جميع فصول : الفصل -الفصل 40

เฉินซีห่าวจ้องมองหม่าชิงอีด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเกลียดชัง สุดท้ายแล้วเสิ่นอวี้หยางคือลูกของเขาหรือไม่เขาไม่สนใจ แม้ว่าหม่าชิงอีจะบอกกับเขาว่ายินดีที่จะให้เขาและเสิ่นอวี้หยางตรวจดีเอ็นเอ แต่เพราะการตายของเฉินอวิ๋นและเซียวลี่ถิงทำให้เขาไม่ได้สนใจเสิ่นอวี้หยางเท่าใดนักแถมยังปล่อยให้เสิ่นอวี้หยางถูกดำเนินคดีข้อหาฆ่าคนตายอีกด้วย“คุณมักจะใช้คำพูดเช่นนี้ล่อลวงผมประจำ ทำให้ผมต้องทำผิดกับลูกและเมียของผมซ้ำแล้วซ้ำเล่า ผมเห็นวิดีโอจากกล้องวงจรปิดแล้วอวิ๋นอวิ๋นของผมแค่ไปต่อว่าอวี้หยางที่เธอกล้าใช้คำว่าคุณหนูเฉินไปทำร้ายคนอื่น ทั้งๆ ที่ผมให้ทุกอย่างกับลูกของคุณไม่ต่างจากอวิ๋นอวิ๋นของผมเลย แต่ลูกสาวของคุณกลับชอบหาเรื่องกลั่นแกล้งและทำให้ลูกสาวของผมต้องเดือดร้อน จนสุดท้ายก็เป็นลูกของคุณที่ผลักลูกของผมตกจากตึกจนเธอต้องตาย... ผมรู้สึกผิดต่อลูกสาวของผมจริงๆ บางครั้งผมก็เคยได้เห็นกับตาว่าลูกสาวของคุณชอบแก่งแย่งชิงดีกับลูกสาวของผม แต่ผมกลับไม่ได้ลงมือทำอะไรเพื่ออวิ๋นอวิ๋นเลย เพราะอะไรคุณรู้ไหม ผมบอกให้ก็ได้ว่ามันเป็นเพราะน้ำเสียงออดอ้อนเช่นนี้ของคุณนี่แหละที่ทำให้ผมใจอ่อนกับคุณและลูกของคุณ” คำพูดของ

เฉินซีหลันถูกเสียงขยับตัวของคนรอบข้างปลุกให้ตื่น พอเธอเงยหน้าขึ้นมาก็เห็นว่าทั้งอาจารย์และเพื่อนร่วมชั้นเรียนออกจากห้องเรียนไปแล้วรวมถึงเซียวลี่ถิงด้วย เธอเดินออกมาแล้วสอดส่ายสายตาหาเซียวลี่ถิงอีกครั้งแต่ก็ไม่เห็นเซียวลี่ถิงแล้ว“เชอะ! ศึกษาหาความรู้อะไรกัน คนโง่อย่างไรก็ยังเป็นคนโง่วันยังค่ำ” เฉินซีหลันพูดพลางหัวเราะออกมาเบาๆ ในสายตาของเธอเซียวลี่ถิงเป็นแค่คนโง่งมคนหนึ่ง พี่ชายของเธอซุกผู้หญิงอีกคนไว้ก็ยังไม่รู้ พอรู้แล้วแทนที่จะอดทนอีกสักหน่อยจะได้สุขสบายแบบเธอ แต่คนโง่ยังไงก็ยังคงเป็นคนโง่วันยังค่ำ แทนที่จะเป็นภรรยาของพี่ชายของเธอนั่งเป็นคุณนายใช้เงินสบายๆ อยู่บ้าน แต่เซียวลี่ถิงกลับเลือกที่จะเลิกกับพี่ชายของเธอแล้วมานั่งทำงานงกๆ เพื่อหาเงิน แถมยังต้องมานั่งเรียนต่อเพื่อยกระดับฐานะทางการศึกษาของตนเองอีก“สู้ฉันไม่ได้หรอก ฉันเรียนเพื่อเอาใจพี่ไม่จำเป็นต้องยกระดับฐานะของตนเอง บ้านฉันก็มีฐานะดีอยู่แล้ว” เฉินซีหลันพึมพำพลางเดินไปที่รถที่คนขับรถขับมาจอดรอรับเธอแล้ว บ้านหลังใหญ่ที่เฉินซีห่าวซื้อให้ครอบครัวอยู่ในย่านที่คนมีเงินในเมืองหลวงแห่งนี้มักจะมาซื้อบ้านอยู่ เขาประสบความสำเร็จอย่าง

