All Chapters of ทะลุมิติมาเป็นสตรีอุ่นเตียงของแม่ทัพทมิฬ: Chapter 31 - Chapter 40

46 Chapters

ตอนที่ 9 ได้งาน

ตอนที่ 9 ได้งานและแล้วก็เป็นอย่างที่เธอคิดเอาไว้ เมื่อเจ้าของนิตยสารและห้องเสื้อได้เห็นนางแบบที่ขึ้นอยู่บนหน้าปก ต่างชื่นชอบและถูกความงดงามดึงดูดให้ชวนมอง สายตาของเหย่ผิงที่ถ่ายทอดออกมาต่างทำให้ทุกคนสนใจในตัวเธอ จึงให้ช่างภาพออกไปตามหาตัวเธอมาร่วมทำงานด้วยกันฝั่งด้านเหย่ผิงเวลาผ่านมา 2 วันเธอนั่ง ๆ นอน ๆ งานบ้านไม่ทำอย่างที่บอกเอาไว้ แม่โม่เวลาเจอหน้าก็มองจิกสายตาใส่อย่างไม่ชอบใจ มีบ้างที่เอ่ยด่าทออกมาแต่มีหรือที่เหย่ผิงจะสนใจ วันนี้เธอออกไปที่ตลาดเพื่อออกไปซื้อกับข้าวเข้ามากินตอนเย็น ก็ได้พบเข้ากับช่างภาพคนเดิน เขาเดินเข้ามาหาเธออย่างดีใจและรอยยิ้มราวกับว่ากำลังรอเธออยู่อย่างไรอย่างนั้น“โชคดีของผมจริง ๆ คิดว่าจะหาคุณไม่เจอแล้วเสียอีก”“มีอะไรหรือคะ หรือว่ารูปถ่ายมีปัญหาอะไร” เหย่ผิงเหมือนรู้แต่ก็แกล้งทำเป็นสงสัยและเอ่ยถาม“ไม่มีอะไรหรอกครับ แต่ว่าเจ้านายของผมต้องการให้คุณเข้าไปเป็นนางแบบนิตยสารของที่บริษัทคุณสนใจมั้ยครับ”“จริงหรือคะ นี่ฉันไม่ได้หูฝาดใช่มั้ย?”“แน่นอนครับ นิตยสารของเราดังระดับต้น ๆ ของประเทศ หากคุณเซ็นสัญญาเป็นนางแบบของเรา และหากคุณมีความสามารถผมคิดว่าคุณน่าจะไปเป
Read more

ตอนที่ 10 พาไปกินข้าว

ตอนที่ 10 พาไปกินข้าวหยางอันไม่ตอบอะไร เขาถอนหายใจก่อนจะเดินออกมาข้างนอกช่วงนี้ดวงอาทิตย์เคลื่อนตัวลงต่ำ แสงสว่างเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นมืดสลัว เขาเหลียวมองหาเหย่ผิงทางซ้ายทางขวาก็ไม่เห็นแม้แต่เงา ไม่รู้ว่าช่วงนี้เธอเป็นอะไรของเธอ นิสัยของเธอเปลี่ยนไปไม่เหมือนเดิม คำพูดของคุณแม่วนเวียนในความคิดจนเขาเริ่มหงุดหงิดหัวใจ"เธอไปอยู่ที่ไหนกันนะ ทำไมช่วงนี้ถึงนิสัยเปลี่ยนไปราวกับว่าเป็นคนละคน เหย่ผิงที่อ่อนโยนหายไปไหน ทำไมถึงได้ร้ายกาจขึ้นหรือเป็นเพราะซูหลินเข้ามาที่นี่ แต่ทั้งสองเป็นเพื่อนกันไม่ใช่หรือ คงต้องรอให้เหย่ผิงใจเย็นลง ค่อยเข้าไปพูดคุยเข้าไปหาและเปิดใจคุยกันก่อนที่ทุกอย่างจะแย่ไปมากกว่านี้" หยางอันพูดพึมพำและเดินกลับเข้าไปในบ้าน ตอนนี้อารมณ์ของเหย่ผิงยังร้อนอยู่ถ้าเข้าไปคุยอธิบายตอนนี้มีหวังจะทะเลาะกันมากกว่าเดิมฝั่งด้านเหย่ผิงเธอเดินออกมาจากบ้าน ทั้ง ๆ ที่พึ่งถึงบ้านวันนี้เหนื่อยหลายเท่าตัว ไม่รู้ว่าจะไปที่ไหนคงต้องหาอะไรกินเอาแรงเสียก่อน ครั้นนั้นเองเสียงแตรรถยนต์ดังขึ้นจากด้านหลังแป๊น แป๊นเหย่ผิงเหลือบมองที่มาของเสียงก็จดจำได้ทันที นั่นคือรถของเฉินลี่หานเขาเลื่อนกระจกรถลงเล็กน้
Read more

