Tous les chapitres de : Chapitre 31 - Chapitre 40

CHAPTER THIRTY-ONE

Ang mga salitang “hindi ka na muling makakasayaw”—para sa kanya, at para rin kay Vincent ay parang hatol na kamatayan. Hindi niya makakalimutan ang reaksyon ni Vincent nang marinig niya iyon. Matapos ang matinding pagkagulat, parang may humila sa kaluluwa nito palabas ng katawan. Mula sa sandaling iyon, ang buhay na masigla, at mainit na Vincent ay namatay.Sabay silang ginapos ng salitang “habang-buhay.”Siya ay habambuhay na nawalan ng entablado. Ito naman ay habambuhay na nagbabayad ng kasalanan.“I failed her.” Tatlong salita pero iyon ang naging pinakamabigat na pasan ng buong buhay ni Vincent. Mula noon, namatay si Vincent. Ang naiwan na lang ay ang asawa ni Kate, isang naglalakad na parang robot. Walang init, walang emosyon, parang nagmistulang patay na tubig. Ginagampanan ang papel ng asawa, manugang, at bayaw, step by step, walang kaluluwa.Pero ngayon… Buhay na naman siya.Bumalik si Mitch at kasama niyang bumalik ang liwanag ng buhay ni Vincent.Ngumiti siyang muli. Ang mga

CHAPTER THIRTY-TWO

“Pa, may hiya ka pa ba?” Hindi na napigilan ni Kate. Hindi niya talaga maisip kung paanong umabot sa ganitong level ang pagiging maluho ng sarili niyang pamilya. Lumaki silang ordinaryong pamilya—six digits? May naipon na ba ang mga magulang niya ng ganung halaga sa buong buhay nila?Pagkarinig noon, biglang sumabog sa galit ang tatay niya.“Sino ang kausap mo? Bastos kang bata ka! Walang modo!” galit na sagot sa kanya ng ama.“Oo! Wala akong modo!” nanginginig ang boses ni Kate. “Kasi walang nagturo sakin na maging makapal ang mukha at manghingi ng kung anu-ano sa iba—”Itinaas ng tatay niya ang kamay at handa na siyang sampalin pero mabilis na humarang si Vincent, inabot siya at niyakap, inilagay ang sarili niya sa pagitan nilang dalawa.Ang sampal kay Vincent tumama.“Lintik kang bata ka!” sigaw ng tatay niya, halos wala na sa sarili.“Araw ko ngayon! Sinadya mo bang sirain? Gusto mo ba talagang patayin kita?!”Humakbang si Vincent, tuluyang hinarangan si Kate, at hinarap ang tatay

CHAPTER THIRTY-THREE

SYEMPRE, hindi niya pwedeng sabihin ang mga salitang ’yon ng diretso.Kapag sinabi niya, siguradong magwawala ang mga magulang niya, chaos level, at lalo lang pahihirapan ang pag-alis niya rito.Muling nagsimulang mangaral na naman ang kanyang ina, paulit-ulit na parang sirang plaka.“Ikaw talaga, five years na kayong kasal. Kailan ka ba matututo? Bilisan mo na at magkaanak kayo ng manugang ko ng isang lalaki! Para maitali mo siya. Kung ikaw ayaw mong manganak, marami diyan sa labas na willing magbigay ng anak sa kanya. Bakit ang tanga-tanga mo? Sinasabi ko sa’yo, kung this year hindi ka pa rin buntis, huwag ka nang bumalik dito,” bulalas pa nito sa kanya. “Makinig ka nga at sa totoo lang, wala ka ng silbi. Huwag kang umasa na aalagaan mo kami pagtanda namin. Ang tanging magagawa mo na lang sa buhay na ito ay hawakan ng mahigpit ang manugang ko. Kahit hindi mo isipin ang sarili mo, isipin mo naman kami! Ano ng mangyayari sa akin at sa tatay mo pagtanda namin? Sa kapatid mo, ano?” dagd

