All Chapters of Parausan Ni Ninong (SPG): Chapter 41 - Chapter 50

“Fine,” he said quietly. “Go home and rest. Cancelled ang meetings natin ngayong hapon. I’ll handle the remaining revisions with the supplier.”Hindi na ako sumagot pa. Pumasok na ako agad sa passenger seat ng kotse ni Brea at isinarado ang pint0. Pinanood ko sa side mirror kung paano nanatiling nakatayo si Alaric sa kalsada habang pinaaandar ni Brea ang sasakyan palabas ng driveway.Tahimik ang buong biyahe pauwi. I kept my eyes fixed on the view outside the window, desperately trying to bury everything I had heard and seen at Ashi’s condo deep in the back of my mind.Ashi... the man I once believed was my safe haven, turned out to be nothing more than a nightmare. Hanggang ngayon hindi ako makapaniwala. Hindi ko ma-imagine na magagawa niya 'yon.Sure, I want to end things with him, pero sa maayos na paraan. Pero bakit? Bakit ganun?He and Liliene had been working together all along. Iyon 'yong hindi ko inasahan. They expl0ited my vulnerability, my company, and my trust for their own

Napasabunot ako ng buhok nang maalala ko na naman 'yong sinabi ni Alaric.“Kasi mahal kita, Nica.” Paulit-ulit ko 'yon naririnig, na parang sirang plaka tapos mag-iinit ng sobra ang mukha ko.Kinikilig ba ako? Definitely not! No! Hindi! Hindi ako kinikilig!Hindi ako maka-focus sa in-edit ko! Para na akong baliw dito, pinapaypayan ang sarili tapos ginugulo ang buhok.“Ms. Nica, ayos lang po ba kayo? Pwede naman po kayo magpahinga o 'di kaya magpatulong sa akin kung na-s-stress na kayo sa trabaho,” si Hannah.Napatingin ako sa kanya at pilit na ngumiti. “Ayos lang ako. Kaya ko naman.” Inayos ko ang sarili ko dahil nakakahiya.Nakalimutan kong may kasama pala ako dito sa labas.Bumalik ako sa pagtatrabaho. Kakahabol ko sa mga ini-edit ko, hindi ko namalayan ang oras at past 12 na pala ng tanghali.Tumingin ako sa kasama ko. “Miss Hannah, lunch tayo sa cafeteria?” aya ko.She looked at me. Napansin kong parang nagulat siya.“Ako po?” turo niya pa sa sarili, tila hindi makapaniwala.“Yes,

"Hindi ka sasabay sa amin pabalik sa kumpanya?" takang tanong ko pagkalabas namin sa resto. "Aalis ka? Paano iyong event na pupuntahan natin?"Tumitig siya sa akin, pero 'yong mga mata niya, parang nakangiti. Ewan ko ba sa lalaking 'to. May fashion show kaming dadaluhan mamaya tapos aalis pa.Ano kaya ang gagawin nito?"Susunod ako, mabilis lang," aniya at ginulo ang buhok ko. "I'll see you later."Ang ending, siya 'yong nagtaxi tapos ako ang nagdrive ng kotse niya. Gulat na gulat nga si Hannah kasi pinagkatiwala sa akin ni Alaric iyong kotse niya. Sabagay, wala pa naman siyang alam.Pagdating sa kumpanya, back to work agad kami, pero hindi ko maiwasan mapaisip. Ano bang gagawin ng lalaking 'yon?Ilang oras ang lumipas at pinababa kami sa first floor at dahil doon daw ang meeting. Marketing team this time.Pagbukas ng elevator, maraming nang tao sa lobby, hinihintay yata si Alaric. Nang umingay ang paligid, may ilan na napasinghap, gulat at samo't saring reaction, nang pumasok sa entr

Humarap ako sa kanya at pekeng ngumiti. Nakita ko ang pagdaan ng inis sa mga mata niya, tila hindi nagustuhan ang sinabi ko.Nagtatanong lang naman ako ng maayos, na sa kanya na kung mamimisinterpret niya."Meron. Kakastart pa lang. Saka bakit ka ba dikit nang dikit kay Alaric? Do you think I don't know what you've been doing? You've been chasing after him and using your company as an excuse to get close to him!"I chuckled, completely unfazed. "Hinahabol? Liliene, baka nakakalimutan mo, si Alaric ang nagpumilit sa collaboration na 'to. Look, if you're trying to trigger me because I'm already successful, don't. You'll only embarrass yourself. And if this is about Ashi, please, iyong-iyo na siya. In fact, you’d be doing me a favor by taking my problem away."Nanlaki ang mga mata niya. "What did you say?""Narinig mo ako," I said firmly, taking a step closer to her. "I know what you and Ashi were trying to do to my company. I know about the attempted takeover. So don't act high and migh

Iyong makita na masayang-masaya ang anak ko nang malaman niyang si Alaric ang tunay niyang daddy, pakiramdam ko nabunot ang napakalaking tinik sa dibdib ko. Sobrang saya ng puso ko!Dahil sa pagod, takot, at sunod-sunod na intriga nitong mga nakaraang buwan, nakalimutan kong ang pinakamahalaga lang naman talaga ay ang kaligayahan ni Nancy.No’ng Sabado, pagkatapos ng mahabang pag-uusap namin ni Alaric, sinabi na namin kay Nancy ang totoo. No more hiding. No more drama. Just a simple conversation over pancakes in the kitchen."So... you're my real Daddy?" tanong ni Nancy habang nakatitig kay Alaric, nanlalaki ang bilugan niyang mga mata.Alaric, who was used to facing the company’s board members with unwavering confidence and authority, suddenly became shy, his hands visibly trembling as he knelt in front of our daughter's chair. Mapapatanong ka na lang kung CEO pa ba 'to? O iyong anak namin?"Yes, baby," mahinang sagot ni Alaric, bakas ang kaba sa boses. "I'm your Daddy. At sorry kun