All Chapters of เมียขัดดอก NC20+: Chapter 31 - Chapter 40

ครืน ครืน~~~ “อะไรนักหนา” มิรันจิ๊ปากอย่างหงุดหงิดเมื่อโทรศัพท์เครื่องหรูสั่นไม่หยุด รถจอดติดไฟแดงพอดีเธอจึงตัดสินใจกดรับสายด้วยความหงุดหงิด ‘ท้าทายฉันเหรอถึงกล้าไม่ตอบข้อความฉัน ถ้าอีกครึ่งชั่วโมงฉันไม่เห็นเธอ รู้ใช่ไหมว่าจะโดนอะไร’ ทันทีที่กดรับสายเธอแทบจะอ้าปากพูดไม่ทัน ปลายสายก็สวนมาด้วยน้ำเสียงไม่สบอารมณ์ยาวเหยียด “ฉันขอหยุดสักวันไม่ได้รึไง วันนี้เอาเวลาไปหาคู่หมั้นของคุณเถอะ” มิรันประชดกลับไปอย่างไม่ยอม เรื่องอะไรจะกลับ กลับไปเธอก็โดนจัดการสิ ร้อยทั้งร้อยเขาคงเข้าข้างคู่หมั้นตัวเองอยู่แล้ว เธอตบโมนาไปขนาดนั้นเขาคงโกรธแน่ๆ ไม่แน่อาจจะฆ่าเธอทิ้งก็เป็นได้ เธอถึงไม่ยอมกดเข้าอ่านข้อความของเขาวันนี้ไง ‘อย่ายอกย้อน อยู่ไหน’ “ไม่ใช่ว่ารู้อยู่แล้วเหรอ” รถที่เธอขับก็รถของเขา แน่นอนว่ามีจีพีเอสติดไว้อยู่แล้ว วันนี้รู้สึกเหมือนคนตามทั้งวันก็คงเป็นคนของเขาเช่นกัน แล้วทำไมเขาจะไม่รู้ ‘ขับรถไปจอดรถเลี่ยงทางข้างหน้าตอนนี้’ “ไม่จอด” มิรันมองข้างถนนสองข้างอย่างระแวงเมื่อเขาพูดมาแบบนั้น ไฟเขียวพอดี เธอเร่งรถออกไปโดยไม่ฟังคำสั่งของเขา ‘แล้วอย่าหาว่าฉันไม่เตือน’ มาเฟียหนุ่มตัดสายทันทีหลั

ห้องอาหารบนดาดฟ้าโรงแรมหรู มิรันละสายตาจากวิวเมืองหลวงของประเทศที่มองเห็นทั่ว360องศาตรงหน้า ก้มลงมองหาของในกระเป๋าแบรนด์เนมหรูของตัวเอง ลมเย็นพัดโกรกเบาๆ จนผมยาวสลวยปลิวไสวพันกันเล็กน้อย มือเล็กควานหายางรัดผมสีชมพูติดป้ายแบรนด์ออกมาเตรียมรวบผมขึ้น แต่ก็ต้องชะงัก เมื่อมีมือหนาของคนที่นั่งโอบเอวอยู่ข้างๆ จับผมของเธอพาดออกมาตามแผ่นหลังขาวเนียนแทนไว้ซะก่อน มิรันตกใจเล็กน้อยเมื่อมาเฟียหนุ่มเริ่มจับผมยาวสลวยของเธอรวบขึ้นให้อย่างเงอะงะจนเผยให้เห็นช่วงลำคอระหงเด่นชัด แล้วเป็นฝ่ายแย่งยางรัดผมในมือไปรวบเอง นิ้วเรียวยาวปัดผ่านต้นคอของเธอเบาจนแอบรู้สึกแปลกๆ ตามมาด้วยริมฝีปากหนาที่ก้มลงจูบข้างลำคอระหงหลังจากรวบผมให้เธอเสร็จ จุ้บ! มิรันนั่งตัวแข็งทื่อมึนงงกับการกระทำที่ดูเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาของอีกฝ่าย คิ้วเล็กขมวดเข้าหาจนชนกันเป็นปม เมื่อมือหนาหยิบกล่องสีแดงกำมะหยี่มาวางตรงหน้าโดยไม่พูดอะไร แต่เขากลับกอดเอวบางของเธอไว้หลวมๆ รั้งตัวเธอเอนลงไปพิงแผงอกแกร่งของเขาที่ซ้อนอยู่ด้านหลังแทน “อะไรคะ…” คนตัวเล็กเอียงคอหันไปมองมาเฟียหนุ่มตาใสอย่างสงสัย เขาพาเธอตรงมาที่นี่หลังจากออกมาจากห้าง จองห้องอาหารบ