CHAPTER THIRTY-FOUR

“Halika, manugang, kumuha ka ng chicken leg,” ani ng kanyang ina… Masiglang nagsalin ng ulam ang nanay niya kay Vincent, gamit pa ang serving spoon para ipakitang malinis.“Ay hindi na po, hindi na po,” magalang na tanggi ni Vincent habang inililihis ang mangkok. “Kay Papa na lang po. Special day niya ngayon.”Tahimik na napasinghal si Kate sa loob-loob niya. Hindi naman talaga gusto ni Vincent ang lutong bahay nila. Mahilig si Vincent sa maanghang, pero ayaw na ayaw niya sa mamantika. At ang puting manok na iyon ay lumalangoy sa mantika parang checklist ng lahat ng ayaw niya.Pero kailan ba napigilan ang nanay niya kapag nagdesisyon na?Paulit-ulit siyang nagsalin kay Vincent, paulit-ulit ding binibigyang-diin na serving spoon ang gamit. Sa isang iglap, nagmistulang bundok ang laman ng mangkok ni Vincent. Nakita ni Kate ang pilit na ngiti at hirap na hirap na tingin ni Vincent, alam niyang sa loob loob ng asawa ay naiinis na ito at ang tanging nasabi lang niya sa sarili: Deserve!Noon

CHAPTER THIRTY-FIVE

“Kailangan ng bagong bahay, ’di ba?” tanong pa ni Kate sa kapatid.Natigilan si Pina, pero tumango rin. Hindi niya alam kung ano ang balak ni Kate.Mapait na ngumiti si Kate. “May isang paraan.”“Ano?” sabay na tanong ng ina niya at ni Benjie…Kumikislap ang mga mata nila sa pag-asa.Kinuha ni Kate ang bag niya, ang ngiti ay puno ng pangungutya. “Makipaghiwalay ako kay Vincent. Tapos pakasalan ng girlfriend mo Benjie si Vincent…Hindi lang bahay ang makukuha niya, kundi lahat-lahat kay Vincent, magiging sa kanya. Walang middleman, walang patong. Direct deal,” ani ni Kate na kumislap ang mga mata…Napatigil ang pamilya niya sa harap niya, parang tinamaan ng kidlat. Tanging si Vincent lang ang biglang natawa. Iyon ang hindi inaasahan ni Kate. Akala niya masasaktan o maiinsulto si Vincent sa sinabi niya. Napayuko siya, pero totoo, tumatawa si Vincent. Nandoon pa rin ang ngiti sa mukha niya. Ano pa man, hindi na rin kayang ituloy ang hapunan. Tumalikod si Kate at dumiretso palabas.Hindi pa

CHAPTER THIRTY-SIX

Tumunog ang cellphone ni Vincent. Biglang naputol ang music.Caller ID: My baby Mitch…Sa sandaling makita ni Kate ang pangalan na iyon ay parang bigla ring naputol ang pag-agos ng luha niya. Pinatay ni Vincent ang Bluetooth, huminto sa gilid ng daan, at sinagot ang tawag. Hindi marinig ni Kate kung ano ang sinasabi sa kabilang linya. Ang nakikita lang niya ay unti-unting bumibigat ang mukha ni Vincent, nagiging seryoso, nagiging aligaga.“Pupunta ako agad,” sabi ni Vincent bago ibaba ang cellphone. Pagkatapos ay tumingin siya kay Kate. “Kate, ihahatid muna kita pauwi. May sakit si Mitch, kailangan kong puntahan.”Expected. Binuksan ni Kate ang pinto ng sasakyan. “Huwag na. I can go home by myself.”“Kate—”Hindi na natuloy ang sasabihin niya. Agad siyang bumaba. Isinara ni Kate ang pinto ng malakas, iniwan ang natitirang salita sa loob ng kotse.Hindi rin naman nagtagal si Vincent. Walang pag-aalinlangan, iniikot ang manibela at mabilis na umalis, diretsong direksyon kay Mitch.Tahimi

CHAPTER THIRTY-SEVEN

Si Lola Matilda pa rin, siya pa rin ang araw-gabi na nag-alaga sa kanya sa ospital… Isa-isang bumabalik ang mga alaala sa isip ni Kate, lalo na noong panahong nagpasya si Vincent na pakasalan siya.Halos magdiwang ang mga magulang niya noon. Pilay na ang anak nila pero parang may golden son-in-law na nahulog mula sa langit. Bukod sa pagkwenta kung magkano ang hihinging bride price, wala na silang inisip na iba.Si Lola lang ang humawak sa kamay niya noon at mahinang nagsabi, “Kate, apo, kahit anong mangyari, huwag mong kalimutan na mahalin mo muna ang sarili mo, higit sa lahat.”Noon pa lang, nakita na siguro ni Lola. Alam niyang hindi ito isang relasyon na magdadala ng tunay na kaligayahan pero hindi niya kayang pigilan si Kate.Nakatingin si Kate sa labas ng bintana. Mahapdi ang mga mata niya.Lola… sorry. Hindi ko nagawang mahalin ang sarili ko.Pagdating ng sasakyan sa bahay ni Lola, gabi na. Nakasindi ang ilaw sa loob, isang mainit na kahel na liwanag, parang may sinding lampara

