All Chapters of สานสัมพันธ์(รัก)วิศวะร้าย : Chapter 31 - Chapter 34

#เหตุการณ์ก่อนหน้านั้นณ มหาวิทยาลัยเอกชนชื่อดังโทรศัพท์ของธีร์มีสายเรียกเข้า ซึ่งเป็นเบอร์ของแม่บ้านที่ทำงานอยู่ที่เพ้นท์เฮ้าส์ พอเขารับสายก็ได้ความอย่างที่ว่า ก่อนจะรีบเปิดกล้องวงจรปิดดูและได้เห็นแม่ของตัวเองกำลังนั่งคุยอยู่กับขนมหวานเขารีบลุกพรวดออกจากโต๊ะในทันทีและเดินออกไปจากห้องเรียนในขณะที่อาจารย์ยังบรรยายไม่จบเลย แต่เขาไม่สนใจ เพราะสิ่งที่เขาสนใจตอนนี้ก็คือคนที่อยู่ที่เพ้นท์เฮ้าส์"ธีร์นายจะไปไหนน่ะ?" แพรว เพื่อนร่วมรุ่นที่เรียนอยู่ด้วยกันมาตั้งแต่เริ่มปีหนึ่ง และก็เป็นเพื่อนในกลุ่มเดียวกับเขาที่ค่อนข้างสนิทสนมกัน เธอเดินตามออกมาเมื่อเห็นธีร์มีท่าทางเร่งรีบแปลกๆ เหมือนกำลังจะออกไปไหน ทั้งที่ยังเรียนไม่จบคลาสเลย"มีธุระน่ะ" เขาตอบสั้นๆ อย่างไม่ใส่ใจสักเท่าไหร่นัก"ธุระอะไร นายยังเรียนอยู่เลยนะ""เดี๋ยวฝากไอ้บอลจดงานให้ก็ได้""ธีร์นายเป็นอะไร ทำไมช่วงนี้ไม่ค่อยมาเรียน พอมาก็ดันเรียนไม่จบคลาสอีก จะออกไปไหนเหรอ?""บอกว่าธุระส่วนตัวไง!""......" หญิงสาวเงียบ ริมฝีปากของเธอเม้มเข้าหากันแน่น ไม่ได้ถามอะไรกับคนตรงหน้าอีก เพราะน้ำเสียงของเขาที่พูดออกมาเหมือนกำลังบ่งบอกว่าไม่อยากให้เธ

@เพ้นท์เฮ้าส์"ธีร์!""ทำไมถึงกลับมาล่ะครับ ไหนบอกว่าจะไปบ้านไง""บ้านของฉันไม่มีแล้ว""เหรอครับ""นายไม่ตกใจหน่อยเหรอ""ก็ครับ...""เป็นเพราะนายใช่ไหม นายเป็นคนทำใช่ไหมธีร์ บ้านของฉันถูกขายและถูกรื้อทิ้งเตรียมพื้นที่เอาไว้สำหรับทำโรงงาน เป็นฝีมือของนายใช่ไหม?""ทำไมพี่ถึงคิดว่าเป็นผมล่ะครับ""ก็เพราะเป็นนายคนเดียวไงที่สามารถทำอะไรแบบนี้ได้""......" เขาเงียบ ไม่ปฏิเสธแต่ก็เหมือนเป็นการยอมรับไปในตัวว่านั่นเป็นฝีมือของเขา"ธีร์! นายทำบ้าอะไรของนาย""ผมทำก็เพื่อพี่นะครับ""แบบนี้เหรอ ที่เรียกว่าเพื่อฉัน มันเกินไปแล้วนะธีร์ บ้านของฉันถูกขายทั้งที่ฉันไม่รู้เรื่องเลย ฉันเป็นเจ้าของนะ นายทำแบบนั้นได้ยังไง!?""สักวันก็ต้องขายอยู่แล้ว ผมก็แค่จัดการให้มันง่ายขึ้น ที่แบบนั้นมันไม่เหมาะกับการปลูกบ้านแล้วนะครับ""ไม่ว่ามันจะเหมาะหรือไม่เหมาะ นายก็ไม่มีสิทธิ์มาทำแบบนี้!""พี่ครับ...""นายทำอะไรไม่เคยปรึกษาฉันเลย ทั้งที่ตรงนั้นมันคือบ้านของฉัน นายควรพูดกับฉันก่อน ฉันอยู่ที่นั่นมาตั้งแต่จำความได้ อยู่ๆ นายก็เอาไปขายแล้วก็รื้อทิ้ง นายมีสิทธิ์อะไร?""ฮ่ะฮ่ะ นั่นสิครับ ผมมีสิทธิ์อะไร ทำไมถึงไปก้าวก่ายท