All Chapters of Married to my Ex's Billionaire Uncle: Chapter 1 - Chapter 10

Zamira Rios POV Parang may sumabog sa loob ng ulo ko matapos kong marinig ang sinabi niya. Nanatili akong nakatayo sa harap niya habang nakatitig lang sa mukha niya, pilit pinoproseso ang mga salitang kakalabas lang sa bibig niya. Pamangkin ko si Nico. Paulit-ulit na umuugong iyon sa isip ko, parang sirang plaka na ayaw tumigil. Pakiramdam ko biglang naging mas maliit ang kwarto, parang kulang ang hangin. Hindi ko alam kung matatawa ba ako sa kabaliwan ng sitwasyon o kung iiyak na lang ako dahil mukhang nagdesisyon ang universe na gawing reality show ang buhay ko ngayong araw. “Hindi ka nagbibiro… ‘di ba?” mahina kong tanong. Tahimik lang siyang nakatingin sa akin, parang sinusuri kung ano ang magiging reaksyon ko. Walang kahit anong bakas ng biro sa mukha niya. Walang ngiti. Walang alinlangan. “Hindi ako nagbibiro,” sagot niya. Napaatras ako ng isang hakbang habang mas hinigpitan ko ang pagkakayakap sa kumot. This is insane. Hindi ito pwedeng mangyari. Hindi pwedeng sa milyun-m

Zamira Rios POVHindi ko alam kung bakit biglang bumilis ang tibok ng puso ko nang marinig ko ang sinabi ni Santi. Hindi dahil kinilig ako dahil malinaw na hindi iyon ang dahilan kundi dahil sa paraan ng pagkakasabi niya nito. May kakaibang bigat ang boses niya, parang hindi lang iyon simpleng pahayag kundi isang babala. At ang mas nakakagulo sa isip ko ay ang ideya na may lalaki na handang harapin ang ex ko dahil sa akin, kahit na technically ay kagabi lang kami nagkakilala. Habang nakatayo siya sa harap ko, halos hindi kumikibo, hindi ko maiwasang isipin kung gaano ka-absurd ang sitwasyon ko ngayon. Kagabi umiiyak lang ako sa bar dahil sa lalaking nanloko sa akin. Ngayon, may asawa na akong bilyonaryo na mukhang kayang sirain ang mundo ng sinumang sumubok na kunin ako pabalik.“Ang dramatic naman ng sinabi mo,” sabi ko habang pilit na binabalik ang pagiging kalmado ng boses ko.Bahagya siyang ngumiti.“Hindi ako dramatic,” sagot niya. “Diretso lang ako magsalita.”Napailing ako haba

Zamira Rios POV Paglabas pa lang namin ng suite, ramdam ko na agad ang bigat ng awra sa hallway. Hindi lang ito basta paglalakad; para akong naglalakad sa gitna ng isang bitayan na ang mga executioner ay may dalawang bitbit na camera at recorders. Hinigpitan ko ang kapit sa braso ni Santi. Hindi ko alam kung dahil ba sa kaba o dahil baka biglang manglambot ang tuhod ko at matumba ako sa harap ng maraming tao. "Relax," bulong ni Santi malapit sa tenga ko. Ang boses niya, kalmado pa rin gaya ng kanina, pero may halong awtoridad na parang sinasabing wala silang magagawa sa akin hangga’t hawak niya ako. "Madaling sabihin, mahirap gawin, Santi," balik-bulong ko sa kanya. "Hindi ako sanay sa ganito." "Then get used to it. This is your life now." Nang bumukas ang elevator sa ground floor, sinalubong kami ng sunod-sunod na flash ng camera. Halos mabulag ako sa sobrang liwanag. Tama nga siya. Ang daming tao. May mga bodyguard na humarang sa amin para makagawa ng daan, pero ang mga tanong

Zamira Rios POV Hindi ko alam kung paano ako napunta sa sitwasyong ito. Ilang oras pa lang ang lumilipas mula nang magising ako sa isang hotel suite na may asawa na ako, at ngayon ay nakatayo ako sa loob ng isang mansyon na parang eksena sa mga teleserye tungkol sa mga bilyonaryo. Habang nakatingin ako sa napakalawak na sala ng Del Fierro manor, hindi ko maiwasang isipin kung gaano kalayo ang mundong ito sa dating buhay ko. Kanina lang ay iniisip ko lang kung paano ko haharapin ang ex kong nanloko sa akin, pero ngayon ay kailangan ko nang harapin ang buong pamilya niya. Hindi ko alam kung matatawa ba ako sa kabaliwan ng nangyayari o kung matatakot dahil pakiramdam ko ay papasok ako sa isang digmaan na wala akong ideya kung paano lalaban. Tahimik na naglakad si Santi sa tabi ko habang sinusundan namin ang mayordoma na kanina lang ay bumati sa amin sa entrance. Ang pangalan niya raw ay Doña Estrella, sabi ng isang maid na nadaanan namin sa hallway. Hindi ko alam kung bakit pero haba

Zamira Rios POV Habang nakatayo ako sa harap ng malaking salamin sa loob ng kwarto na ibinigay ni Santi sa akin, hindi ko maiwasang titigan ang sarili ko na parang ibang tao ang nakikita ko. Ilang oras pa lang ang lumipas mula nang magising ako na may asawa na ako, pero pakiramdam ko ay para na akong ibang babae ngayon. Ang puting dress na suot ko ay simple pero elegante, at ang singsing sa daliri ko ay kumikislap sa ilaw ng chandelier na parang paulit-ulit akong pinapaalalahanan na hindi na ito biro. Habang tinititigan ko ang sarili ko, hindi ko maiwasang isipin kung gaano kabilis nagbago ang lahat. Kagabi umiiyak lang ako dahil sa panloloko ni Nico, at ngayon ay papunta ako sa hapag-kainan ng pamilya niya bilang asawa ng tiyuhin niya. Kung may magsabi sa akin kahapon na mangyayari ito, malamang ay tatawanan ko lang sila. Pero ngayon, wala na akong choice kundi harapin ang gulo na ako mismo ang nagsimula. Huminga ako nang malalim at inayos ang buhok ko. Hindi ako pwedeng magmukha