《Married to my Ex's Billionaire Uncle》全部章節：第 141 章 - 第 150 章

Zamira Rios POV Alas-singko ng umaga. Hindi kami natulog ni Santi. Nakatayo kaming dalawa sa harap ng naglalakihang TV screen sa sala ng kanyang penthouse, parehong hawak ang kanya-kanyang tasa ng kape. Ang dating pamilyar na corporate uniform ko ay napalitan ng isa sa mga oversized black silk robe ni Santi na halos lumaylay na sa sahig, habang siya naman ay nakasuot lang ng maluwag na itim na polo at sweatpants. Sa screen, nagsimula na ang baha ng mga nagbabagang balita. "Breaking News: Isang serye ng magkakasabay na raid ang isinagawa ng National Bureau of Investigation at Bureau of Customs ngayong madaling araw sa mga opisina at ari-arian ng Ortega Group of Companies sa Makati, Batangas, at Subic..." Ipinakita sa live broadcast ang mga reporter na nasa labas mismo ng Ortega Maritime headquarters. Kitang-kita ang pagpasok ng mga armadong awtoridad, ang pagdidikit ng mga "SEALED" at "FROZEN" notices sa mga dambuhalang container van sa pier, at ang paglabas ng mga kahon-kahong do

Zamira Rios POVMabilis na lumipas ang sumunod na dalawang linggo. Kung akala ko ay makakahinga na ako nang maluwag matapos ang opisyal na pagbagsak ng mga Ortega, nagkamali ako. Bilang isang senior auditor, alam kong ang paglilinis ng isang nabubulok na sistema ay mas matagal kaysa sa mismong pag-giba nito. Halos araw-araw akong nasa LRA, sa NBI, at sa SEC para i-verify ang pagbabalik ng mga assets ng pamilya ko.Pero kahit gaano ako kabisado ng trabaho, may isang bilyonaryo naman na walang sawang nanggugulo sa focus ko."You're tracking numbers again, mi amor," isang pamilyar at paos na boles ang bumasag sa katahimikan ng opisina ko.Inangat ko ang tingin ko mula sa nakalatag na financial reconstruction plan ng Rios-Valderama Estates. Nakasandal si Santi sa hamba ng pinto ng aking private office sa Del Fierro Tower. Naka-unbutton na ang itaas na bahagi ng kanyang polo shirt, gulo ang kanyang buhok, at may hawak siyang dalawang baso ng paborito niyang scotch."Santiago, pumasok ka na

Zamira Rios POV Malamig ang aircon sa loob ng master bedroom ng penthouse, pero taliwas iyon sa init na bumabalot sa aming dalawa. Nakahiga ako sa gitna ng malalambot na linen sheets, habang si Santi ay nakapwesto sa itaas ko. Nakatitig siya sa akin, ang kanyang mga mata ay madilim at puno ng nagliliyab na pagnanasa. Ang polo shirt niya ay tuluyan nang natanggal, ipinapakita ang perpekto at matigas niyang dibdib na sumasabay sa mabigat niyang paghinga. "You're still overthinking, Zamira," bulong niya, ang paos na boses ay dumarampi sa aking mga labi. "Ramdam ko ang mabilis na tibok ng puso mo. Ano na namang formula ang tinatakbo ng utak ng auditor ko?" "Iniisip ko lang kung paano mo nakuha ang loob ni Nanay," sagot ko, pilit na nagpapakatatag kahit na nagsisimula na namang manghina ang buong katawan ko sa bawat paglapat ng kanyang balat sa akin. Inabot ko ang kanyang gulo-gulong buhok at marahan itong hinaplos. "Mabilis maghinala si Nanay sa mga lalaking mayaman, Santi. Noong sirai

Zamira Rios POV Alas-onse ng umaga nang makarating kami sa tapat ng main building ng Bureau of Internal Revenue sa Quezon City. At tulad ng inaasahan ko, hindi naging normal ang pagdating namin. Imbis na simpleng taxi o ang lumang sedan ko, isang convoy ng dalawang itim na bulletproof SUV ng Del Fierro Security ang huminto sa mismong entrance. Pinagbuksan ako ni Nico ng pinto habang si Santi naman ay kasunod ko agad na bumaba, suot ang kanyang charcoal black na Tom Ford suit at isang gintong Rolex. Pagbaba pa lang namin, ang dami nang empleyado at mga taong napapalingon. Paano ba namang hindi, mukha kaming may dalang state visit. "Santiago, sabi ko naman sa'yo, kaya ko namang mag-commute o magpasama na lang kay Nico," bulong ko sa kanya habang naglalakad kami pumasok sa lobby, pilit kong pinapanatili ang pormal kong mukha. "Masyadong agaw-eksena 'tong ginagawa mo." "I don't do commutes, Zamira, and I don't let my woman navigate government agencies alone after a security breach," m

Zamira Rios POV Maliwanag na ang sikat ng araw nang magising ako. Ramdam ko ang pamilyar na bigat ng braso ni Santi na nakapulupot pa rin sa bewang ko. Nanatili akong nakahiga nang ilang sandali, ninanamnam ang kapayapaan ng penthouse. Ang sarap sa pakiramdam na sa wakas, wala na akong iniisip na Ortega na biglang susulpot sa dilim o mga pekeng dokumentong kailangang habulin sa NBI. Dahan-dahan kong inalis ang braso ni Santi at bumangon ako. Isinuot ko ang isa sa mga silk robe niya at lumakad ako patungo sa kusina para magtimpla ng kape. Habang naghihintay na matapos ang espresso machine, kinuha ko ang phone ko sa counter. May ilang missed calls mula kay Maya at isang urgent email mula sa aming corporate legal liaison. Kunot-noo kong binuksan ang mensahe. “Good morning, Ma’am Zamira. We encountered a minor system glitch while transferring the ownership rights of the primary Rios-Valderama agricultural sector. The estate tax waiver we secured from the BIR yesterday needs a secondar