บททั้งหมดของ Married to my Ex's Billionaire Uncle: บทที่ 101 - บทที่ 110

Zamira Rios POV Ang marangyang silid-pulungan sa pinakatuktok ng Del Fierro Tower ay nababalutan ng isang nakalulunod na katahimikan nang pumasok kami ni Santi. Bilang reyna ng imperyong ito, naglakad ako nang may purong katatagan, pormal na nakasuot ng isang mamahaling pulang suit na lalong nagpatingkad sa aking awtoridad sa tabi ng aking asawa. Habang marahan akong umuupo sa kanang bahagi ng dambuhalang lamesang kahoy, naramdaman ko ang pamilyar na ngalay at matinding init sa aking mga hita mula sa aming marahas na pagbabati kanilang madaling-araw—isang lihim na pag-aari na nananatiling nagbabaga sa ilalim ng aking pormal na kasuotan habang pinagmamasdan ang bawat direktor na nakayuko sa takot. Tumingin si Santi sa paligid ng mahabang lamesa. Ang pader ng yelo sa kanyang mukha ay sapat na upang mapatigil ang paghinga ng sinumang may itinatagong dumi. Pormal na nakasuot ng kanyang mamahaling suit, inilapag niya ang kanyang malalaking palad sa ibabaw ng lamesa bago binalingan ang mat

Zamira Rios POV Ang marangyang penthouse ng hotel sa South ay binalot ng isang napakalamig at mapanganib na atmospera nang huminto ang aming pribadong elevator. Pormal na nakasuot ng isang mamahaling itim na silk dress na lalong nagpatingkad sa aking awtoridad, naglakad ako nang may purong katatagan sa tabi ng aking asawa. Ramdam ko pa rin ang pamilyar na ngalay at kaunting hapdi sa aking mga hita mula sa marahas at walang preno na p********k namin ni Santi sa mansyon bago kami lumabas—isang nagbabagang pagmamarka na patuloy na nagpapaalala sa akin kung sino ang nagmamay-ari ng aking buong katawan. Pagpasok namin sa malawak na silid, agad na sumungaw ang isang matikas ngunit may mapaglarong aura na lalaki. Si Valerius, pormal na nakasuot ng kanyang mamahaling European-cut suit, ay dahan-dahang tumayo mula sa mahabang sofa habang hawak ang isang baso ng alak. May kakaibang banyagang tono ang kanyang boses nang basagin niya ang katahimikan. "So, ito pala ang magandang asawa ng pinakam

Zamira Rios POV Ang silid ng aming cyber division sa South ay nababalutan ng malamig na asul na liwanag mula sa naglalakihang mga computer monitor. Habang pormal akong nakatayo sa likod ng mga eksperto, suot ang isang de-kalidad na puting power suit na lalong nagpatingkad sa aking awtoridad, tahimik kong pinagmamasdan ang mabilis na pagtakbo ng mga algorithm sa screen. Ramdam ko pa rin ang pamilyar na ngalay at matinding init sa aking mga hita mula sa marahas at walang kaunting preno na pag-angkin ni Santi sa akin kanina bago kami bumaba rito—isang patuloy na pagmamarka ng kanyang ganap na pag-ownership na tila ba nakaukit na sa aking balat upang ipaalala kung sino ang nagmamay-ari ng aking buong pagkatao. Naramdaman ko ang pagpulupot ng isang malaking palad sa aking baywang, marahas ngunit may pag-iingat na idinidikit ang aking likod sa kanyang dambuhalang bulto. Hindi ko na kailanman kailangang lumingon upang malaman kung sino ang nagmamay-ari ng nakalulunod na bango ng mamahaling

Zamira Rios POV Ang marahas na tunog ng bumagsak na bakal na pinto ng warehouse ay umalingawngaw sa buong paligid, hudyat ng tuluyang pagpasok ng aming puwersa. Naglakad ako papasok sa madilim at maalikabok na espasyo nang may purong katatagan, pormal na nakasuot ng aking de-kalidad na kasuotan habang ang mga armadong guwardiya ng mga Del Fierro ay mabilis na sinasakop ang bawat sulok. Sa bawat hakbang ko, ramdam ko pa rin ang matinding init at banayad na ngalay sa aking mga hita mula sa marahas na pag-angkin ni Santi sa akin sa loob ng sasakyan kanina—isang walang katapusang pagpapasakop na patuloy na nagpapaalala sa akin kung sino ang nagmamay-ari ng aking buong buhay. Sa aking tabi, ang dambuhalang bulto ng aking asawa ay naglalabas ng isang nakalulunod na awtoridad. Pormal at matikas ang kanyang tindig, ngunit ang pader ng yelo sa kanyang mukha ay sapat na upang mapatigil ang paghinga ng limang computer operators na ngayon ay nakaluhod na sa semento, pinalilibutan ng aming tactic

Zamira Rios POV Ang buong corporate office ng Del Fierro Tower sa South ay nagmistulang isang war zone ng mga naglalakihang legal minds nang gabing iyon. Pormal akong nakaupo sa tabi ng aking asawa, nakasuot ng isang de-kalidad na navy blue business dress na lalong nagbibigay ng kakaibang awtoridad sa aking tindig bilang reyna ng imperyong ito. Habang ang mga abogado ay abala sa pagtatalo sa tapat ng mahabang lamesang kahoy, ramdam ko pa rin ang pamilyar na ngalay at matinding init sa aking mga hita mula sa marahas at walang kaunting preno na pagmamarka ni Santi sa akin sa loob ng kanyang pribadong lounge bago kami pumasok dito—isang permanenteng paalala kung sino ang nagmamay-ari ng aking buong katawan at katinuan. Binalingan ko si Santi na kasalukuyang nakatitig sa screen kung saan nakabalandra ang temporary injunction na inihain ni Valerius. Ang pader ng yelo sa kanyang mukha ay sapat na upang mapatigil ang hininga ng sinumang lalapit, at ang kanyang nakalulunod na bango na may ha