Tous les chapitres de : Chapitre 21 - Chapitre 30

CHAPTER TWENTY-ONE

BAGO pa man muling lumitaw si Mitch, palagi ng ganito si Vincent. Malumanay siyang kausap, mahinahon siyang pinagsasabihang matulog nang maaga, at marahang hinahaplos ang buhok niya.Hindi sila kailanman nag-away. Pero ano naman ang ibig sabihin noon? Ano ang kahulugan ng isang kasal na walang away, pero wala ring tunay na pag-unawa? Ayaw na ni Kate na balikan pa ang lahat ng nangyari sa pagitan nila ni Vincent. Sa tuwing naiisip niya ang nakaraan, parang may mahigpit na sinturon na umiipit sa ulo niya, masakit, nakakasakal. Kung ganoon lang din, mas mabuting mag-aral na lang.Agad siyang bumangon. Pagkatapos maghilamos at mag-ayos, dinala niya ang laptop at cellphone sa guest room, at nagsimulang maghanap ng study-abroad application agencies at mga related posts.Sinasabi nga nila na sobrang talino na talaga ng big data ngayon. Kagabi lang siya nanood ng performance, at ngayong araw, ang homepage niya ay puno ng posts tungkol sa dance drama kagabi.Doon niya nalaman ang pangalan ng m

CHAPTER TWENTY-TWO

Ang nagsalita ay si Frank Joson. Kakagaling lang niya sa restroom ng party hall, at may kakaibang tingin sa kanyang mga mata habang nakatingin kina Vincent at Mitch. Kitang-kita ang pagbabago ng kulay ng mukha nilang dalawa lalo na si Vincent.Mula pa noong college, siya na ang student leader talented, confident, at bihirang mapahiya sa publiko.Ngunit ang pagkagulat na iyon ay saglit lamang.Mabilis siyang bumawi, ngumiti nang may perpektong composure.“Yes,” sabi niya nang mahinahon. “That’s why for the past five years, my wife hardly went out. She focused on rehabilitation training. Now there’s finally some improvement, but she’s still very sensitive, afraid of people looking at her differently. That’s why she rarely appears in public. Convincing her to attend this dinner took a lot of effort. I assured her that Mr. Abaya only invites well-mannered guests who would never offend her.”Napakaganda ng pagkakasabi ni Vincent.Ibig sabihin, kung ipagpapatuloy pa ni Frank ang usapan, siya

CHAPTER TWENTY-THREE

TALAGANG kahanga-hanga ang naging itsura ng mukha nina Vincent at Mitch halo ng gulat, kaba, at pilit na pagpipigil. Sa totoo lang, takot pa rin si Kate. Takot na muling makita ng lahat ang pagkapilay niya. Takot na pag-usapan ang paa niya.Pero pinangako niya na sa sarili niya, hindi na siya pwedeng manatili habang-buhay sa anino, parang dagang takot sa liwanag. At lalo na ngayon, sa sandaling makita niya ang mga ekspresyon nina Vincent at Mitch wala na siyang dahilan para umatras.“Kate!” Kitang-kita ang sakit sa mga mata ni Maam Agatha. Lumapit ito at inabot ang braso niya, parang sinasabi—nandito ako. Biglang nagkaroon ng sandigan ang katawan at puso ni Kate. At ang pinakamalapit na tao sa kanya, ang kanyang asawa ay sa sandaling iyon ay hawak ang kamay ni Mitch, inaalalayan ito habang tila nanghihina…Ang mga bisita ay pawang kaibigan nina Sir Nelxon at Maam Agatha may guro at businessman. Walang tumingin kay Kate nang may pangmamaliit. Pero ang pagkapilay niya ay katotohanan.L

