All Chapters of พรหมลิขิตรักคุณชายหน้านิ่ง: Chapter 361 - Chapter 370

ถังหนิงถือเป็นนักเขียนบทมือทองที่กำลังมาแรงของบริษัท ทันทีที่เธอมาถึง เลขาก็เข้ามาต้อนรับด้วยรอยยิ้มแย้ม ก่อนจะต่อสายภายในเพื่อสอบถาม เพียงไม่นาน เลขาก็วางสายด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม แล้วนำทางถังหนิงไปยังห้องทำงานประธาน เมื่อถังหนิงเดินเข้าไป หลิ่วซือเจ๋อก็ลุกขึ้นจากโต๊ะทำงาน เขาขยับจัดเสื้อสูทที่เนี้ยบกริบไร้รอยยับของตัวเองเล็กน้อย แล้วเดินอ้อมโต๊ะออกมาหา “ช่วงสองสามวันนี้เหล่าจี้กำลังวุ่นอยู่กับการเตรียมงานเลี้ยงเปิดตัว ไม่ใช่ว่าเสี่ยวถังหนิงก็หยุดพักเตรียมตัวอยู่หรอกเหรอ ทำไมถึงเข้ามาที่บริษัทอีกล่ะ” หลิ่วซือเจ๋อผายมือเชิญให้เธอไปนั่งที่โซฟา “ดื่มอะไรดี” “กาแฟค่ะ ไม่ใส่นม ไม่ใส่น้ำตาล” “ได้สิ” หลิ่วซือเจ๋อหันไปสั่งเลขาให้ไปจัดการ “เสี่ยวถังหนิงอุตส่าห์มาหาฉันถึงที่ มีเรื่องอะไรให้รับใช้เหรอ” หลิ่วซือเจ๋อเอ่ยถาม รอยยิ้มบนใบหน้าดูอบอุ่นและสุภาพพอเหมาะพอเจาะ ปกติแล้วเขามักจะดูทีเล่นทีจริง หรือถึงขั้นดูเป็นเพลย์บอยด้วยซ้ำ แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าถังหนิง เขากลับดูจริงจังขึ้นมาอย่างหาได้ยาก “มีเรื่องหนึ่งที่ค้างคาใจฉันมานานแล้วค่ะ วันนี้เลยตั้งใจมาถามคุณดู” ถังหนิงเข้าเรื่องอ

คำว่าใช้เงินเดือนชนเดือนคือนิยามของเธอเลยล่ะ แต่โชคดีที่ในเวลาต่อมาเธอตาสว่างคิดได้ หลังแต่งงานกับจี้จิ่นซิว อย่าเพิ่งพูดถึงสิ่งที่เขาเปย์ให้เลย เอาแค่อาคารพาณิชย์สิบกว่าแห่งที่คุณท่านจี้ยกให้ ยอดรายรับในแต่ละเดือนก็สูงลิ่วจนน่าตกใจ ตอนนี้เธอกลายเป็นเศรษฐีนีตัวน้อยที่รวยเงียบ ๆ ไปซะแล้ว “เอาสิ งั้นหลานก็กลับมาทำเถอะ ยังไงซะถ้าวันไหนปู่ไม่อยู่แล้ว ถังซื่อกรุ๊ปก็ต้องเป็นของหลานอยู่ดี”คุณท่านถังเอ่ยอย่างไม่ได้เก็บมาใส่ใจนัก “ไม่ช้าก็เร็ว ถังซื่อกรุ๊ปก็ต้องตกไปอยู่ในมือหลาน การที่หลานมาเรียนรู้งานบริหารล่วงหน้าก็ถือเป็นเรื่องดี” ท่านชินกับการปฏิเสธของถังหนิงเสียแล้ว จึงไม่ได้ตั้งความหวังอะไรเลยแม้แต่น้อย เมื่อก่อนเธอมักจะอ้างเสมอว่าไม่มีความสนใจ ไม่รู้วิธีบริหารบริษัท แถมยังบอกอีกว่าหลังแต่งงานกับจี้หาน จะยกบริษัทให้เขาเป็นคนดูแลแทน น่าขันสิ้นดี! ไอ้เด็กจี้หานนั่นมีแผนการร้ายอะไรอยู่ในใจ ทำไมคนอาบน้ำร้อนมาก่อนอย่างท่านจะไม่รู้? หลายปีมานี้ ที่ท่านยอมหลับตาข้างลืมตาข้าง ก็เพราะเห็นแก่ความสุขของถังหนิง ขอแค่จี้หานดีกับเธอ อนาคตหากจะยกถังซื่อกรุ๊ปให้เขาดูแล มันก็ใช่ว่าจ

