All Chapters of พรหมลิขิตรักคุณชายหน้านิ่ง: Chapter 341 - Chapter 350

เธอหยิบทิชชู่มาซับเหงื่อให้เขา ส่งยิ้มหวานอย่างน่าเอ็นดู “คราวหน้าฉันจะกินของไม่เผ็ดเป็นเพื่อนพี่นะคะ” จี้จิ่นซิวขมวดคิ้ว ตบหลังมือเธอเบา ๆ “คุณนายจี้ลืมอีกแล้วนะ เรื่องความรู้สึกว่าตัวเองคู่ควรน่ะ” ถังหนิงทั้งขำทั้งระอา “โอเคค่ะ ฟังพี่ก็ได้ ความรู้สึกว่าตัวเองคู่ควร” จี้จิ่นซิวยกยิ้มมุมปากอย่างพอใจ “แต่อาหารทะเลกินกับรสจัดจ้านก็อร่อยไปอีกแบบนะ ฉันชักจะชอบแล้วสิ” ถังหนิงมองใบหน้าหล่อเหลาของเขา นัยน์ตาโค้งเป็นสระอิ “ก็อร่อยดีนะคะ ยิ่งกินไม่เก่งก็ยิ่งอยากกิน” จี้จิ่นซิวลิ้มรสอาหารต่อไป... บางครั้งก็สูดปากเพราะความเผ็ด ซับเหงื่อ ดื่มน้ำอัดลม... แต่เขาก็ยังคอยคีบกับข้าว แกะเปลือกกุ้ง และรินน้ำอัดลมให้เธอไม่ขาด ภาพเหตุการณ์เหล่านี้สลักลึกลงในความทรงจำของถังหนิง จู่โจมเข้ามาในหัวใจเธออย่างรวดเร็วและรุนแรงโดยไม่ทันตั้งตัว วินาทีนั้น เธอพลันตระหนักได้ว่า... การที่เขาจะมีคนในใจหรือไม่ หรือคนคนนั้นจะเป็นใคร ดูเหมือนจะไม่สำคัญอีกต่อไปแล้ว เธอรู้เพียงแค่ว่า จี้จิ่นซิวคือสามีของเธอ เขาแสนดีและอ่อนโยนกับเธอขนาดนี้ แล้วเธอจะมัวไปยึดติดกับอดีตของเขาทำไมกัน หลังจากทานอาหารเสร็จ ถ

เลขาเฉินมองรอยยิ้มดีใจจนปิดไม่มิดบนใบหน้าของเจ้านายแล้วพยักหน้าเห็นด้วย “แน่นอนครับ” มุมปากของจี้จิ่นซิวยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย ในขณะที่เลขาเฉินแอบค่อนขอดในใจ: นี่ใช่ท่านประธานที่เขารู้จักจริง ๆ หรือ? ใคร ๆ ต่างก็บอกว่าเขาคือพญายมเดินดิน แต่พออยู่ต่อหน้าภรรยากลับกลายเป็นหนุ่มไมโครเวฟตัวพ่อเสียอย่างนั้น ประตูลิฟต์เปิดออก เลขาฯ ที่ยืนรออยู่ด้านนอกมีสีหน้ากังวล: “ท่านประธานจี้คะ คุณจางมาค่ะ ตอนนี้รออยู่ในห้องรับรอง” สีหน้าของจี้จิ่นซิวเคร่งขรึมลงอย่างเห็นได้ชัด “เธอมาทำอะไรแต่เช้า?” เลขาฯ ไม่กล้าเอ่ยปากตอบ ได้แต่ปรายตาไปทางเลขาเฉินตามสัญชาตญาณ “ไม่ต้องไปสนใจ แจ้งทุกคนเตรียมประชุม”จี้จิ่นซิวสาวเท้ายาว ๆ มุ่งตรงไปยังห้องทำงานประธาน เลขาเฉินไม่ได้รู้สึกแปลกใจแม้แต่น้อย รีบพยักหน้ารับคำ “ได้ครับ ท่านประธาน” หลังจากถังหนิงอัปเดตโมเมนต์บนโซเชียลเสร็จ เธอก็เริ่มเปิดดูฮาร์ดดิสก์บันทึกภาพจากกล้องวงจรปิด เนื่องจากเวลาผ่านมาหลายปีแล้ว แม้บนดิสก์จะมีการแบ่งวันที่เอาไว้ แต่มันก็ระบุแค่ช่วงเวลาคร่าว ๆ เท่านั้น ทำให้เธอต้องไล่ดูฮาร์ดดิสก์ทั้งหกเจ็ดม้วนนี้จนหมด เพื่อเป็นการประหยั