ตอนที่ 11 คิดถึง

ตอนที่ 11 คิดถึงจิงชิงแนะนำตัวพูดคุยสนุกสนาน ทำให้เหย่ผิงลืมเรื่องที่เจอมา รอยยิ้มของเธอปรากฏบนใบหน้าตลอดเวลาที่นั่งกินอาหาร จิงชิงพูดเก่งและสนิทกับผู้คนง่าย“โชคดีจริง ๆ นะคะที่ได้พบเจอพี่วันนี้ หากวันไหนเดินทางผ่านมาที่นี่แวะมากินอาหารนะคะ ฉันจะลดราคาให้พี่เป็นพิเศษเลย”“ของซื้อของขายจะมาลดราคาให้กันได้ยังไงคะ ไม่ได้หรอกค่ะวันนี้อาหารอร่อยมาก ๆ เอาไว้วันหน้าฉันจะมาที่นี่อีกนะคะ”“คุณเหย่ผิงอิ่มแล้วหรือครับ อย่างนั้นผมจะไปส่งที่บ้านเองนี่ก็ดึกมากแล้วด้วยรถประจำทางคงหมดไปแล้ว”“ขอบคุณค่ะ จิงชิงอาหารมื้อนี้เท่าไหร่”“ไม่ต้องครับ เดี๋ยวผมเลี้ยงเอง จิงชิงเท่าไหร่ก็จดเอาไว้เดี๋ยวฉันจะจัดการเอง กลับบ้านไปหาคุณพ่อบ้างไม่ใช่เอาแต่หมกตัวอยู่แต่ร้าน คุณพ่อถามหาเธอบ่อย ๆ แถมยังบอกอีกว่าเธอไม่ค่อยกลับบ้าน”“ก็ไม่ใช่เพราะพี่หรือคะ ที่เปิดร้านอาหารให้ฉันมีงานทำจนทุกวันนี้ฉันแทบไม่ได้พักเลย ขนาดพี่กลับมาที่นี่ฉันพึ่งจะได้เจอพี่ครั้งแรกก็วันนี้ ”“คุณสองคนดูเป็นพี่น้องที่รักกันดีจริง ๆ เลยนะคะ”“ใครบอกพี่เหย่ผิงคะ พี่ลี่หานนะโหดร้ายกับฉันจะตายไป” ลี่หานยิ้มกว้างขยี้ศีรษะของจิงชิงอย่างเอ็นดู ก่อนจะพ
Read more

