All Chapters of Married to my Ex's Billionaire Uncle: Chapter 131 - Chapter 140

Zamira Rios POVMay kakaibang Bagsik ang katahimikan ng Hilaga kapag sumasapit ang madaling-araw, ngunit sa loob ng aming master suite, ang tanging naririnig ay ang marahang paghinga ng bilyonaryong nagmamay-ari ng aking buong buhay. Pormal akong bumangon mula sa naglalakihang unan, hinahayaang madausdos ang de-kalidad na itim na sutlang kumot sa aking hubad na balikat. Sa aking marahang pag-upo sa gilid ng dambuhalang kama, isang pamilyar na singhap ang kumawala sa aking mga labi. Ang matinding init at paimpit na ngalay sa aking mga hita ay tila naglalagablab na selyo—isang walang kaunting preno at marahas na pagmamarka na iginawad sa akin ni Santi kagabi, pinarurusahan ang aking katawan sa isang mataas na antas ng pagnanasa upang paalalahanan ako kung sino ang strictly nagmamay-ari ng reyna ng mga Del Fierro.Isang dambuhalang bisig ang biglang pumulupot sa aking baywang, marahas ngunit may pag-iingat akong hinatak pabalik sa nagbabagang dibdib ng aking asawa. Ang nakalulunod na ban

Zamira Rios POVAng pormal na katahimikan sa loob ng opisina ay muling binalot ng pamilyar at mabigat na tensyon na tanging kami ni Santi lamang ang nakauunawa. Ang tunog ng mga dambuhalang barko na umaalis sa daungan ay tila isang background music sa mas malalim na laro ng kapangyarihan at pagnanasa na nagaganap sa pagitan naming dalawa. Dahan-dahan niyang hinuli ang aking palad na nakapatong sa kanyang dibdib, pinaglalaruan ang aking mga daliri gamit ang kanyang magaspang na hinlalaki, ngunit ang kanyang mga mata ay nananatiling nakatitig sa screen ng laptop kung saan nakabukas ang real-time stock transfer ng Rios-Del Fierro conglomerate. "The market is reacting exactly how I wanted it, baby," mababa ang kanyang boses, may bakas ng mapanganib na ngiti. "Ang pagpasok ng foreign shares ng pamilya mo ang huling pako sa kabaong ng mga Laurel. They are officially bankrupt before noon." Tumingin ako sa labas ng bintana, pinapanood ang unt-unting pagtaas ng araw sa Hilaga. "Hindi basta-

Zamira Rios POV Pagkalipas ng tatlumpung minuto, pumasok kami sa isang private resort sa may Nasugbu. Hindi ito 'yung mga sikat na resort na dinadagsa ng tao—private talaga siya. May high-security gate, kilala agad si Santi ng mga guard, at may sariling daan patungo sa isang beachfront villa na sobrang tahimik. Kami lang ang nandoon. "Ano 'to?" tanong ko pagkababa ng sasakyan habang nakatitig sa malawak na infinity pool na nakaharap sa sunset. "Property ng Del Fierro Group," sagot niya habang iniikutan ang sasakyan para pagbuksan ako ng pinto, kahit na nabuksan ko na ito. "Binili ko 'to last year. Hindi ko pa pala nakekwento sa iyo." "Bakit?" Inabot niya ang kamay niya sa akin. Tumayo ako, hinawakan ang kamay niya, at sabay kaming naglakad papasok sa villa. "Kasi gusto kitang dalhin dito nang ikaw lang," malambing niyang sinabi habang itinutulak ang kahoy na pinto na may traditional Filipino design pero modern ang loob. "Walang staff. Walang security. Walang Nico. Walang a

Zamira Rios POV "Para sa akin?" halos mabilaukan ako sa iniinom kong kape. Ibinaba ko ang tasa sa bedside table at mabilis na hinarap si Santi. "Santiago Del Fierro, anong kalokohan 'to? Anong kargamento ang darating sa isang private port na para sa akin?" Ngumiti lang siya ng ganoong klaseng ngiti—'yung ngiting bilyonaryo na alam mong may balak na hindi mo aasahan. Inubos niya ang kape niya bago tumayo at lumakad patungo sa banyo. "Maligo ka na, Zamira. Malalaman mo mamayang gabi," wika niya bago isara ang pinto. "Santi! Sagutin mo ako!" sigaw ko, pero ang tanging sagot ko lang ay ang tunog ng umaagos na shower. *Putangina talaga.* Napasandal ako sa headboard ng kama habang sapo ang noo ko. Ang utak ko na sanay sa mga commercial invoices, packing lists, at bill of lading ay biglang nag-wire short. Isang espesyal na kargamento na confidential? At para sa akin? Anong klaseng laro na naman ba 'to ng isang Del Fierro? Mabilis na lumipas ang buong araw. Imbis na bumalik sa Makati, n

Zamira Rios POV Kinabukasan, sinalubong kami ng bagsik ng sikat ng araw sa Makati. Wala na ang kalmado at tahimik na simoy ng hangin sa Nasugbu; pinalitan na ito ng pamilyar na ingay ng siyudad at ang bigat ng aircon sa loob ng Del Fierro Tower. Suot ko ang aking charcoal gray na power suit, maayos na nakatali ang buhok, at nakasuot ng salamin ito ang aking corporate armor. Walang makakakita sa akin ngayon at mag-aakalang umiyak ako sa bisig ng isang bilyonaryo kagabi habang yakap ang mga lumang dokumento ng pamilya ko. "Ma'am Zamira, narito na po ang buong management team ng Ortega Group para sa emergency exit conference," bulong ng secretary ko habang naglalakad kami sa hallway patungo sa main boardroom. "Is Mr. Del Fierro inside?" tanong ko habang seryosong nakatitig sa hawak kong tablet. "Opo, Ma'am. Kanina pa po siya nandoon kasama ang legal team." Tumango ako at huminga nang malalim. *Ito na 'to.* Ang unang hakbang para sa hustisyang tatlumpung taon naming hinintay ni Nana