CHAPTER THIRTY-EIGHT

Bahagyang ngumiti si Kate. Sa harap ng taong tunay na nagmamahal sa’yo, wala kang maitatago.“Lola,” sabay akbay niya sa braso nito at isinandal ang ulo sa balikat nito.“Gusto kong mag-aral ulit sa labas ng bansa. Sa tingin mo, okay lang ba?”Si Lola Matilda ang tanging taong kaya niyang kausapin ng buong puso. Pagkarinig noon, kumislap ang mga mata ni Lola. “Of course! Maganda ’yan! May konti pang ipon si Lola, huwag kang matakot.”Biglang uminit ang mga mata ni Kate. Niyakap niya ang baywang ni Lola.“Lola, may pera na rin po ako ngayon.”Si Lola lang palagi ang walang kondisyon na sumusuporta sa kanya.“Alam ko,” mahinang tawa ni Lola habang hinahaplos ang ulo niya. “May pera ang apo ko. Pero ang sa’yo ay sa’yo. At ang kay Lola para sa apo ko,” ani pa nitong hinaplos ang mukha niya.“Lola…” saglit siyang napatigil, sabik sa lambing ngunit may pangamba sa puso.“Pero kung umalis ako, baka years bago ako makabalik. Paano kung mamiss kita?”“Hay naku, bata ka,” nakangiting sagot ni Lo

CHAPTER THIRTY-NINE

May mga bagay talaga na kapag huminto ka na kapag sinubukan mong magsimula ulit hindi na talaga pwede. Hindi na niya mabilang kung ilang beses siyang nadapa. Hindi na niya kayang umikot, tumalon, o gumalaw tulad ng dati.Nang muli siyang bumagsak, sumabog ang matinding sakit. Nakahandusay siya sa sahig, ang pawis at luha sabay na umaagos sa kanyang mukha.Sa wakas ay sumuko siya.Kate, imposible na. Limang taon na ang nakalipas mula nang sabihin ng doktor na hindi ka na makakasayaw. Limang taon. Ang katawan mo ngayon, matigas na parang kawayan, paano ka pa babangon? Paano ka pa tatalon?Bigla niyang naramdaman na parang may tao sa labas. Pag-angat niya ng ulo, nakita niya sa labas ng salaming pader si Lola at may isang lalaking katabi nito.That man was Frank Joson? Why was Grandma with him? Napatigil ang mundo niya. Nakita ba nila ako? Sa ganitong itsura? Biglang sumiklab ang matinding hiya at takot.Sa isip niya, bumalik ang mga boses, parang sumpa, parang multo.“Sumasayaw siya dati

CHAPTER FORTY

Hindi niya kailanman inasahan na si Frank pala ay dating estudyante ng Lola Matilda niya. Ngayong araw pala ang outreach performance nila sa elementary school dito sa lugar. Kakababa lang niya ng sasakyan ng makasalubong niya si Lola, at habang nagkukuwentuhan, sabay na silang umuwi sa bahay.At doon ay nasaksihan niya ang sandaling muling sumayaw si Kate.Ang batang lalaking dati ay umiiyak sa ilalim ng puno dahil hindi niya maayos ang sayaw ngayon ay kaya na niyang buhatin ang pilay na siya, at higit pa roon, ibinabalik pa sa kanya ang mga salitang minsan niyang ibinigay bilang lakas ng loob.Dahil may isa pa siyang performance sa hapon, sandali lang nagtagal si Frank sa kanila… Uminom lang ng tubig at nagpaalam, may usapan pa silang babalik siya sa gabi para maghapunan.Ngayong araw, parang muling nagising ang dance soul ni Kate. Hindi siya mapakali, buong hapon siyang nasa training room. Nag-ensayo siya ng mga simpleng basic steps. Pero mabilis ding napagod ang katawan niya. Nauupo

Dernier

1 2 3 4 5

Scanner le code pour lire sur l'application