หญิงสาวเปิดประตู เตรียมตัวจะก้าวขึ้นรถ “รู้หรือเปล่าว่าสองสามวันมานี้เขาไปพบใครมาบ้าง?” จู่ ๆ จี้หานก็ตะโกนขึ้นมาเสียงดัง “สองวันนี้เขาขลุกอยู่กับจางซิ่งเอ๋อร์มาตลอด เขาไม่ได้รักเธอเลยสักนิด ถังหนิง เมื่อไหร่เธอจะตาสว่างสักที!” ถังหนิงชะงักมือ ปรายตามองเขา “หมายความว่ายังไง?”จี้หานแค่นเสียงหัวเราะหยัน “เขากับจางซิ่งเอ๋อร์มีใจให้กันมาตั้งนานแล้ว ถ้าจี้จิ่นซิวไม่ได้ต้องการแรงสนับสนุนจากตระกูลถังละก็ เขาไม่มีวันชายตามองเธอแม้แต่นิดเดียวหรอก” “ตราบใดที่มีจางซิ่งเอ๋อร์อยู่ พวกเธอไม่มีทางมีความสุขได้หรอก!”จี้หานเอ่ยอย่างหนักแน่น แฝงไปด้วยความโกรธขึ้งราวกับทนไม่ได้ “นี่เธอไม่ถือสาเรื่องราวที่เกิดขึ้นระหว่างพวกเขาสองคนเลยจริง ๆ น่ะหรือ?” “ไอ้งานเลี้ยงเปิดตัวอะไรนั่น จี้จิ่นซิวก็แค่หลอกให้เธอตายใจเท่านั้นแหละ เขาไม่มีทางประกาศความสัมพันธ์ของพวกเธอให้ใครรู้หรอก” หัวใจของถังหนิงกระตุกวูบ พลันนึกไปถึงกลิ่นน้ำหอมบนตัวของจี้จิ่นซิวเมื่อสองวันก่อน รวมถึงคลิปวิดีโอที่เธอได้เห็น... หรือว่า... ระหว่างพวกเขาสองคนจะมีอะไรกันจริง ๆ? แต่เพียงไม่นานเธอก็รวบรวมสติกลับมาได้ หญิงสาวตีหน้า

เธอสูดหายใจเข้าลึก มือเรียวกำแน่น เตรียมใจผลักประตูเข้าไปด้านในเพื่อถามเขาให้รู้เรื่องว่าตกลงแล้วเขาต้องการอะไรกันแน่ ทว่าในตอนนั้นเอง เสียงทุ้มของจี้จิ่นซิวที่สะกดกลั้นโทสะก็ดังลอดออกมาจากข้างใน: “ถ้าป่วยก็ไปรักษาซะ” จางซิ่งเอ๋อร์ที่อยู่ข้างในห้องลองชุดหยุดหัวเราะ ดวงตาแดงก่ำถลึงมองเขาด้วยความโกรธแค้น “ต่อให้ฉันจะป่วย มันก็เป็นเพราะคุณบีบบังคับฉันทั้งนั้น!” เขาเคยบอกว่าเมื่อสูญเสียคนที่รักไปแล้ว ก็จะไม่ยอมฝืนใจคบหากับผู้หญิงคนอื่นเด็ดขาด เธอจึงยอมรอเขามานานถึงห้าปีเต็ม แต่ห้าปีให้หลัง เขากลับมาพัวพันกับแฟนเก่าของน้องชายตัวเอง! สำหรับเธอแล้ว นี่คือการหยามเกียรติอย่างรุนแรงที่สุด เธอแค้นใจนัก! “ทางที่ดีรีบไสหัวออกไปจากที่นี่ซะ อย่าให้ถังหนิงมาเห็นเธอ!” จี้จิ่นซิวเอ่ยเตือนด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ จางซิ่งเอ๋อร์แค่นหัวเราะเสียงเย็นยะเยือก “ฉันไม่ไป คุณจะทำไมฉันได้? ผู้ชายของฉัน ยัยนั่นมีสิทธิ์อะไรมาแย่งไป! ฉันไม่มีวันปล่อยให้มันอยู่อย่างเป็นสุขแน่!” คิ้วเข้มของจี้จิ่นซิวขมวดแน่น ความอดทนขาดผึง มือหนาคว้าหมับเข้าที่ลำคอของเธอแล้วบีบอย่างแรง: “งั้นก็ฟังเอาไว้ให้ดี ไม่ใช่เธ

ถังหนิงรีบดึงมือเขาลงพลางค้อนวงโต: “ฉันก็แค่ถามดู ไม่เห็นต้องถึงขั้นสาบานเลยนี่คะ”จี้จิ่นซิวใช้นิ้วเกี่ยวจมูกเธอเบา ๆ อย่างหยอกล้อ “ฉันแค่อยากให้เธอรู้ว่า การแต่งงานของเราคือสิ่งที่ฉันต้องการ” “ถังหนิง...ฉันหวังว่าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เธอจะเชื่อใจฉันนะ ตกลงไหม?” นัยน์ตาสีดำขลับลึกล้ำดุจน้ำหมึกคู่นั้น จ้องมองลึกเข้าไปในดวงตาของเธออย่างเต็มเปี่ยมไปด้วยความคาดหวัง ถังหนิงชะงักไปเล็กน้อย เผลอสบตาเขาอย่างลืมตัว เมื่อมองลึกลงไปในดวงตาอันลึกล้ำคู่นั้น ความรู้สึกบางอย่างที่อธิบายไม่ถูกก็เอ่อล้นขึ้นมาในใจ พร้อมกับจังหวะการเต้นของหัวใจที่ค่อย ๆ รัวเร็วยิ่งขึ้น เธอปล่อยให้เป็นไปตามที่ใจเรียกร้อง และพยักหน้ารับอย่างลืมตัว “ค่ะ” ใบหน้าหล่อเหลาของจี้จิ่นซิวเผยรอยยิ้มผ่อนคลายออกมาทันที “ขอบคุณครับ คุณนายจี้”“ด้วยความยินดีค่ะ” ถังหนิงอดไม่ได้ที่จะเม้มริมฝีปากสีระเรื่อ แล้วคลี่ยิ้มตามเขาออกมาในที่สุด กระทั่งเวลาประมาณสองทุ่มกว่า จี้จิ่นซิวก็ได้รับสายจากเลขาเฉิน ดูเหมือนว่าจางซิ่งเอ๋อร์จะฟื้นแล้ว และกำลังอาละวาดจะขอพบเขาให้ได้ ถังหนิงรู้ดีว่าเรื่องของจางซิ่งเอ๋อร์นั้นเป็นปัญหาที่น่