ตอนที่ 12 ดูถูก

ตอนที่ 12 ดูถูกมับ!! มือหนาคว้าแขนของเธอเอาไว้แน่นเผลอบีบจนเกิดรอยแดงเพราะคำพูดของเหย่ผิง“เธอเป็นภรรยาของฉันจะไปที่ไหนทำอะไรต้องบอกฉันไม่ใช่ทำอะไรลับหลังฉัน เธอบอกมานะว่าแอบมีอะไรกับเฉินลี่หานใช่มั้ย ? ลี่หานยศใหญ่ หน้าที่การงานดีเธอเลยแอบไปเกลือกกลั้วกับเขามาสินะ”เพี้ยะ!!!“ต่ำ สกปรกโสโครกความคิดของคุณมันต่ำจนฉันไม่คิดว่าจะได้ยินจากปากของคุณ หรือเพราะคุณแอบทำลับหลังฉันกลัวว่าฉันจะทำอย่างคุณสินะ ฉันมีศักดิ์ศรีมากพอ อย่ามาดูถูกฉันนะ หากไม่พอใจก็หย่าลงชื่อหย่าให้ฉันสิ” เหย่ผิงสติแตกตวาดน้ำเสียงสั่นคลอน“ไม่..! ฉันไม่หย่าและไม่มีวันหย่าให้เธอไปเสวยสุขกับลี่หานเด็ดขาด”หยางอันสั่นวูบไปทั้งใจ หากเป็นเมื่อก่อนเขาพูดเรื่องหย่าทีไรเธอมักจะอ้อนวอนขอโทษเขา ให้เขาไม่หย่ากับตัวเอง ทำไมช่วงนี้ถึงกลับกัน เธอพูดถึงเรื่องหย่าทุกครั้งที่มีปากเสียง หยางอันเริ่มเหนื่อยใจหากจะพูดต่อก็คงมีแต่คำพูดบาดหมางทำให้ทั้งคู่เจ็บปวด เขาปล่อยมือออกจากแขนของเธอ พูดออกมาน้ำเสียงแผ่วเบา“ตอนนี้เราอารมณ์ร้อนทั้งคู่ เอาไว้อารมณ์เย็นเมื่อไหร่ค่อยคุยกัน ระหว่างนี้ฉันจะมานอนที่ห้องทำงาน ให้เธอได้คิดทบทวนว่าสิ่งที่ทำเอาไว้
Read more

ตอนที่ 13 งานของเหย่ผิง

ตอนที่ 13 งานของเหย่ผิง1 วันต่อมาวันนี้เป็นวันหยุดและไม่มีงานที่จะถ่ายรอเปิดตัวนิตยสาร ทำให้วันนี้เหย่ผิงไม่ได้ออกไปทำงาน เธอตื่นมาแต่เช้า ตั้งแต่ทะลุมิติมาอยู่ในร่างนี้ เธอต้องเรียนรู้ที่จะทำอาหารกินเอง แม่โม่จะทำไว้เพียงของตนเองกับลูกชาย ไม่รู้ว่าเพราะอะไรช่วงนี้แม่โม่เงียบผิดปกติไม่มาหาเรื่องหรือต่อว่าอย่างเคย ส่วนหยางอันดูเหมือนช่วงนี้ที่บริษัทมีปัญหา เขาวุ่นวายไปเช้ากลับค่ำ ตั้งแต่วันนั้นก็ไม่ได้พูดคุยกับอีกเลย“ชาวันนี้ช่างสดชื่นจริง ๆ พรุ่งนี้ก็ถึงวันงานเลี้ยงฉลองต้อนรับคุณเฉินลี่หานแล้วสินะ จะใส่ชุดไหนไปดีนะ..หรือว่าจะใส่ชุดที่ได้มาจากเจ้าของแบรนด์เสื้อผ้าที่ไปถ่ายดี อื้ม..ดีเลยจะได้โชว์เสื้อผ้าให้แก่ทุกคนได้เห็นด้วย วันนี้แล้วสินะที่ทุกคนจะรู้ว่าฉันทำงานอะไร” ร่างเล็กยิ้มกริ่มยกน้ำชาขึ้นมาดื่มอย่างช้า ๆ หลับตาเพื่อซึมซับกลิ่นและรสชาติตึง!! เสียงสิ่งของถูกโยนกระแทกโต๊ะเสียงดัง เหย่ผิงลืมเปลือกตาขึ้นมา วางจอกน้ำชาไว้บนโต๊ะเอ่ยถามอย่างเนิบช้า“ทำบ้าอะไรของคุณ”“คำพูดนั้นต้องเป็นฉันต่างหากที่ต้องถาม ทำบ้าอะไรของเธอ นี่มันอะไรกัน!! .” เสียงหยางอันดังสนั่นตวาดขึ้นเสียงใบหน้าแสดง
Read more

