tinapik ang dibdib niya bago ako tuluyang yumakap sa kaniya. Agad namang yumakap ang mga braso niya sa baywang ko at marahan akong hinapit palapit sa kaniya, yung tipong wala nang natirang espasyo sa pagitan naming dalawa.He's being possessive again.Kahit sandali lang, pakiramdam ko kami lang ang tao sa mundo. Walang Violet na nakakairita. Walang Dax na nakatali sa akin. Walang mga business partnership o gipitan na kontrata. Walang anumang problemang naghihintay sa amin. Kaming dalawa lang ni Alaric.Napapikit ako habang nakapatong ang pisngi ko sa malamig niyang polo, damang-dama ang init ng katawan niya. I could hear the soft, steady beat of his heart against my ear. I don't know why, but despite all the chaos to