All Chapters of ทะลุมิติมาเป็นสตรีอุ่นเตียงของแม่ทัพทมิฬ: Chapter 21 - Chapter 30

ตอนที่ 21 ตามหา หัวใจของจ้าวเหวินสั่นระรัว ใจหายวาบเมื่ออ่านเนื้อความในกระดาษที่ผิงเอ๋อร์ทิ้งเอาไว้‘ในเมื่อท่านมิได้ต้องการข้า ตลอดเวลานับว่าข้าได้ตอบแทนสิ่งที่ท่านช่วยเหลือครอบครัวของข้าจนหมดสิ้นแล้ว ต่อจากนี้ข้ากับท่านมิได้มีสิ่งใดเกี่ยวข้องกัน ข้าไม่อยากให้สตรีที่กำลังเจ้ามาเป็นฮูหยินของท่านต้องมารับรู้ถึงกิเลสของเราทั้งสอง อีกทั้งข้าไม่อยากใช้ชีวิตถูกรังแก หรือไม่แน่อาจจะเป็นข้าเองที่รังแกฮูหยินของท่าน ขอให้ท่านมีความสุขนะเจ้าคะลาก่อน ลู่ผิงเอ๋อร์’“ข้าไม่มีทางจะปล่อยเจ้าไป.. ไม่มีวัน” จ้าวเหวินกัดริมฝีปากจนห้อเลือดเขาพึ่งมารู้ใจตัวเองในวันที่เสียนางไป ทั้ง ๆ ที่เตือนใจตนเองเสมอว่าไม่รู้สึกอะไรกับนาง แต่เหตุใดกันเมื่อรู้ว่านางหายตัวไปจากเรือนราวกับโลกทั้งใบของเขาพังทลาย ยอมละทิ้งทุกอย่างเพื่อตามหาให้นางมาอยู่ข้างกายฝั่งด้านผิงเอ๋อร์2 วันมาแล้วที่นางย้ายมาอยู่ที่นี่ ฤดูหนาวปีนี้ไม่เหมือนทุกปี หิมะไม่ได้ตกถาโถมจนไม่อาจทำอันใดได้ แถมช่วงนี้ดูเหมือนจะหยุดตกแล้ว มีเพียงอากาศที่เย็นยะเยือกยังคงอยู่ ผิงเอ๋อร์จัดการขุดดินในเรือนฝังหีบสมบัติเอาไว้กลัวว่าจะถูกปล้น และแบ่งเอาไว้

ถูกแย่งสามี ถูกแม่สามีหลอกใช้ ฉันนะไม่ใช่นางเอกหรอกนะ เพราะฉันคือนางร้ายแห่งยุค ฉันจะแก้แค้นเอาคืนทุกคนอย่างสาสม...สามีไร้ใจไม่อยู่ในสายตาไม่มีแม้แต่คำว่าให้อภัยจากปากของฉันแน่นอนนอกจากใบหย่าเท่านั้น!บทนำหลี่จิ่ง นางร้ายแห่งยุคนักแสดงมากความสามารถไม่ว่าใครเห็นหน้ามักจะรังเกียจและไม่ชอบขี้หน้าเพราะไม่ว่าเธอจะแสดงบทไหนละครเรื่องใด เธอมักจะแสดงได้สมจริง เธอจึงได้รับรางวัลนางร้ายแห่งปี มา 3 ปีซ้อน อายุของเธอกำลังเข้าเลข 3 ใบหน้างดงามยิ่งรูปร่างเย้ายวนยิ่งกว่านางเอกบางเรื่องซะอีก แต่โชคชะตาดันเล่นตลกเมื่อเธอกำลังอ่านบทละครเรื่องที่กำลังรับเล่นเป็นตัวร้าย จู่ ๆ ไฟฟ้าลัดวงจรทำให้เธอถูกดูดเข้ามาอยู่ในบทละครเรื่องนี้ แต่ที่แย่ไปกว่านั้นเธอดันเข้ามาอยู่ในร่างนางเอกที่อ่อนแอ มักจะถูกนางร้ายกับแม่สามีรังแกอยู่เสมอ อีกทั้งสามีที่มีใจให้นางร้ายเพราะเธอคือรักแรก ทำให้นางเอกละครเรื่องนี้เจ็บช้ำใจอยู่เสมอ พูดอะไรเขาไม่เคยเชื่อคำพูดของนางเอกเลยนอกจากเห็นใจนางร้าย เป็นละครน้ำเน่าเรื่องหนึ่ง แต่เมื่อเธอเข้ามาเป็นนางเอกเรื่องนี้มีหรือที่เธอจะยอม สามีไม่รักดีก็มีใหม่ แม่สามีใจร้ายเห็นคนอื่นดีกว่าก็ปล่อยไ