ตอนที่ 14 คืนดีกัน

ตอนที่ 14 คืนดีกันทั้งสองปรับความเข้าใจแต่เหย่ผิงขอแยกห้องนอนเหมือนเดิม หยางอันไม่ได้ว่าอะไรทำตามความเข้าใจของเหย่ผิงทุกอย่างตะวันบ่ายคล้อยหลังจากที่ทั้งสองปรับความเข้าใจวันนี้หยางอันจึงพาเหย่ผิงออกไปเที่ยวเล่นด้านนอกไปกินข้าวนอกบ้านเลือกซื้อเครื่องประดับเพราะต่อจากนี้เธอเป็นนางแบบจะให้เธอแต่งตัวไร้เครื่องประดับคงไม่เหมาะสม จนตะวันคล้อยต่ำลงและได้ของที่ต้องการครบแล้วจึงพากันกลับมาที่บ้านหยางอันให้เหย่ผิงไปพักผ่อนพรุ่งนี้เธอต้องออกไปทำงาน เขาจึงอาสาไปรับที่ทำงานและเอาชุดไปให้เธอเปลี่ยนเพื่อไปงานเลี้ยงฉลองต้อนรับเฉินลี่หาน เป็นเขาเองที่คิดมากไปในเรื่องความสัมพันธ์ของทั้งสอง จึงอยากขอโทษเพื่อนของเขากลับมาถึงบ้านก็เห็นซูหลินนั่งอยู่กับคุณแม่ที่ห้องโถงเมื่อเธอเห็นทั้งสองเดินเข้ามาพร้อม ๆ กันซูหลินรีบลุกขึ้น ใบหน้าคลี่ยิ้มยื่นเสื้อผ้าของเหย่ผิงให้แก่หยางอัน“พี่หยางอันฉันเอาเสื้อผ้ามาคืนค่ะ ขอบคุณนะคะที่ไปส่งฉันวันนั้น เสื้อผ้านี่ฉันใส่ได้พอดีเลย” เหย่ผิงเหลือบมองก็จำได้ทันทีนั่นมันเสื้อของเธอนี่น่า“จะเอามาคืนทำไม ของเก่าเหลือใช้ฉันไม่ต้องการได้คืนหรอกนะ ใส่ได้พอดีก็เอาไปใส่สิชอบไม่ใช่
Read more

ตอนที่ 15 หลักฐาน

ตอนที่ 15 หลักฐานเหย่ผิงนอนพลิกตัวไปมา ทว่านอนเช่นไรก็นอนไม่หลับจึงลุกขึ้นเปิดลิ้นชักหัวเตียง หยิบของที่เธอได้มาจากกองถ่ายภาพเป็นกล้องพกพาขนาดเล็ก เธอได้มาจากพี่เหว่ย หากต้องการหลักฐานต้องมีเครื่องมือช่วยเหลือเธอเห็นพี่เหว่ยไม่ได้ใช้ประโยชน์จึงขอซื้อต่อ เขาให้เธอในราคาถูกเพราะมันเป็นตัวเก่าที่เขาไม่ค่อยได้ใช้แล้ว เธอลองเปิดเครื่องภาพถ่ายเดินตรงไปที่หน้าต่างลองใช้เครื่องถ่ายรูป แต่ไม่คิดเลยว่าการเปิดเครื่องถ่ายรูปครั้งนี้จะทำให้เธอได้ถ่ายภาพเด็ด ๆแม้ในระยะใกล้แต่ก็เป็นภาพถ่ายที่ชัดเจน เหย่ผิงไม่ได้เจ็บปวดและแค้นใจ เธอยิ้มกว้างกับการกระทำของทั้งสองนี่คือหลักฐานชั้นดีที่จะเอาไปฟ้องหยางอันกับซูหลินได้อย่างดิ้นไม่หลุด1 วันต่อมางานเลี้ยงฉลองถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ในกองทัพทหาร วันนี้เหย่ผิงแต่งตัวด้วยชุดที่เธอไปร่วมถ่ายแบบ ชื่อเสียงของเธอเริ่มดังขึ้นในวงการ มีแต่คนต่างพูดถึง การพาเธอมาร่วมงานในวันนี้ ทำให้แม่โม่ใบหน้าชื่นบานที่ทุกคนต่างเข้ามาทักทาย ชื่อเสียงประวัติความเป็นมาของเหย่ผิงถูกสืบประวัติตั้งแต่เด็กจนถึงปัจจุบัน ถูกเปิดเผยในสื่อหลายสำนัก ยิ่งรู้ว่าเธอมาจากบ้านเลี้ยงเด็กกำพร้าก็ย
Read more