จี้หานกดขยายรูปดู ความเจ็บปวดก็แล่นแปลบปลาบขึ้นมากลางอกอย่างรุนแรง ความรู้สึกราวกับได้สูญเสียสิ่งสำคัญบางอย่างไปทำให้เขาตื่นตระหนกสุดขีด ชายหนุ่มผลักจี้ซินหนิงออก รีบก้าวขึ้นรถแล้วสตาร์ทเครื่องยนต์ทันที เสียงเครื่องยนต์คำรามกึกก้องก่อนที่ตัวรถจะพุ่งทะยานออกสู่ท้องถนน และหายวับไปในพริบตา ถังหนิง... เธอกล้าไปแต่งงานกับคนอื่นได้ยังไง! เมื่อครู่จี้ซินหนิงเหลือบไปเห็นเนื้อหาในรูปแคปหน้าจอพอดี หญิงสาวร้องอุทานในใจว่าแย่แล้ว จึงรีบต่อสายหาเย่เชี่ยนหัวทันที: “คุณแม่คะ แย่แล้ว ถังหนิงแต่งงานแล้วค่ะ” เย่เชี่ยนฮวาเพิ่งกลับมาถึงคฤหาสน์ พอได้ยินแบบนั้นก็ตกใจแทบสิ้นสติ “แต่งกับใคร? เวลาแค่สามเดือนสั้น ๆ เธอก็หาคนมารับช่วงต่อได้แล้วเหรอ” “หนูเกรงว่า...จะเป็นพี่ใหญ่ค่ะ” ใจของจี้ซินหนิงเต้นรัวไม่เป็นส่ำ แม้จะไม่ต้องการให้ถังหนิงกลับไปคืนดีกับจี้หาน ทว่าเธอยิ่งไม่อยากเห็นถังหนิงได้ลงเอยกับจี้จิ่นซิวมากกว่า จี้จิ่นซิวคือผู้ชายที่เพียบพร้อมที่สุดในเมืองก่างเชียวนะ ถังหนิงมีสิทธิ์อะไรถึงได้เขาไปครอง? ผู้หญิงคนนั้นควรจะเป็นได้แค่คุณหนูตกอับ เป็นนักเขียนบทสวะ ๆ ไปตลอดชีวิตสิถึงจะถูก!

จู่ ๆ เสียงเรียกเข้าโทรศัพท์ที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นจากนอกห้องนอน วินาทีต่อมา จี้จิ่นซิวก็เปิดประตูเดินเข้ามาเขาอยู่ในชุดสูทเข้ารูปสุดเนี้ยบ รูปร่างสูงโปร่งสง่างาม ใบหน้าหล่อเหลานั้นไม่ว่าจะมองกี่ครั้งก็ยังคงทำให้หัวใจเต้นแรงได้เสมอ “พี่กลับมาแล้วเหรอคะ” ถังหนิงรีบสาวเท้าเข้าไปรับ ทว่าเธอกลับไม่ได้กลิ่นแอลกอฮอล์เลย แต่กลับมีกลิ่นน้ำหอมผู้หญิงจาง ๆ โชยมาแตะจมูก ซ้ำยังเป็นกลิ่นที่คุ้นเคยพิลึก “คุณนายจี้ดึกป่านนี้แล้วยังไม่นอน ตั้งใจอยู่รอฉันเหรอ” จี้จิ่นซิวโน้มตัวลงมาประทับจุมพิตบางเบาลงบนเรียวปากสีระเรื่อของเธอ พอขยับเข้ามาใกล้ กลิ่นน้ำหอมนั้นก็ยิ่งชัดและคุ้นจมูกมากขึ้นไปอีก ทว่าเธอกลับนึกไม่ออกว่าเคยได้กลิ่นนี้จากที่ไหน “พี่แอบไปมีคนอื่นเหรอคะ?” ถังหนิงขมวดคิ้วถามออกไปตรง ๆ จี้จิ่นซิวแสร้งทำหน้าตัดพ้อราวกับถูกปรักปรำ “คุณนายจี้จงใจหยั่งเชิงฉัน หรือแค่กล่าวหากันลอย ๆ ว่าฉันนอกใจกันแน่” ถังหนิงตีหน้าขรึม “อย่ามาทำเป็นเฉไฉนะคะ ฉันได้กลิ่น บนตัวพี่มีกลิ่นน้ำหอมผู้หญิงชัด ๆ” แววตาของจี้จิ่นซิวไม่มีวี่แววหลุกหลิกเลยแม้แต่น้อย เขามองเธอด้วยสายตาเป็นประกายเจือความเอ็นดู “คุณน

ทว่าไม่ทันที่เธอจะได้เอ่ยปาก จี้จิ่นซิวก็แค่นเสียงหยันอย่างเย็นชา “ผู้หญิงของนายที่ว่า คือคนที่นายเบี้ยวนัดในวันจดทะเบียนสมรส แล้วทิ้งให้เธอต้องรอเก้อเพียงเพราะเห็นแก่น้องสาวบุญธรรมอย่างนั้นน่ะเหรอ?” “ฉันควรจะด่าว่านายโง่ หรือไม่มีสมองดีล่ะ?” จี้หานรู้สึกละอายแก่ใจ ถูกตอกหน้าหงายจนเถียงไม่ออกแม้แต่ครึ่งคำ เย่เชี่ยนฮวาร้อนรนขึ้นมาทันที “ถึงจะเป็นอย่างนั้นก็เถอะ แต่เรื่องที่พวกเขาเคยคบกันมันก็เป็นความจริง เธอทำเรื่องแบบนี้ลงไปได้ยังไง?” “ถ้าเรื่องนี้แพร่งพรายออกไป ตระกูลจี้ของเราจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน!” ถังหนิงเดาเอาไว้แล้วว่าเรื่องในวันนี้ คงไม่มีทางจบลงง่าย ๆ แน่ “พวกเขาถอนหมั้นกันอย่างถูกต้อง ส่วนฉันก็แต่งงานกับเธออย่างเปิดเผยผ่าเผย มันมีปัญหาตรงไหน?” กลิ่นอายรอบตัวจี้จิ่นซิวแผ่ซ่านจนชวนให้อึดอัด สายตาคมกริบดุจใบมีดกวาดมองทุกคนเรียงตัว “ใครกล้ามีปัญหาอีก?” บรรดาญาติสายรองของตระกูลจี้เหล่านี้ ล้วนต้องพึ่งพาบารมีของจี้ซื่อกันทั้งนั้น อีกทั้งจี้จิ่นซิวยังเป็นผู้กุมอำนาจเบ็ดเสร็จ หลายปีมานี้เขานำพาบริษัทผงาดขึ้นเป็นอันดับหนึ่งของเมืองก่างได้อย่างมั่นคง ทุกคนต่างก็ต้องอาศั