All Chapters of เมียขัดดอก NC20+: Chapter 41 - Chapter 47

อีกด้าน มาเฟียหนุ่มมองตามหลังร่างบางที่เดินออกไปคุยโทรศัพท์ข้างนอกด้วยความสงสัย เพราะช่วงนี้เขาแทบไม่มีเวลาสนใจเรื่องอื่นนอกจากเรื่องงานร่วมถึงเรื่องของเธอด้วย เขาละสายตามาปรายตามองไปที่ลูกน้องที่ยืนรออยู่อีกมุมทันทีเมื่ออยู่คนเดียว เมื่อมาเฟียหนุ่มมองมาลูกน้องคนสนิทสองคนที่รอจังหวะจะคุยกับเขาก็เดินเข้าไปรายงานทันที “ที่ให้ไปจัดการเรื่องถึงไหน” เขาเอ่ยถามแต่สายตาเอาแต่มองหญิงสาวที่ยืนคุยโทรศัพท์อยู่ด้านนอก “เจอหมดทุกอย่างครับ แต่ทางเราเสนอเงินซื้อคืนในราคาสูงกว่าเดิมหลายเท่าแต่เจ้าของคนใหม่ที่ซื้อไปไม่ยอมขายครับ” ลูกน้องหนุ่มรายงาน “และอีกอย่างของทั้งหมดที่คุณมิรันขายไปคนรับซื้อคือเจ้าของคนเดียวกันทั้งหมด” “ตอนขายมิรันรู้เรื่องนี้ไหม” มาเฟียหนุ่มเลิกคิ้วขึ้นสูงอย่างสงสัย มันจะเป็นไปได้ยังไงคนซื้อทั้งหมดคือคนคนเดียวกัน ของตั้งหลายอย่างขนาดนั้น เขารู้ว่าของที่เธอขายค่อนข้างมีราคาและเป็นที่ต้องการในตลาดอยู่บ้าง แต่มันจะมีคนสนใจพร้อมกันและซื้อไว้หมดทุกอย่างได้ยังไง “ไม่น่าจะทราบครับ เพราะตอนขายคนประกาศขายคือเลขาของคุณมิริน เราพยายามสืบแล้วแต่ไม่ปรากฏชื่อคนซื้อต่อเหมือนทางฝั่งนั้นปกป

สนามแข่งรถ “เสียดายวันนี้เรามาไม่ทันรอบแข่ง เห็นว่ารอบที่แข่งไปก่อนหน้านี้มีแต่คนหล่อๆ ฉันไปสืบมาแล้ว” อันนาพูดขึ้นมาตาลุกวาวพลางมองออกไปนอกห้องรับรองวีไอพีสำหรับนักแข่งรถเมมเบอร์ระดับสูง ที่ภายในห้องมีกระจกใสมองออกไปเห็นฝั่งสนามแข่งรถ แต่ข้างนอกไม่สามารถมองเห็นด้านในได้ “ฉันก็ยังไม่เห็นผู้ชายคนไหนที่แกมองแล้วบอกไม่หล่อนะ” มิรันมองตามเพื่อนไปพลางหลุดขำ เมื่ออันนาหันกลับมาทำหน้าบึ้งตึงใส แล้วนั่งรอต้นน้ำที่กำลังยุ่งอยู่กับการแข่งรถอยู่เงียบๆ ท่าทางแบบนี้งอนเธอแน่นอน เจอเพื่อนในรอบเดือนมีเรื่องให้เมาส์เยอะมาก โดยเฉพาะอันนาเมาส์ฉ่ำคุยไม่หยุดตั้งแต่เช้าที่พาเธอออกไปฟิตติ้งชุดที่ค่าย จนกลับมาหาต้นน้ำก็ยังไม่หยุดคุย พึ่งมาเงียบก็เมื่อกี้ที่งอนเธอ “เสียใจ คนสวยนอยนี่นอยมาก” อันนาคว่ำปากตอบ “รอนานไหม โทษทีข้างนอกมีปัญหานิดหน่อย” ต้นน้ำเปิดประตูเข้ามาเมื่อเสร็จธุระ สายตาคมหันไปมองเพื่อนอย่างอันนางงๆ “ไปงอนอะไรใครอีก” “มิรันด่าว่าฉันบ้าผู้ชาย ดูสิคนสวยเรียบร้อยอ่อนหวานขนาดนี้จะเป็นแบบนั้นได้ยังไง แกต้องจัดการให้ฉันนะ” ได้ทีก็ฟ้องใหญ่ มือเล็กเอามือทาบอกมองต้นน้ำตาปริบๆ แสร้งทำเป็นเสียใจ

