Library

Search

Home / Romance / Parausan Ni Ninong (SPG) / Chapter 31 - Chapter 40

All Chapters of Parausan Ni Ninong (SPG): Chapter 31 - Chapter 40

120 Chapters

KABANATA 30

“I said get up, Nica. We’re reviewing the final numbers in my office while we eat. Hannah ordered food before she left.”“Hindi ko kailangan ng pagkain mo, Alaric. I can finish this at home—”“I wasn’t asking,” malamig niyang giit. “Ayokong may himatayin sa kumpanya ko dahil sa kapabayaan sa sarili. It reflects badly on my management. Move.”Wow! Concern pala siya? Kaya pala halos maging rob0t na ako dito kakatype. Ni hindi man lang niya ako binigyan ng break para kumain man lang.Tumalikod siya at pumasok sa opisina niya, naiwan ang pint0ng nakabukas.Napapikit ako sa inis. Gustuhin ko man siyang sigawan at ihagis sa kaniya ang laptop ko, alam kong wala ako sa posisyon para mag-inarte. Para kay Nancy. Lahat ng 'to para kay Nancy.Kinuha ko ang notepad ko at sumunod sa loob ng opisina niya. Sa gitna ng malaking coffee table sa reception area ng opisina niya ay nakalatag ang dalawang lalagyan ng warm soup, mga prutas, grilled chicken, at kanin. May ice cream pa. Parang mas natakam ako

KABANATA 31

Tiningnan ko lang ang nakabukas na pintuan ng kotse niya. No way. Walang paraan para sumabay ako sa kaniya lalo na’t kaming dalawa lang sa loob. Mas gusto ko pang maglakad hanggang sa labas ng main avenue at mag-book ng Grab kaysa makasama siya nang mag-isa sa isang saradong espasyo.Na-i-imagine ko pa lang na kaming dalawa lang sa loob ng kotse niya, naiilang na ako, worse, baka makalimutan ko nang huminga sa sobrang tense!“Huwag na,” mabilis kong sabi sabay hakbang pabalik. “Mag-aabang na lang ako ng taxi sa labas o mag-Grab na lang. You can go. Thank you sa offer.”Kunot-noong bumaba si Alaric ng kotse, pero mas lalong kumunot ang noo ko.Bakit kailangan bumaba? Don't tell me i-fo-force niya akong sumakay? No freaking way!“Nica, gabi na. At galing ka pa sa sakit. Huwag nang matigas ang ulo,” aniya. “Hindi ligtas sa labas. Just let me take you home. Hindi mapapanatag ang loob ko kung alam kong hindi ka pa nakakauwi.”“Like I said kaya kong umuwi ng mag-isa,” pilit ko pa. “Para map

KABANATA 32

Nag-init ang buong mukha ko sa hiya at inis. Inirapan ko siya. “Shut up, Alaric. Hindi nakakatawa.”Gusto ko sana sabihin, bakit ako matatakot sa'yo, aso ka ba? Pero baka ako pa ang mapikon sa huli.“I didn’t say it was funny,” pakli niya habang nakatitig sa akin, failing miserably to hide his amused smile. “Pero kung hindi pa pala dahil sa aso, hindi ka pa babalik sa akin. Get in the car, Nica. Bago pa bumalik 'yong aso at habulin ka ulit.”Pinukol ko siya ng masamang tingin habang naglalakad kami pabalik sa kaniyang kotse. Wala akong choice. Mas gusto ko pang makasama ang aroganteng lalaking 'to sa kotse kaysa makagat ng aso sa kanto.Tahimik ang buong biyahe pauwi sa bahay ko. Naka-focus lang si Alaric sa pagmamaneho habang ako naman ay nakatingin sa labas ng bintana. Walang nagsasalita sa aming dalawa, pero hindi na rin ganoon kabigat ang atmospera kumpara kanina.Nang pumarada ang kotse niya sa tapat ng gate ng bahay ko, huminga ako nang malalim at kinuha ang bag ko.Inaasahan ko