ครืด ครืด~ เสียงมือถือเครื่องหรูที่วางอยู่ด้านข้างโต๊ะทำงานของมาเฟียหนุ่มสั่นขึ้นไม่หยุด นี่ไม่ใช่สายแรก เป็นสายที่ห้าสิบแปดของวันหลังจากเขาสั่งงานบางอย่างให้ลูกน้องจัดการไป คนไม่สนสี่สนแปดทำอะไรไม่เคยสนหัวใครแบบเขาไม่ได้รู้สึกร้อนรนอะไรกับการกระทำตัวเองเลยสักนิด ปล่อยให้ปัญหาเป็นของคนอื่นที่มาวุ่นวายกับพื้นที่ส่วนตัวของเขาก่อน ไม่ต้องหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูก็พอรู้ว่าเป็นการติดต่อมาจากใคร เพราะก่อนหน้านี้สามชั่วโมงก่อนหน้า เขาสั่งให้ลูกน้องคนสนิทจัดการยกเลิกข้อตกลงร่วมธุรกิจทุกอย่างกับทางฝั่งครอบครัวของโมนา และส่งจดหมายยกเลิกการหมั้นให้สำนักข่าววงในธุรกิจไปด้วยตัวเอง ใครจะไม่พอใจเขาไม่สน ข้อดีของการเติบโตสร้างมาด้วยตัวเองเวลาจะทำอะไรสักอย่างไม่ต้องรอทำตามใจใคร หรือทำให้ใครพอใจ ขนาดพ่อกับแม่เขายังงัดมาแล้วจนแตกคอกัน นับประสาอะไรกับเพื่อนพ่อที่เป็นแค่ฝั่งคู่หมั้นในนามที่เขาไม่เคยยอมรับตั้งแต่แรกอยู่แล้ว แน่นอนว่าการตัดสินใจครั้งนี้ทำให้หลายฝ่ายไม่พอใจ ครอบครัวของโมนาไม่เท่าไหร่เพราะรู้ว่าลูกสาวทำอะไรไว้จึงไม่กล้ามีปากมีเสียง และหญิงสาวก็โดนเรียกตัวกลับทันที กลับไปด้วยความไม่พอใจและนำเ

