All Chapters of One Night Lie: Marriage Trap with the Merciless Billionaire: Chapter 1 - Chapter 10

Binuksan niya ang ilaw sa sala. Basta na lang niyang inihagis ang mamahaling coat sa sandalan ng sofa. Nakalawit ang necktie niya habang isa-isa niyang inaalis ang mga butones ng puting polo, hinubad iyon at hinayaang mahulog sa sahig. Saglit na kumislap ang suot niyang Swiss na relo bago niya iyon tinanggal at inilapag sa tabi ng isang upuan. Sunod niyang inalis ang pantalon at sapatos. Isa-isa niyang hinuhubad ang mga damit, parang balat na inaalis at iniiwan sa likod.Ramdam pa rin ng CEO ang bigat ng maghapon. Sunod-sunod na meetings, maiinit na tawag sa cellphone, malalaking kontrata na nakadepende sa pirma niya, at pressure mula sa pamilya. Bahagya lang pinamanhid ng alak ang galit at pagod niya, pero hindi tuluyang nawala. Huminga siya nang malalim, dahan-dahang umaangat ang dibdib.Nang tuluyan siyang maghubad, lalong lumitaw ang contrast ng maayos at mamahaling paligid sa katawan niyang may mga tattoo. Sa dibdib niya, may disenyo ng mapa na may kasamang compass. Sa kaliwang

Sa mansyon ng pamilya Herrera, nakaupo si Felix sa kanyang malaking upuan sa dulo ng hapag-kainan. Kahit halata na ang edad at ang sakit na unti-unting kumakain sa lakas niya, tuwid pa rin ang tindig niya. Ang mga mata niya ay matalim pa rin, parang kayang kontrolin ang buong silid. Sa tabi niya, si Amelia, ang asawa niya, tahimik na nagmamasid. Kita sa mukha nito ang pag-aalala sa kalagayan ng matanda.Sa kabilang bahagi ng mesa, si Philip, ang anak ni Felix, at ang asawa nitong si Hazel, na madrasta ni Locklan, ay palihim na nagkakatinginan.Nang makaupo na ang lahat, itinaas ni Felix ang baso ng alak. Pero hindi siya nag-toast. Sa halip, nagsalita siya, mabigat at diretso ang boses.“Para sa magiging apo ko sa tuhod,” anunsyo niya. “Kailangang magpakasal agad si Locklan.”Si Amelia ang unang umalma. Bahagya siyang yumuko, halatang nahihirapan.“Felix, hindi mo puwedeng pilitin ang apo natin,” mahinahon niyang sabi, pero may lungkot sa tinig. “May karapatan siyang pumili para sa

Isang linggo na ang lumipas, pero para kay Eloise, parang hindi tuwid ang takbo ng oras. Para itong isang maze na paikot-ikot, at sa bawat liko, bumabalik siya sa iisang gabi na tuluyang nagpabago ng lahat sa kanya. Pira-pirasong alaala lang ang naiiwan sa kanya. Mga malabong flashback. Isang pamilyar na pabango. Isang mainit na haplos. At pagkatapos noon, isang nakakabinging katahimikan. Iningatan niya ang kanyang pagkababae sa loob ng maraming taon, naniniwalang ibibigay niya iyon sa lalaking tunay niyang mahal. Pero tila pinaglaruan siya ng tadhana. Sa isang suite na akala niya ay kasama niya si Pascal, doon pala mawawala ang pangakong matagal niyang inalagaan.Ngayon, dala niya ang mga bunga ng gabing iyon. Isang hindi inaasahang pagbubuntis. Isang masakit at magulong paghihiwalay sa nobyong inakala niyang perpekto. At ang mabigat na katotohanang haharap siya sa pagiging isang single mother.Pero higit sa lahat, ang pinakamabigat ay hindi lang ang batang dinadala niya sa sinapu

Namutla si Eloise. Saglit, inakala niyang mali lang ang narinig niya. Kumirot ang sikmura niya, umikot ang paningin. Napahawak siya sa gilid ng isang armchair para hindi tuluyang matumba.“Ano… anong sinabi mo?” pabulong niyang tanong, halos hindi marinig.Isang hakbang ang ginawa ni Locklan sa kanya, pero nanatiling neutral ang ekspresyon. Nasa mga bulsa ang kamay nito, kalmado ang tindig. Lahat sa kilos nito ay kontrolado.“Ang batang dinadala mo ay anak ko, Eloise.”Parang hatol ang dating ng mga salita. Mabilis siyang kumurap, pilit inuunawa ang narinig. Isang maikling tawa ang nakawala sa kanya, puno ng kaba. Kasabay noon, tuloy-tuloy ang luha sa pisngi niya. Para siyang sabay na tumatawa at umiiyak.“Sandali…” huminga siya nang malalim, pero nanginginig ang boses. “Ang sinasabi mo… ikaw ang lalaking kasama ko noong gabing ’yon?”“Oo,” kumpirmado ni Locklan, mababa at kontrolado ang boses. “Kung hindi ako ’yon, wala ka rito ngayon. So stop acting like a child. Let’s talk lik

Sa biyahe, tahimik na nagmamaneho si Locklan. Mabigat ang hangin sa loob ng sasakyan. Paminsan-minsan, nagkakatinginan sila pero agad ding umiiwas. Nakasandal si Eloise sa malamig na bintana, pilit kinokontrol ang pagkahilo niya.Nang huminto ang kotse sa harap ng isang marangyang bridal shop, napatingin siya nang may pagtataka.“Anong ginagawa natin dito?” mahina niyang tanong.“Kailangan mo ng wedding dress,” sagot ni Locklan nang hindi man lang tumitingin sa kanya.“Talaga? Dito pa talaga?” sagot niya, may halong inis.Pumasok sila sa loob. Sinalubong sila ng ina ni Clara na halatang excited.“Mr. Locklan Herrera, it’s an honor na nandito kayo,” masayang sabi nito. “Inihanda na namin ang mga gown mula sa best designers. Eloise, dear, matutupad na ang pangarap mo. Ikakasal ka na, tulad ng precious kong anak. Ngayon nga, paalis na sila para sa honeymoon. Si Pascal ang nag-ayos ng lahat. One week sa Italy.”Parang may sumikip sa dibdib ni Eloise. Napansin iyon ni Locklan. Malami