KABANATA 33

Buong umaga ay halos hindi ako nakatayo sa upuan ko. Type dito, tawag doon, at review ng mga costing sheets. Sobrang sakit na ng leeg at mga mata ko kakatitig sa screen.Past 8:00 AM, habang busy ako sa pag-aayos ng mga graphs, biglang may inilagay na paper bag mula sa isang kilalang mamahaling café sa ibabaw ng mesa ko.Napaangat ako ng tingin at nakita si Hannah na nakangiti.“Ano 'to, Hannah?” takang tanong ko.“Galing po kay Mr. Montefalco, Ms. Nica. Sabi niya kainin niyo raw po 'yang breakfast bago kayo pumasok sa office niya para sa 9:00 AM review.”Pagkabukas ko ng bag, may freshly brewed iced caramel macchiato at dalawang piraso ng butter croissant na paborito ko. May maliit pa na sticky note na nakadikit sa tasa:Eat. I don’t accept sloppy revisions from a starving designer. - ANapaikot na lang ang mga mata ko. Suplado talaga. Pero hindi ko rin maitatanggi na kailangan ko ng kape kaya kinain ko rin iyon habang nagtatrabaho.Nang mag-12:00 NN, handa na akong bumaba sa cafeteri

KABANATA 34

Napakurap-kurap ako habang nakatingala sa kanya. Nakahawak ang magkabila niyang kamay sa frame ng bukana ng office niya habang nakababa ang tingin niya sa akin.Tinaasan niya ako ng kilay nang hindi ako naka-imik. “Tititigan mo na lang ba ako?”I licked my lower lip. Napatingin naman siya doon. “You're blushing,” he whispered sensually. “Dahil ba sa sinabi ko? O sa posisyon natin ngayon?”Pareho, sabi ng isip ko, na agad kong winaglit! God! Ano ba 'tong iniisip ko?“H-HINDI AKO NAMUMULA!” halos pasigaw kong tanggi. Huling-huli niya ako sa akto, bwisit! Pero kailangan kong makaisip ng excuse para maniwala siya. Pinagtaasan ko siya ng kilay, kunwari hindi natinag. “Ang init lang ng panahon at ang dami mong pinapagawa sa akin! Huwag kang assumero!”Pero sa tono ko ngayon, parang napaka-defensive! Leche! Ikaw ba naman mahuli na namumula. Si Hannah kasi, pinansin pa. Saka hindi ko naman alam na nakasunod sa akin si Alaric!Umisang hakbang siya palapit sa akin, titig na titig pa rin, mukhan

KABANATA 35

Tumingin ako sa kabilang dulo ng mesa at nagtagpo ang mga mata namin ni Alaric. Binalik ko ang tingin sa board. “Not if we handpick the exact weight and blend tonight. May ilang high-end textile importers sa Divisoria at San Juan na nagtatago ng mga rare rolls para sa mga private fashion houses. We can inspect them ourselves.”Tingin ko ito iyong dahilan bakit ako sinabihan ni Alaric na lalabas kami. Since collab kami, we'll work together. Walang problema iyong sa akin, sa kanya lang.Tumango si Alaric. “That settles it. Dismissed. Ms. Nica, clear your schedule tonight. We’re heading out to check the warehouses.”Natapos ang meeting nang halos alas-syete na ng gabi.Imbes na makauwi ako para maasikaso si Nancy, natagpuan ko na lang ang sarili ko na kasama si Alaric na bumabagtas sa madilim at makikitid na eskinita ng San Juan at Binondo gamit ang kotse niya. Lagpas alas-diyes na ng gabi ngunit paikot-ikot pa rin kami sa tatlong magkakaibang bodega ng mga pribadong textile supplier.M

KABANATA 36

Iyong balikat niya halos nakadikit na sa balikat ko. And his perfume? His natural scent? Nanunuot na sa ilong ko. Feeling ko nga, iyong pawis niya, mas mabango kesa sa akin. Na-conscious ako bigla.Bukod sa mabango siyang lalaki, napakalinis pa rin niyang tingnan. I didn't realize I was staring at him. Hindi na sa screen ng iPad.May nagtutulak sa akin na hawakan ang ilong niya. Ayusin ang ilang hibla ng buhok niya sa noo, pero pinigilan ko. His long fingers rested on the glass screen, and somehow, his index and middle fingers ended up touching the side of my own.Mainit. Nakakapaso ang simpleng hawak na 'yon.Hindi ko maigalaw ang kamay ko. Dahan-dahan ding napatigil si Alaric sa pagpapaliwanag ng mga spreedsheet.Dahan-dahan siyang nag-angat ng tingin sa akin.Napakalapit ng mukha niya. Masyadong malapit. Kitang-kita ko ang bawat piraso ng kaniyang pilikmata, ang bahagyang pagtaas at pagbaba ng kaniyang dibdib, at ang malamlam at seryoso niyang mga mata na nakatitig sa akin.Wala sa