ตอนที่ 3 เปลี่ยนแปลงทุกอย่างเหย่ผิงก้มมองตัวเองก็ต้องตกใจเหมือนกัน เสื้อผ้าที่เธอสวมใส่มันช่างเก่าและล้าสมัย“จิ จิ นี่นะหรือชีวิตของนางเอกช่างรันทดและสู้ชีวิตจริง ๆ ไม่ได้ ไม่ได้ ฉันจะต้องจัดการใหม่ทุกอย่าง” พูดจบเหย่ผิงเดินเข้าไปเข้าด้านหลังบ้านไม่อยากปะทะกับซูหลิน ตรงไปที่ห้องนอนเปิดลิ้นชักตู้กระจกหากระเป๋าเงิน เมื่อเปิดดูด้านในมีเงินจำนวนมาก คงเป็นเพราะเหย่ผิงเป็นประหยัดอดออมใช้เงินแค่เรื่องจำเป็นเสื้อผ้าของเธอขาดก็เย็บใส่จนกว่ามันจะใส่ไม่ได้จริง ๆ เธอถึงจะยอมทิ้ง ร่างบางยิ้มกริ่มในกระจกเมื่อเห็นยอดเงินในกระเป๋าแม้ว่าจะน้อยกว่าจำนวนเงินที่เธอเคยมี แต่ยุคสมัยต่างกันมีเพียงเท่านี้ก็นับว่ามากพอ"ใบหน้าก็งดงาม เปลี่ยนแปลงเติมแต่งเล็กน้อยคงดูดีขึ้นเอาล่ะ ออกไปเผชิญโลกภายนอกกันเถอะ …”เหย่ผิงเดินทางออกมานอกบ้านยุคสมัยนี้เริ่มมีรถยนต์แต่ก็ยังมีส่วนน้อยอยู่มาก ส่วนมากยังคงเดินทางด้วยรถประจำทางหากไปที่ไกล ๆ ยังคงต้องเลือกรถไฟเหย่ผิงเลือกที่จะนั่งรถประจำทางเข้าไปในตลาดที่อยู่ไกลบ้านตระกูลโม่ประมาณ 2 กิโลเมตรสองข้างทางถนนมีบ้านคนไม่มากนักจนมาถึงตลาด ผู้คนสัญจรเดินเลือกซื้อของกันอย่างล้นหลา

