All Chapters of สานสัมพันธ์(รัก)วิศวะร้าย : Chapter 1 - Chapter 10

"เด็กในท้องพี่...เป็นลูกของผมใช่มั้ย พี่ขนมหวาน?”เสียงของเด็กหนุ่มวัย 24 ไม่ได้ดังนัก แต่ก็หนักแน่นพอจะให้เธอรู้ว่าเขาพูดถึงเรื่องอะไรอยู่"พูดเรื่องอะไร ใครท้อง ฉันไม่ได้ท้อง" หญิงสาวรีบปฏิเสธเสียงแข็ง หากแต่ว่าเด็กหนุ่มนั้นมีหลักฐานมาก่อนหน้าแล้ว ไม่อย่างนั้นคงไม่กล้ามาถามเธอตรงๆ อย่างนี้หรอก"พี่ท้อง" พูดพร้อมกับโชว์หลักฐานที่เป็นผลการตรวจและประวัติการฝากครรภ์ของเธอ "ผมมีหลักฐาน""นี่นาย!" เอื้อมมือไปจะแย่งกระดาษในมือของเด็กหนุ่ม แต่เธอก็ดันตัวเตี้ยกว่าเขามาก "เอามาเดี๋ยวนี้นะ!""ทำไมไม่ยอมบอกผมว่าพี่ท้อง ทำไมต้องให้ผมรู้เอง ถ้าวันนั้นเราไม่ได้เจอกัน แล้วผมไม่เอะใจว่าพี่ไปทำอะไรที่โรงพยาบาล ผมจะรู้เรื่องนี้มั้ย?" ถามเหมือนกำลังคาดโทษที่เธอปิดเรื่องนี้เงียบ"....." ขนมหวานเบือนหน้าหนีทันที เพราะหลีกหนีความจริงไม่พ้นแล้วเธอก็เลยไม่รู้จะโกหกยังไงอีก "ไม่ใช่! เขาเป็นลูกของแฟนเก่าฉัน"ชายหนุ่มนิ่งไปแต่ในใจกลับเดือดพล่าน ทั้งที่เขารู้ดีว่าเธอไม่มีใครอีกแล้วนอกจากเขา คืนนั้นมันมีแค่เขา และเขาก็จำมันได้ทุกวินาทีการโกหกของเธอบอกตามตรงว่ามันไม่เนียนเอาซะเลย สีหน้าที่ตกใจนั่นมันก็ทำให้เขารู

"มะ ไม่ต้องตกใจ ฉันไม่ได้จากดูถูกอะไรหรอก แค่จะถามว่ารับงานนอกไหม""หมายความว่าไง""ไปมีเซ็กซ์กัน"ถ้าเป็นเวลาปกติเธอยังมีสติครบถ้วนคงไม่กล้าเอ่ยปากขอผู้ชายแปลกหน้าที่เพิ่งเจอกันหรอก แต่นี่เพราะเธอกำลังเมามากกว่า และไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองพูดอะไรออกไปบ้าง"เฮอะ! เธอนี่มัน...""พูดจริงนะเนี่ย"ชายหนุ่มทำท่าครุ่นคิดก่อนที่เขาจะดึงหญิงสาวออกมาจากห้องน้ำ และพาเธอขึ้นไปยังชั้นบนของคลับตุบ!ร่างบางถูกผลักให้นอนลงกับเตียง สภาพร่างกายที่ไร้เรี่ยวแรงเพราะความเมา จึงทำให้เธอไม่สามารถขัดขืนอะไรเขาได้เลย"เธอเป็นคนขอเองนะ แล้วอย่ามาเปลี่ยนใจทีหลังก็แล้วกัน""ใส่ถุงด้วยนะ"คนตัวโตเร่งเร้าถอดเสื้อผ้าของตัวเองออก รวมถึงส่วนล่างของเขาด้วย นี่ยังไม่ทันจะได้เล้าโลมอะไรมากเลย แต่เขากลับมีอารมณ์ขึ้นมาจนแทบจะยั้งใจตัวเองไม่อยู่มือหนาเอื้อมหยิบซองถุงยางที่วางอยู่ตรงโต๊ะหัวเตียง ที่ทางคลับได้เตรียมเอาไว้บริการลูกค้าที่จะต้องค้างคืน แต่แล้ว..."บ้าฉิบ!""อือ มีอะไร""ไซซ์ถุงยาง มันเล็กไป""ไม่เป็นอะไร เดี๋ยวใส่ให้"เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาหมายถึงอะไร ไซซ์ถุงยางที่มันเล็กแน่นอนว่ามันสวมเข้ากับตัวตนของเขาไม่ได้