KABANATA 37

Hindi ko alam bakit bumigat ang pakiramdam ko. Hindi ako makatingin sa babae, maging kay Alaric. I felt like I was caught in a crimè. But the kiss... I didn't initiate it. It was an accident.Humugot ako ng malalim na paghinga, hinanda ang sarili para mag-excuse, para umalis, para hayaan silang makapag-usap kasi sino ba naman ako? Anong lamang ko sa kapatid ni Lily?I force a smile. “Sir Alaric, I... I think I should go. Lumalalim na po ang gabi at mukhang kailangan niyo pong mag-usap ni ma'am.” Kinagat ko ang ibabang labi pagkatapos ko 'yon sabihin.Sana, sana hindi nila napansin ang ang panginginig ng boses ko.Nahagip ng mata kong tumingin sa akin si Alaric. Maybe because I addressed him ‘Sir Alaric’ na hindi ko naman ginagamit sa kanya mula no'ng nagtatrabaho ako sa kumpanya niya.“Mauuna—” hindi ko natapos ang sasabihin ko nang bigla niyang hawakan ang kamay ko at pinagsiklop ang mga daliri namin. Gulat akong napatingin sa kamay namin bago sa kanya. “A-Alaric?”“No,” he said cold

KABANATA 38

“I-Ikaw pala talaga ang mahal ko,” patuloy niya.Nanigas ako nang marinig ko 'yon mula sa kanya. “Y-You're drunk, Alaric.”Nag-angat siya ng tingin sa akin. His eyes were full of tears. “Ayaw mo pa ring maniwala?”Hindi ito ang pinunta namin dito. Hindi ko siya sinamahan para marinig ang katotohanan mula sa kanya, pero tila sinampal ako ng realidad, na harapin at tanggapin ang totoo.Kahit anong mangyari, parte pa rin ako ng mga nangyari sa kanya, at ngayon sinasabi na niya sa akin lahat, hindi dahil may gusto siyang makuha sa akin kundi sabihin ang totoo.“Lily took her life.” At doon na ako natigilan.Ito ba 'yong sinasabi ng babae kanina? Na wala siyang karapatan?“No'ng makipaghiwalay ako sa kanya, natagpuan siyang walang buhay sa kanyang kwarto. Sinisi ako ng pamilya niya at pinaako sa akin si Ali. Wala silang narinig sa akin. Tinanggap ko lahat at pinagsisihan. And now, Liliene showed up. Pakiramdam ko bumalik sa akin lahat. Hanggang ngayon sinisisi pa rin niya ako sa pagkawala n

KABANATA 39

Nica's POVAkala ko mako-corner na naman ako ng lalaking 'yon, pero muntik na, buti at nakatakas ako. Kung hindi pa siya pinigilan no'ng Violet, hahabulin niya ako.Nagpupumilit kasing ihatid niya ako, pero ayoko. Kung nagawa niya akong pilitin kanina, malamang inaasar na niya ako ngayon.Nagbus na lang ako pauwi. Pagdating sa sa bahay, inulan ako ng sermon at tanong ni Brea. Nakalimutan ko tumawag sa kanya at alalang-alala. Pero ang mas nagpagulat sa akin, nagtext daw sa kanya si Alaric, pero late na raw niyang nabasa.“Si Nancy?” tanong ko pagkatapos kong kumain ng almusal. “Pumasok na ba?”“Oo, pero nagtatampo yata sa'yo,” si Brea. Natigilan naman ako. “Bakit daw palagi kang busy? Bakit daw late ka palagi umuuwi? Hindi na raw kayo nakakapagbonding, at si Ashi, tinatanong din niya.”Natahimik ako. Mula no'ng malaman ni Ashi 'yong tungkol sa amin ni Alaric, hindi na siya nagparamdam sa akin. Hinayaan ko lang din kasi alam kong kailangan niya ng space para makapag-isip.“Kakausapin ko

PREV

...

NEXT

SCAN CODE TO READ ON APP

DMCA.com Protection Status