All Chapters of A Crippled Wife in a Cold Marriage: Chapter 221 - Chapter 230

Sinagot niya ang tawag. Mukhang nasa gitna ng isang meeting si Vincent dahil may naririnig siyang mga boses ng ibang tao, pero base sa tunog ng mga yabag ay mukhang lumalabas ito ng kwarto. “Kate, nakita ko na ‘yung ticket. Bukas ng tanghali ang flight natin papuntang Hongkong, ‘di ba?”“Oo, magpapalipas muna tayo ng isang gabi roon bago tayo kumuha ng sasakyan para mag-transfer sa’yo ng mga kailangan kung laging blocked ang number ko.”mag-road trip.” Seryoso ang tono ng boses niya na parang pinagplanuhan talaga ang lahat ng detalye.“Sige,” pag-sang-ayon nito. “I-unblock mo na rin ako sa mga contacts mo, napakahirap “Sige, gagawin ko.” Doon lang naalala ni Kate na kaya lang pala ito nakakatawag at nakakapag-text ay dahil sa ibang number na gamit nito.May narinig siyang boses ng isang lalaki na dumaan sa harap nito at nangaasar, “Wow, sino ba naman ang may lakas ng loob na mag-block sa ating kilalang CEO?”Narinig ang mahinang tawa ni Vincent mula sa kabilang linya. “Huwag mo na akon

“Nandito naman ako para magbalat para sa’yo,” sabi ni Vincent. “Maaari ko ring utusan ang server para gawin ‘yun.”“Gusto ko ng crab fat rice! Kung gusto mo ng alimango, bakit hindi mo na lang i-order ang sarili mo?” Ito ang pambihirang pagkakataon na nagpakita si Kate ng katigasan ng ulo, matapos ang limang taon ng palagiang pagsunod sa mga gustong kainin ni Vincent.Bahagyang natigilan si Vincent sa narinig.Naging kakaiba ang reaksyon ni Kate ngayong gabi. Noong mga nakaraang taon kasi, palagi lang nitong sinasabi ang mga linyang: “Anong gusto mong kainin?” “Sige, kung ano ang gusto mo, doon na rin ako.” “Kahit ano, okay lang ako.”Gayunpaman, pilit pa rin itong ngumiti. “Crab fat rice lang naman pala, hindi naman ganoon kahirap ang buhay natin para hindi natin ‘yan mabili. Kailangan ba talagang pag-awayan natin ‘yan?”Isinara niya ang menu, saka humarap sa server. “Iyan na lang ang lahat ng order namin, magdagdag ka na lang ng isang serving ng gulay na bagay sa mga putahe.”Ginamit

Ang takbo ng utak ni Kate… Asa ka pa!Pero sinabi lang ‘yun ni Vincent at hindi naman talaga siya pinag-impake nito. Pagkapasok ng kwarto, pumasok muna ito sa banyo para mag-shower, at pagkalabas ay siya na mismo ang nag-ayos ng kanyang bag. Pero kahit tapos na, nakatayo pa rin ito sa loob at ayaw pang umalis.Gusto na sanang tawagan ni Kate ang lola niya, pero dahil kanina pa ito nakaharang at nakakaabala sa mga plano niya, hindi niya na napigilang mag-apura. “Hindi ka pa ba lalayas?”“Pwwede bang maging malambing ka naman kahit kaunti?” lumapit si Vincent sa likod niya.Nakaharap si Kate sa vanity mirror habang tinatanggal ang pagkakatali ng kanyang buhok.Biglang iniunat ni Vincent ang kamay para tulungan siyang alisin ang rubber band, tsaka yumuko at niyakap siya mula sa likod. Sa salamin, nakita niyang nakadikit ang mukha nito sa pisngi niya. Sa totoo lang, sobrang nandidiri na si Kate sa tuwing lumalapit ito sa kanya. Sa bawat pagdikit nito, bigla niyang naaalala ang amoy ni Mitc

Mabuti na lang at napakatahimik sa loob ng lounge, kaya sumagot siya at mahinang nagsabi ng “Hello.”“Bakit napakahina ng boses mo? Anong ginagawa mo riyan?” tanong ni Vincent mula sa kabilang linya.“Kumakain ako ng almusal sa labas, napakatahimik ng restaurant na ito kaya hindi ako pwedeng magsalita nang malakas,” pabulong na sagot ni Kate habang tinatakpan ang mic ng phone. “Bakit ba ang dami mong tawag ngayon?”Sobrang nakakaabala na talaga.Medyo nainis naman ito sa narinig. “Bakit? Ayaw mo na ba akong kausap?”Hindi lang sa ayaw, sobrang sawang-sawa na ako! sa loob-loob ni Kate.Umirap si Kate nang palihim bago sumagot, “Hindi naman sa ganoon, nakakapagod lang.”“Mrs. Fuentebella!” Vincent let out a short laugh. “Tuwing nagpapadala ba ako ng pera sa’yo, napapagod ka rin ba?”Well... pagdating sa pera, hindi naman.“Ano ba talagang kailangan mo?” Gusto niya ng tapusin ang usapan para hindi magkaroon ng kahit anong depekto sa plano niya ngayon.“Bawal ko na bang tawagan ang asawa k

“Kung ganoon ay panatag na ang loob ko. Baka kasi palagi mo na lang akong inilalagay sa unahan kaysa sa kanya, natatakot akong masaktan siya,” sabi ni Mitch habang may mapanuring tingin kay Vincent.Natahimik nang ilang sandali si Vincent. “Naiintindihan niya ‘yun. Kasama ko ang mga barkada ko noong hinarap namin ang pinakamahirap na yugto ng negosyo bago niya natamasa ang komportableng buhay ngayon. Alam kong maiintindihan niya ang lahat at mananatili siya sa tabi ko.”Matapos ang pang-aabala ng tawag ni Vincent, nawalan na rin ng gana si Kate na manatili sa kama.Bumangon siya at nakitang tapos na palang kumain ang kanyang lola. Ang kinain nito ay ang tinapay na binili nila kagabi habang nag go-grocery. May ilang kahon din ng gatas sa kusina, at nagluto pa ito ng pritong itlog. Nang makita siyang gising na, nakangiting nagtungo ang lola niya sa kalan para ipagluto rin siya.“Lola, ako na po ang gagawa.”Kumaway ang lola niya. “Sa edad kong ito, kailangan ko ng mas maraming pagkilos p