All Chapters of A Crippled Wife in a Cold Marriage: Chapter 141 - Chapter 150

NAUUTAL na napatingin si Mitch kay Vincent habang pilit nagpapakaawa ang mukha nito.“M-Maybe…” nanginginig nitong sabi habang kunwaring pinagtatanggol pa si Kate, “baka hindi niya lang talaga sinasadya…”Pagkatapos ay agad itong lumingon kay Vincent na parang naghahanap ng simpatya.“Vincent… baka aksidente lang talaga…”At doon napangiti si Kate. Iyong tipong ngiting hindi na galit kundi sawang-sawa na. Dahan-dahan siyang napalingon kay Vincent.“So?” malamig niyang tanong. “Do you believe her?”Hindi sumagot si Vincent. Kaya mas lalo siyang ngumiti.“Do you seriously believe na kaya kong talunin ‘yang buhay na buhay mong prinsesa?” direkta niyang tanong. “Ako? Na hirap pa ngang maglakad?”Agad namang sumingit si Mitch habang nangingilid ulit ang luha.“Vincent… hindi naman kasi ako lumaban…” mahinang sabi nito habang nagpapakaawa ang tono. “Alam kong mahina iyong legs ni Kate… saka tinutulungan pa siya ni Ate Nova…”At habang nagsasalita ito ay parang anumang oras ay iiyak na naman

MATAGAL bago tuluyang nakabawi si Vincent sa sinabi ni Kate ngunit nang sa wakas ay magsalita ito, iisa lang ang sagot na ibinigay niya.“I agree.”Sa isang iglap ay tuluyang nawalan ng kulay ang mukha ni Mitch. Halos makagat na nito ang labi sa pagpipigil habang pilit itinatago ang desperasyon sa mga mata niya ngunit wala rin naman siyang masabi dahil kapag nagsalita pa siya ngayon, mas lalo lang mabubunyag kung gaano niya kagustong maging legal na asawa ni Vincent.Bahagyang kumunot ang noo ni Kate habang nakatingin kay Vincent.“Pero paano magiging legally binding ’yan?” kalmado niyang tanong. “Hindi pwedeng salita lang.”Agad na natawa ng malamig si Vincent.“You don’t trust me?” mapanuyang tanong nito. “My name alone is a guarantee.”Ngunit ngumiti lamang si Kate, isang ngiting puno ng pangungutya at pagkapagod.“Mr. Vincent,” mahina ngunit malinaw niyang sabi, “wala nang natitirang credibility ang pangalan mo sa akin.”Kitang-kitang dumilim ang mukha ni Vincent ngunit hindi na iy

BUMABALIK pa rin si Kate sa bahay nila ni Vincent.Gabi na nang makauwi si Vincent at pagpasok niya sa bahay ay nadatnan niyang tahimik lang na nakaupo si Kate sa sala habang nanonood ng series sa tablet niya. Iyong tipong hindi kailangang gamitan ng utak, basta tuloy-tuloy lang ang panonood para lumipas ang oras at walang ibang maisip.Pero habang tumatagal, napapansin niyang nakakatawa ang palabas dahil parang unti-unti niyang nakikita ang sarili niyang buhay roon. Iyong bidang lalaki na sobrang talino, malamig, at mahusay magplano pero pagdating sa babaeng mahal niya ay biglang nagiging bulag at walang common sense. Iba man ang detalye ng kwento, pareho pa rin ang ending.Habang pinapanood niya ang lalaking paikot-ikot na niloloko ng babae, hindi niya napigilang maalala si Vincent kaya kusa siyang natawa. At eksaktong sandaling iyon ay pumasok si Vincent at narinig siyang tumatawa.Syempre, narinig din ni Kate ang mga yabag nito kaya alam niyang dumating na ito ngunit hindi siya lum

MAHINA lang na natawa si Vincent ngunit halatang hindi talaga ito naniniwala sa sinabi niya. Ginulo pa nito ang buhok niya na parang kinakausap lang ang batang nagtatampo.“Kate,” natatawa nitong sabi, “ang pangit mo talagang magsinungaling.”Tahimik na napatingin si Kate sa kisame. Habang nakatitig siya roon ay parang sunod-sunod na dumaan sa isip niya ang mga alaala ng nakaraan—iyong binatang nakatayo noon sa ilalim ng puno habang hinihipan ng hangin ang mga dahon, iyong lalaking kasabay niyang kumain ng mooncake sa ilalim ng puno ng, at iyong batang siya na tahimik lang na umiibig mula sa malayo sa loob ng maraming taon. At sa unang pagkakataon matapos ang labindalawang taon, parang kaya na talaga niyang magpaalam.“Vincent,” mahina ngunit malinaw niyang sabi habang walang laman ang tingin sa kisame, “ang selos, nanggagaling lang iyon kapag mahal mo ang isang tao.”Sandali siyang huminga bago tuluyang ngumiti.“And I don’t love you anymore.”Masakit pa rin, pero hindi na kagaya noon

“Bahala ka. Hindi naman kita pinipilit. You can always refuse.”Kakatayo pa lang ni Kate ngunit muli siyang umupo sa sofa habang malamig ang tingin kay Vincent. Hanggang ngayon ay hindi pa rin siya makapaniwalang may lakas ng loob itong sabihin na parang siya ang may problema pagdating sa pagkakaroon ng anak.Ano raw? Siya ang ayaw magkaanak?Sa limang taon nilang pagsasama, ilang beses siyang naglakas-loob noon na yayain itong magkaanak sila ngunit palagi lang siyang tinatanggihan nito nang malamig at walang emosyon. Noon, para bang napakabigat na obligasyon para rito ang magkaroon ng anak kasama siya, pero ngayon na hindi maaaring magkaanak si Mitch, bigla siyang naalala?Ngunit tila hindi naman naapektuhan si Vincent sa reaksyon niya.“Fine. I agree,” diretso nitong sagot habang kinukuha ang briefcase nito. Pagkatapos ay tumingin ito sa kanya at bahagyang ngumiti. “Tara na, Mrs Fuentebella...”Tahimik na inayos ni Kate ang mga gamit niya bago sumunod palabas. May dala rin siyang ext