All Chapters of Married to my Ex's Billionaire Uncle: Chapter 91 - Chapter 100

Zamira Rios POV Ang pagtatapos ng unang linggo ng aking opisyal na pamamahala sa mga nakuhang kumpanya ay nag-iwan ng matinding ngalay at pagod sa aking buong katawan. Habang pabalik ang aming convoy sa mansyon sa ilalim ng madilim na gabi, ang katahimikan sa loob ng sasakyan ay nabalutan ng hindi pamilyar na lamig. Nakaupo si Santi sa aking tabi, ang pader ng yelo sa kanyang mukha ay mas matigas at mas nakatutulig kaysa sa mga nagdaang araw pagkatapos ng aming tagumpay sa boardroom. Walang marahas na paghila sa aking baywang, at walang malaking palad na patagong pumipisil sa aking hita upang ipamalas ang kanyang ganap na pag-ownership sa aking buhay bilang isang babae. Nang makarating kami sa aming malawak na silid, ang pinto ay sumara nang may mabigat na tunog na tila ba isang pinal na hatol. Hindi ko na napigilan ang aking sarili at dahan-dahang humarap sa kanyang dambuhalang bulto habang inaalis ang aking pormal na kasuotan. "Santi, why are you like that? Kanina ka pa walang kib

Zamira Rios POV Ang pagpasok ng katanghalian ay hindi nagdala ng liwanag sa loob ng aming silid, kundi isang mas mabigat na antas ng katahimikan na tila ba sumasakal sa aking bawat hininga. Nakaupo ako sa tabi ng malaking bintana, nakatitig sa mga armadong bodyguard na nagbabantay sa malawak na bakuran ng mansyon. Ang aking buong pagkatao ay binalot ng matinding ngalay at lamig, hindi dahil sa kawalan ng suot na sedang roba, kundi dahil sa kawalan ng tiwala mula sa lalaking nagmamay-ari ng aking buong buhay. Ang pader ng yelo na itinayo ni Santi sa pagitan naming dalawa ay tuluyan nang naging isang matibay na bilangguan para sa aking puso. Narinig ko ang pormal na pagkatok sa dambuhalang pinto bago ito tuluyang bumukas upang iluwa si Kristoff na pormal na nakasuot ng kanyang madilim na amerikana, hawak ang makakapal na papeles ng kumpanya. "Madam Zamira, I'm sorry to disturb you, pero kailangan nating linisin 'to," pormal na bati ni Kristoff sabay yukod nang bahagya habang inilalapa

Zamira Rios POV Ang liwanag ng umaga ay tuluyan nang pumasok sa aming malawak na silid, na nagdala ng mahahabang guhit ng ginto sa ibabaw ng nagulong kama. Matapos ang nagbabagang gabi ng aming p********k na nag-iwan ng pamilyar na ngalay at init sa aking buong katawan, dahan-dahang akong bumangon upang ayusin ang aking sedang roba. Nakatayo si Santi malapit sa malaking bintana, pormal na nakasuot ng kanyang mamahaling polo habang nakatanaw sa malawak na bakuran ng mansyon. Ang pader ng yelo sa kanyang mukha ay naroon pa rin, mas matigas at mas nakatutulig kaysa sa mga nagdaang araw, habang dahan-dahan niyang ibinababa ang hawak na baso ng tsaa. Lumapit ako sa kanyang likuran, pinalalambot ko ang aking boses upang ihatid ang aking ganap na katatagan sa kabila ng lamat sa aming pagtitiwala. "Santi... hindi mo ba talaga ako papayagang bumaba man lang sa kusina ngayon?" Isang pormal at mababang tawa ang pakawalan niya bago dahan-dahang humarap sa aking pwesto. Marahas ngunit may pag-ii

Zamira Rios POV Ang marangyang pasilyo ng pangunahing gusali ng mga Del Fierro ay binalot muli ng isang uri ng pormal at nakatutulig na katahimikan habang naglalakad kami ni Santi patungo sa tanggapan ng mga matataas na pinuno. Ang bawat kawani na aming nadadaanan ay mabilis na yumuyukod nang may matinding paggalang, malayo sa mga mapanghusgang tingin na sumalubong sa akin noong nakaraang linggo. Nakasuot ako ng aking madilim at pormal na kasuotan na lalong nagpatingkad sa aking anyo bilang reyna ng lalaking nagmamay-ari ng aking buong buhay. Ramdam ko pa rin ang bahagyang ngalay sa aking mga hita, ngunit ang aking puso ay binalot na ng purong katatagan. Nang makapasok kami sa loob ng malawak na opisina, mabilis na isinara ni Santi ang dambuhalang pinto bago marahas ngunit may pag-iingat na hinila ang aking baywang upang idikit ang aking likod sa kanyang matigas at malawak na dibdib. Ang kanyang nakalulunod na bango na may halong amoy ng mamahaling tabako ay muling sumakop sa aking k

Zamira Rios POV Ang malamig na semento ng pribadong parking lot sa ilalim ng aming corporate tower sa South ay tila sumasalamin sa tindi ng tensyong namamagitan sa amin ni Santi. Katatapos lang ng isang mabilis ngunit napakabigat na pag-uusap kasama ang ilang pinagkakatiwalaang tauhan, at ang bawat impormasyong lumalabas tungkol sa banyagang si Valerius ay unt-unting nagbubukas ng mas malawak na digmaan. Habang naglalakad kami patungo sa nakaparadang itim na SUV, ramdam ko pa rin ang banayad na ngalay at pamilyar na hapdi sa aking mga hita mula sa marahas na pag-angkin ni Santi sa akin bago kami lumabas ng mansyon—isang walang salitang pagpapahayag na kahit anong gulo ang hinarapin namin sa labas, sa loob ng aming silid, siya ang tanging batas na aking sinusunod. Bago ko pa man mairating ang aking kamay sa hawakan ng pinto ng sasakyan, marahas ngunit may pag-iingat na hinatak ni Santi ang aking siko. Iniharap niya ang aking buong katawan sa kanyang dambuhalang bulto. Pormal na pormal