ตอนที่ 16 รู้ความจริงอีกเรื่อง

ตอนที่ 16 รู้ความจริงอีกเรื่องซูหลินเดินออกมาเห็นแม่โม่พอดี เธอรีบบีบน้ำตาและทำราวกับว่าพยายามจะกลั้นมันเอาไว้ แสร้งเดินผ่านทำเหมือนไม่เห็นแม่โม่อยู่ตรงนั้น แม่โม่เห็นซูหลินท่าทางไม่ดีดวงตาแดงก่ำจึงรีบแยกตัวเดินตามหลังเธอออกไป“หนูซูหลินเป็นอะไรหรือเปล่า ทำไมจู่ ๆ ถึงออกมาข้างนอกแบบนี้ เมื่อครู่ผ้าพึ่งทักทายพ่อกับแม่ของหนูมา กำลังจะมองหาหนูซูหลินอยู่พอดี”“คุณป้าคะ ตอนนี้คุณป้ายังต้องการฉันอีกหรือคะ ในเมื่อลูกสะใภ้ของคุณป้ากำลังโด่งดังทำให้ตระกูลโม่มีชื่อเสียง คุณป้าคงไม่ต้องการฉันแล้วใช่มั้ยคะ แถมอยู่ในงานมีแต่คนพูดถึงเหย่ผิงดูเหมาะสมกับพี่หยางอัน จนฉันไม่อาจจะทนอยู่ตรงนั้นได้”แม่โม่ไม่อาจจะปฏิเสธได้เลยว่ารู้สึกดีที่ทุกคนเข้าหาถามไถ่เรื่องของเหย่ผิงและชื่นชมตนเองว่าเป็นแม่สามีที่ดี แต่ทว่าเรื่องที่เธอรับปากกับซูหลินเอาไว้ก็อยากจะคืนคำ“โธ่ ๆ หนูซูหลินทำไมคิดแบบนี้ชื่อเสียงนะมีได้ก็ดับได้ ไม่ยั่งยืนหรอกนะ ไม่ต้องกลัวว่าป้าจะเปลี่ยนใจอย่างไรคนที่จะมาเป็นสะใภ้ตระกูลโม่ต้องเป็นหนูอยู่แล้ว อีกไม่นานแล้วล่ะ อดใจรอก่อนนะอีกเพียงไม่กี่วันเราจะขับไล่เหย่ผิงออกจากบ้านโม่กัน ตอนนั้นไม่ว่าหยาง
Read more