CHAPTER TWENTY-FOUR

Lumapit si Maam Agatha para silipin ang video sa cellphone ni Frank.. Lumapit din ang babaeng nagsabing dancer siya, si Mitch..Hindi alam ni Kate kung bakit may video ng kasal niya si Frank. Ang kasal niya ay hindi engrande, hindi rin public. Hindi pa nga siya nag-post kahit saan.Pero iyon nga ang video. At doon niya nakita ng nakangiti siya nang ganoon kaganda. Noong panahong iyon ay mahal na mahal niya si Vincent. At taos-puso siyang naniwalang makakasama niya ito habang-buhay.Ngunit parang napakatagal na noon. Sobrang tagal na ay nakalimutan na niyang kaya pala niyang ngumiti nang ganoon.Ngayon lang niya napansin na sa video ng kasal, ang mukha ni Vincent ay punp ng desperasyon, parang simula pa lang noon ay tapos na ang buhay niya.Vincent…Why did you even marry me?Lahat ng mata ay nakatuon kina Vincent at Mitch. May video na. Wala nang maitatanggi.Si Mitch ay iyak nang iyak.Samantalang si Vincent ay matatag pa rin. Handang ipagtanggol si Mitch. Agad niyang itinago si Mitch

CHAPTER TWENTY-FIVE

AGAD namula ang mukha ni Mitch, at ang mga matang kanina pa pinipigilan ang luha ay tuluyan nang namuo sa gilid ng kanyang mga pilik-mata. Ramdam ang kanyang pagkaapi habang mahigpit siyang hinawakan sa kamay ni Vincent at marahang inilabas sa lugar na iyon, parang ayaw niyang makita ng iba ang pagkabasag niya sa sandaling iyon.Mariing tinitigan ng tingin ni Maam Agatha ang asawang si Nelson, tila sinisisi ito sa naging eksenang naganap ngayong gabi. Para bang “Ikaw ang dahilan kung bakit naging ganito,” ang sinasabi ng kanyang mga mata. Pagkatapos ay humarap siya kay Kate at diretsahang nagtanong,“Kate, ano bang tingin mo sa project na ito? We’ll listen to you. Ikaw ang masusunod.”Bahagyang ngumiti si Kate at kumindat pa kay Maam Agatha, parang gustong gawing magaan ang bigat ng usapan kahit pa masakit.“Huwag niyo na po akong isipin, Ma’am. Whatever decision you and Mr. Nelson make, okay lang po. Don’t worry about me,” sabay biro niya, “Ma’am, ako po si Little Flying Swallow. I

CHAPTER TWENTY-SIX

“Oo.” Tahimik na sagot ni Kate, tila wala na ring gana pang magpaliwanag.Isang hakbang ang inilapit ni Vincent, bigla siyang napalapit, sobrang lapit na kitang-kita na niya ang mga pinong guhit ng pagod sa paligid ng mga mata nito.Sabi nga nila, thirty is the age of stability.Pero si Vincent, wala pa sa trenta, may bakas na ng pagod ng mga taon.“Kate…” Hinawakan niya ang balikat ng babae.. May banayad na halimuyak ng pabango mula sa kanya. “Sa mga taon na ito… hindi ba kita inalagaan ng maayos?” tanong niya.Habang sinasabi niya iyon, hindi na niya maitago ang pagod, nasa pagitan ng nakakunot na noo at sa nangingitim na ilalim ng kanyang mga mata.Marahang napabuntong-hininga si Kate.Oo. Aaminin niya, ginawa ni Vincent ang lahat ng kaya niya para alagaan siya. Sa pagkain, sa gamit, sa tirahan, sa pera. Pati sa kanyang lola at pamilya, never siyang nagdalawang-isip gumastos. All out. Walang reklamo.Pero Vincent…Ang ganitong klase ng “kabutihan” mo, mas gugustuhin ko pa noong una p

CHAPTER TWENTY SEVEN

SUMUSUNOD ang puso niya sa bawat galaw ni Vincent. Kaya inaayos niya ang mga pagkain nito, inalagaan nang mabuti ang bahay, pilit ginawang warm and peaceful ang lugar, isang tahimik na pahingahan na maaari niyang uwian. Kahit gabi-gabi itong umuwi ng sobrang late, umaasa pa rin siyang sa oras na makapasok ito sa bahay, makakapag pahinga man lang siya nang maayos…Pero sayang dahil mukhang hindi niya kailanman kailangan ang lahat ng iyon. Kung gano’n, hayaan na lang ang taong gusto niya ang mag-alala para sa kanya.Nagpasya si Kate na maligo muna, tapos mag-check ng impormasyon tungkol sa pag-aaral sa abroad bago matulog. Pero minsan, nakakainis talaga ang social media. Palagi nitong naipapakita ang mga bagay na ayaw mong makita.Pagbukas niya ng social media, biglang lumitaw sa homepage niya ang post ni Mitch.Kaka-post lang nito, ilang minuto pa lang ang nakalipas. Tungkol sa nangyari ngayong gabi.Isang litrato ng magkahawak na kamay.Kamay ni Vincent, hawak ang kamay ni Mitch.Ang c