ไม่กี่วันต่อมาเพื่อนๆ ของขนมหวานไม่ยอมอยู่เฉย พวกเธอเริ่มสืบ เริ่มหาหลักฐานต่างๆ จนกระทั่งเจอตัวผู้ชายดังกล่าว เขาหล่อ โปรไฟล์ดี ขับรถยุโรปคันงาม ตัวสูงอย่างกับนายแบบ กล้ามแน่น เสื้อผ้าดูเหมือนจะเป็นแบรนด์เนมทั้งตัว มองผิวเผินเหมือนไม่ใช่เด็กเอ็นที่ทำงานอย่างว่าด้วยซ้ำไปเพราะแต่ละอย่างไม่ใช่คนธรรมดาพี่จะสามารถเข้าถึงได้ด้วย ของแพงๆ ทั้งนั้น!แต่สิ่งที่จะทำให้ทุกคน 'อึ้ง' ยิ่งกว่าคือ เขายังเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยปี 4 เท่านั้นเอง!มันเป็นไปไม่ได้ ผู้ชายคนนี้อาจจะไม่ใช่คนที่ขนมหวานคิด แต่อาจจะผิดตัวไปหน่อย แต่ด้วยความเมาก็เลยทำให้ทั้งสองนั้นเกินเลยกัน"ได้เรื่องแล้วใช่ไหมฝน" เพื่อนคนนึงถามขึ้น"อืม..." ฝนพยักหน้าเบาๆ สีหน้าดูตึงเครียดแบบผิดปกติ ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ออกมาแล้วยื่นให้กับกลุ่มเพื่อนได้ดูทุกคนต่างอึ้งและตกใจไปพร้อมๆ กันผู้ชายที่อยู่ในรูปแต่งตัวเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่ง โปรไฟล์ดี หล่อ และเป็นพี่ว๊ากของสาขานั้น และดูเหมือนว่าไม่หน้าตาและรูปร่างเขาก็จะฮอตมากๆ ในมหาวิทยาลัยด้วยขนมหวานชะงักตัวแข็งทื่อไปหมด หัวใจทั้งดวงมันเต้นโครมครามราวกับกำลังประท้วงกันอยู่ข้างใน

หมับ!"อ๊ะคุณ! ปล่อยฉันนะคะ"ร่างบางถูกคว้าแขนและถูกดึงออกไปยืนคุยอยู่ที่ลานจอดรถของโรงพยาบาล ซึ่งตรงนั้นไม่ค่อยมีคนสักเท่าไหร่"คุณไม่ควรทำแบบนี้นะคะ เราไม่ได้รู้จักกันสักหน่อย""คิดว่าผมจำไม่ได้เหรอครับ?""จำอะไรคะ ฉันยังไม่เคยเจอคุณเลย""อ่า..." ธีร์เอามือลูบหน้าของตัวเอง เหมือนคนที่กำลังเก็บกลั้นความรู้สึก ก่อนจะพูดออกไปอีกครั้งด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา "แล้ววันนั้น ใครกันครับที่นอนกับผม แล้วทิ้งเงินเอาไว้ ทำเหมือนผมเป็นผู้ชายขายตัว""จะ จำผิดคนแล้วมั้งคะ ฉันไม่เคย...""อย่าโกหกสิครับ""......" ขนมหวานหน้าเสียเมื่อถูกจับได้ว่าเธอกำลังโกหก และตอนนี้เธอก็นึกไม่ออกจริงๆ ว่าควรทำยังไงต่อ ในเมื่อถูกเขาจับได้ไปแล้ว"มาทำอะไรที่โรงพยาบาลครับ?""ฉันไม่จำเป็นต้องบอกคุณ มันเป็นเรื่องส่วนตัว""อืม...""มีอะไรจะพูดอีกไหมคะ ฉันจะได้กลับ""เดี๋ยวครับ..."ชายหนุ่มรีบดึงนามบัตรของตัวเองออกมาจากกระเป๋า ก่อนจะเอาใส่เข้าไปในกระเป๋าสะพายของเธอที่ข้างในนั้นดูเหมือนจะมีเล่มสมุดอะไรอยู่ก็ไม่รู้ เป็นเล่มสีชมพู เขาไม่ได้สนใจ"ติดต่อมาหาผมทีนะครับ""ทำไมฉันต้องติดต่อคะ?""ก็เพราะคุณทำให้ผมเสียหายไง""......""

#เพ้นท์เฮ้าส์สุดหรูใจกลางกรุงสถานที่แห่งนี้จะเรียกว่าบ้านก็ได้ เพราะธีร์ใช้อาศัยอยู่ตั้งแต่เรียนมหาวิทยาลัยปี1 จนกระทั่งตอนนี้ เขาไม่อยากอยู่ที่บ้านไม่ชอบการถูกบังคับไม่ชอบการออกคำสั่งในแบบนั้น ก็เลยปลีกตัวออกมาอยู่คนเดียว ถึงแม้จะทำให้ผู้เป็นแม่ไม่พอใจ และทุกครั้งก็จะทำทุกวิถีทางเพื่อให้เขากลับ ไม่ว่าจะเป็นอุบัติเหตุ อาการป่วย หรืออะไรก็แล้วแต่ที่จะสามารถดึงให้เขากลับไปได้ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาเขาใช้ชีวิตแบบไม่มีความต้องการ ทุกสิ่งทุกอย่างที่เขามีและได้มามันง่าย ง่ายเสียจนเขาไม่ต้องพยายามอะไรมากมายเลยจนกระทั่งวันหนึ่งเขาได้เจอกับผู้หญิงคนนึงอีกครั้ง หลังจากที่มีอะไรกับเธอไปคืนนั้น เขาก็ไม่ได้เจอกับเธออีกเลย ไม่มีหลักฐานหรือร่องรอยของเธอที่ทิ้งเอาไว้ การกระทำของเธอมันเหมือนยิ่งท้าทายความสามารถของเขา ยิ่งยากก็ยิ่งอยากได้ เขาได้แต่คิดว่าสักวันคงจะได้เจอเธออีกสักครั้ง ถึงเวลานั้น เขาจะไม่ยอมปล่อยให้เธอหลุดมือไปอีกเป็นครั้งที่สองแน่ๆ และเหมือนสวรรค์จะโปรด เพราะเขาได้เจอเธออีกครั้งจริงๆเธอเป็นผู้หญิงที่น่าค้นหา และเขาก็อยากได้มาไว้ครอบครอง ปกติเขาไม่ใช่คนที่จะสนใจอะไรใครง่ายๆ แต่เธอคือข