เฉินซีห่าวหันมาทางกู้ชิงโจวเขารู้สึกเกลียดชังชายหนุ่มที่ยืนเคียงข้างเซียวลี่ถิงคนนี้มาก แต่เขาจำต้องขบฟันแน่นเพื่อพยายามข่มอารมณ์ไม่พอใจของตนเองเอาไว้ ช่วงนี้เขามัวแต่สร้างเนื้อสร้างตัวจนลืมไปเลยว่าข้างกายของเซียวลี่ถิงมีคนคอยทำตัวเป็นมดแดงแฝงพวงมะม่วงอยู่“คิดไม่ถึงว่าสุดท้ายแล้วคุณจะสามารถเอาชนะใจลี่ถิงได้ อืม... หรือว่าที่จริงแล้วจะไม่ใช่การเอาชนะใจแต่เป็นการใช้ญาติผู้ใหญ่ในครอบครัวมาบีบบังคับลี่ถิงกันแน่ เท่าที่ผมจำได้สาเหตุที่ลี่ถิงคิดจะแต่งกับผมเป็นเพราะไม่อยากถูกที่บ้านบีบบังคับให้คบหากับคุณ” คำพูดของเฉินซีห่าวทำให้เฉียวซูเฉินที่พอจะอ่านสีหน้าของคนออกพลันคาดเดาความสัมพันธ์ระหว่างเซียวลี่ถิงและเฉินซีห่าวได้ เขาจึงรีบพูดจาไกล่เกลี่ยในทันที“คุณเฉิน ผมเชิญคุณมาก็เพราะตั้งใจว่าจะแนะนำคุณให้รู้จักกับบรรดาเถ้าแก่ของบริษัทอสังหาริมทรัพย์ในเมืองนี้ หวังว่าคุณจะให้เกียรติคนที่เชิญคุณมาอย่างผมไม่ก่อให้เกิดความวุ่นวายหรือเรื่องอื้อฉาวจนส่งผลเสียต่อความน่าเชื่อถือของคุณนะครับ” เฉียวซูเฉินพูดออกมาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด เขาเคยได้ยินมาว่าเซียวลี่ถิงมีคนที่เกือบจะได้แต่งงานด้วย แต่เขากลับคาดไม่

เฉินซีห่าวอยู่ในงานเลี้ยงจนเห็นว่าแขกหลายคนกลับไปแล้ว เมื่อตอนหัวค่ำเขาลงมือกับเสิ่นหลางไปเพราะต้องการปกปิดความผิดของตนเอง อุตส่าห์ได้ย้อนเวลากลับมาเช่นนี้เขาไม่อาจจะปล่อยให้เสิ่นหลางมาทำให้ชีวิตของเขาต้องมีจุดด่างพร้อยได้แม้จะรู้ดีว่าอีกไม่นานเสิ่นหลางจะต้องประสบอุบัติเหตุจนตาย แต่เขาก็ไม่อาจจะทนใจเย็นรอจนเสิ่นหลางตายดังเช่นในชาติที่แล้วได้ เพราะหากมีเสิ่นหลางชี้ตัวและมีคนไปสืบหาจนพบว่าแท้จริงแล้วเขาคือคนลงมือฆ่าหม่าชิงอี ชีวิตของเขาในชาตินี้คงจะต้องจบลงในคุกแล้ว เขาจึงได้ลงมือกับเสิ่นหลางขั้นเด็ดขาดนั่นก็คือทำให้เสิ่นหลางไม่มีโอกาสที่จะชี้เบาะแสเรื่องการหายตัวไปของหม่าชิงอีได้อีก“ต้องขอโทษด้วยนะ แต่ถ้าไม่มีคุณก็คงจะไม่มีใครตามหาชิงอี” เฉินซีห่าวพูดกับร่างของเสิ่นหลางที่ถูกเขาเอามาโยนไว้บนเบาะหลัง ร่างกายสูงใหญ่ของเสิ่นหลางอยู่ในสภาพที่ไม่น่าดูนัก บาดแผลที่ศีรษะของเขามีเลือดไหลออกมาจนชุ่มโชกเบาะรถ กลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้งทำให้เฉินซีห่าวรู้สึกหงุดหงิดอยู่ไม่น้อยและคิดอยู่ในใจว่าหลังจากนี้เขาจะกำจัดคราบเลือดและกลิ่นคาวเลือดเหล่านี้อย่างไรดีเฉินซีห่าวขับรถไปตามทางที่เขาจดจำได้แสงไฟจา

ตอนที่เซียวลี่ถิงออกจากโรงพยาบาลก็มีคนพบเศษโครงกระดูกของผู้หญิงคนหนึ่งใต้หน้าผา แม้ว่าชิ้นส่วนจะไม่ครบแต่ก็สามารถคาดเดาได้ว่าเป็นผู้หญิง ยังมีเศษเนื้อและเสื้อผ้าบางส่วนที่ยังติดอยู่กับโครงกระดูกทำให้ครอบครัวของหม่าชิงอีจำได้ว่าเป็นเธอ ตอนที่เซียวลี่ถิงรู้เรื่องนี้เธอก็อดทอดถอนใจออกมาไม่ได้ เธอไม่รู้ว่าหลังจากที่เธอตายไปแล้วเกิดอะไรขึ้น แต่การที่เฉินซีห่าวลงมือกับหม่าชิงอีเช่นนี้ก็หมายความว่าน่าจะเกิดเรื่องไม่ดีระหว่างหม่าชิงอีกับเขา“เฉินซีห่าวจะได้รับโทษสูงสุดคือประหาร แต่ถ้าเขายอมรับสารภาพผิดโทษก็อาจจะเบาลงเป็นจำคุกตลอดชีวิต” กู้ชิงโจวพูดออกมาเมื่อเห็นสีหน้าของเซียวลี่ถิง“สิ่งที่เขาทำหากถูกยิงเป้าก็ยังถือว่าน้อยเกินไป ไม่ใช่แค่เพียงสองชีวิตแต่ยังมีอีกหนึ่งชีวิตในร่างของหม่าชิงอีด้วย” เซียวลี่ถิงพูดออกมาแต่เมื่อคิดได้ว่าเด็กในท้องของหม่าชิงอีคือคนที่เคยฆ่าลูกของเธอ ความเห็นใจของเซียวลี่ถิงก็พลันเหือดหายไปในทันที“ก็ดีเหมือนกัน ฉันยังไม่ทันได้ทำอะไรคนเหล่านั้นก็แพ้ภัยตนเองกันไปจนหมดแล้ว” เซียวลี่ถิงพึมพำออกมาพลางมองออกไปด้านนอกหน้าต่าง“หืม! คุณพูดว่าอะไรนะ” กู้ชิงโจวถามออกมาพลางเงยห