บททั้งหมดของ Married to my Ex's Billionaire Uncle: บทที่ 81 - บทที่ 90

Zamira Rios POV Ang malalim na katahimikan ng hatinggabi ay tuluyan nang bumalot sa buong mansyon, ngunit sa loob ng aming silid, ang hangin ay nanatiling mabigat at puno ng nagbabagang init na iniwan ng aming nakaraang pagtatagpo. Nakahiga ako sa gilid ng malawak na kama, nakatitig sa kisame habang dahan-dahang pinakikinggan ang banayad na paghampas ng hangin sa labas ng malaking bintana. Ang tagumpay namin laban sa mga mapangahas na mamumuhunan at ang pagluhod ni Alfonso sa korte ay nagbigay sa akin ng kapanatagan, ngunit alam ko na sa mundo ng pamilya Del Fierro, ang bawat panandaliang kapayapaan ay isang paghahanda lamang para sa mas malaking digmaan. Naramdaman ko ang marahas ngunit may pag-iingat na paghila ni Santi sa aking baywang upang idikit ang aking likod sa kanyang matigas at malawak na dibdib. Ang kanyang dambuhalang bulto ay tila isang pader na hinding-hindi matitibag, at ang kanyang nakalulunod na bango na may halong amoy ng mamahaling tabako ay muling sumakop sa ak

Zamira Rios POV Ang gabi ay muling bumaba sa malawak na bakuran ng mansyon, bitbit ang isang uri ng katahimikan na nagbabadya ng tuluyang pagbagsak ng aming mga kaaway. Sa loob ng silid-aklatan, kung saan ang amoy ng mamahaling tabako at lumang kahoy ay naghahalo, nakatayo ako sa harap ng dambuhalang bintana. Ang aking paningin ay nakatitig sa madidilim na puno sa labas, ngunit ang aking isipan ay abala sa pag-buo ng mga huling hakbang para sa boardroom bukas. Ramdam ko ang pagod sa aking katawan, ngunit ang matinding katatagan na pinalago ng mga nagdaang pagsubok ay nanatiling nag-aalab sa aking dibdib. Narinig ko ang marahang pagbukas ng pinto at ang mabibigat na hakbang ng aking asawa. Hindi na ako lumingon dahil kilalang-kilala ng aking buong pagkatao ang kanyang presensya. Lumapit si Santi sa aking likuran, bago marahas ngunit may pag-iingat na ipinalupot ang kanyang dambuhalang mga braso sa aking baywang upang idikit ang aking likod sa kanyang matigas na dibdib. Ang nakalulunod

Zamira Rios POV Ang pagbabalik ng aming convoy sa malawak na tarangkahan ng mansyon ay nagdala ng isang uri ng katahimikan na kay tagal naming ipinaglaban sa loob ng kumpanya. Nang sumara ang dambuhalang pinto ng aming silid, ang ingay ng boardroom at ang nagbabagang gulo ng pamilya Del Fierro ay tuluyan nang naiwan sa labas ng aming santuwaryo. Nakatayo ako sa gitna ng malawak na espasyo, dahan-dahang inaalis ang aking madilim at pormal na kasuotan na nagpatingkad sa aking anyo bilang bagong reyna ng imperyo. Ramdam ko ang pamilyar na ngalay sa aking mga hita mula sa nakaraang gabi, ngunit ang kapanatagan sa aking dibdib ay mas matigas pa kaysa sa pader ng yelo na nakapalibot sa tahanang ito. Narinig ko ang pamilyar na tunog ng pag-lock ng pinto mula sa aking likuran. Si Santi, tapos nang maghubad ng kanyang amerikana, ay dahan-dahang humakbang patungo sa aking pwesto. Ang kanyang matitipunong braso at malalapad na balikat ay binalot muli ng isang mabangis at gutom na awra na palagi

Zamira Rios POV Ang gabi ay tuluyan nang lumalim sa labas ng mansyon, na nagdala ng isang napakatahimik na paligid sa loob ng aming malawak na silid. Matapos ang maghapong pag-aaral sa mga bagong kasulatan ng kumpanya, ang katahimikan sa pagitan naming dalawa ni Santi ay nabalutan ng isang pamilyar at nagbabagang antas ng pagnanasa na palaging sumasiklab sa tuwing kami ay nagkakabukod. Nakaupo ako sa gilid ng malambot na kama, dahan-dahang sinusuklay ang aking buhok habang pinapanood ang dambuhalang bulto ng aking asawa na kasalukuyang nakatayo malapit sa malaking bintana, nakatanaw sa kadiliman ng gabi habang hawak ang isang baso ng mamahaling alak. Naramdaman ko ang mabilis na pagbayo ng aking dibdib nang dahan-dahan siyang lumingon sa aking pwesto. Ang pader ng yelo sa kanyang mukha ay tuluyan nang natunaw, napalitan ng nag-aapoy at gutom na paningin na diretsong tumatagos sa aking kaibuturan. "You look so tired, wife, but you still managed to finish checking all those corporate

Zamira Rios POV Ang liwanag ng sumunod na umaga ay ganap nang lumukob sa bawat sulok ng aming malawak na silid, na nag-iiwan ng mahahabang gintong guhit sa makintab na sahig. Sa unang pagkakataon matapos ang madidilim na linggo ng pakikipagtutuos sa boardroom, nagising akong walang kahit anong kaba na sumasakal sa aking dibdib. Ang nagbabagang yugto ng aming marahang pagtatagpo kagabi ay nag-iwan ng pamilyar na init sa aking katawan, ngunit ang katahimikang bumubalot sa mansyon ngayon ay nagbigay sa akin ng kakaibang katatagan bilang asawa ng pinakamakapangyarihang lalaki sa pamilya Del Fierro. Nakatayo si Santi malapit sa dambuhalang salamin, pormal na isinusuoT ang kanyang mamahaling itim na polo na lalong nagpatingkad sa kanyang matikas at dambuhalang anyo. Ang pader ng yelo sa kanyang mukha ay naroon muli, isang proteksyon laban sa mapanghusgang mundo sa labas, ngunit alam ko na sa isang sulyap ko lang ay kaya ko itong tunawin. "You're staring at me again, wife," basag ni Santi