All Chapters of A Crippled Wife in a Cold Marriage: Chapter 241 - Chapter 250

Natawa nang malakas si Kate.Sa totoo lang, naranasan niya rin ang ganitong mga sandali noong bata pa siya. Sobrang nakakapagod mag-ensayo ng sayaw, at kapag nagdi-diet ka pa ng husto, talagang nanghihina ang katawan mo. Kahit na sa logistics at sa likod ng entablado siya tumulong buong araw, nakakapagod pa rin. Kaya naman gutom na gutom na talaga siya ngayon.Sa gabing ito sa ibang bansa, magkakasama silang nag-aantay sa bango ng instant hotpot habang nakatitig sa umuusok na sabaw. It felt so good.Biglang nag-vibrate ang phone ni Kate dahil sa isang papasok na video call—mula kay Vincent. Naalala ni Kate na nag-text ito kanina na nakabalik na ito sa Maynila, kaya malamang ay nakita na nito ang annulment papers at ngayon ay tumatawag para sumagot. Tahimik siyang tumayo at nagtungo sa restroom para sagutin ang tawag.Ngunit laking gulat niya nang ang mukha ni Mitch ang lumitaw sa screen.“Kate,” tawag sa kanya ni Mitch, sabay lakad paikot sa bahay.Malinaw na nakikita ni Kate na nasa l

Napakalaki ng naging sakripisyo niya para lang makawala sa relasyong to. Tiningnan niya ang mga naunang chat nito mula kanina, napakarami at puro galit ang ipinadala nito ngayong gabi.Nawalan na siya ng ganang basahin ang mga mga chat nito kaya isang maikling reply lang ang ipinadala niya… Vincent, sinabi ko na ang lahat ng gusto kong sabihin. Kung hindi mo pipirmahan ang annulment papers, huwag mo na akong padadalhan ng message kailanman dahil hindi ko na ito babasahin.Pagkadala ng chat na ito, mabilis na pumasok ang sagot ni Vincent… Gagamitin mo ang annulment para bantaan ako? Sa tingin mo ba ay natatakot akong makipag-annul sa’yo ngayon?Hindi ito isang banta, sobrang sawang-sawa na siyang ulitin ang salitang ‘yan sa loob ng limang taon!Vincent, ang kasunduan para sa annulment ay nasa drawer na ng bahay, sigurado akong nabasa mo na ‘yun. Kung hindi ka natatakot sa annulment, pirmahan mo na ng mabilis at maayos, para pagbalik ko ay pormal na nating maasikaso ang mga legal na doku

When you start something, you have to give your one hundred percent effort to it. Kung noon ay nagpapagaling lang si Kate na parang walang gana at pwedeng ihinto anytime, ngayon ay ginawa niyang main goal ang muling makatayo sa ibabaw ng entablado. She was no longer like before na whatever the result is, okay lang sa kanya. The truth is, kailangan at dapat siyang makabalik sa stage na para talaga sa kanya.Kaya naman, nang maging malinaw ang kanyang goal, her whole being reached the strongest state of determination. Every day in her life, aside from video calling her grandmother sa Manila, ay nauubos sa pagtulong sa logistics at backstage ng dance troupe. And the remaining time was used for her rehabilitation training.Dahil sa ganitong kaabalahan at great teamwork ng grupo, tuluyan niya ng nakalimutan ang isa pang chapter ng buhay niya sa Pilipinas. That day, natapos na ang serye ng performances ng dance troupe sa France, and they were preparing to travel to Germany.At 5:00 AM in the

Isang three-minute video na may lumang kantang “Kaibigan” ang nagpakita ng buong kwento ng kanilang kabataan. Sa kalagitnaan ng kanta, nanguna si Mitch sa pag-awit habang sumasabay sina Norman at Barry…. “Kaibigan, magkakasama sa bawat landas, mga sandaling lumipas ay ‘di na magwawakas. Isang salita, isang buhay, pag-ibig na tunay, isang tagay...”Sa huling bahagi ng kanta, hindi na napigilan nina Norman at Barry na maiyak sa matinding emosyon.“Vincent! Happy birthday! Cheers to long-lasting friendship!” malakas na sigaw ni Mitch habang nagtutulak ng isang malaking birthday cake palabas.Nakasaad sa ibabaw ng cake ang dedikasyon…. Happy Birthday sa pinakamamahal naming Vincent! Mula sa iyong mga tunay na barkada!Pati si Vincent ay naluha na rin sa nasaksihan. “Salamat... maraming salamat sa inyo...”“Huwag sa amin ang pasasalamat! Pasalamatan mo si Mitch, because this whole plan was her idea! Maging ang cake ay mismong gawa rin ni Mitch with her own hands.” Itinulak ni Norman si Mitc

“Ah... sige po, Sir,” sagot ng guard na hindi maintindihan kung bakit nakikipag-usap ang lalaking ito sa kanya. Normal lang ba talaga sa mga mayayaman na maging ganito kadaldal kapag nakakainom sila nang marami?Sa mga sandaling ito, talagang napakaraming gustong sabihin ni Vincent. Habang nag-aantay ng sasakyan, sinabihan niya ang guard, “Napakaraming pagkain ang inihanda ni Lola para sa akin, sinadya niya talaga ‘yun para sa birthday ko.”“Ah, ganun po ba? Napakabait naman pala ng lola niyo,” wala na lang nagawa ang guard kundi ang sumabay sa mga pinagsasabi niya kahit pa nagtataka siya dahil napakalayo ng Baguio na pupuntahan nito..“Oo, napakabait ni Lola, she's the most important person to me... kailangan ko nang bumalik ngayon, I can't keep her waiting for too long.”“Tama po ‘yan, Sir, kailangang bigyan ng oras ang mga matatanda.”“Kapag nagkaroon ako ng free time sa kumpanya, I will bring Lola to a nice vacation para makakita ng dagat...”“Sir, napakabait at napaka-responsable