All Chapters of One Night Lie: Marriage Trap with the Merciless Billionaire: Chapter 21 - Chapter 30

Hinalikan lang si Locklan pabalik ni Eloise, hinayaan ang sarili sa sandaling iyon. Ang mga halik nila ay mainit, halos marahas; may halong galit, may pagnanasa, at may kung anong hindi nila mapangalanan. Na para bang gusto nilang lamunin ang isa’t isa.Mahigpit siyang hinila ni Locklan palapit. Dumulas ang mga kamay nito pababa sa mga hita niya at mariing hinawakan, parang ipinapaalala kung sino ang may kontrol.Bawat dampi ng labi ni Locklan ay parang kuryenteng dumadaloy sa balat ni Eloise. Hindi pantay ang tibok ng puso niya, halo-halong galit, takot, at isang matinding pagnanais na maramdaman na gusto siya. Sa lasa ng halik nito, bumabalik ang mga bagay na kinamumuhian niya rito, pero kasabay noon ay ang init na nagpapahina sa kanya. Sa pagitan ng bawat halik, parang gusto niya itong itulak palayo, pero kasabay din nito ang pagnanais na tuluyan na lang magpakawala sa mga bisig nito.Biglang tumigil si Locklan. Parang naputol ang init sa ere, naging malamig at biglaan ang lahat.

Ang mabigat na katahimikan matapos ang unang asaran ay parang nagpabigat sa hangin sa paligid. Huminto si Locklan sa harap ni Alen, ang mga mata niya ay madilim at malamig, tuwid ang tindig at parang may sariling bigat ang presensya.“Mula kailan pa ako nagkuwento sa 'yo ng ginagawa ko sa isang babae sa loob ng kwarto?” sagot niya, mababa ang boses at matalim, parang isang diretsong suntok.Nagtaas ng kilay si Alen. Kontrolado ang tono niya, may halong pino at legal na ironiya na karaniwan niyang ginagamit sa korte para ma-pressure ang kalaban.“Wow, ang sama ng mood mo, ah,” sabi niya, kalmado lang. “What happened to you?”Hindi agad sumagot si Locklan. Iniwas niya ang tingin, parang tapos na ang usapan, at umakyat sa hagdan ng private jet nang diretso ang hakbang. Sumunod si Alen, tahimik siyang nagmamasid, para bang bawat kilos ni Locklan ay ebidensya sa isang kaso na siya lang ang nakakaalam.Binati sila ng piloto nang propesyonal.“Good morning, gentlemen. Please be seated a

Napabuntong-hininga si Eloise at naglakad papunta sa closet. Kumuha siya ng lingerie at nagsimulang magbihis. Medyo malakas ang boses niya, sapat para marinig ni Ivy, pero ramdam ang pait sa tono.“Buong buhay ko may pinangarap ako… pero hindi naman nangyari,” sabi niya habang dahan-dahang pumapatak ang luha sa pisngi. “Siguro darating talaga yung moment na biglang magigising ka sa katotohanan. At minsan, sobrang sakit n’on. Doon mo maiintindihan na walang fairy tale sa totoong buhay. Ang meron lang ay realidad at ang mga desisyon natin.” Inayos niya ang suot at pilit na huminga nang malalim. “Minsan, yung mga desisyon na ‘yon ang nagtutulak sa atin sa mga sitwasyong ayaw naman talaga natin. Wala tayong choice kundi magpatuloy, one day at a time, at matutong huwag basta magtiwala.” Sandali siyang tumigil. “At hindi ka naman sumobra magsalita, Ivy. Totoo… may mga taong sobrang nagbigay sa akin ng disappointment.”Nagkrus ng mga braso si Ivy at ngumiti nang may biro.“Naku, Ma'am El

Hindi sumagot si Eloise, pero lalo pang lumakas ang iyak niya. Mabigat ang paghinga niya, pataas-baba ang dibdib na parang hindi niya makontrol.“Umiyak ka lang,” mahina at mahinahong sabi ni Ivy. “Ilabas mo lahat ng bigat na ‘yan. Huwag mong kimkimin. Walang manghuhusga sa 'yo dito.” Ngumiti siya nang kaunti, may lungkot pero may init. “At makakaasa ka sa akin. Mas marunong pa akong magtago ng sikreto kaysa ng recipe.” Sandali siyang tumigil at tumitig nang diretso kay Eloise. “Hindi niya malalaman. Kung iyon ang kinakatakot mo. Gusto lang talaga kitang tulungan.”May kakaibang balanse ang boses ni Ivy, may gaan pero may tapang. Parang boses ng taong marami nang pinagdaanan pero hindi pa rin nawawala ang paniniwalang may halaga ang malasakit.Matagal na umiyak si Eloise. Nang medyo kumalma siya, tinanggap niya ang panyo na inabot ni Ivy at pinunasan ang mukha. Mahina ang boses niya nang magsalita.“Alam kong gusto mo akong tulungan. At nagpapasalamat ako, sobra. Pero may mga bagay

Napabuntong-hininga si Eloise at umiling.“Ngayon mas naiintindihan ko na ang ugali mo. Pero delikado ‘yan!” sabi niya, ibinaba ang boses at naging mas seryoso ang tono. “Nakikisalamuha ka sa mga taong hindi mo kilala. Paano kung may mangyaring masama? Sino ang sasagip sa 'yo? At yung boyfriend mo, okay lang sa kanya?”Napatawa nang mahina si Ivy, pero seryoso pa rin ang mga mata niya.“Kaya ko ang sarili ko, Eloise,” sagot niya nang matatag. “At alam mo ba? Magaling ako dito. Marunong akong makinig, umarte, makisama. Minsan nga, gusto lang talaga ng mga lalaki may kausap. Believe it or not, gusto lang nila ng taong magpapanggap na may pakialam. Yung bibigyan sila ng attention, lalo na kapag gusto nilang magreklamo tungkol sa mga asawa nila. Malaking market ‘yan, alam mo?” Bahagya siyang ngumiti. “At wala akong boyfriend. Biyuda ako.”Natahimik si Eloise ng ilang segundo, sinusubukang iproseso ang lahat. Inayos niya ang buhok at nagbago ng tono, halatang gusto ilayo ang usapan sa s