Mabilis na umiling si Mitch. “Vincent, alam ko naman at naiintindihan kita. Ikaw pa ba? Hindi mo kailangang humingi ng tawad sa akin, hindi naman ako galit.”Napangiti na lang si Vincent ng pilit. Mariing magkasalubong ang kanyang mga kilay at nanatili siyang tahimik.“Vincent...” Kinagat ni Mitch ang kanyang labi, tila nag-aalinlangan. “Kung gusto mo, bumili na tayo ng flight ticket ngayon? Magkasama na tayong umuwi.”“Huwag na.” Pinilit ni Vincent na ngumiti sa kanya upang hindi ito mag-alala. “Matulog ka na muna, magpahinga ka nang maaga.”Umiling si Mitch, bakas ang lungkot sa mga mata. “Hindi ka masaya, kaya hindi ko rin ma-e-enjoy ang vacation na ito. Tutal, marami pa naman tayong oras para magbakasyon sa susunod, kaya mas mabuting umuwi na muna tayo.”Hinawakan ni Vincent ang pagitan ng kanyang mga kilay, tsaka sumandal sa sofa habang nakatitig sa kanya. “Kung ganoon, hindi ba parang ikaw naman ang nagiging agrabyado?”Isang malambing na ngiti ang ipinakita ni Mitch. “Syempre hi
Read more