Todos os capítulos de A Crippled Wife in a Cold Marriage: Capítulo 661 - Capítulo 670

Tapos na silang kumain, pero maaga pa kaya na maglaro si Anthony na maglaro. May nag-suggest ng Fight the Landlord, may gustong mag-laro ng idiom chain, at may naisip ding tulaan. Pero sa huli, ang napili ay ang lumang laro ng Truth or Dare.Si Anthony ang namuno. "Nasa labas na nga tayo para mag-enjoy, mag-aaksaya pa ba tayo ng utak sa tula at idiom chain na yan??? Yung madali na lang at exciting!"Kaya Truth or Dare ang pinili.Walang masyadong props; kumuha lang si Anthony ng isang maliit na melon mula sa prutas para ipasa-pasa habang may tumutugtog na music mula sa phone. Sa unang ilang rounds, ang melon ay palaging napupunta kina Anthony at Gabriel, kaya medyo matindi ang mga tanong na ibinabato sa kanila.Sa ganitong edad, ang nararamdaman ng isang tao ay mahirap pang sabihin ng diretsahan, kaya ginagamit ang larong ito para ilabas ang mga lihim na paghanga. Natanong sina Gabriel at Anthony kung may gusto ba sila sa klase.Mariing tumanggi si Gabriel na wala. Pero si Anthony ay

Pag-uwi ni Vincent sa bahay, dumaan muna siya sa kwarto ng lola para silipin ito at nakita niyang mahimbing na itong natutulog, may ngiti pa nga sa mga labi nito. Napangiti rin siya bago pumasok sa sarili niyang silid at naligo. Nakatong-patong sa ibabaw ng mesa ang regalong ibinigay sa kanya ni Mark. Ito ang kaisa-isang regalong natanggap niya ngayong kaarawan maliban sa cake. Hindi naman sa nag-iinarte siya kung may magregalo man o wala ang mga kaklase niya, pero hanggang sa matapos ang salo-salo, hinintay niya ang crystal ball na may temang "Galaxy" na sinasabi ni Anthony na inihanda raw para sa kanya pero walang dumating.Maganda ang panahon noon. Sa labas ng bakuran, kitang-kita ang nagniningning na mga bituin sa kalangitan. Puno ng tawanan at ingay ang buong bahay na parang hindi nito kailanman naramdaman noon, pero sa kabila niyon, may naiwang malaking puwang sa dibdib niya na hindi niya alam kung paano pupunan.Isang napakaliit na kahon ang ibinigay ni Mark. Hindi niya alam kun

Mabilis na sumakay si Vincent sa naghihintay na bus para lang makasabay si Kate.Dahil oras na ng uwian ng mga estudyante at manggagawa, halos wala nang magagalawan sa loob ng bus. Unang nakasakay si Kate kaya unti-unti itong naipit patungo sa pinakagitna ng row, habang si Vincent naman ay naiwan sa may gilid ng pinto sa unahan. Dahil sa mga matatangkad na pasaherong nakatayo sa pagitan nila, hindi agad siya napansin ng dalaga.Walang kamalay-malay si Kate na iisang hangin lang ang nilalanghap nila sa loob ng siksikang sasakyang iyon.Paminsan-minsan lang masisilayan ni Vincent ang kaunting anino ni Kate—tuwing kumakawag at lumilikha ng kurba ang bus sa kalsada. Napansin niyang medyo umitim ang balat ng dalaga ngayong summer, pero mas lalo namang lumitaw ang kakaibang katatagan at liwanag sa mga mata nito. Malayo na ito sa mukha ng isang takot at musmos na batang nakilala niya noon.Habang tumatama ang sinag ng papalubog na araw sa bintana, pinalilibutan nito ang gilid ng mukha ni

"Maraming tao sa bus, bakit naman ako matatakot?" simpleng sagot nito habang dahan-dahang naglalakad.Magkatabi silang naglakad sa kahabaan ng daan na nilalaman ng matatayog na puno ng mahogany, habang unti-unting lumulubog ang huling sikat ng araw at pinalilibutan sila ng napakaraming taong nagmamadaling umuwi. Biglang sabay na natahimik ang dalawa, tanging tunog ng gumagalaw na mga dahon at mga sasakyan sa malayo ang maririning."Kate..." Ilang beses sanang magsisimulang magsalita si Vincent, pero laging nauudlot ang bawat linyang babanggitin niya dahil sa mga taong patuloy na dumadaan at pumapagitna sa kanila. Hanggang sa makarating na lang sila sa harapan ng gusali ay wala pa rin siyang nasasabi.Walang kamalay-malay si Kate na may napakarami palang gustong sabihin ang binata. Pagdating sa mismong tapat ng bakeshop, kumaway na ang dalaga bilang paalam. "Bye! Pasok na ako sa taas."Tahimik na pinanood ni Vincent ang pagtalikod at pag-akyat nito; napakarami niyang gustong itanong

Pero hindi siya ganoon. Lampas trenta na ang totoong edad ng kanyang kaluluwa. Naranasan na niya ang lahat ng klase ng maalab na pagmamahal, matinding sakit, at walang kapantay na poot sa nakaraang buhay.Wala na siyang dapat itago, ikahiya, o ipagkait pa."Vincent," prangka at direktang sinabi ni Kate habang nakatitig sa mga mata ng binata. "Sa totoo lang, ayoko sa mga hula-hula, patama, o pagpapahiwatig. Baka mali lang ang pagkakaintindi ko sa mga sinasabi mo, pero kung base sa sarili kong pananaw, ito ang gusto kong sabihin sa'yo: Vincent, baka dati ay nagustuhan ka nga ni Kate... pero ngayon, hindi na."Sa mismong sandaling iyon, nakita niyang pumurol at biglang nawala ang kaunting kislap sa mga mata ni Vincent, na agad napalitan ng isang malamig at madilim na kawalan.Tama kaya ang hula niya?Sayang naman... Vincent, bakit ba palagi ka na lang nahuhuling magmahal sa panahong hindi na ikaw ang mahal ni Kate?"Bakit?" tanong ni Vincent. Kapag pinilit ng binatang ito ang isang