ตอนที่ 5 ไม่เข้าตาซูหลินสั่นไปทั้งตัว กำมือแน่นดวงตาแดงก่ำด้วยความโมโห อยากจะตอบกลับครานั้นเองเสียงของแม่โม่ได้ดังขึ้น“นังเหย่ผิงแกทำบ้าอะไรของแกกันห่ะ นี่แต่งตัวจะไปงานอะไรจัดจ้านเสียจนน่าเกลียด รีบเอาน้ำชาออกไปต้อนรับแขกของหยางอันสิ ทำหน้าที่ภรรยาได้ไม่ดีเลย ปล่อยให้แขกคอยนานสองนาน แล้วนั่นอะไรของในมืออย่าบอกนะว่าแกใช้เงินฟุ่มเฟือย”“ของฟุ่มเฟือยอะไรกันคะ คุณแม่ไม่รู้หรือคะที่ฉันซื้อเสื้อผ้าชุดใหม่ ตัดผมและเปลี่ยนแปลงตัวเองเพราะต้องการไม่ให้คนอื่นดูถูกคุณแม่กับหยางอันต่างหากล่ะ อีกอย่างเรื่องนี้ต้องขอบคุณติงซูหลินที่แนะนำ ฉันออกไปตรวจร่างกายเลยเลือกซื้อของพวกนี้มาด้วยจะได้ไม่เสียเที่ยว จะหาว่าฉันฟุ่มเฟือยไม่ได้นะคะ ฉันทำเพื่อคุณแม่เพื่อหยางอันและสกุลโม่ ส่วนน้ำชาคุณแม่เข้ามาแล้วก็เอาไปต้อนรับเขาเองสิคะ ฉันเหนื่อยและอยากเอาของไปเก็บที่ห้อง อ้อ ...จริงสิซูหลินเธออยากเอาใจแม่สามีของฉันไม่ใช่เหรอ ไม่สิไม่ใช่แค่เอาใจคุณแม่แต่เอาใจหยางอันด้วย เธอก็เอาน้ำชาไปให้เพื่อนสนิทของเขาเสียหน่อยสิ หยางอันกลับมาเธอจะได้หน้าชอบไม่ใช่เหรอ? เสนอหน้านะ” เหย่ผิงเดินสะบัดบั้นท้ายไปที่ห้องของเธอและทิ้งท้

ตอนที่ 7 ยุแยงแม่โม่แอบยืนฟังทั้งสองทะเลาะกันอยู่อีกฝั่งเป็นมุมของห้องทำให้ทั้งสองไม่เห็นว่าเธอเห็นและได้ยินทุกอย่าง เมื่อเห็นเหย่ผิงเดินจากไป เธอรีบเดินเข้ามายุแยงลูกชายตัวเองเมื่อได้ยินคำว่าหย่าจากปากของเหย่ผิง เธอเริ่มมองเห็นหนทางและรู้ว่าตอนนี้เหย่ผิงเริ่มทนไม่ไหวอีกต่อไป“เป็นอย่างไรล่ะ ผู้หญิงที่ลูกเลือกเอามาเป็นภรรยาเห็นหรือยังว่าเธอมีนิสัยที่แท้จริงอย่างไร ตลอดเวลา 3 ปี เธอคงแสร้งทำเป็นหญิงสาวที่อ่อนโยนเชื่อฟังและนอบน้อม วันนี้ตั้งแต่เช้ามาเธอเปลี่ยนไปแถมยังทำร้ายแม่อีกด้วย เธอผลักแม่ใส่ขี้หมูต่อว่าด่าทอหนูซูหลินที่บอกไม่ให้เธอแต่งตัวไม่ดีหากคนอื่นมาเห็นจะดูถูกได้ เพราะใจอคติทำให้ตามืดบอดหาว่าหนูซูหลินอิจฉา จิ จิ เรื่องนี้ลูกต้องจัดการเหย่ผิงให้แม่กับหนูซูหลินด้วย”“คุณแม่ครับ เรื่องที่เธอทำร้ายคุณแม่ผมไม่อาจจะเชื่อได้เท่าไหร่เพราะที่ผ่านมามีแต่คุณแม่ที่รังแกเธอ ผมเงียบมาตลอดไม่ใช่ว่าไม่รู้และเรื่องงานบ้านผมบอกไปกี่ครั้งแล้วครับว่าให้จ้างคนมาทำงาน ครอบครัวของเราใช่ว่ายากจนถึงขั้นต้องทำงานเองทุกอย่างเสียหน่อย หรือว่าคุณแม่ไม่ยอมจ้างคนงานเพราะต้องการบีบบังคับเหย่ผิงหย่ากับผม ไม