CHAPTER TWENTY-EIGHT

Kung ano ang itsura ng isang Vincent na tuluyang nawawala sa sarili, iyon ang bagay na hindi kailanman alam ni Kate.Mula nang makilala niya ito, si Vincent ay parang hamog sa kabundukan, tulad ng berdeng kawayan sa gitna ng gubat na malamig, tahimik, at laging may distansya. Palaging may manipis na tabing sa pagitan niya at ng mundo. Nakikita mo siya, pero hindi mo siya lubos na mahawakan.Kahit matapos silang ikasal, ganoon pa rin siya.Pero ang Vincent na nasa harap niya ngayon—ibang-iba.Ito ay hindi basta galit. Ito ay isang uri ng pagkabaliw na bihira niyang makita.Napako ang tingin ni Kate sa punit na harapan ng polo ni Vincent sa mga butones na natanggal at sa hubog ng mga kalamnan na lumitaw sa ilalim. Sa halip na kilig, takot ang gumapang sa dibdib niya.“Vincent, what are you doing?”Mahigpit niyang ibinalot ang kumot sa sarili niya, parang iyon na lang ang natitirang panangga.“Ano sa tingin mo ang gagawin ko?” malamig ngunit mabagsik ang tingin niya.“Asawa kita. Kinakain

CHAPTER TWENTY-NINE

Sagad na sagad na sa pagkainis ni Kate. Hindi, seryoso hindi na talaga niya gusto ang posisyong asawa pa siya ni Vincent. “Vincent,” hindi na niya napigilan ang sarili, “ano ba ang obsession mo at feeling mo kailangan talaga nandito ako sa bahay na ito bilang asawa mo? I don’t want to be your ‘forever Mrs. Vincent Fuentebella’ Hayaan mo na si Mitch ang magbanta sa posisyon ko, okay lang sakin!”Huminto sandali si Vincent, pero isang mapanuyang ngiti lang ang isinagot. Para bang iniisip niyang nag-iinarte lang siya. Wala siyang sinabi at diretso lang siyang pumasok sa master bedroom at naligo.Matapos ang nangyari kanina, pawis na pawis din si Kate. Naligo ulit siya, nagpalit ng T-shirt, at muling humiga sa kama. Sa kalagitnaan ng gabi, bumuhos ang malakas na ulan. Ang tunog ng patak ng ulan sa bintana ay parang white noise na nakakaantok. Biglang lumamig pa lalo ang paligid. Habang nakikinig siya sa ulan, unti-unti siyang nakatulog.Kinabukasan, kusa siyang nagising. Nang silipin niya

CHAPTER THIRTY

“Ikaw na ang magbukas!” ani niya…Nanatili siyang nakatayo sa kinatatayuan niya, iniwas ang mukha, nakasandal sa pader habang mahigpit na dinidiinan ang sobre sa kamay niya.Nadagdagan ng kaunting pagkawalang-gana ang tingin ni Vincent.“Tumitindi yata ang topak mo nitong mga nakaraang araw,” sabi niya, may halong pagod.Pero hindi na niya pinilit pa. Wala ring bakas ng pagdududa na may itinatago siya sa likod. Tahimik lang siyang pumasok sa loob ng bahay.Sa huli, si Ate Nova ang nagbukas ng package. Samantalang si Kate, mabilis na itinago ang results at bumalik sa guest room.“Kate, get ready. Aalis na tayo,” sigaw ni Vincent mula sa labas.“Vincent!” Lumingon siya, puno ng inis.“Hindi mo ba kayang irespeto man lang ako? Lahat na lang ba kailangang biglaan at parang announcement?”Lumapit si Vincent sa may pintuan ng guest room. “Mrs. Fuentebella, biglaan pa ba ito? Today is your father’s birthday.”Natigilan si Kate. “O,” taas-kilay niyang dagdag, “or do you want me to go alone?”

Dernier

1 2 3 4 5

Scanner le code pour lire sur l'application