ตอนที่ 17 ใกล้ชิดใจสั่น

ตอนที่ 17 ใกล้ชิดใจสั่นบรื้น ๆ เสียงรถดังขึ้นมาขัดจังหวะ เหย่ผิงรีบหันไปมองเห็นรถขนของขนาดหกล้อสีเขียวที่ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเป็นรถทหาร เคลื่อนตัวเข้ามา พี่เหว่ยรีบเดินเข้ามาบอกกับเหย่ผิงเรื่องงานวันนี้“เหย่ผิงพี่ขอตัวคุยงานสักครู่ได้มั้ย พอดีมีผู้ใหญ่ใจดีอยากมาแจกของในครั้งนี้แถมยังมีอิทธิพลด้วยจึงอยากให้เขาเข้ามาร่วมถ่ายงานกับเธอวันนี้”“ได้ค่ะพี่เหว่ย ฉันขอตัวก่อนนะคะขอบคุณที่เล่าเรื่องนี้ให้ฉันได้รู้นะคะ” เหย่ผิงหันไปคุยกับพี่เหว่ยก่อนจะหันมาตอบกลับคนดูแลด้วยรอยยิ้มและปล่อยมือเดินหันหลังตามพี่เหว่ยออกไปคุยงานเมื่อรู้ว่าคนที่มาร่วมงานในวันนี้คือลี่หาน เหย่ผิงไม่ได้เกร็งสักนิดกลับดีใจมากกว่าเดิมเสียอีก“พี่เหว่ยไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ ฉันจะทำงานให้เต็มที่”“ดีเลยอีกไม่นานท่านนายพลคงเดินทางมาถึงเมื่อนั้นเราจะเริ่มถ่ายทำรายการ” เหย่ผิงพยักหน้าไม่นานก็มีช่างแต่งหน้ามาเรียกเธอไปแต่งหน้าเปลี่ยนชุดที่เตรียมมาถ่ายงานวันนี้ให้แก่เหย่ผิงไม่นานลี่หานก็มาถึงเขายิ้มระรื่นเมื่อได้เห็นหน้าของเหย่ผิง ในชุดกระโปรงสามส่วนสีฟ้าอ่อนลายดอกไม้งดงาม เป็นชุดที่รัดรูปร่างแต่ช่วงปลายกระโปรงบานออก ราวกับว่าชุด
Read more

ตอนที่ 18 งานวันเกิด

ตอนที่ 18 งานวันเกิดงานเลี้ยงฉลองวันเกิดของแม่โม่จัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ มีผู้คนมาร่วมงานกันเต็มบ้านไปหมด เหย่ผิงจับตาดูซูหลินตลอดเวลาไม่ให้คลาดสายตาเพราะวันนี้เป็นวันที่ซูหลินวางยานอนหลับให้หยางอันกินและโวยวายว่าทั้งสองมีอะไรกัน ให้เขารับผิดชอบตัวเอง ตามบทเดิมทั้งสองไม่ได้มีอะไรกัน ตอนแรกเหมือนหยางอันจะยอมรับแต่ว่ามีหลักฐานว่าตนเองถูกวางยา ขับไล่นางร้ายไม่ขอพบเจอกันอีก และขอโทษนางเอก“ฮึ ฮึ ฉันจะไม่ให้แค่แสร้งนอนด้วยกันหรอกนะ ฉันจะทำให้ทั้งสองได้นอนด้วยกันจริง ๆ เขาจะได้ไม่ต้องหาหลักฐานมาเพื่อยืนยันความเลวทรามต่ำช้าของทั้งสองและวันที่ฉันเฝ้ารอคอยก็มาถึง” เหย่ผิงเห็นซูหลินเดินเข้าไปในมุมอับสายตาคน เธอคงกำลังใส่ยานอนหลับในแก้วไวน์ ดำเนินการตามแผน“พี่ถิงถิง ฉันมีเรื่องอะไรให้พี่ช่วยนิดหน่อย พี่เห็นซูหลินที่ยืนอยู่ตรงนั้นมั้ย ? ฉันจะเข้าไปคุยกับเธอตอนนั้นพี่ช่วยนำแก้วไวน์นี้ไปสลับเปลี่ยนแก้วไวน์ที่เธอนำไปวางตรงนั้นให้ทีนะคะ” ถิงถิงคือสาวใช้ที่เข้ามาทำงานในบ้านตระกูลโม่ได้ไม่นานแต่ก็พอเข้าใจว่าบ้านหลังนี้เป็นมาเช่นไร เธอช่วยเหย่ผิงด้วยความเต็มใจไม่รู้ด้วยซ้ำว่าแก้วไวน์ที่เธอถืออยู่คือจุดเป
Read more
PREV
12345
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status