“หวานไหมคะ” มิรันเอียงคอมองตาแป๋วออกใสซื่อ แต่การกระทำตรงหน้าโคตรยั่วเสน่ห์ มือเล็กชักมือกลับก่อนจะลูบไล้กล้ามหน้าท้องของมาเฟียหนุ่มพร้อมกับเอ่ยถาม “…ที่สุด” เขาตอบมาแค่นั้น ก่อนจะจับใบหน้าคนยั่วไว้นิ่งพร้อมกับมอบจูบดูดดื่มเป็นรางวัล ร่างกำยำแทรกตัวเข้ากลางหว่างขาเนียนอย่างแนบชิน ปากก็พรมจูบลิ้นไล่ต้อนซึ่งกันและกันไม่มีใครยอมใคร ส่วนข้างล่างท่อนกายแกร่งแนบชินถูไถร่องสวยไปด้วย “อ๊ะ!” มิรันร้องเสียงครางหวานออกมาอย่างตื่นเต้น เมื่อริมฝีปากหนาจูบไล่ตั้งแต่ซอกคอขาวไล่ต่ำลงไปจนถึงอกอวบสองเต้า มือหนากอบกุมไว้ ‘หมับ’ ขย้ำเต็มมือด้วยความมันเขี้ยว อีกข้างใช้ลิ้นร้อนเลียตวัดผ่านเม็ดจุกตรงกลางฐานสีหวาน เขาทั้งเลีย ทั้งดูด ทั้งดึงด้วยปากอย่างแรงจนคนใต้ร่างเสียวแปล๊บ ยิ่งเธอหลุดเสียงคราง เขาก็ยิ่งทำยั่วเธอคืนให้มีอารมณ์มากขึ้น คนตัวเล็กก็ไม่น้อยหน้า มือสวยขยุ้มผมเขาดึงด้วยความเสียว สะโพกมนร่อนถูไถลำกายแกร่งกลับคืนจนเขาร้องคำรามออกมาอย่างเสียวซ่าน น้ำสีใสไหลเยิ้มออกมาอาบลำกายจนวาววับบนหัวตัดสีชมพู “หันหลัง” มาเฟียหนุ่มจับคนตัวเล็กคุกเข่าบนโต๊ะในท่าหันหลัง แก้มก้นขาวผสมเลือดฝาดออกชมพูระเรื่อปรา

‘เกือบเที่ยงคืนแล้ว เหนื่อยชะมัด’ มิรันหยิบโทรศัพท์เครื่องหรูขึ้นมาดูเวลาเมื่อขึ้นรถกำลังเดินทางกลับที่พักได้ กว่าเขาจะคุยงานเสร็จปาไปเกือบสามชั่วโมง เธอยกแก้วดื่มแล้วดื่มอีกจนมึนเมาไม่ไหวเพราะมาคัสเพื่อนร่วมธุรกิจของมาเฟียหนุ่มคะยั้นคะยอชนแก้วกับเธอไม่เลิก จะปฏิเสธก็กลัวเสียมารยาทอีก หากมาคัสไม่พอใจไม่ร่วมธุรกิจด้วยเดี๋ยวหวยจะตกมาที่เธออีก เม็ดเงินกี่สิบล้านก็ไม่รู้ เธอไม่ยอมเสี่ยงทำให้ใครไม่พอใจหรอก มาเฟียพวกนี้เอาใจยากซะขนาดนี้ ส่วนคนที่นั่งอยู่ข้างๆ หน้าบูดเป็นตูดลิงตั้งนานแล้ว ไม่รู้เป็นอะไรของเขา เมาเหรอก็ไม่น่าจะใช่ หน้าบึ้งตึงใส่เธอตลอดเวลาแต่ก็เอามือโอบเอวเธอไม่หยุด โคตรจะย้อนแย้ง เอาจริงๆ สำหรับเธอ ฟาโรห์เป็นคนเอาใจยากมากและเดาใจยากเป็นที่สุด อันนั้นก็ไม่ได้ อันนี้ก็ห้ามทำ ก่อนหน้านี้ห้ามเธอทุกอย่างแม้กระทั่งเรื่องสถานะว่าห้ามเปิดเผยให้ใครรู้ แต่วันนี้ตัวเองกลับทำไปซะเอง เธอท้วงติงกลับก็โดนมองด้วยสายตาดุอีก เฮ้อออ แล้วแต่จะทำแล้วกัน เหนื่อยจะบ้าอยู่แล้ว “….” มิรันหรี่ตามองมาเฟียหนุ่มที่นั่งเงียบหน้านิ่งหลังตรงมองออกไปนอกรถเป็นระยะ คอยดูปฏิกิริยาเขาเงียบๆ เขาดูเหมือนจะโกร