หลายวันต่อมา “คุณมิรันรับอะไรเพิ่มไหมคะ” แม่บ้านสาวเดินมาพร้อมถาดขนมว่างในมือ ก่อนจะวางมันลงบนโต๊ะตรงหน้าหญิงสาวแล้วเอ่ยถามเธอขึ้นมา “กินข้าวมารึยังคะให้ฉันตั้งโต๊ะไหมคะ” “ไม่เป็นไรค่ะ ฉันไม่หิว ขอแค่ผลไม้กับไวน์ก็พอ” มิรันยื่นกระเป๋าแบรนด์ดังให้แม่บ้านเอาไปเก็บ เธอหยิบเอาแค่โทรศัพท์เครื่องหรูและบทซีรี่ย์ออกมา ก่อนจะนั่งลงบนโซฟาหรูในห้องนั่งเล่นรอ สามทุ่มครึ่งพอดีเป๊ะ วันนี้เธอเหนื่อยมากมีถ่ายละครมาทั้งวันและเพิ่งถึงบ้าน ไม่ใช่สิ…มันคือคฤหาสน์ของมาเฟียหนุ่มต่างหาก ไม่ใช่บ้านของเธอ หลายวันมานี้แทบไม่ได้เจอหน้ากันกับเขาเพราะต่างคนต่างยุ่ง เธอยุ่งกับกองถ่ายที่เพิ่งเปิดกล้องได้ไม่นาน และเขาก็ยุ่งอยู่กับงานที่เริ่มเยอะขึ้นเมื่อต้องเข้าไปบริหารบริษัทเก่าของพี่สาวเธอเต็มตัว จะเจอกันแค่ตอนนอนและทำกิจกรรมร่วมกันบนเตียงด้วยกันทุกคืนเท่านั้น เขาค่อนข้างเซ็กส์จัดเธอรู้ดี เพราะไม่มีวันไหนที่เขาปล่อยผ่านเลยนอกจากวันที่เธอเป็นวันนั้นของเดือน ขนาดเธอกลับมาถึงบ้านก่อนและนอนหลับไปแล้วเขายังปลุกขึ้นมาทำได้ เขาเคยสนใจความเหนื่อยของคนอื่นที่ไหน สนใจแค่ความต้องการตัวเองเท่านั้นนั่นแหละ แต่เป็นแบบนี้ก

“ร้อนเหรอคะ” มิรันเอ่ยถามรุ่นพี่หนุ่มขึ้นมาเมื่อเดินขึ้นมานั่งบนรถยนต์คันหรูของเขา วันนี้เขาไม่ได้ขับรถเองเหมือนทุกวัน วันนี้มีคนขับรถให้ เธอหันหน้าไปมองเมื่อเห็นอีกฝ่ายเริ่มปลดกระดุมแขนเสื้อเชิ้ตถกขึ้นทั้งสองข้าง กระดุมเสื้อเม็ดด้านบนเขาก็ปลดมันออกสองสามเม็ดจนเผยให้เห็นรอยสักรูปเสือโผล่ออกมาจากหน้าอกแกร่งของเขาอย่างเห็ดได้ชัด มือหนาจัดทรงผมที่เซ็ทเป็นระเบียบให้ยุ่งเหยิงเล็กน้อย เธอเพิ่งเคยเห็นเขาอีกมุม ไม่เคยรู้มาก่อนว่าเขาก็แอบมีรอยสักเหมือนกัน เพราะดูภายนอกเขาดูเรียบร้อยสะอาดสะอ้านมาก แต่ก็ไม่ได้แปลกใจอะไร เพราะถึงลุคภายนอกเขาจะดูเรียบร้อยแต่ก็มีความแอบแบดอยู่บ้างบางครั้ง อย่างเช่นตอนนี้มีแอบปลดกระดุมออกเล็กน้อยเมื่อทำงานเสร็จ จากลุคเรียบร้อยสุขุมเมื่อครู่ฉีกออกไปอีกลุคทันที แถมเธอก็เพิ่งรู้ว่าเขาเองก็มีลูกน้องคอยติดตามเหมือนกัน เมื่อเดินมาถึงรถยนต์คันหรูของเขามีบอดี้การ์ดยืนรอสองสามคน “อ่า ครับร้อนนิดหน่อย รีนร้อนไหม” ชายหนุ่มชะงักกับการเซ็ทการแต่งตัวของตัวเองไปเล็กน้อย ก่อนจะหันมาเอ่ยถามหญิงสาวที่นั่งอยู่ข้างๆ ด้วยความใส่ใจแทน “ปกตินะคะ แต่ถ้าร้อนพี่เพลย์ปรับแอร์ขึ้นอีกก็ได้